Hebreus 6
God Ami Alokso Weng (TIF) vs NVI
1 — ausente —
1 Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,
2 — ausente —
2 da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 God ayo dong dakaayin-balala, mafek mafek fiitmin uyo kaal-ke-lokomup namti, kabak-ata kanu-mokomup ko.
3 Assim faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,
6 — ausente —
6 e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.
7 Unang tunum nuli tawaal alaltap kemin suunkup om ayo tildaak abe-balala, tawaal uyo tambal-kup ma bom-bulula, unang tunum imi inin-inin san iyo dikibip uyo dong dakaayin-buluya kemin, kabak-ali God alalta tawaal tambal kalawaali tiin saan-bamdala inin-inin uyo kukaayila-tabasa te!
7 Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.
8 Katale, kanola tawaal kalawaali tikiin mafak sole, sok lingliing so, kanolin kiita-kup tiltam talemip namti, tawaal kalawaali disapnu. Kemin, mepso God ayo ku-mafak fuuli dinimnuk o, kala-lomda, wing uyo kulaala taba kiin-abokomu ko.
8 Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.
9 Atin ti nalmi nak-tunum kusal kipyo, God ami asuk daang ukola kela yang banemin kaami sang kabak weng uluum kuyimbii. Lale, nali ti fan utamsi, ibi ultap kelip mafak-nokomip disa. God ata ibi dik-daa yam-buu-lomda, yim-tama tam almi abip unokomip.
9 Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.
10 Ibi God ami aket uyo kola-silip. Kemin ale, uta taba-lomdu ibi kaata kanumin o, ke-bulula, Kraist ami unang tunum iyo dong dakaayila-tabasip. God ali kukup tambal kaata-kup kukaayin tunum kemin, dok kano-som God ali kipni okok ke-bam bom-bilip kaami aket kaali lokolokomu dinim. Ti yim-tama tam alami abip daalokoma.
10 Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.
11 Numi aket fukunin kaa, Alik ibi kanola ti titil-bikilin-kup ke-bomdiwa, kipni God ami lak dakaamin uyo dukum-kup kutal-fuku-bom ale, God ami yim-buulokoma kaata fen-bam kanum kutama una-biliwa, kutoop kipni dinim ke-lokomip kuyaku dilit kalin o, kala-somla ko.
11 Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,
12 Kanola unang tunum maakup tap alep tap ita God ami lak duu-lomdip asuk abiltap-siik daal tabemin disa ke-bamdip, alami ok uyo ti kutal-fukulin-kup ken-umbip kiili, kabak-ami liip diim kawu mafek mafek alik sawaayak God ami boko-lomda: Nalmi man kep-ninsip ita-kup kuyokomi no, kalsa uyo fan kaa kuluulokomip. Kemin, ipkal ti kanola daal tabemin disa kela bom la kiimi kukup kaata kuluu kutal-fuku una-biliwa yo.
12 de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.
13 Kemin, dok kanolin tunum ata taba-lomda God kaa dap-kan tii-lomda tam bansa disa; God ali tunum kaami win kaata kufo-lomda boko-lom: Kulaali nitaba. Kemin, tituun-kup weng kaata-kup bakabi no, kalokoma disa. Kemin, siin sawaayak kawu, God ata Abraham ami weng kuka-daansa uyo, almi win kaata-kup dafo-lomda weng uyo kutii bokola-lom:
13 Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Nalta ti God kemin, nali weng uli atin tituun-kup weng bokop-tokomi: Nami kukup tambal kukaap-tin uyo ti sakbaalim dukum, kemin ale, nata taba-lomdi man ayo dup-tila kapni man loop kaptoop ali yaapkan ke-lom dukumnu kep-talokomi no,
14 dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".
15 God ayo weng kuka-daa-lomda kanum bokolaya, Abraham ayo abiltap daal taboma dinim; ali fen-bam biilaya, mulo kawu God ami man kup-tokomi no, kalsa uyo kolaya duusa ko.
15 E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.
16 Kemin, unang tunum numi boko-lomdup: Nami weng bakabi kabak ti atin tituun-kup bakabi no, kalin kaami kukup kaali kanumin kemin, nuli weng aal diki-buluwa, tunum ma ayo God ami win kaata kufo-lomda boko-lom: God ali nali nitaba. Kemin, atin tituun-kup weng kaa kaata-kup bakabi no, kala namti, kaa utamuwa yi, Nak-tunum kaa fan bakaba kala, kala-somdupla, nuyo weng aal dikibup uyo kulaalokomup.
16 Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.
17 Siin sawaayak kaali, God ami aket fukunin kaayo, Nuli tituun-kup tabin kukuyilila utamiwa yi, Awu, fan God ami aket fukunin uyo fal-siki-du-siki-ke-mokoma disa kala kalin o, kalalala weng alep ma kuyak-mim-daa Abraham ami bokonsa weng ma kabak-ata kutii boko-lomda: Kapni man loop iyo dong dokoyokomi no, kalba-kup; ale ma kaata kuu yam-titil-saanin weng kaa boko-lomda: Nali ti God kemin, weng kaa kuka-daap-ti uyo tifan kutal-fuku-bom ili no, kala kanum bokosa ko.
17 Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,
18 Kalsa kemin, God ami weng alep uyo fal-siki-du-siki-ke-lokomu dinim ale, God ali ti dok kanola mep weng alep uyo ma lolokoma disa; nokol utamuwa yi, God ali boko-lomda: Kapni man loop o, kalsa kaali Israel iso, Kristen unang tunum alik iso, numi sang kaata bokoyase nu, kalalupla, bina tildang God ami miit tem un-ilomdup sawaanupla, weng alep uta taba-lomdu numi aket tem kaldak-ali ku-titil-moyasu. Nuli God almi weng kuka-daa numi dong dokoyokomi no, kalsa kaami fiyaap kaata duu-bam kuu kuyak aket tem daa, fen-bam bom-bulupla yo!
18 para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.
19 God ami mafek mafek sang ma kaa boko-lomda: Fen-biliwa yo, kalsa kabak-ali numi tal-unemin, tiin-yaamin kaami dong dokoyu titil-tabemin namti kabuu. Numi fen-tabasup tunum ali Yesus ata; awem tunum diilim maakup ata ilim kaal dukum kutiisip kaami balang tem kaptam liip tam God ami am abiin awem unen-umba. Kemin, Yesus ata altap kelaya, tam God ami tibi kun diim tam unsa.
19 Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,
20 Kemin, Yesus ami tiltam awem tunum diilim kela suunkup tunum kesa kaali ti, Melkisedek alaltap ke-lomdala kemin, ali numi dong dakaayon o, kalalaya, asiik dusiin-daa tam am awem kaptam tam unsa ko.
20 onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.