Atos 25

Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Akto Pesto are kiap katbiâ mando hilâm âlâwu bo akto âmâ Kaisarea kipia hepunmâ Yerusalem kipian âgâep.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Âgâmbo sumbe kat kat luâk areyeŋgât humomolupyeŋe are akto Yuda yeŋgât humomolupyeŋe arekŋe mendugum magaŋgi goaŋgi akmâ, “Paulo arimbo dâwân teŋgâ kinmâ kombaen.” dâm aregât kiap hin dâm magaŋi,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 “Âlepŋe den nâŋgânengim hoŋ bawalupge huŋgun yeŋgimenâ arim Paulo kewugumbiâ Yerusalem kipian togombo denŋe nâŋgâ aŋbiat.” hiaŋmâ hain dâyi.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Hain dâmbiâ Pestoŋe hin dâm makyeŋgiep, “Paulo âmâ Kaisarea kipian kala busi kâlegen mandâp. Gârâmâ iren bâlensiâ manmâ purik katmâ gewian.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Gârâmâ ye Paulogât den akberâm âmâ nâ gewian sop ain humomolupyeŋe olowâk gem âmâ yâkŋe wan me wan akmâ hilipkoep aregât den akbi.” dâep.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Hain dâm tato hilâm bât bip bip hârok me gain bo akto Yerusalem kipia are hepunmâ Kaisarea kipian gem ariep. Arim yem kindo emet hauŋdo den emetŋân âgâm Paulogât makto mem den emetŋân âgâm katbiâ kilep.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Mem âgâm katbiâ kindo Yerusalem kipia ambolupŋande gangerâm kârikŋe akmâ den aŋgâ aŋgâ hogom togo hâkŋân hâkŋân agi. Akto denyeŋe are bunŋe siâ bo miawagep.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Hain dâm kârikŋe akbiâ Pauloŋe denyeŋe are mem gem hin dâep, “Nâŋe Yuda yeŋgât den kârikŋe akto sumbe emetŋe, akto Roma yeŋgât luâk humo, ya maktân âlâwu areyeŋgât bâleŋe siâ bo nâŋgâyeŋgiman.” dâep.
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Hain dâmbo Pestoŋe Yuda luâk arekŋe okot âlep nâŋgâniŋŋet dâm aregât Paulo aikom hin dâep, “Âlepŋe Yerusalem kipian kewugugekmâ âgâm âmâ denge dâm hâregiŋdere ârândâŋ akbiap me bo?” dâep.
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Hain dâmbo Pauloŋe hin dâm magaŋep, “Roma luâk humogât den emetŋe iren katnekbiâ mandân. Aregât nâŋgât den hin dâm hâreniŋet. Gugak âmâ nâŋgât keine nâŋgât. Nâ Yuda yeŋgât nâŋgâm bâli bâli me kuk heŋgân siâ bo akyeŋgiân.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Hain gârâmâ den kârikŋe siâ koân dâine âlepŋe nuguwâi. Akto yeŋe âmâ hiaŋgim den aŋgâ hogom togo hâknân katâi. Gârâmâ luâk siâŋe Yuda luâk heroŋe akŋet dâmbo âmâ menekmâ arim bâleŋe akniŋbai, aregât dâp bo tatâp. Bo kârikŋe. Haingât Roma yeŋgât luâk humo konok Sisa arekŋe âmâ makmâ hâreniŋbiapgât nâŋgâm kindân.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Hain dâmbo Pestogât luâklupŋe nâŋgâ nâŋgâyeŋe olowâk arekŋe tângombiâ Paulo hin dâm magaŋep, “Luâk humo nenŋe Sisa yâkgât maktât, aregât âlepŋe yâkgâlân arimenâ yâkŋe denge are dâm hâregiŋbiap.” dâep.
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Akto hilâm siân luâk humo siâ kotŋe Agripa akto ikiŋe gariŋe kotŋe Beanike yâkŋe Kaisarea kipian arim âmâ Pesto gala agaŋbela yâk olop mali.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Manmâ manmâ hilâm siân âmâ Pestoŋe Paulogât den pat are luâk humo are hin dâm magaŋep, “Pelikiŋe luâk siâ kala busi kâlegen katmâ arimbo tatmâ manmâ gamap.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Akto nâ Yerusalem kipian âgâre âmâ sumbe kat kat luâk yeŋgât damun humo akto Yuda luâk yeŋgât humomolupyeŋande mendugum kinmâ denân katmâ hin dâm makniŋi, “Luâk are komenâ moâk.” dâmbiâ nâŋe hin dâm makyeŋgiân,
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 “Roma luâk nenŋe âmâ hin akmaen. Luâk siâgât hâkŋân den aŋgâ hogom togo katmai are mem bugâgât pat dâm dowâk bo katyekmaen. Nenŋe âmâ hin akmaen. Ulik gulik luâk are mem den amboŋe are mem arim âmâ niŋande niŋaet denŋe dâp are soŋ katenŋe ikiŋaet keiŋe magaŋdo âmâ den amboŋe are olop den akbiâ âmâ aregât hâuŋe waŋmaen.” Hain dâm makyeŋgiân.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Akto aregât hamiŋân yâkŋe nâŋgâlân togombiâ lâuwâŋe makyeŋgiân. Akto emet hauŋdo âmâ hainâk âgâŋet dâre den emetŋân âgâm menduguyi. Mendugumbiâ âmâ âgâm tembe lokolupne makyeŋgire luâk are mem ga katbiâ kilep.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Kindo hin makyeŋgiân, “Luâk irekŋe bâleŋe agep are makmâ miawakŋet.” dâre agatmâ den hâuŋe makmâ hin dâyi,
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 “Paulo amâ miti siâ mem manmap aregât luâk siâ kotŋe Yesu are emelâk moep yâkgât kotŋe konmap.” dâyi. Hain dâmbiâ Pauloŋe hin dâep, “Bo, luâk are golâk mandâp.” dâep. Hain akmâ papalakmâ kinbiâ nâŋgâre siâ me siâ agaŋbiangât dop bo agep.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Hain aregât nâŋgâwerâm pâpkom kilân. Akto hin aikoân, “Yerusalem kipian âgâmenâ âmâ ain gâŋgât den are makmâ hârewian me?” hain aikoân.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Hain dâre Pauloŋe hin dâep, “Roma luâk humo konok Sisa arekŋe den makmâ hâreniŋâk.” dâep. Hain dâmbo aregât tembe lokolupne makyeŋgire mem kala busi kâlegen katmâ damungombiâ luâk humogâlân ariwerâm aregât lâmgom mandân.” dâep.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Pestoŋe Agripa hain magaŋdo Agripaŋe hin dâep, “Luâk arekŋe den siâ makto nâŋgâwerâm aktân.” dâep. Hain dâmbo Pestoŋe hin dâep, “Âlepŋe agatmâ makto nâŋgâwen.” dâep.
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Yem kinbiâ hauŋdo Agripa akto Beanike hâk meakmâ heŋgemgom den emetŋân mendugum tali ain âgâmbela tembe lokoyeŋgât humoyeŋe akto kipia aregât ambolupŋe luâk humomo arekŋe hamiyetŋân kinbiâ âgâyi. Âgâmbiâ Pestoŋe tembe loko makyeŋgimbo gem Paulo mem âgâyi.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Mem âgâmbiâ Pestoŋe den hin dâm makyeŋgiep, “Luâk kotdâ Agripa akto galalupne ye makyeŋgire nâŋgâŋet. Yuda luâk hutyeŋân kindâi arekŋe akto Yerusalem kipia ambolupŋande nâŋgâm bâlim biwi koko akmâ nâŋgâlân togom luâk yu kindâp iregât hin dâyi, “Luâk ire kondenŋe moâk.” dâyi.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Hain dâmbiâ nâŋe dosaŋe are ekmâ nâŋgâre momogât dopŋe bo agep. Akto aregât kakŋân ikiŋak âmâ Roma luâk humonenŋande nâŋgât den makmâ hârewiap dâm magepgât yâkgâlân huŋgunaŋdere ariwiap.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Akto Paulogât denŋe bunŋe siâ ekbe dâm undâgâtere bo akto aregât luâk humonenŋaet kulem esenŋe gain gain kulemgowe dâm ewum hâumgom aregât hepulân. O humonenŋe Agripa, aregât makgiŋdere nâŋgâ. Pâpkom kilân aregât gâ akto yu kindâi ye dewunyeŋân luâk ire katere kindâp. Akto nenŋe den keiŋe are mem miawakbaen ain âmâ yâkgât den pat are kulemgore ariwiap.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Gârâmâ luâk siâ kala busi kâlegen mandâp yâkgât den pat bo kulemgore Roma kipian ariâk dâm yân huŋgunaŋbian âmâ bo ârândâŋ akbiap.” dâep.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.