João 4
Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs ARA
1 Akto sop ain parisaio luâk âmâ hin nâŋgâyi, “Yesuŋe luâk âmbâle dondâ mem tuân katyegep. Haingât Yesugât kâmotŋande amâ Yohane tu puli luâk yâkgât kâmot ewangiyegep.” nâŋgâyi.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Den are yân magi. Yesu ikiŋak âmâ tu bo puliyegep, hoŋ bawalupŋe yâk yeŋgât makto yâkŋe puliyegi. Yesuŋe Parisaioŋe magi are nâŋgâm âmâ
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 hân kotŋe Yudaia hepunmâ Galilaia hân ain ariwerâm agep.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ain ariwerâm akmâ benŋe Samaria hânân hâtikowerâm kârikŋe akmâ ariep.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Arim arim hilâm siân kepia siâ kotŋe Sika ain togoep. Akto ulikŋân dondâ Yuda yeŋgât hakuyeŋe Yakobo arekŋe nanŋe Yosepe hân are waŋep.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Akto ain amâ Yakoboŋe tu lâmŋe kendâep ain togombiâ Yesu hilâm tânâmŋân hâkŋe kâlâp akto dâp togoyigât ongâ aŋdo tu lâmŋe aregât ginŋân talep.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Akto Yuda luâk âmbâle arekŋe Samaria gâtŋe hâkâŋ yekmâ hami yeŋgimai aregât âmbâle arekŋe hin dâep, “Yae, gâ Yuda luâk arekŋe wangât nâ Samaria âmbâle tugât makniŋdât?” dâep.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Hain dâmbo hin magaŋep, “Nâmâ tugât makgiŋdân. Nâŋgât keine bo nâŋgât. Nâmâ Anutu wan me wan yeŋgiwiapgât keiŋe amâ nâ aregât bo nâŋgâniŋdât. Nâŋgâniŋdât dâine ulit niŋmenâ manmangât tu bunŋe giŋbom.” dâep.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Hain dâmbo âmbâle arekŋe hin magaŋep, “Apo, tu lâmŋe ire amâ kâlep akto gâ tu hâgâ hâgâge bo mendât aregât tu bunŋe wanânba hâgâwerât?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Akto bâginenŋe Yakobo yâkŋe lâm ire kendâm ikiŋe akto nanlupŋe akto lama bulimakao akto soŋgo baulupŋe ireâk nem manmini. Akto hakulupnenŋe tu iren hâgâm nem gambiâ gambiâ lâm ire hainâk kindo hâgâmaen. Aregât gâŋe Yakobogât dâp gain gain ewangiwât?” dâep.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Hain dâmbo Yesuŋe hin dâep, “Tu iren nembai âmâ tugât lâuwâŋe nâŋgâwai aregât hokboâk hokboâk nem nem manbai.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Dâ tu yeŋgire are nembiâ âmâ biwiyeŋân tu dewunŋe hainare miawakmâ manman kârikŋe aregât dâp miawakbiap. Aregât tugât lâuwâŋe bo nâŋgâwai.” dâep.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Hain dâmbo hin dâep, “Apo, hokboâk hokboâk togo hâgâm kinbomgât gâŋe tu are niŋmenâ tugât lâuwâŋe bo nâŋgâwian.” dâep.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Hain dâmbo Yesuŋe hin magaŋep, “Bâin, arim luâkge oloŋmenâ togoet.” dâmbo
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 âmbâle are hin dâep, “Nâ luâkne bo.” dâmbo magaŋep, “Gâ luâkne bo maktât amâ bundâk maktât.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Gâ luâk momerâk mem hepun yekmâ gaen. Dâ hinŋe mem mandât amâ gâŋgât luâkge bo aregât gâ den bunŋe maktât.” dâep.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Hain dâmbo hin magaŋep, “Yae, apo, gâmâ propete are yeŋgâlân gâtŋe nâŋgân.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Humomolupnenŋande borâŋe iren Anutugât kotŋe mem agali. Dâ Yuda luâk yeŋe amâ Yerusalem kepian Anutugât kotŋe mem agatne dâmai.” dâm magaŋep.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Hain dâmbo hin magaŋep, “Barat, nâ makgiŋdere nâŋgâ. Sop siâ tâlâguâp are miawakto yeŋe Apogât kotŋe mem agatbai amâ borâŋe iren bo. Akto Yerusalem kepian hainâk bo akbai.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Dâ hinŋe ye Samaria gâtŋe âmâ Anutugât kotŋe pâpkomai. Gârâmâ Yuda nengâlânba heŋgemgo heŋgemgogât dâp miawakbiap dâmaen aregât nen âmâ Anutugât kotŋe mem agatbaengât dâp nâŋgâm heŋgemgomaen.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Hinŋe Apoŋe kotŋe mem agatŋetgât dâm egâliaŋ yekmap yâkŋe han biwiyeŋân den bunŋaet makmâ kotne mem agatŋet dâwiapgât sop emelâk miawaktâp.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Anutu amâ luâk hinare bo. Yâk amâ Heakŋe hainâk miawakmap. Aregât Heakŋe huŋgunaŋdo owâiŋe ketuguyekto Anutugât den nâŋgâmbiâ humo akto âlepŋe kotŋe mem agatbai.” dâep.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Hain dâmbo hin magaŋep, “Hain gârâmâ Anutuŋe huŋgunaŋdo gewiap Kristo arekŋe miawakmâ wan me wan akmaen are âlepŋe makmâ miawak nengiwiap.” dâep.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Hain dâmbo Yesuŋe hin dâep, “Hain dâm maktât amâ nâ iregâten, yu makgiŋdân.” dâep.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Akto luâklupŋe sot hâukom togom Yesuŋe âmbâle den magaŋep aregât ekbiâ hâumgoep. Aregât Yesu, “Gâ wan aktât.” hain dâm bo aikom magaŋi. Akto, “Wangât den magaŋdât?” hain dâm magaŋberâm nâŋgâmbiâ umatŋe akto bo aikom magaŋi.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Akto âmbâle are tu asap are hepunmâ kepiangen pârigim ariep. Arim kepia ambolupŋe yeŋgondo togombiâ hin dâm makyeŋgiep,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Yae, luâk siâ nâŋe ulikŋân wan me wan akmâ manmâ gan aregât keiŋe hârok nâŋgâm makniŋdâp. Yâk amâ Anutuŋe huŋgun aŋdo gewiap dâmai are me aŋgâ aregât pârigim ari hekat yeŋgire ekŋet.” dâep.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Hain dâm makyeŋgimbo ekberâm togoyi.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Dâwân togom manbiâ ain luâklupŋande Yesu hin magaŋi, “Apo, sot ne.” dâmbiâ
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 hin dâep, “Nâ bo nemberân. Sot siâŋaet yeniŋdâp are yeŋe bo nâŋgâmai.” dâep.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Hain dâmbo aregât yâkŋe magaŋgi goaŋgi akmâ hin dâyi, “Siânbaŋe sot mem togo waŋdâi me?” hain nâŋgâyi.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Hain dâmbiâ, Yesuŋe hin dâep, “Apo huŋgun niŋep yâkgât lauŋe lokom âiŋe mem metewian aregât ukenŋe nâŋgân. Lauŋe lokom âi emelâk mendân aregât tepne pâlâmŋe aktâp.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Akto dewutâ imbât akto sot bunŋe miawaktâp are dâmai. Ye âmâ miwindik akmâ dewunyeŋe panmâ âiyeŋe ekŋet. Manman kârikŋân ariwaigât âiyeŋe emelâk bunŋe aktâp.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Luâk sot bunŋe akto orem mem mendugum katmapŋe âmâ âigât hâu memap. Akto bunŋande âmâ manman kârikŋaet pat akbiap. Hain akmâ âmâ luâk siâŋe alekŋe kâmelep are olop heroŋe maroŋe akbiandatgât.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Aregât keiŋe den ire bunŋe miawakmâ kârigemap, “Siâŋe alekŋe kâmetmap. Dâ siâŋe sot bunŋe memap.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Akto nâŋe ye alekŋe bo kâmeligât sot bunŋe orem mem mendugum katŋet dâm huŋgunyeŋgiân. Aregât âi amâ yeŋe luâk bikŋande âi mem maligât bunŋe miawakto membai.” dâep.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Akto Samaria âmbâle arekŋe kepia aregât ambolupŋe hin makyeŋgiep, “Wan me wan meân amâ hârok makmâ metem makniŋdâp.” dâep. Amâ luâk âmbâle dondâŋe den are magepgât Yesu nâŋgaŋi.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Bâin, togom âmâ Yesu hin wârakmâ magaŋi, “Gâ nen olop man.” dâm magaŋi. Magaŋbiâ Yesuŋe den nâŋgâ yeŋgim yâk yeŋgâlai âi meme hilâm lâuwâ malep.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Akto Yesuŋe ikiŋe keiŋe makyeŋgimbo dondâŋe nâŋgâm biwiyeŋe Yesugâlân katmâ nâŋgaŋi.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Aregât âmbâle are hin magaŋi, “Ulik gulik gâŋgât dengât akmâ Yesu nâŋgâ aŋion. Dâ hinŋe amâ nenŋeak lauŋânba den nâŋgâm hin nâŋgâen. Luâk imâ bundâk hân hârok nen heŋgemgo nenekbiapgât kârikŋe talaŋdâp.” dâm magaŋi.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Akto Yesuŋe âi meme hilâm lâuwâ bo akto Samaria hân hepunmâ Galilaia hân ariep.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Akto Yesuŋe ikiŋaet ulik gulik hin magep, “Propete siâ ikiŋaet kepiaŋân mando kepia ambolupŋande denŋe bo nâŋgâ aŋbai.” hain dâep. Aregât ain ariep.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Akto Galilaia luâkŋe hombaŋ tatalân Yerusalem kepian manbiâ Yesuŋe kulem siâ siâ miep are egigât Yesuŋe togombo gala agaŋi.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Akto Kana Galilaia hânân emelâk tu makto waiŋ agep ain lâuwâŋe ariep. Ain arim Kapanaum ain kiap siâ talep aregât nanŋe kundat humo dondâ agep.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Aregât Yesuŋe Yudaia hân hepunmâ Galilaia hân togoep dâmbiâ nâŋgâm kiap are Kapanaum kepia hepunmâ gem togoep. Togom Yesu hin magaŋep, “Nanne momberâm aktâp aregât nâ olop arim heŋgemgowen.” dâm wâragep.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Akto Yesuŋe hin magaŋep, “Woe, yeŋe kulem me wan me wan ekbiâ dâtŋe akmap aregât ukenŋe nâŋgâmai. Dâ ekmâ âmâ biwiyeŋe nâŋgâlân bo katmai.” dâep.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Hain dâmbo hin dâep, “Apo, nanne mombopgât dowâk arim heŋgemgowen.” dâep.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Hain dâmbo hin magaŋep, “Bâin, ari. Nange âlepŋe aktâp.” dâmbo Yesugât den are biwiŋân katmâ yânâk pârigim ariep.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Dâwân arimbo hoŋ bawalupŋande togom peniaŋmâ hin dâm magaŋi, “Nange âlepŋe agep.” dâyi.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Hain dâmbiâ hin aiyeŋguep, “Amuten âlepŋe agep?” dâmbo, “Uran hilâm tânâmŋe akto kundatŋe hepulep.” dâyi.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Hain dâmbiâ kiap arekŋe hin nâŋgâep, “Woe, Yesuŋe sop magep ainâk nanne âlepŋe agep.” are nâŋgâep. Aregât biwiŋe Yesugâlân kalep. Akto ikiŋe kâmotlupŋe ainâk biwiyeŋe Yesugâlân kali.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Akto Yesu emelâk Yuda hânânba Galilaia hânân togom tatmâ kulem keiŋe mendo lâuwâŋe are agep.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.