Marcos 9

Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Makyeŋgire nâŋgâŋet. Anutuŋe damunyeŋe akbiap aregât sop tâlâguâp gârâmâ yu kindâi ire yeŋgât hutyeŋân gâtŋe bikŋande bo mom âmâ golâ manbaiân kulem pagaleŋe are olop miawakto ekbai.” dâep.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Akto arewa hilâm nâmbulân konok bo akto ain Yesuŋe Petoro Yakobo akto Yohane areâk kewuguyekto gimbâŋe siân âgâyi. Âgâm Yesuŋe hâk siâ mendo egi.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Yâkgât sâŋgumŋânba pagalem kau kau akto egi.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Hain akto Mose akto Elia ulikŋân maliat are ainâk miawakmâ kinbela yelekbiâ Yesu olop den magaŋgi goaŋgi agi.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 — ausente —
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 — ausente —
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Hain dâmbo ainâk hamandat humo siâŋe gem tigiyegep. Tigiyekto âmâ are kâlegenba den siâ hin miawagep, “Yâk âmâ nâŋgât nanne âlepŋe yâkgât okot âlep nâŋgân. Yeŋe âmâ yâkgât denŋe nâŋgâwei.” dâep.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Hain dâmbo den are nâŋgâm ainâk purik gurik akmâ ekbiâ Yesuŋe konok kindo egi.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Akto ainba gimbâŋe hepunmâ gem gem Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Âuren kulem ektâi aregât luâk bo makyeŋgim manbei. Nâmâ luâk akmâ geân nâ momoŋânba agatbian ain âmâ âlepŋe makyeŋgiwei.” dâep.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Hain dâmbo den are nâŋgâm kinmâ magaŋgi goaŋgi akmâ hin dâyi, “Wangât golâ akmâ momoŋânba agatbian dâp.” dâm
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Yesu hin aikoyi, “Mosegât den kârikŋe makmâ miawakmai arekŋe hin dâmai, “Elia togowiap.” dâmai are wangât hainâk dâmai?” dâmbiâ
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 hin makyeŋgiep, “Elia bundâk togom siâ me siâ mem hulaŋ gulaŋ akbiap. Aregât Anutuŋe makto kulemgoep hin tatâp, nâ luâk akmâ geân nâŋgât akmâ bikŋande hâkâŋ nekbiâ hâk hilâlâm manbian kulemgoep.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Ulikŋân Anutuŋe propete makyeŋgimbo kulem kulemgoyi tatâp are den bunŋe. Elia emelâk lâuwâŋe togoep gârâmâ luâk in manmai irekŋe ukenyeŋaet akmâ bâleŋe agaŋi. Anutuŋe makto kulemgoyi are hain agaŋi.” dâep.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Gimbâŋânba gem metem hoŋ bawalupŋe bikŋe yeŋgâlân togom yegi. Akto luâk âmbâle dondâŋe turuŋyekmâ kinbiâ Mosegât den kârikŋe makmâ miawagi arekŋe Yesugât hoŋ bawalupŋe olop den bao guto magaŋgim peiyekmâ kinbiâ Yesu akto hoŋ bawalupŋe bikŋe yâkŋe gem yegi.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Gem yekbiâ luâk âmbâle dondâ turuŋyekmâ kili arekŋe Yesu ge kindo ekmâ sân sân mem pârigim togom Yesu maŋganli.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Maŋganbiâ Yesuŋe hin dâep, “Ye wan den magaŋgi goaŋgi aktâi?” dâep.
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Hain dâmbo yâk yeŋgâlânba siâŋe hin dâep, “Kembu, nâŋgât nanne sinduk baniara bâleŋande lauŋe mem gisapkombo tatmap.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Hain akmâ tatmâ hilâm ârândâŋ sinduk baniara bâleŋe arekŋe mem kârikŋe ketugumbo yendo lauŋânba tâwut gambo nekamŋe kândiŋ akmâ keiŋe bâtŋe kârikŋe akto yemap. Nâŋgât nanaŋ hain akmap aregât kewugum togom hoŋ bawalupge ulityeŋgiân, “Sinduk baniara bâleŋe ire walaŋŋet.” dâre walaŋberâm âsimbiâ bo aktâp.” dâep.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Hain dâmbo Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Ye wangât hanyeŋande bo nâŋgâniŋmâ kepilâmai? Nâ ye olop sopŋe sopŋe manmâ sokom katyekbian mon? Bâin. Nanaŋ are mem nâŋgâlân ga.” dâep.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Hain dâmbo luâk sigan are Yesugâlân mem âgâmbiâ sinduk baniara bâleŋe arekŋe Yesu ekmâ dowâk luâk sigan are mem hâkokombo hânân ge purik gurik akmâ yendo lauŋânba tâwut gem yiep.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Hain akmâ yendo Yesuŋe eweŋe hin aikoep, “Sop amuten miawagaŋep.” dâmbo hin dâep, “Nanaŋânbak miawagaŋdo hinâk akmâ gaep.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Akto sinduk baniara bâleŋe irekŋe nanne hilip aguâk dâm kâlâwân me tuân hâkokombo gewerâm akmap aregât Yesu gâ kârikge tatgiŋdâp me bo? Tatgiŋdâp akto netgât okot nâŋgâm tânnetku.” dâep.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Hain dâmbo hin magaŋep, “Wangât kârikŋe tatgiŋdâp me bo dâm han lâuwâ akmâ ainuguât? Aregât makgiŋdere nâŋgâ. Luâk siâ nâŋgâniŋmâ kepilâmap are tângore bunŋe miawagaŋmap.” dâep.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Hain dâmbo ainâk luâk sigan aregât eweŋande humoâk konmâ hin dâep, “Biwine getek gâŋgâlân katân gârâmâ tânnugumenâ gâŋgâlân bunewâk kârikŋe katberân.” dâep.
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Hain dâmbo luâk âmbâle dondâ togom mendugumbiâ yekmâ aregât dowâk sinduk baniara bâleŋe walaŋberâm hin magaŋep, “Sinduk baniara bâleŋe gâŋe luâk ondopyeŋe akto elewetyeŋe mem bâlimat aregât makgiŋdere nâŋgâ. Agatmâ ari. Siâkâ purik katmâ lâuwâŋe luâk iregât kautŋe bo mem gulipkowen.” dâep.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Hain dâmbo sinduk baniara bâleŋe arekŋe kârikŋeâk kamboŋmâ luâk sigan are tâlim pando mom hin pâlâmŋe yendo ariep. Hain akmâ arimbo luâk âmbâleŋe are ekmâ hin dâyi, “Bunŋe mondâp.” dâmbiâ
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Yesuŋe luâk sigan are bâtŋân mem oloŋdo agatmâ kilep.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Nanaŋ are agatmâ kindo arewa emelan âgâmbo hoŋ bawalupŋande pumân aikom hin dâyi, “Nen wangât watberâm âsienŋe bo aktâp?” dâyi.
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Hain dâmbiâ hin makyeŋgiep, “Walaŋberâm âmâ kinmâ ain Anutu ulilaŋmâ âmâ âlepŋe walaŋbai.” dâep.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Akto arewa arim Galilaia hân ewangim ain âmâ hoŋ bawalupŋe ikiŋaet pat makyeŋgiwerâmbo aregât yoŋâk ariyi.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Arim manmâ dâwân makyeŋgim hin dâep, “Siân âmâ luâk siâŋe gasalupne kewuguyekto luâk akmâ geân nâ mem nugumbiâ mombian. Akto hilâm âi meme âlâwu akto ain momoŋânba agatbian.” dâep.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Hain dâmbo den keiŋaet pâpkom aikowerâm hamewagi.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 — ausente —
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 — ausente —
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Hain akmâ tatbiâ ge tatmâ hoŋ bawalupŋe mendugu yekmâ hin makyeŋgiep, “Siâŋe Anutugât dewunŋân luâk kautŋe manberân dâm âmâ hârok yeŋgât amukyeŋân manmâ hâkŋe mendo gembo hoŋ bawayeŋe akto Anutuŋe ekto ârândâŋ akbiap.” dâep.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Hain dâm nanaŋ bâlensiâ siâ hutyeŋân katmâ bâtŋande mem kinmâ hin makyeŋgiep,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Luâk siâŋe nanaŋ ire hinare ekmâ tângowiap âmâ nâ tânnuguwiap aktâp. Dâ areâk bo. Yâkŋe nâ akto huŋgun niŋep net tân netkumap.” dâep.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Akto Yohaneŋe Yesu hin magaŋep, “Humo, nen luâk siâŋe gâŋgât kotge konmâ sinduk baniara bâleŋe watyekto ekmâ nen olop bo manmapgât makmâ hâreyion.” dâep.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Hain dâmbo Yesuŋe hin dâep, “Hain bo akbei. Siâŋe nâŋgât kotne konmâ kulem membiap hain arekŋe gain gain akmâ nâŋgât owâiŋeâk makmâ bâliwiap?
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Akto âinenŋe bo mem bâliwiap arekŋe gala tân nenguwiap.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Amâ luâk siâŋe Anutuŋe huŋgun niŋep nâŋgât hoŋ bawa mandâi ye tân yeŋguwerân dâm tu hâgâm yeŋgiwiap amâ lau loko loko ya akbiap aregât Anutuŋe hâuŋe waŋbiap.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Akto luâk siâŋe nanaŋ biwiyeŋe nâŋgâlân katmai are yeŋgâlânba konokŋe bâliwerâm hâkŋe hâkŋe hain akto gâuk, siâŋe kât humo dondâ hanŋân imbogoaŋmâ haru bâtgumân hâkokombo dâine arekŋe âmâ siâ me siâ owâiŋe miawagaŋbop.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Dâ bâtge arekŋe kambiamge oloŋdo bâleŋe akbiat âmâ bâtge hârem panben. Dâ wan âlepŋe? Bâtge konok umatŋân manmâ manman âlepŋân ariwai me bâtge lâuwâ âlepŋeâk manmâ mom âmâ kâlâwân manbiat?
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Amâ hemem kâlâp bo bokmâ âgâwiap ain naneyeŋe bo mombiap. Dâ kâlâp bo bokbiap.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Akto keigande kambiamge oloŋdo bâleŋe akbian dâwiat gârâmâ aregât keige hârem panben. Wan âlepŋe? Keige konogâk manmâ manman âlepŋân ariwai me keige lâuwâ lâuwâ âlepŋe manmâ mom âmâ kâlâwân manbiat?
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Amâ hemem kâlâwân naneyeŋe bo mombiap. Dâ kâlâp amâ bo bokbiap.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Dâ dewungande bâleŋaet paŋgoŋân kat gekberâmbo âmâ mem hârem panben. Gâ dewunge konok manbiat âmâ Anutugât amukŋân ariwen amâ âlepŋe. Dâ dewunge lâuwâ lâuwâ âlepŋe manmâ mom âmâ kâlâwân manbiat amâ bâleŋe.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Amâ hemem kâlâwân naneyeŋe bo mombiap. Dâ kâlâp bo bokbiap.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Luâk hârok kâlâp kâtembe olowâk miawakyeŋgiwiap.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Akto kâtembe are ukenŋe gârâmâ bâlimbo âmâ gain gain aktenŋe kârikŋeŋe lâuwâŋe miawakbiap? Amâ bo. Aregât ye kâtembe ukenŋe hinare akmâ manmâ galagât agaŋgi goaŋgi akbiâ biwiyeŋe sândugewiap.” dâep.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.