João 5
Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs NVT
1 Aregât hamiŋân Yuda yeŋgât hombaŋ humo miawakto Yesu Yerusalem kepian âgâep. Sop ain amâ âi meme sopŋe bo.
1 Depois disso, Jesus voltou a Jerusalém para uma das festas religiosas dos judeus.
2 Akto Yerusalem kepia aregât hâŋgi siâ kotŋe amâ Lama hâŋgi aregât giŋân amâ tu bâtgum siâ talep kotŋe Betesida. Akto bâtgum aregât dâtŋe amâ momerâk talep.
2 Dentro da cidade, junto à porta das Ovelhas, ficava o tanque de Betesda, com cinco pátios cobertos.
3 Akto dâp ain amâ luâk kundatdâ akto dewunyeŋe bok bokŋe akto keiyeŋe bâleŋe hainare dondâ yem tali.
3 Ficavam ali cegos, mancos e paralíticos, uma multidão de enfermos, esperando um movimento da água,
4 Akto Humogât aŋelo siâŋe tu bâtgumŋân aren sopanmâ lawagumbo munŋe akminep. Akto tu munŋe nâŋgâm kundatdâ siâŋe soŋ geminep arekŋe soŋ âlepŋe akminep aregât kundatdâ dondâ are tu duwuŋ agâk dâm lâmgom kinmini.
4 pois um anjo do Senhor descia de vez em quando e agitava a água. O primeiro que entrava no tanque após a água ser agitada era curado de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Akto kundatdâ are yeŋgât hutyeŋân gâtŋe siâ amâ tato hombaŋ 38 bo agep.
5 Um dos homens ali estava doente havia 38 anos.
6 Yâk âmâ tu bâtgum aregât ginŋân tatmâ tu duwuŋ agâk dâm lâmgoep. Akto Yesuŋe luâk sop kâlep yeminep are ekmâ hin dâm aikoep, “Gâ âlepŋe akberâtgât nâŋgât me?” dâep.
6 Quando Jesus o viu e soube que estava enfermo por tanto tempo, perguntou-lhe: “Você gostaria de ser curado?”.
7 Hain dâmbo hin dâep, “Apo, âlepŋe akberâm nâŋgân amâ siâŋe bo tân nugumbo tu duwuŋ akto bâtgumân kat nekto âlepŋe akbom. Aregât nunak gewerâre âmâ siâŋe soŋ ulikŋân akmâ gemap arekŋe soŋ âlepŋe akmap.” dâep.
7 O homem respondeu: “Não consigo, senhor, pois não tenho quem me coloque no tanque quando a água se agita. Alguém sempre chega antes de mim”.
8 Hain dâmbo hin magaŋep, “Gâ agatmâ âkâ tem tâkge lokoakmâ ari.” dâep.
8 Jesus lhe disse: “Levante-se, pegue sua maca e ande!”.
9 Hain dâmbo ainâk hâkŋe âlepŋe akto agatmâ tem tâkŋe are lokoakmâ ariep. Akto Yesu amâ luâk âmbâle dondâ kili are yeŋgât hut yeŋân ainâk tik palep.
9 No mesmo instante, o homem ficou curado. Ele pegou sua maca e começou a andar. Uma vez que esse milagre aconteceu no sábado,
10 Aregât Yuda humomolupyeŋande luâk âlepŋe agep are ekmâ hin dâyi, “Uŋak amâ âi meme sopŋe boân tem tâkge lokom âmâ den kârikŋe tatmap are wangât ewangiât? Âi memenâ gektenŋe bo ârândâŋ aktâp.” dâyi.
10 os líderes judeus disseram ao homem que havia sido curado: “Hoje é sábado! A lei não permite que você carregue essa maca!”.
11 Hain dâmbiâ hin makyeŋgiep, “Nâ sop kâlep kundat akmâ yem gan. Ina uŋak âmâ luâk siâŋe makto yu âlepŋe aktân. Akto metip nuguâp arekŋe hin dâm makniŋdâp, “Tem tâkge lokoakmâ ari.” dâm makniŋdâp. Aregât âlepŋe aktân.” dâep.
11 Mas ele respondeu: “O homem que me curou disse: ‘Pegue sua maca e ande’”.
12 Hain dâmbo hin dâyi, “Wei, luâk are kotŋe konmenâ nâŋgâne.” dâyi.
12 “Quem foi que lhe disse uma coisa dessas?”, perguntaram eles.
13 Hain dâmbiâ luâk âlepŋe agep arekŋe Yesu luâk âmbâle dondâ kili are yeŋgât hutyeŋân dowâk tik palep aregât Yesugât kotŋe bo nâŋgâepgât. Akto kotŋe bo konmâ makyeŋgiep.
13 O homem não sabia, pois Jesus havia desaparecido no meio da multidão.
14 Manmâ Yesuŋe luâk aregât âsim kinmâ sumbe emetŋân ekmâ hin magaŋep, “Gâ emelâk âlepŋe aktât. Gârâmâ benŋe wansiâ umatŋe miawak giŋbopgât bâleŋe lâuwâŋe bo akben.” dâep.
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: “Agora você está curado; deixe de pecar, para que nada pior lhe aconteça”.
15 Hain dâmbo luâk arekŋe Yesu ekmâ nâŋgâep. Ekmâ nâŋgâm âmâ arim Yuda humomolupyeŋe hin makyeŋgiep, “Luâk metip nuguâp amâ kotŋe Yesu.” dâm makyeŋgiep.
15 O homem foi até os líderes judeus e lhes disse que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Yesuŋe âi sopŋe boân âi are miepgât Yuda luâk humomolupyeŋande Yesu gasa agaŋi.
16 Então os líderes judeus começaram a perseguir Jesus por não respeitar as regras do sábado.
17 Hain akbiâ Yesuŋe togom hin makyeŋgiep, “Ewene amâ âi hilâmŋe hilâmŋe memap aregât nâkai hainâk meman.” dâep.
17 Jesus, porém, disse: “Meu Pai sempre trabalha, e eu também”.
18 Yesuŋe âi meme sopŋe boân âi miep aregât gasa agaŋi. Dâ hamiŋân Anutu Ewene dâm âmâ Anutu olop dop konok agep aregât nâŋgâmbiâ umatŋe dondâ akto gasa humo nâŋgaŋi.
18 Assim, os líderes judeus se empenharam ainda mais em encontrar um modo de matá-lo, pois ele não apenas violava o sábado, mas afirmava que Deus era seu Pai e, portanto, se igualava a Deus.
19 Hain akbiâ Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Nâ bunŋe dondâŋe makyeŋgire nâŋgâŋet. Nanŋande ikiŋe hanŋe watmâ âlepŋe âi bo memap. Eweŋande âi memap are ekmâ hainâk memap. Yâkŋe memap hainâgâk Nanŋande gai akmap.
19 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: o Filho não pode fazer coisa alguma por sua própria conta. Ele faz apenas o que vê o Pai fazer. Aquilo que o Pai faz, o Filho também faz.
20 Akto areâk bo. Ewenande okot dondâ nâŋgâ niŋmap aregât âi memap are hârok hekat niŋmâ metiep. Akto âi emelâk mendere ektâi are konok bo. Anutuŋe ye âi humo tâmbâ ekbiâ dâtŋe humo akto han undup akŋetgât âi siâ humo tâmbâ hekat niŋdo membian.
20 Pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo que faz. Na verdade, o Pai lhe mostrará obras ainda maiores que estas, para que vocês fiquem admirados.
21 Amâ âi humo tâmbâ aregât keiŋe hin. Ewenande amâ momoŋe yeŋgonmâ goaŋ yekmap hainâk nâkai nâŋgâ nâŋgânaet watmâ luâk âmbâle bikŋe potatmâ manman âlepŋe yeŋgiman.
21 Pois assim como o Pai dá vida àqueles que ele ressuscita dos mortos, também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Akto Ewene ikiŋe konok amâ luâk âmbâle bâleŋe akbai aregât hâuŋe den bo makmâ mete yeŋgiwiap âi are amâ nâ niŋdo dosayeŋe miawagâkgât den âiân katyekbian.
22 Além disso, o Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho autoridade absoluta para julgar,
23 Akto hinŋe luâk âmbâle bikŋande Ewene konmâ nâŋgaŋmai hainâk nâ nogonmâ nâŋgâ niŋbaigât âi are amâ niŋdo luâk âmbâle den âiân kat yektere nekmâ nâŋgâ niŋbai. Aregât luâk âmbâle siâŋe bo nogonmâ kotne mem agatmâ âmâ Ewene huŋgun niŋep are hainâk bo nâŋgaŋmai.
23 para que todos honrem o Filho como honram o Pai. Quem não honra o Filho certamente não honra o Pai, que o enviou.
24 Aregât hin makyeŋgire nâŋgâŋet. Luâk bikŋande nâŋgât den nâŋgâm biwiyeŋân katmâ Anutuŋe huŋgun niŋep aregât den bunŋe dâmai are amâ manman kârikŋe yeŋgiwian. Akto momogât dâp hepunmâ manmangât dâwân manbai aregât den âiân hâk tun aktere momogât dâp lâuwâŋe bo ekbai.
24 “Eu lhes digo a verdade: quem ouve minha mensagem e crê naquele que me enviou tem a vida eterna. Jamais será condenado, mas já passou da morte para a vida.
25 Akto siâkâ makyeŋgire nâŋgâm heŋgemgombiâ âmâ humo akberâp. Sop siâ miawakbiap akto hinŋe miawaktâp amâ luâk âmbâle momoŋe sumân yemai arekŋe Anutugât nanŋe nâŋe yeŋgondere den are nâŋgâm agatmâ manbai.
25 “E eu lhes asseguro que está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os mortos ouvirão minha voz, a voz do Filho de Deus. E aqueles que a ouvirem viverão.
26 Aregât keiŋe hin. Ewene amâ Manmangât Amboŋe dâm makniŋmâ memeŋe akniŋdo
26 O Pai tem a vida em si mesmo, e concedeu a seu Filho igual poder de dar vida,
27 gem luâk akmâ manmâ gan aregât kembu akmâ luâk âmbâle hâuyeŋaet makmâ miawakyeŋgiwian.
27 e lhe deu autoridade para julgar a todos, porque ele é o Filho do Homem.
28 Maktere nâŋgâmbiâ hâumgoâp me? Woe, siâ hin maktere nâŋgâmbiâ humo hâumgowerâp amâ hin. Sop siâ miawakto luâk âmbâle mom sumân yemai are yeŋgondere nâŋgât den nâŋgâm agatbai.
28 Não fiquem tão surpresos! Na verdade, vem o tempo em que todos os mortos ouvirão, em seus túmulos, a voz do Filho de Deus
29 Akto âlepŋe mali amâ manman kârikgât agatbai. Dâ manman bâleŋe akmâ mali hârok agatmâ dosa yeŋaet hâuŋe membai.
29 e ressuscitarão. Aqueles que fizeram o bem ressuscitarão para terem vida eterna, e aqueles que continuaram a fazer o mal ressuscitarão para serem julgados.
30 Nune nâŋgâ nâŋgânaet âi memegât bo yeniŋdâp. Akto Anutuŋe wan me wan makniŋmap den are lokom luâk âmbâle den âiân kat yekbian aregât nune nâŋgâ nâŋgâne bo watman. Ewene huŋgun niŋep yâkgât nâŋgâ nâŋgâŋe watmâ gan aregât den âiân katyekbiangât kârikŋe tatniŋdâp.
30 Não posso fazer coisa alguma por minha própria conta. Julgo conforme aquilo que Deus me diz. Logo, meu julgamento é justo, pois não faço minha própria vontade, mas a vontade do Pai, que me enviou.”
31 Nâ nune keine makman dâine bunŋe bo dâwâi.
31 “Se eu testemunhasse a respeito de mim mesmo, meu testemunho não seria válido.
32 Siâŋe bunŋe mandâp aregât keine makmâ miawakto ârândâŋ akmap.
32 Mas há outro que também testemunha sobre mim, e eu lhes asseguro que tudo que ele diz a meu respeito é verdadeiro.
33 Dâ ye âgâlân Yohane tu puli luâk are makmâ aikombiâ den bunŋe dondâ makyeŋgiep.
33 Vocês enviaram investigadores para ouvir João, e o testemunho dele sobre mim é verdadeiro.
34 Amâ luâk nâŋgât keine makyeŋgimap yâkgât den nâŋgâre yânŋe aktâp. Gârâmâ yeŋe nâŋgât keine nâŋgâm heŋgemgombiâ heŋgem yeŋgure manman kârikgât pat miawak yeŋgiâkgât maktân.
34 Claro que não tenho necessidade alguma de testemunhas humanas, mas digo estas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Yohanegât keiŋe makyeŋgire nâŋgâŋet. Yohane amâ bundâk pagaleŋe humo akmâ pagaleŋe yeŋgiep aregât ye amâ yâkgât den nâŋgâm heroŋe agi.
35 João era como uma lâmpada que queimava e brilhava e, por algum tempo, vocês se empolgaram com a mensagem dele.
36 Dâ Yohaneŋe nâŋgât keine makmâ miawagep den are amâ agak memenande ewangimap. Ewenande âi makmâ niŋep are hârok yu mendere nekbiâ Ewenande huŋgun niŋdo geân aregât keiŋe miawaktâp aregât den patŋe arekŋe Yohaneŋe magep are ewangiâp.
36 Mas eu tenho um testemunho maior que o de João: as obras que realizo. O Pai me deu essas obras para concluir, e elas provam que ele me enviou.
37 Dâ areâk bo. Ewenande huŋgun niŋep arekŋe keine makmâ miawagep. Dâ yeŋe amâ yâkgât lauŋânba den bo nâŋgâyi akto hâkŋe bo egi.
37 E o Pai, que me enviou, testemunhou, ele próprio, a meu respeito. Vocês nunca ouviram sua voz, nem o viram pessoalmente,
38 Akto yâkgât den biwiyeŋân bo katbiâ tatâp. Denŋe biwiyeŋân katbiâ tatâp dâine Ewenande huŋgun niŋdo geân nâŋgât den nâŋgâm biwiyeŋe nâŋgâlân katbiâ âlepŋe akbop.
38 e não têm sua mensagem no coração, pois não creem em mim, aquele que foi enviado por ele.
39 Ye hin nâŋgâmai, “Anutuŋe makto kulemgoyi are oyaŋmâ manman kârikŋe aregât keiŋe nâŋgâne.” dâmai aregât sopŋe sopŋe oyaŋmâ manmai. Dâ Anutuŋe makto kulemgoyi arekŋe nâŋgât keiŋe mem miawakmap.
39 “Vocês estudam minuciosamente as Escrituras porque creem que elas lhes dão vida eterna. Mas as Escrituras apontam para mim!
40 Gârâmâ nâŋgâlân bo togom nâŋgâ niŋbiâ âmâ manman kârikŋe bo yeŋgiwian.
40 E, no entanto, vocês se recusam a vir a mim para receber essa vida.
41 Akto luâkŋe kotne mem agatŋetgât bo maktân.
41 “Sua aprovação não vale nada para mim,
42 Gârâmâ yeŋgât keiyeŋe âmâ nâ bundâk nâŋgân. Han biwiyeŋande ain Anutugât han kalamŋaet bo kinmap.
42 pois eu sei que o amor a Deus não está em vocês.
43 Nâ Ewenaet laugât yeŋgâlân geân. Akto ye hanâk gala bo akniŋmai. Dâ luâk siâ ikiŋe hanŋe watmâ togombo âmâ gala agaŋbai.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês me rejeitaram. Se outro vier em seu próprio nome, vocês o receberão.
44 Akto areâk bo. Keiyeŋe amâ hin nâŋgân. Yeŋaelâk heroŋe agaŋgimai. Akto yeŋaelâk kotyeŋe mem agalaŋgimai. Dâ Anutuŋe yekto huraguâkgât dâp bo heŋgemgomai. Aregât Anutu bo nâŋgâ aŋmai.
44 Não é de admirar que não possam crer, pois vocês honram uns aos outros, mas não se importam com a honra que vem do único Deus!
45 — ausente —
45 “Mas não sou eu quem os acusará diante do Pai. Moisés os acusará! Sim, Moisés, em quem vocês põem sua esperança.
46 — ausente —
46 Se cressem, de fato, em Moisés, creriam em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
47 — ausente —
47 Contudo, uma vez que não creem naquilo que ele escreveu, como crerão no que eu digo?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.