João 21

Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Benŋe are hamiŋân Yesuŋe Aposolo bikŋe are Galilaia bâtgum ginŋân manbiâ miawak yeŋgiep. Amâ luâk ire,
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Simoŋ akto Toma kotŋe siâ Didimo akto Natanae amâ Galilaia hânân talep Kana kepia ain gâtŋe. Akto luâk lâuwâ Sebedaiogât nanlogâtŋe akto Yesugât Aposolo lâuwâ siâ olop tali.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Akto Petoroŋe hin makyeŋgiep, “Nâ gem iŋan oloŋberân.” dâmbo âkâ, “Nen olowâk arine.” dâm arim waŋgan âgâyi. Dâ amâ hândâk ain iŋangât âi humo mem âmâ iŋan bo meyi.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Akto dewutâ gawerâm akto ain Yesu haru dâtŋân togo kilep. Dâ amâ Aposolo Yesuŋe kilep amâ bo ekmâ nâŋgaŋi.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Galama, ye iŋan bikŋe siâ mendâi me?” dâmbo hin magaŋi, “Bo.” dâmbiâ
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 hin makyeŋgiep, “Bâin, ŋalu ŋaluyeŋe are waŋga aregât gasomŋe bâtŋe bungen hin panbiâ gembo iŋan bikŋe ain meyekŋet.” dâmbo ŋalu ŋalu panbiâ giep. Gembo ŋalu ŋalu kâlegen iŋan unduwâk pigi aregât oloŋbiâ umatŋe agep.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Akto Yesuŋe okotŋe dondâ nâŋgaŋmap arekŋe Petoro magaŋmâ hin dâep, “Imâ Humo nenŋe.” dâmbo Petoroŋe nâŋgâm âmâ emelâk mâronŋe âi ketuguepgât oloŋmâ kalep are mem luguakmâ gem peniaŋberâm iŋgon tu kâlegen sopalep.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Akto Aposolo bikŋande waŋga siâ mem togoyi. Togom ŋalu ŋaluân iŋan pikmâ yiep are tân yeŋgum oloŋmâ âmâ waŋga are haru ginŋângenâk talep aregât ŋalu ŋalu tu kâlegen talâk dâm oloŋmâ tu ginŋân âgâm kili.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Hain âgâm kâlâp siâ om yendo egi. Akto kâlâwân are iŋan siâ akto sot siâ kindo egi.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Ekbiâ âmâ Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Iŋan uŋak mendâi are bikŋe mem gaŋet.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Hain dâmbo Petoroŋe bam iŋan ŋalu ŋaluân are mem oloŋmâ ginŋângen gulep. Akto ŋalu ŋalu are kâlegen iŋan humomo yeyi are yeŋgât oyaŋyegi amâ 153 hain are egi. Dâ ŋalu ŋalu are âmâ bo hâre agep.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Ain kinbiâ Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Yekâ gutmâ sot ire mem neŋet.” dâep. Dâ amâ Humoyeŋe aregât nâŋgâm bo aikoyi, “Gâ niŋe?”
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 bo aikombiâ gârâmâ Yesuŋe sot mem yeŋgiep. Akto iŋan gai olowâk mem yeŋgimbo neyi.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Amâ Yesuŋe sumânba agatmâ miawakyeŋgimbo âlâwuŋe are akto Aposoloŋe egi.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Sot nem metem tatmâ Petoro hin magaŋep, “Simoŋ Yohanegât nanŋe. Gâŋe âmâ luâk ire ewangiyekmâ nâŋgât okot âlep akmat me gain?” dâep. Hain dâmbo hin dâep, “Âo, Humo, gâ nâŋgât are nâmâ gala akgiŋman.” dâep. Hain dâmbo hin dâep, “Gâ nâŋgât kâmot damunyeŋe akben.” dâep.
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Hain dâm lâuwâŋe aikoep, “Simoŋ, Yohanegât nanŋe, gâ nâŋgât okot âlep akmat me bo?” dâmbo, “Âo. Humo, gâ nâŋgât. Nâ gâŋgât gala akman.” dâmbo hin dâep, “Gâ nâŋgât kâmot damunyeŋe akben.” dâep.
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Hain dâm âlâwuŋe hin aikoep, “Simoŋ, Yohanegât nanŋe, gâmâ nâŋgât gala me gain?” dâmbo âlâwuŋe aikoepgât nâŋgâmbo umatŋe akto magaŋmâ hin dâep, “Humo, gâŋe âmâ siâ siâ hârok nâŋgât. Nâmâ gâŋgât galage.” dâmbo magaŋep, “Gâ nâŋgât kâmot damunyeŋe akben.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Akto wan miawak giŋbiap aregât makgiŋbe. Ulikŋân sigan talen sop ain egâliaŋgaet ariwerâm âmâ sâŋgum luguakmâ ain ariminen. Dâ hâmbâi sâmbâ akbialân sop ain âmâ yân kinmenâ gasalupgande keige dâgâm mendugum meŋgekmâ ain bo ariwian dâm makbiat ain meŋgekmâ ariwai.” dâep.
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Amâ Yesuŋe hin aregât magaŋep. Hâmbâi luâk siâŋe Petoro mem oloŋmâ kondo mombiap sop ain Anutugât kotŋe humo sambelem ariwiap. Haingât Yesuŋe dopkom den ire magaŋep. Hain akmâ Petoro magaŋep, “Gâ gam haminângen watnek.” dâep.
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Petoroŋe purik dâm Yesuŋe okotŋe nâŋgâ aŋmap arekŋe watyelekmâ togombo egep. Akto yâk ulikŋân Yesugât Aposololupŋe olop konogân tatmâ sot neyi sop ain Yesugât enemŋânâk tatmâ hin magaŋep, “Humo, niŋande hâmbâi gasalupge kewugu yekberâp?” dâep.
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Akto Petoroŋe yâk ekmâ Yesu hin magaŋep, “Humo, luâk ire âmâ gain gain?” dâmbo
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Yesuŋe magaŋep, “Yâk mandoân nâ purikatbian aregât yâkgât wangât maktât? Gâ yân gam watnek.” dâep.
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Hain dâmbo den are Kembugât kâmot yeŋgâlân hanâk ariep, “Yohane âmâ bo mombiap.” dâep. Dâ Yesuŋe, “Yohane bo mombiap.” bo magep. Amâ, “Yânâk tatoâk nâ purik katmâ togowian me bo amâ gâŋgât pat bo aregât wangât maktât?” dâep.
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Akto yu kulemgoân ire hârok egân amâ den bunŋe akto nen amâ hainâk, “Den kulemgoân ire amâ bunŋeâk hârok.” dâyion.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Akto siâ siâ ire hârok Yesuŋe agewâk. Dâ luâkŋe Yesuŋe wan ketuguep are kulemgowerâm âmâ âi humo membiâ dâp bo tatyeŋgiwop. Akto nâŋe hin nâŋgân. Kulemgombiâ dâine hân ire hârok amâ kulem esenŋe iregât dopŋe bo tatbop. Hain.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.