Atos 18
Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs NVT
1 Akto Paulo Ateŋ kepia hepunmâ Korinti kepian ariep.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Ain Yuda luâk siâ peniaŋep kotŋe Akuila yâk âmâ Ponto hânân miawagep. Akto âmbenŋe Pirisila yâk olop Italia hânân manbela luâk humo Klaudioŋe Yuda luâk Roma kepian manmini are watyegep. Watyekto ain Akuila âmbenŋâi Roma kepia are hepunmâ Korinti kepian ariyiat. Ain manbela ain Pauloŋe penâyetkiep.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Akto Paulo mâron emetŋe mâŋgiminep. Akto Akuila akto Pirisila âi areâk meminiatgât emetŋân tatmâ manmâ tânyetkuep.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Manmâ Pauloŋe Sarere ârândâŋ Yuda yeŋgât den emetŋân âgâm Yesugât keiŋe Yuda luâk akto Girik luâk makyeŋgim biwiyeŋe Yesugâlân katŋetgât makyeŋgim malep.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Mando Sila akto Timoteo yâk Makedonia hânângenba togombela Pauloŋe sâŋgum parutmâ uligi ketugum malep âi are hepunmâ Anutuŋe Yesugât damunyeŋe akben dâm huŋgun aŋdo giep aregât keiŋe nâŋgâŋet dâm hilâm ârândâŋ Yuda luâk makyeŋgim malep.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Makyeŋgimbo yâkŋe den are hâkâŋ akmâ agak meme bâleŋaet den magaŋgimbiâ yekmâ aregât sâŋgumŋe kâlep are hulaŋmâ mem paŋ paŋgombo gagap giep. Akto ya agep aregât keiŋe hin dâm makyeŋgiep, “Yeŋe hilip aguwai âmâ nâŋgât dosa bo. Dosa âmâ yeŋaelân aregât arim Yuda luâk bo manmai are yeŋgâlân arim Yesugât keiŋe makyeŋgiwian.” dâep.
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Hain dâm hepun yekmâ kepia amboŋe siâ kotŋe Titio kotŋe siâ Yusto are Girik luâk yâkŋe âmâ Anutugât den are lokoep yâkgât emet Yuda yeŋgât den emetŋe siâ are hâlâŋmâ talep. Ain Pauloŋe âgâmbo olop taliat.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Akto Pauloŋe Yesugât keiŋe makyeŋgiep. Makyeŋgimbo den emetŋe aregât damun siâ kotŋe Kirisipe yâk akto ginbailupŋe biwiyeŋe Yesugâlân katmâ mali. Akto yâk yeŋeâk bo. Korinti luâk âmbâle akto kepia ambolupŋe dondâŋe Yesugât den are nâŋgâm yâkâ hainâk biwiyeŋe Yesugât katbiâ tu puli yeŋgiyi.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Akto Paulo manmâ hândâk siân biwiŋe purik kato giwelân Humoŋe hin dâm magaŋep,
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 “Nâŋe tân gugure mandât gârâmâ nâŋgât keine makberâm hamep bo akben. Akto kepia iregât luâkŋe dondâŋe nâŋgâlân biwiyeŋe katbai aregât akmâ luâk siâ me siâŋe bâleŋe bo akgiŋbai.” dâep.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Hain dâm magaŋdo Pauloŋe kepia ainâk manmâ Anutugât keiŋe makyeŋgim mando hombaŋ konok dewutâ nâmbulân konok bo agep.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Sop are bo akto Roma luâk siâ kotŋe Galio are Akaia yeŋgât humoyeŋe malep. Mando ainâk Yuda luâkŋe Paulo ekmâ gasa agaŋi. Gasa agaŋmâ kiapgâlân mem arim den âiân kali.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Kiapgât meteŋân mem âgâm hin dâyi, “Luâk irekŋe nengât den kârikŋe tatmap are hâkâŋ akmâ konengim biwiyeŋe siâgâlân katŋetdâm maknengimap.” dâm hiaŋgiyi.
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Hain dâm hiaŋgimbiâ Pauloŋe den kakŋân makberâm akto Galioŋe Yuda luâk hin dâm makyeŋgiep, “O Yuda luâk. Luâk ire dosaŋe olop mandâp me wan umatŋe bâleŋe siâ aktâp dâine âi humo mem yeŋgât denyeŋe nâŋgâwom.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Gârâmâ ire yeŋgât wan me wan luâk kotŋe me yeŋgât denyeŋe me den kârikŋe hain aregât makmâ tatâi aregât âmâ yeŋeak makmâ hârewi. Den ire âmâ nâŋgât pat bo.” dâep.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Hain dâm watyekto geyi.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Gem âmâ den emetŋaet damun siâ kotŋe Sostene yâk mem miawakmâ lokom kiapgât meteŋân âgâm âmâ kom bâleŋe siâ siâ agaŋi. Hain agaŋbiâ kiapŋe yekmâ uken yeŋaet dâm hansumbu agep.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Paulo Yesugât kâmot Korinti kepian mali are olop manbiâ sop kâlep agep. Akto sop ain âmâ Keŋkereai kepian âgâm âmâ hâmbâi wan me wan siâ akbian dâm aregât dop makyeŋgiep sop are bo akto âmâ dumutŋe hâreaŋi. Hâreaŋbiâ purik katmâ Korinti kepian arim Yesugât kâmot are hepun yekmâ Siria hânângen ariwerâm akto Pirisila akto Akuila yâk olop waŋgan âgâyi.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Âgâmbiâ meyekmâ arim Epeso kepian katyekto yâk ain luâk âmbâi lâuwâ are hepun yelegep. Hepun yelekmâ ikiŋe âmâ Yuda yeŋgât den emetŋân âgâmbo Yesugât keiŋaet magaŋgi goaŋgi agi.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Akto Yuda luâk bikŋe Paulo olowâk manne dâm mem gangerâwerâm akbiâ Pauloŋe den koyeŋgim hin dâm makyeŋgiep,
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 “Anutuŋe nâŋgâ niŋdo yeŋgâlân lâuwâŋe purik katbian.” dâep. Hain dâm hepunyekmâ ariep. Arim waŋgan âgâmbo mem togo Kaisarea kepian kalep.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Kato âmâ Yesugât kâmotlupŋe Yerusalem kepian mali yâk yeŋgâlân arim getek manmâ hepun yekmâ arewa Antiokia kepian purik katmâ arim ain malep.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Manmâ Antiokia kepia are hepunmâ arim Yesugât kâmotlupŋe bikŋe Galatia akto Prigia hân tânâmŋân mali are yeŋgâlân arim biwiyeŋe Yesugâlânâk arim kilâkgât den makyeŋgim malep.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Akto Epeso kepian Yuda luâk siâ malep kotŋe Apolo are Alesandria kepian gâtŋe. Akto yâk nâŋgâ nâŋgâŋe humo aregât yâkŋe Anutugât den kulemgoyi are oyaŋmâ nâŋgâm metiepgât yâkgât denŋaet ukenŋe akmini.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Akto luâk bikŋe Humogât keiŋe bâlensiâ nâŋgâyi arekŋe magaŋbiâ are nâŋgâm metiep. Akto ulikŋân Yohaneŋe luâk âmbâle tu puli yeŋgiep aregât keiŋe nâŋgâm biwiŋe owâiŋe akto Yesugât keiŋe bâlensiâ nâŋgâm heŋgemgoep aregât luâk âmbâle makyeŋgim malep.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Hain agepgât Yuda yeŋgât den emetŋân âgâm Yesugât keiŋe makmâ hilip milip makyeŋgimbo Pirisila akto Akuilaŋe den are nâŋgâm gala agaŋmâ kewugum emetyetŋân âgâm Anutugât den are magaŋmâ heŋgemgombela nâŋgâep.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Akto aregât hamiŋân Apolo Akaia hânângen ariwerâm akto âmâ Yesugât kâmot Epeso kepian gâtŋande tângowerâm kulem esenŋe siâ kulemgom waŋi. Aregât keiŋe hin, “Luâk ire yeŋgâlân togowerâm aktâp are gala âlepŋe agaŋbi.” Kulem esenŋe hain dâm kulemgom waŋbiâ meakmâ ariep.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Mem Korinti kepian arim emelâk Anutugât den kulemgoyi are sombeimân oyaŋmâ Anutuŋe Yesu magaŋmâ damunyeŋe akben dâm huŋgun aŋdo giep aregât keiŋe dâm kepikmâ makyeŋgimbo nâŋgâmbiâ bunŋe akto Yuda yeŋgât den are nâŋgâmbiâ giep. Hain akbiâ Anutuŋe gala akyeŋgimbo biwiyeŋe Yesugâlân katmâ mali are Apoloŋe yâkŋe tânyeŋguep. Tânyeŋgumbo biwiyeŋe Yesugâlânâk kârikŋe katmâ manmâ heroŋe agi.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.