Atos 9
ANWNV GAMLV (TGJ) vs ARA
1 Sol ho apo gunv nga Ahtu ninyigv mvngjwngnv vdwa rinyingrirula ninyia yalungyachung dula gwngrw talwngbv rila mvritto. Ninyi nyibu butvyachok gvlo vngto,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 okv Damaskas lo Jius vdwgv kumkunaam lo kaatam nvdubv sitiputa go kooto, ogulvgavbolo ho hoka yvvnyika hv kaapa ridw Ahtu gv lamtvlo vngnv vdwa, hv bunua nyimv jvka nyilo jvka naatung tola okv bunua Jerusalem bv bookar dukubv vla.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Sol Damaskas gv pamtv lo aachi svlv nga, dvminmabv nyido gvngv ninyia dooriak loung go ungkato.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Hv kwdwlo gipvto okv ninyia vlv gamgo mindubv tvvpato, “Sol, Sol! No ogubv nga mvdwkmvku dunv?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sol tvvkato, “Ahtu, no yvvla?” ho gv vlv ngv minto,
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 “Vbvritola gudungto okv pamtv lo vngnyika ho hoka nam mimpare no ogugunyi risvdw.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Sol gv lvkobv nyi vngbam vdwv daktung nyatoku, gamchar guka milin kuma; bunu gaam go tvvpato vbvritola oguguka kaapama.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Sol kvdw gvngv godung toku okv ninyigv nyikv nyiktar toku, vbvritola oguachuk goka kaapama. Vbvrikunamv ninyia bunu laak am gakbwng tukula okv ninyia Damaskas lo vnggv toku.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Hv alu loum go kaapa kuma, okv ho dw lo hv ogugoka dvkutvngku mato.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Damaskas lo mvngjwngnv ako doonv gv aminv Ananias. Hv nyikrw kaanamv, ninyia Ahtu minto, “Ananias!”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ahtuv ninyia minto, “Gudungto okv lamtv vngchik bv vngdavngra tvka, okv Judas gv naam lo Tarsus lokv nyi Sol vnam amin go um tvvkato. Hv kumdungdo,
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 okv hv nyikrwgo kaato Ananias vnam nyi ako ninyigv laakv ninyia kaapa modu kubv vla hipo dubv yuma maato.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananias mirwksuto, “Ahtu, so nyi agv lvkwng lo achialvbv nyi vdwv nga minjipvnv okv Jerusalem lo doonv noogv nyi vdwa hv achialvbv alvmabv rinv ngv.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Okv hv Damaskas lo nyibu butv vdwgv lokv nam kumnvjonv nyi vdwa naatung dubv vla naatung nvnv siti pota lala aapvnv.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ahtu ninyia minto, “Vngnyika, ngo ninyia ngo gvbv ridukubv darlin pvkunv, ogulvgavbolo ngoogv amina Jentail vdwlo okv dvbv vdwlo okv Israel nyi vdwlo chinmu dukubv.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Okv ngo atubongv ninyia ngoogv lvgabv hv vdwgo hirukaya nga hinsvkudw ho mvnwng nga ngo ninyia kaatamre.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Vkvlvgabv Ananias vngtoku, Sol ogolo naam lo doopvdw ho aatoku, okv ninyigv laakv ninyia lakpv tola. Hv minto, “Achiboru Sol,” “Ahtu Jisu atubongv nga so aamu pvnv, noogv so aatv ringa lamtv lo noogv kaarwk sunam. Hv nga aamu pvnv ogulvgavbolo nam lvkodv kaapa modu kubv vla okv Darwknv Dowa paamu dukubv vla.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Vjakpigobv Sol gv nyik lokv ngui asikarik ainggo olinto, okv hv lvkodv kaapa toku. Hv dakrap toku okv baptisma naatoku;
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Okv kochingso hv dvnam dvnyu laku okv ninyigv gwlwkv aakur toku.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Hv Jius vdwgv kumkunaamlo vngdavngra la okv ho Jisu Pwknvyarnv gv Kuunyilo ngvkv vla japrap toku.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Ninyigv minama tvvnv mvnwng ngv lamrwpato okv tvvkato, “So nyi angv mai Jerusalem alo hogv nyi Jisunyi kumnvjoonv nga mvkinv? Okv hv vbv so ogugo mvngla aama sudw ho nyi vdwa naatung la okv bunua nyibu butv vdwgvlo bookur lwkdu kubv ridu nvgori?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Vbvritola Sol gv japnamv tvvngam yaya toku, okv ninyi Jisu Messiah vla kaatam la mintoku ho Damaskas lo doonv Jius nyi vdwv ninyia yvvka mirwk sinyu matoku.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Alu mvngchigo vngro kochinglo, Jius vdwv lvkobv kaarwk suto okv Solnyi mvki dubv rungnyato,
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 vbvritola ninyia bunugv rungnam nga mimpa toku. Aluayu bv ninyia mvki dubv vla bunu pamtv gv agilo tooya toku.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Vbvritola ayu yupgo lo Sol gv rigvvnam vdwv ninyia chikchiya mvko tvla okv otum gulo doomu gvrila lvkwnglo soolu toku.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Sol Jerusalem lo vngto okv lvbwlaksu vdwgvlo ribam dubv rito. Vbvritola bunu ninyia lvbwlaksu gubv mvngjwng mato, okv bunu mvnwng ngv ninyia busuto.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Vbvrikunamv Barnabas ninyia naarwk sudubv aatoku okv ninyia Apostol vdwgvlo vnggv toku. Hv bunua oguaingbv Sol Ahtu ninyia lamtv lo kaarwk supvdw okv ho Ahtu ninyia oguaingbv raami supvdw mimbwk jitoku. Hv ka bunua mimpa toku Sol gv busukano kumabv Damaskas lo Jisu gv amin bv japgo karku nama.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Okv vbvrikunamv Sol bunua lvkobv doobam toku okv Jerusalem bv vngyik kartoku, Ahtu amin bv busukano kumabv japto.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Hv ka Grik bv japnv Jius vdwa japmi sila okv haak minsuto, vbvritola bunu ninyia mvki dubv rito.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Vdwlo mvngjwngnv vdwv um chinpa namgola, bunu Solnyi Kaisaria lo aagvto okv ninyia Tarsus lo vngmu toku.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Okv vkvlgabv ho Judia, Galili, okv Samaria Gvrja lo ho dwa sarsopoyoto. Darwknv Dow gv ridur kolokv hoka gwlwk nyato okv Ahtunyi alvbv mvngjwng nyato, mvngjwng nvngvka kaiyaya toku.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pitar mooku dvdvlo vngsik karto, okv lvko nvnga Lidda lo doonv Pwknvyarnv gv nyi vdwa kaalwkbv hv vngto.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Hoka Ainias vnam nyi ako ninyia kaarwk suto, hv digwngla doonvgo okv gadw lo gudung nyuku mabv anying pinw go dooku nvgo.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pitarnyi minto, “Ainias,” “Jisu Kristo nam alvdubv mvpure. Gudungto okv noogv gadwa mvdinmvta tokuka.” Vjakpigobv Ainias gudung toku.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Lidda okv Soran lo doonv nyi mvnwng ngv ninyia kaapa toku, okv Ahtunyi bunu mvngjwng nyatoku.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Joppa hoka ka Tabita vnam nyimv ako dooto, Hv mvngjwng nvgo. (Grik bv ninyigv amina Dorkas gobv minto, minam si “svdum ako”). Ninyigv singnam mvnwng nga alvnvgobv rito okv heemanv vdwa ridurto.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Oogv dw lo hv lvvmala sitoku. Ninyigv svma nga harkak tokula okv pvvya yagv karchung lo joopv toku.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Lidda lokv Joppa ngv adu minsu mato, okv vdwlo Joppa lo doonv mvngjwngnv vdwv Pitarnyi Lidda lo doopv vla tvvpa pvkudw, bunu nyi anyigo milwkla vngmu toku, “Ayala ngonu gvlo baapubv aaji labvkv.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Vkvlvgabv Pitar gwnggegwngrap tokula okv bunugv lvkobv vngtoku. Vdwlo hv vngchi tokudw, ninyia pvvya yagv karchung lo chaagv toku, hoka hvngmi mvnwng ngv ninyia doyumto, kapdula okv jvkok laklwk, jvtv Dorkas gv turla doori lo chumji nama ninyia kaatamto.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pitar bunu mvnwng nga karchung agumbv limu tokula, okv guplwk doola kumtoku; vbvrikunamv hv svma takbv dakrwk tola okv minto, “Tabita, gudungto!” hv ninyigv nyikv nyiktar toku, okv vdwlo hv Pitarnyi kaapa tokudw, hv gudung toku.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pitar nvchilo aanwk tola okv ninyia svvdungto. Vbvrikunamv hv mvngjwngnv vdwa, hvngmi vdwa mintala, goklwk toku okv bunua ninyia turdu kubv kaatam nyatoku.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Soogv yunying ngv Joppa mooku mvnwng lo dupwng nyato, okv Ahtunyi achialvgo mvngjwng toku.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pitar Joppa lo apin mvnv Saimon minam nyi ako lvkobv alu meego doomin gvvtoku.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.