Atos 11
Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs NTLH
1 Aposolo akto Yuda luâk âmbâle bikŋe Yudaia hânân manmâ biwiyeŋe Yesugâlân katmâ mali arekŋe Yuda luâk bo manmai are Anutugât den nâŋgâm lokoyi are yeŋgât pat nâŋgâyi.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Nâŋgâmbiâ Petoroŋe Yerusalem kepian purik katmâ arim âgâmbo Yuda luâkŋe Petoroŋe hain agepgât nâŋgâmbiâ ârândâŋ bo akto hin magaŋi,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 “Gâŋe âgâlân hâkyeŋe bo gâi yeŋgiyi are yeŋgât hutyeŋân arim bâtyeŋânba sot mem nien are nâŋgâenŋe bâliep.”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Hain dâmbiâ aregât Petoroŋe wan me wan miawagep aregât keiŋânbak den pat makyeŋgiep.
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 Makyeŋgim hin dâep, “Nâŋe âgâlân Yope kepian manmâ Anutu magaŋmâ âmâ biwine purik kato humoŋe biwinân den kato hin egân. Mâron humo hainare himbimânba gem gem keinân giep.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Gembo âmâ are ekmâ heŋgemgoân. Katip are kâlegen soŋgo lâut toŋga keiŋe keiŋe Yuda nen bo nemaen hain arekŋeâk yiep.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Yendo ektere âmâ himbimânba den siâ hin dâmbo nâŋgân, “Petoro are gâim om ne.” dâmbo nâŋe hin dân,
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 “Humo, nâ bo. Hainare kâmbokŋe bo neman.”
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Hain dâre himbimânba den lâuwâŋe hainâk dâm makniŋep, “Anutuŋe imâ neneŋe dâmap are amâ bâleŋe bo dâwen.” hain dâm makniŋep.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Hain akto lâuwâŋe âlâwuŋe hainâk dâmbo himbimân âgâep.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Âgâmbo ainâk Kaisarea kepian gâtŋe luâk âlâwu akmâ Konelioŋe huŋgun yeŋgimbo togoyi.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Togom mem miawaknekbiâ Anutugât Heakŋande hin makniŋep, “Gâ yâk olop ari. Nâŋgâmâk bo akben.” hain dâmbo arienŋe Yesugât kâmolân gâtŋe luâk nâmbulân konok ire olowâk ariyion. Arim tembe loko yeŋgât humoyeŋe siâgât emelan âgâenŋe den hin dâm maknengiep,
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 “Nâ emelan âgâre aŋelo siâŋe miawak niŋmâ hoŋ bawalupne huŋgun yeŋgire Yope kepian arim luâk siâ kotŋe Simoŋ Petoro are kewugum togowi.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Togombiâ den makto âmâ nâ akto nâŋgât ginbailupne âlepŋe akmâ manbaigât aŋeloŋe hain dâm makniŋep.” dâep.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Konelioŋe hain dâmbo nâŋe den hâuŋe makyeŋgim kindere sop ainâk Anutugât Heakŋande kakyeŋân giep. Ulikŋân nengâlân Anutugât Heakŋande kaknenŋân giep hainâk sop ain kakyeŋân giep.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Gembo ekmâ âmâ ulikŋân Yesuŋe den maknengiep are nâŋgâm heŋgemgoân, “Yohaneŋe tu puli yeŋgiep gârâmâ nune Heakŋe are huŋgunaŋdere kakyeŋân gewiap.” Yesuŋe den hain dâep are nâŋgâm heŋgemgoân.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Akto nenŋe biwinenŋe Yesu humo Anutuŋe huŋgunaŋdo giep aregâlân katmâ mandenŋe âmâ Anutuŋe ikiŋe Heakŋe nengât huŋgunaŋep hainâk yeŋgâlân huŋgunaŋep. Aregât nâŋe Anutu hamiaŋbiangât dopŋe bo tatâp.”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Petoroŋe hain dâm makyeŋgimbo nâŋgâm biwiyeŋe heroŋe akto hin dâyi, “Anutuŋe ulikŋân nengât biwinenŋe kârikŋe agep are goaŋnengiep. Goaŋnengimbo biwinenŋe Yesugâlân katenŋe hilip nenguwiapgât dop bo agep. Dâ uŋak âmâ Anutuŋe Yuda luâk bo manmai are oloŋ yekto Yesugâlân biwiyeŋe kali aregât bâleŋande hilip yeŋgu yeŋgugât dop bo agep.” dâyi. Dâm nâŋgâm Anutugât kotŋe mem agatmâ kambiamyeŋe âlepŋe agep.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Akto emelâk luâk kotŋe Stepano kombiâ moep ainâk Yesugât kâmotlupŋe bikŋe yeŋgum watyekbiâ potalakmâ bikŋande Poinike hânân ariyi. Akto bikŋande Antiokia akto Kipiro ariyi. Arim manmâ Yesugât den pat âlepŋe are Yuda luâk makyeŋgiyi.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Hain akbiâ hutyeŋân gâtŋe luâk bikŋe Kipiro kepian gâtŋe akto Kirene hânân gâtŋe luâk arekŋe Antiokia kepian arim Yesu Humogât den âlepŋe are kepia ambolupŋe Girik gâtŋe are makyeŋgiyi.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Makyeŋgimbiâ Anutuŋe meme akyeŋgiep aregât luâk âmbâle dondâŋe Yesugât kâmolân dewatiyi.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Hain akbiâ aregât den pat arekŋe sambelem Yerusalem kepian Yesugât kâmot mali are yeŋgâlân arimbo nâŋgâm Banaba huŋgun aŋbiâ Antiokia kepian ariep.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Arim Anutuŋe ukenŋe nâŋgâyeŋgim damunyeŋe agep are ekmâ kambiamŋe âlepŋe agep. Akto luâk âmbâleŋe biwiyeŋe Humogâlân katmâ mali hainâk akŋet dâm aregât den kârikŋe makyeŋgiep.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Banabaŋe biwiŋe Yesugâlânâk katmâ mando aregât Anutugât Heakŋande meme agaŋdo âlepŋeâk malep. Akto den pat makyeŋgimbo nâŋgâm luâk âmbâle dondâŋe Yesugâlân biwiyeŋe katmâ mali.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Akto Banabaŋe Saulo ekberâm Taso kepian ariep.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Arim mem miawakmâ kewugumbo Antiokia kepian togoyiat. Togombela Yesugât kâmot olop mali. Manmâ Yesugât den pat âlepŋe are makyeŋgim manbela hombaŋ konok bo agep. Akto Antiokia kepian Yesugât kâmot are yekmâ okot âlep akmâ kotyeŋe Kristogât kâmot yeŋgonli.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Sop ain Anutugât den makmâ miawagi areyeŋgât hutyeŋânba bikŋande Yerusalem kepianba gem Antiokia kepian ariyi.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Akto areyeŋgâlân gâtŋe siâ kotŋe Agabo are Anutugât Heakŋande hân ain mop humo miawakbiapgât magaŋdo aregât den kârikŋe siâ makyeŋgiep. Makyeŋgimbo luâk kotdâ siâ kotŋe Klaudio Roma kepian malep sop ain mop humo are miawagep.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Akto biwiyeŋe Yesugâlân kaliŋe den are nâŋgâm puli me wan me wan tatyeŋgiep are mendugum katbiâ galalupyeŋe Yuda hânân mali are yeŋgâlân ariâk dâm kali.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Hain akmâ puli mem menduguyi are Banaba akto Saulo yâk yetkimbiâ mem arim Yesugât kâmot Yuda hânân mali are yeŋgât galalupyeŋe yeŋgiyiat.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.