Lucas 10
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs BKJ
1 Hitahun haratu, Moli mo vir̃oni na tupu ngavulu limaravrua mo rua tinapua (72), ale mo r̃ulera la vano tiroma hinia, la vano mo rua rua na taon tari peresi na jara sei i pa vano ea i pa sopo tuai.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ale Iesu mo verea isara mara, “Vua asitauni mo mar̃ivi hajavua pani tamlohi voko enira tupu visalete purongo. Matana, ha usiusi isan Moli mata asitauni vara i r̃ule na tamlohi voko la vano mata vu na nona asitauni.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Ha vano na malelemim; ha lo levosahia vara na lo r̃ule kamim ka lo vano sohena natu sipsip na livuha viriu jala.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Ha sopo lavi te tanga korohi, teni te tanga, teni te sabat, ale ha sopo sile na retioloolo isan tea na malele.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Sava ima ka unu hinia, tiroma ha verea vara, ‘Tamata i pa toho hin ima akerihi!’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Ale vara tea hin ima atu mo avulahi hin kamim, nomim ler̃uhu i pa lo toho isana, pani vara mo vono, i pa mele hilu mai isamim.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Ale ha lo toho hin ima atu purongo, ale ha lavi na sava la silea mata inua peresi na hanhani, matan mo tataholo vara tamlohi voko i lavi na volina. Ha lo juruvi na ima matea purongo.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Vara ka unu na taon matea, ale la lavi kamim, ha hani na sava la taua na nahomim.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Ha vai na nora rojoa la tihai, ale ha verea isara vara, ‘Mauri atu God mo aulu hinia mo mai mariviti isamim moiso.’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Pani vara ka unu na taon matea, ale la r̃ohu hin kamim, ha sivo na nora malele tavera, ale ha verea vara,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Kama sar̃sar̃hi nar̃ihi na tangotango nomim taon na palomam sohena matamata matea na nahomim matan ka r̃ohu hin kamam, ale matana, God i pa r̃ohu hin kamim. Ha lo levosahia vara mauri atu God mo aulu hinia mo lo mai mariviti.’
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Varar̃uhu na verea isamim, vara talai non Sodom i pa sopo r̃ilangi i tikeli na talai nona taon sohen harihi na rani mata aria.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Rani sasati isam Chorazin! Rani sasati isam Bethsaida! Matan vara la hina mar̃urahi nike sei la vaira isamim la pa lo vaira hin Tyre enia Sidon, enira la pete posi moiso tuai, la ru na paraparati paki, ale la vuluvului na patmakovi moiso mata nora hehe.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Pani talai non Tyre enia Sidon i pa sopo r̃ilangi i tikeli na nomim talai na rani mata aria.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Ale engko Capernaum, ko r̃om vara God i pa taheho o sahe na tuka? I pa tauho sivo atano na varama mata mateia!
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Haratu sei mo tapurongo isamim mo tapurongo isaku, ale haratu mo r̃ohu hin kamim mo r̃ohu hiniau; ale haratu mo r̃ohu hiniau mo r̃ohu hin haratu sei mo lo r̃uleau.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Hitahu la tupu ngavulu limaravrua mo rua atu la mele hilu mai isan Iesu na avulahi lara, “Moli, tanume sasati sohena, la oloolo hin kamam mata hijam!”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Ale Iesu mo verea isara mara, “Na hite Setan mo jovi sivo atano sohena vaha na masapa mo sari na varama.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Ha lo levosahia vara na sile kamim na suiha vara ha varasi na mata peresi na novu lepa peresi na suiha tari tinatinapua non Setan matan ha pa aulu hinira mo isoiso, ale i pa sopo te hinau hatelete hinira i er̃i komo kamim.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Varar̃uhu, pani ha sopo avulahi matan tanume sasati la oloolo hin kamim; pani ha avulahi matan God mo uli na hijamim moiso na tuka!”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Na ranin hinau atu, Iesu mo avulahi na suihan Tanume Tapu ale mara, “Na vere meje isam Tama, Moli matan tuka peresi na varama, matan ko jarohi la hinau nike isana tamlohi lelevosahi peresi na tamlohi rongovosahi, ale ko vujangira isana natuvarihi purongo. Varar̃uhu Tama, ko avulahi hinia matan mo usuri na masalom r̃uhur̃uhu!
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Tamaku mo sileau na hinau tari, ale mo sopo tea i levosahia vara Natuna enia hare pani Tama purongo, ale mo sopo tea i levosahi Tama pani Natuna purongo peresi na sava tamlohi Natuna mo vir̃onia vara i vujangia isana.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Moiso mo posi vano isana nona tamlohi usuri mo varavaramasa isara mara, “Avulahi isamim matan ka hite na sava ka lo hitea.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Varar̃uhu na verea isamim, pr̃ovet peresi na supe matuvana la lo kilau vara la hite na sava ka lo hitea, ale vara la rongo na sava ka lo rongoa, pani la sopo rongoa.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Ale na rani matea tamlohi lelevosahi mata leu matea mo turu vara i vaihite Iesu na retiusia matea sohen harihi, “Tija, a pa vai na sava natu, vara a lavi na mauri tui hinia?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Iesu mo verea isana mara, “La uli na sava na Leu? Na nom kilakilau mo verea sohena sava?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Ale mo r̃aramia mara, “‘O opoi Moli nom God vevuhi na mapum, na maurim, na suiham peresi na r̃omim’; Deut 6.5 ale, ‘O opoi na tahisam sohen ko lo opoiho hasem’.” Lev 19.18
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Moiso, Iesu mo verea isana mara, “Ko verea mo tataholo. O vaia sohena, ale o pa mauri matana.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Tamlohi atu mo opoia vara i hasena vaia i tataholo na nahon Iesu, ale mo verea isan Iesu mara, “Ale, hare enia tahisaku?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Iesu mo r̃aramia mara, “Ale na rani matea tamlohi matea mo tai Jerusalem mo lo sivo Jericho, ale tamlohi vili na tamlohi mata vavanaho hai la tauria la r̃ari nar̃ihi na nona ruru, la lavi nar̃ihi na nona mania, moiso la vilia la pulahia na malele mariviti i mate, ale la malue.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Ale mo sopo tuai pr̃is matea mo lo sevuti hin malele atu mo hitea, pani mara mo hite tamlohi atu mo hahau pahipahi hinia.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Ale sohen haratu purongo, tamlohi voko na Temple matea na vaon Levi mara mo mai hin jara atu mo hitea, ale mo hahau pahipahi hinia.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Pani hitahu, mara Samaria matea na nona hahau mo mai hin jara atu, ale mara mo hitea mo r̃omopoia.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Mo rautoho na pahisana, mo rengi na wel peresi na waen na matara maja, ale mo pesira, moiso mo taua aulu na har̃i pulana donki, ale mo lingia mo mai na ima mapu matea, mo lo kilaua atu.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Mele rani sahe tamlohi atu mo sile na tamlohin ima mapu atu na mania mo tataholo mata voko mata rani mo rua mara, ‘O lo kilaua, ale sava hinau ko jalahia matana, a pa mele spaia na rani na mele pala nike.’”
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Ale Iesu mo usia isana mara, “Na r̃omim, sava tamlohi natu hin la haratu mo tolu enia tahisan tamlohi atu sei tamlohi vili na tamlohi mata vavanaho la tauria?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Moiso pa tamlohi atu mo r̃aramia mara, “Haratu mo r̃omopoia.” Ale Iesu mo verea isana mara, “O vano o vaia sohena.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Ale na malelera la lo vano Jerusalem, Iesu mo unu na vanua matea, ale har̃ai matea hijana Martha mo avulahi vara i unu na imana.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ale vetasina matea hijana Mary, mo sakele na palon Moli mo lo tapurongo na nona vujangi.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Pani Martha mo tiatia na nona tatamahu, ale mo mai isan Iesu mara, “Moli, ko sopo r̃omiau matan vetasiku mo rovo hiniau, ale enau haseku purongo na lo tatamahu? O verea isana vara i mai i tueniau!”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Pani Moli mo r̃aramia mara, “Martha, Martha engko ko r̃omkaka na hinau matuvana,
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 pani hinau matea mo aulu jea. Mary mo vir̃oni na sava mo mele r̃uhu jea sei tea i pa sopo er̃i lavi nar̃ihia isana.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.