João 12
Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs VC
1 Akto hombaŋ kotŋe Pasowa akto hilâm 6 irawot akberâmbo ainâk Yesuŋe Betania kepian togoep. Akto Betania kepia amâ Lasaro moep ain Yesuŋe magaŋdo agatmâ golâ malep yâkgât kepia.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Yesuŋe ain togombo ainâk Lasaroma Yesu togoâp aregât heroŋe maroŋe aknerâm sot oyi. Yesu akto Lasaro olop tatbiâ Mata Lasarogât mamaŋe yâkŋe sot mem gutmâ yeŋgimbo neyi.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 Nembiâ ainâk Maria Lasarogât mamaŋe siâŋe umbâ konok tu higenŋe siâ âlepŋe puliŋe humo arekŋe Yesugât keiŋân kâiep. Akto dumutŋande pulimbo kamiliep akto higenŋe arekŋe emet kâleŋe ârândâŋ akto hârok nâŋgâyi.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 Akto yâkgâlân gâtŋe siâ Yudasi Karioto kepian gâtŋe luâk arekŋe hâmbâi Yesugât gasa kewugu yekto Yesu meyi yâkŋe hin magep,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 “Woe, âmbâle ire wangât hain aktâp nâŋgâre bo huraguâp. Dâ tu higenŋe ire luâk yeŋgienŋe hâukombiâ dâine nenŋe puli dondâ mem luâk âmbâle umburuk yeŋgiwâen ina.” dâep.
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Akto yâk amâ luâk umburuk yeŋgât nâŋgâm bo magep. Yâk âmâ puli damunŋe akmâ puli bikŋe kâmbu meminep aregât puligât dondâ nâŋgâm magep.
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 — ausente —
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 — ausente —
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Akto Yuda kâmolân gâtŋe dondâ Yesu ain talep are nâŋgâm ekberâm yâkgâlân togoyi. Akto emelâk Yesuŋe makto Lasaro moep arekŋe sumânba agatmâ golâ malep akai ekberâm togoyi.
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 — ausente —
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 — ausente —
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 Akto agatmâŋân luâk âmbâle dondâ hombaŋ aregât Yerusalem kepian togoyi arekŋe Yesu Yerusalem togom âgâwerâm agep pat are nâŋgâyi.
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 Akto Yesu dâwân peniaŋberâm matuk esenŋe mem dâwân arim hin dâm koli, “Luâk ire Humonenŋande huŋgun aŋdo giep. Akto nen Israe gâtŋe damun nenŋe togoâpgât aregât heroŋe akne.” dâm koli.
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Akto Yesuŋe doŋgi nanŋe siâ mem miawakmâ kakŋân tatmâ mem mâŋgimbo Yerusalem dâwân togoep. Amâ Anutugât Propete siâŋe hin kulemgoep,
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 “Sioŋ ambolupŋe hin makyeŋgire nâŋgâŋet. Yeŋgât Humoyeŋe togowiap yâkŋe doŋgi nanŋe kakŋân togombo ekbai aregât hamep bo akŋet.” dâm kulemgoep.
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 Akto sop ain hoŋ bawalupŋe âmâ Yesuŋe siâ siâ miep aregât keiŋe bo nâŋgâm heŋgemgoyi. Dâ hamiŋân Yesu himbimân âgâmbo ainâk nâŋgâ nâŋgâyeŋe hulaŋ akto kulem esenŋe tâmbâŋân Yesuŋe wan me wan akbiapgât kulemgoyi are hârok nâŋgâm meteyi. Akto ainâk luâk âmbâleŋe wan agaŋbaigât kulem esenŋân tatâp are bunŋe akto sop ain âmâ aregât keiŋe boâk nâŋgâm heŋgemgoyi.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 Akto luâk âmbâle undup Yesu olop togoyi arekŋe Yesuŋe Lasaro konmâ goaŋdo momoŋânba agalep are egi aregât pat ain kili are makyeŋgiyi.
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 Hain dâm makyeŋgimbiâ ainâk kâmot humo arekŋe Yesuŋe kulem miep are dâwân peniaŋne dâm ariyi.
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 Ari peniaŋbiâ aregât Parisaio ain kili arekŋe hin magaŋgi goaŋgi akmâ dâyi, “Woe, luâk âmbâle dondâ Yesugâlân dewatiwerâm aktâi aregât gain gain aktenŋe Yesu hepunŋet aregât dâp bo tatâp.” dâyi.
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Akto sop ain luâk âmbâle dondâ hombaŋ kotŋe Pasowa are tatmâ Anutugât kotŋe mem agatne dâm aregât Yerusalem togom mali. Are yeŋgâlân gâtŋe bikŋe amâ Girik luâk âmbâle.
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 Akto Girik luâk irekŋe âmâ Pilipo Besaida kepia Galilaia hânân talep aregen gâtŋe yâkgâlân togom aikom hin dâm magaŋi, “Gala, nen Yesu ekberâm togoen.” dâyi.
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 Akto Pilipoŋe gain gain aknerâm galaŋe Anderea magaŋep. Magaŋdo nâŋgâmbo lâuwâ lâuwâ Yesugâlân arim magaŋiat.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 Magaŋbela nâŋgâm den hâuŋe hin magep, “Bâin. Luâk akmâ geân nâ luâk âmbâle dondâŋe nekmâ kotne mem agatbai aregât sopŋe ewumâk aktâp.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 Den umatŋe ire makyeŋgire nâŋgâŋet. Seŋgo koaŋe hânân bo gem âmâ yân yembiap. Dâ hânân gewiap amâ hambum pâtkom bunŋe dondâ yembiap.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Akto luâk âmbâle bikŋe are manmanyeŋe aregâlâk nâŋgâwai âmâ wan me wan arekŋe bâliyeŋgiwiap. Dâ luâk âmbâle bikŋe hâkyeŋe me wan me wan yeŋaet bo nâŋgâmai arekŋe âmâ hâmbâi manman kârikŋân manmâ âgâwai.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Yeŋgâlân gâtŋande nâ tân nuguwerâm akmâ âmâ âlepŋe nâŋgâlân togombiâ nâ olop manbaen. Akto nâŋe manbian ain hoŋ bawalupne arekai ain manbai. Akto niŋemaŋe tân nuguwai amâ Ewene Anutu arekŋe memeŋe akyeŋgimbo manman âlepŋân manbai.” dâep.
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 Akto Yesuŋe Anutu hin dâm magaŋep, “Woe, kambiamne umatŋe dondâ akto aregât gain gain akbe? Apo, uŋak siâ siâ nâŋgâlân togowerâp aregât makmenâ bo agâk gârâmâ hain bo ak. Nâ iregât sop miawagâk dâm togom manmâ gan.
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Aregât Apo gâ makmenâ kot patgaet kulem agat agatŋe miawakto luâk âmbâle dondâ ekmâ kotge mem agatbai.” dâep. Hain dâmbo ainâk den siâ himbimânba hin giep, “Nâ emelâk kot patnaet maktere miawaktâp. Akmâ kulem agat agatne areâk maktere miawakmâ âgâwiap.” dâep.
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Akto kâmot kili arekŋe nâŋgâm bikŋande hin dâyi, “Himbim kururuŋdâp.” dâyi. Dâ bikŋande âmâ hin dâyi, “Aŋelo siâŋe den magaŋdâp.” dâyi.
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 Hain dâmbiâ Yesuŋe hin dâep, “Den amâ nâ nune tân nuguwerâpgât bo miawaktâp. Yeŋgât akmâ miawaktâp.
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 Uŋak âmâ Anutuŋe hân iregât luâk âmbâle potat yekberâp. Akto Anutuŋe hân iregât Amboŋe hâkokombo yeukŋe akbiapgât sop irawot akbiap.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 Luâk bikŋande nâ lâwinân hokat nekmâ mem agatbiâ âmâ ainâk luâk âmbâle hânŋe hânŋe manmai are bikŋe oloŋyektere nâŋgâlân togowai.” dâep.
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 Yesuŋe hain magep amâ ikiŋe mombiapgât dopŋe katmâ makmâ makyeŋgiep.
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Hain makto aregât luâk âmbâle ain kili arekŋe den are nâŋgâmbiâ bâlimbo hin dâm magaŋi, “Woe, hain bo. Nen Mosegât denân oyaŋmâ hin nâŋgâmaen. Anutuŋe huŋgun aŋdo gewiap yâkŋe âmâ bo mombiap. Akto manman kârikŋân manmâ âgâwiap. Akto gâ hin dâmat, “Luâk akmâ geân.” dâmat aregât gain gain, “Lâwinân hokat nekbiâ mombian.” dât? Aregât niŋande luâk akmâ giep?” dâyi.
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Hain dâmbiâ Yesuŋe hin dâm makyeŋgiep, “Sop tâlâwâk Anutugât pagaleŋe erâm âgâwerâp. Hâmbâi yâk hân iregât pagaleŋe hinare yeŋgâlânba agatmâ ariwiap aregât hândâkŋe katip yeŋguwopgât ye pagaleŋânâk bam gutŋet. Akto siâŋe hândâkŋân bam gutmap arekŋe yâgâten ariwiap amâ bo nâŋgâp.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 Aregât uŋak âmâ ye pagaleŋânâk tatâiânâk hainâgâk pagaleŋaet nâŋgaŋbei. Yâk pagaleŋe hinare aregât pagaleŋân manberâmbiâ âmâ âlepŋe manman kârikŋân kat yekto pagaleŋân manmâ âgâwai.” dâep. Yesuŋe den ire makmâ metem âmâ hepun yekmâ gem heambugep.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Akto emelâk Yesuŋe kulem hârok mendo egi amâ yâkgât keiŋe bo nâŋgaŋi.
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 Haingât Propete Yesaiaŋe hin kulemgoep,
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 Den are bunŋe akto luâk âmbâle dondâŋe Yesugât hâkâŋ akmâ yâkgât keiŋe bo nâŋgâm heŋgemgoyi. Akto Yesaiaŋe den siâ hin kulemgoep,
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 “Anutuŋe dewunyeŋe mem bukom hanyeŋe gisapkoep. Amâ luâk âmbâle dewunyeŋande siâ me siâ ekmâ nâŋgâwâigât, akto hanyeŋân nâŋgâm kotgâwâigât, akto hanyeŋe purikatbiâ heŋgemyeŋguwomgât Anutuŋe hain dâm akyeŋgiep.”
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Akto Yesaiaŋe Yesugât keiŋe pagaleŋe hârok nâŋgâm metem âmâ aregât hain kulemgoep.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 Dâ luâk âmbâle kotdâ bikŋe akto luâk âmbâle yânŋe bikŋe Yesugât keiŋe nâŋgâyi. Amâ Parisaio luâkŋe hin dâyi, “Luâk âmbâle bikŋande Yesu amâ Humonenŋe dâwai are den emetŋânba akto kepia yeŋânba wat yektenŋe hâkŋângen manbai.” dâyi. Aregât Parisaioŋe wat nenekbâi dâm aregât Yesugât keiŋe bo makmâ miawagi.
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Akto luâk âmbâle arekŋe Anutuŋe kotnenŋe mem agalâk dâm aregât ukenŋe bo nâŋgâmai. Dâ luâkŋeak kotnenŋe mem agatŋet dâm aregât ukenŋe nâŋgâmai. Hain akmâ Yesugât keiŋe bo makmâ miawagi.
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Akto Yesuŋe konmâ hin dâep, “Luâk âmbâle bikŋe nâŋgât nâŋgâi amâ nâŋgâlâk bo nâŋgâmai amâ Ewene huŋgun niŋdo togoân yâk hainâk nâŋgaŋdâi.
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 Akto nâ nekmapŋe huŋgunniŋep yâk olowâk ekbiap.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 Nâmâ hân iren pagaleŋe hainare togoân amâ luâk âmbâle biwiyeŋe nâŋgâlân katbai âmâ hândâkŋân bo manbai.
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 Dâ luâk âmbâle bikŋe nâŋgât den nâŋgâm bo lokowai âmâ nâ hinŋe den âiân bo katyekberân. Nâmâ hânân luâk âmbâle ire potatyekbiangât bo togoân. Bo. Nâ luâk âmbâle heŋgem yeŋgum meyekberâm geân.
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Akto luâk âmbâleŋe haminiŋmâ nâŋgât den bo nâŋgâwai are amâ nâŋgât den arekŋe sop bâiŋân potatyekbiap.
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 Nâmâ den ire âmâ nune nâŋgâ nâŋgânân bo makmâ gan. Apo huŋgun niŋdo geân arekŋe nâ wan makman aregât âmâ makmâ hekat niŋep.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 Aregât keiŋe amâ hin. Ewenande manman kârikŋaet keiŋe hekat yeŋgiwen dâm makniŋep areâk lokom Aponande makniŋewâk makman.” Yesuŋe hain dâep.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.