Hebreus 6
Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs NTLH
1 Akto Kristogât den keiŋânbak lâuwâŋe bo makyeŋgiwerân. Dâ hin akne. Han biwi nâŋgâ nâŋgânenŋe kârikŋe kilâkgât agak meme âlepŋe mem mandenŋe Anutuŋe nenekto huraguwiap. Akto den keiŋe keiŋe dondâ agak meme momoŋe aregât ye hanyeŋe purik kato biwiyeŋe Anutugâlân katbei aregât lâuwâŋe bo makyeŋgiwerân.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Akto hâk biwi puli puli aregât keiŋe lâuwâŋe bo makyeŋgiwerân. Akto bâtnenŋe kautyeŋân kalion akto momoŋânba agatbaen akto Anutuŋe denân katyekto âgâwaigât keiŋe lâuwâŋe bo makyeŋgiwerân.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Gârâmâ Anutuŋe âlepŋe dâmbo âlepŋe agak memenenŋe huraguâkgât mene.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Amâ luâk âmbâle bikŋande den pat âlepŋe nâŋgâm himbimgât wan me wan ukenŋe nâŋgâmbiâ Heakŋande kautyeŋân miep are makyeŋgienŋe han biwiyeŋe lâuwâŋe purikatbaigât dop bo tatâp.
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 Akto Anutugât den aregât ukenŋe nâŋgâm manman kârikŋe aregât ukenŋe nâŋgâyi.
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Hain nâŋgâyi gârâmâ aregât hamiŋân Anutugât hâkâŋ akmai akto Anutu Nanŋande moep aregât hainâk hâkâŋ akmâ yâkgât âi amâ yânŋe dâm nâŋgâmbiâ gembo aregât makyeŋgienŋe han biwiyeŋe purikatbaigât dop bo tatâp. Amâ Anutugât nanŋe lâuwâŋe lâwinân moâkgât akbiâ bikŋande ekbiâ gemap.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Aregât den dopŋe makbe. Hân siân âmâ tânâk âlepŋe gembo hân ambolupŋande sot alekŋe kâmet yekbiâ hân arekŋe tânyeŋgumbo sot âlepŋe pâtkowiap. Pâtkombo Anutuŋe meme agaŋdo hân amboŋande âlepŋe manbai.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Akto hân siâ sot âlepŋe bo pâtkomap ain hewukŋe bâleŋe arekŋeak pâtkomap aregât Anutuŋe sait den makto kâlâpŋe om metewiap.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Galalupne, ya kulemgoân amâ yeŋe agak meme are ewangimaigât kulemgoân. Amâ wan me wan heŋgemgo heŋgemgo keiŋe are nâŋgâenŋe humo akmâ tân nengumap. Amâ hin.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Ye âi humo mem Yesugât kâmolân gâtŋe okot nâŋgâ yeŋgim tân yeŋguyi are Anutuŋe nâŋgâmap. Aregât hinŋe akmai.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Akto ye agak meme âlepŋe keiŋe keiŋe mem mali aregât hainâk Anutuŋe wan me wan egâliaŋmap aregâlâk ukenŋe ikiŋeâk ikiŋeâk nâŋgâm manmâ âgâwei. Are miawagâk dâm manden.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Aregât Anutuŋe makmâ katmâ hâriep are mem manmâ konam bo akmâ âmâ Anutuŋe hinŋe wan me wan boâk yeŋgiâp aregât bo hâkâŋ akbei. Akto ulikŋân Anutugât kâmolân gâtŋe bikŋe Anutuŋe makmâ kato aregâlâk nâŋgâm bo hâkâŋ akmâ âmâ kili. Hain kinmâ siâ me siâ miawak yeŋgiep aregât nâŋgâmbiâ biwiyeŋe humo agâk. Akto mesokbiâ gewopgât hainâk den are paŋâk mem manmâ âgâwei.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Akto Anutuŋe Abraham aregâlân den dâm makmâ kalep aregât luâk âmbâle siânbaŋe Anutu bo ewangimai aregât ikiŋe kotŋe konmâ wâtŋân kinmâ Abrahamgât hindâm makmâ kalep,
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 “Hâmbâi âmâ nunak memeŋe akgiŋdere âmâ hakulupge dondâ sambelem ariwai.” dâep.
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Hain dâmbo Abrahamŋe den are nâŋgâm bo hâkâŋ agep. Aregât Anutuŋe den pat âlepŋe are yâkgât makmâ kalep.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Akto agak memenenŋe hin. Nen mendugum magaŋgi goaŋgi aktenŋe kâmot lâuwâ akto den bunŋe kârikŋe makberâm âmâ ainâk Anutu ewanginenekmap yâkgât dewunŋân kinden dâm makmâ katmaen. Hain makmâ katenŋe den bunŋe dâm nâŋgâmbiâ den bo akmap.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Aregât Anutuŋe ikiŋe kâmolân gâtŋe nengât den makmâ kalep are Anutuŋe den bunŋe maktâp are bo bâliwiap dâŋet dâm ainâk den pat kat katŋe are ikiŋe kotŋe konmâ agonakmâ magep.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Are dâp lâuwâgât Anutuŋe henengiwiapgât dop bo tatâp aregât nen gulip nenguwop dâm Anutugâlân togom manmâ wan me wan hârok miawak nengiwiap aregât nâŋgâenŋe biwinenŋe humo akbiâp. Are nâŋgâm paŋâk mene.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Anutuŋe den pat kalep aregât nâŋgâm biwinenŋe gulip akto aregât han lâuwâ bo akmaen. Amâ wangât aŋga hinare. Akto biwinenŋe sândukŋe amâ sumbe emetŋaet sâŋgum hamiŋân ain ariep.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Ain âmâ nengât sumbe kat kat kautŋe Yesu arekŋe nengât Sumbe kat kat luâk humo bo mombiap yâkŋe nengât dumnenŋân kinmâ himbimân Eweŋaelân nengât sumbe kato huraguep. Hain akmâ âmâ Melkisede ulikŋân sumbe kat kat luâk areyeŋgât kautŋe malep yâkgât dopŋân miawagep. Hainâk miawakmâ manmâ âgâwiapgât. Yesuŋe hain agepgât nengât biwi sânduk âmâ himbimân tatmâ âgâwiap.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.