Jonas 4

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ko iyemaeŋge Jona va weiye le ghatemuru laghɨye moli iyako kaiwae weiye le gaithɨ.
1 Com isso, desgostou-se Jonas extremamente e ficou irado.
2 Iya kaiwae i naŋgo weya Giya Loi iŋa, “Giya Loi, amba muyai ya iteta ghambaŋgu, thare va ya dage e ghen na len vakatha ŋgoreiye vara iyako? Iyako kaiwae va ya rovurɨghegheŋa na ya vogha na ya wa Tasis (Spein). Ya ghareghare ghen gharethovu na mwaewo gha Loi. Mbaŋake wolaghɨye u ghataŋaghathɨ, mbaŋake wolaghɨye gharenɨwe, na mbaŋake wolaghɨye valɨkaiwan u vɨva len renuwaŋa na ma giya vuyowo.
2 E orou ao Senhor e disse: Ah! Senhor ! Não foi isso o que eu disse, estando ainda na minha terra? Por isso, me adiantei, fugindo para Társis, pois sabia que és Deus clemente, e misericordioso, e tardio em irar-se, e grande em benignidade, e que te arrependes do mal.
3 Iya kaiwae, Giya Loi, mbema u li eŋge yawaliŋguke, valɨkaiwae moliya ya mare na thava e yawayawaliŋgu.”
3 Peço-te, pois, ó Senhor , tira-me a vida, porque melhor me é morrer do que viver.
4 Ko iyemaeŋge Giya Loi i gonjoghawe iŋa, “Ma e len rɨghe na iya gharenɨna i gaithɨ.” Giya Loi i vakatha umbwa regha i mbuthu voro Jona evasiwae|src="co01422b.TIF" size="col" copy="DCC" ref="4:6"
4 E disse o Senhor : É razoável essa tua ira?
5 Jona i wareri na i wa e ghembako valɨvaŋga e boimako na ve yakuwe. I vatada yoŋathowathowa regha na i yaku e riburibuye, na i roroghagha; nuwaiya i thuwe budakai ne i yomara e ghembako iyako.
5 Então, Jonas saiu da cidade, e assentou-se ao oriente da mesma, e ali fez uma enramada, e repousou debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 Amba Giya Loi i vakatha umbwa regha i mbuthu voro Jona evasiwae na i giya ghambaghambaluwae na i vakatha ghamɨnae i thovuye moli. Jona i warari laghɨye umbwako iyako kaiwae.
6 Então, fez o Senhor Deus nascer uma planta, que subiu por cima de Jonas, para que fizesse sombra sobre a sua cabeça, a fim de o livrar do seu desconforto. Jonas, pois, se alegrou em extremo por causa da planta.
7 Ko va mbaŋambaŋava moli Loi iŋa na mwatamwata thɨ ghana umbwama na i mare.
7 Mas Deus, no dia seguinte, ao subir da alva, enviou um verme, o qual feriu a planta, e esta se secou.
8 Varae vama i yovoro na e ghereiye Loi i vakatha boima dayadayaghaniye i rowo na i vakatha Jona mbalavama marae i tatailo kaiwae varaeko va i ŋge umbaliye na i dayagha. Iya kaiwae iŋa, “Thoŋgo mbema ya mare eŋge. Valɨkaiwae moliya ya mare na thava e yawayawaliŋgu.” Valɨkaiwae moliya ya mare na thava e yawayawaliŋgu|src="co01423b.TIF" size="col" copy="DCC" ref="4:8"
8 Em nascendo o sol, Deus mandou um vento calmoso oriental; o sol bateu na cabeça de Jonas, de maneira que desfalecia, pelo que pediu para si a morte, dizendo: Melhor me é morrer do que viver!
9 Ko iyemaeŋge Loi i dagewe iŋa, “Ma e len rɨghe vara na gharen i gaithɨ umbwako kaiwae.”
9 Então, perguntou Deus a Jonas: É razoável essa tua ira por causa da planta? Ele respondeu: É razoável a minha ira até à morte.
10 Ko iyemaeŋge Giya Loi i dagewe iŋa, “Iya umbwako menda i mbuthuko na gougoura na kaero i mareva, ma menda u vakatha bigi reghawe na ma menda u vakatha na i mbuthu, iwaeŋge gharen i njawe.
10 Tornou o Senhor : Tens compaixão da planta que te não custou trabalho, a qual não fizeste crescer, que numa noite nasceu e numa noite pereceu;
11 Ŋgoroŋga na mbe ghareŋgu wevara iya ghembako laghɨye Ninive. Kaiwae e tɨne gharɨgharɨ lenji ghanaghanagha i kivwala wan handred tuwenɨti tausan gharɨgharɨ ma valɨkaiwanji thɨ ghareghare thovuye na tharɨ inanjiwe, na tembe ŋgoreiyeva thetheghanɨŋgi lemoyo.”
11 e não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive, em que há mais de cento e vinte mil pessoas, que não sabem discernir entre a mão direita e a mão esquerda, e também muitos animais?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.