Marcos 6

Tewa NT (TEW_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iweḏi Jesus napeeḏi iví khä̖geˀnindáḏí iví ówîngepiye namää.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Iˀ kaykhanwówá thaa napówá ihayḏi Huḏíyoví méesateˀay ee ovâyhá̖ˀoˀ, heḏi in báyékí tꞌowa iwe dikwꞌóˀnin dívítꞌôeyannin ovâyháaˀan, heḏi ditú̖, “Wä̖́hä̖̂ä̖-an nä́ˀi natû̖ˀdi tꞌä̖hkí ûnhanginpóe, heḏi toˀḏan óehangintanmä́gi? Háḏíḏan nä́ˀi pínnán tꞌôe iˀoˀ?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ti i-á iˀ phéˀtꞌôeˀiˀḏa̖ˀ wínamuupíˀan, Mary-ví ay-á? Ti nä́ˀin senäˀ James-á Joses-á Judas-á Simon-dá iví tíˀûuwin wíˀûnmuupíˀan? Heḏá in kwiyä̖ˀ iví tíˀûuwin ûnmuuˀin wáˀ, ti naˀindáḏí wíḏijihpíˀan?” Gin in tꞌowa ditû̖ˀ gá i-áḏí híhchan wíḏínpóepíḏân.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Heḏi Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Wí Jôesi Táaví tukheˀbi-á wä̖́hä̖̂ä̖ wänbo tꞌä̖hkí óeˀaˀgin, hewänbo iví nange iwá joe, iví tꞌowa-áḏá joe, heḏá iví kꞌaygi wänbo-á joe.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Heḏi wên hí̖yä̖̂ä̖ḏiḏa̖ˀ tꞌowavîˀḏi imankꞌûˀḏi hehkháa ovâymä́gi, hewänbo wíyá pínnán tꞌôe wänbo wíˀûnkoḏipí iˀa̖míḏí.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Inbí wä̖yu̖píḏí óeháaˀan. Jesus iví tä̖ˀḏi wíje (12) khä̖geˀnin isan iví tꞌôe dívíˀa̖míḏí Ee búˀây i̖ˀge Jesus namändi ovâyhá̖hkanhon.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Heḏá in tä̖ˀḏi wíje (12) khä̖geˀnin ivíˀpiye ovâywéˀgetu̖ˀandi wíˀjendi ovâypuwaˀan, heḏi iví tꞌôe dívíˀa̖míḏí ovâysan. Dimääpíḏíboˀ iˀḏi ovâykꞌûˀ in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ ovâytꞌaaníḏí.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ginnân ovâyjôn: “Ímän dihayḏi uḏuphéḏa̖ˀmân bînhûuwí, wíyá hä̖́ä̖bo-á joe — wí koegîˀ wänbo joe, heḏiháa wí múu bînhä̖ä̖wíkuu-ígîˀ wänbo joe, heḏiháa wí chä̖ˀ únmúhtoˀondi wänbo joe.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Unbí anto úntoˀonda̖ˀ bînhûuwí, heḏá wíje to-á wívînhûuwípí.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ovâytu̖ˀan wáˀ, “Wä̖́hä̖̂ä̖ ímää wänboˀ, wí tewhá ee wovâysígíˀandi eebo úvíwóyí̖ˀní, iˀ búˀḏí ímää píhay.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Hewänbo wä̖́hä̖̂ä̖ wovâysígíˀanpíḏá, heḏiháa wovâytꞌôeyanpíḏá, iweḏi ípeemän dihayḏi unbí anto iweḏi bînnaˀjeepêeḏi-í in tꞌowa dínhanginnáaníḏí híwó wíḏívíˀanpíˀin.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Heḏiho iví khä̖geˀnin iweḏi dimääḏi in tꞌowa ovâytꞌôeˀan inbí tꞌaywóˀdi dâyjoeˀa̖míḏí.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Báyékí yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ tꞌowavíˀweḏi ovâykhehpiye, heḏá báyékí tꞌowa dihayˀindá olive ka̖ˀpꞌoe-á ovâyˀä̖yu̖ḏi hehkháa ovâymä́gi.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Heḏi Herod iˀ nangewi tsondi namuuˀiˀ ûnhanginpóe háa napuwamännin, in tꞌowa tꞌä̖hkí Jesus-ví̖ˀgeḏi dívíhíˀmáaḏí. Wên ditû̖ˀ, “I-á John iˀ pꞌóˀpꞌoekandi namuu nawáywówápóeˀiˀ, heḏân kavêe nä́ˀi pínnán tꞌôe iˀoˀ.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Wây-á ditû̖ˀ, “Elijah-ân namuu.” Heḏá wây-á wêndá ditû̖ˀ, “In wéˀgen Jôesi Táḏáví tukheˀmin diweḏiˀi-ân namuu, in hä́nˀoeˀin tukheˀmin waagiˀbá namuu.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Hewänbo Herod natꞌoe ihayḏi, i-á natú̖, “John iˀ pꞌóˀpꞌoekandi-ân namuu, iˀ to otsonpóe óekꞌéˀtsꞌâa-íˀi-ân nawáywówápóe.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Haˀwâa Herod natú̖ gá hä̂nhay natsonpóeḏân John óepankáyjíḏí heḏá pantewhá ee óewhisôege-íḏí. Iví kwee Herodias-gîˀ ginho iˀan. Nä́ˀinnânho napóe: Herod wí tíˀûu ûnˀä́n, Philip gin nakhá̖wä̖́ˀiˀ, heḏi tobá Herodias-á Philip-ví kwee ûnmuu wänboˀ, Herod-di óekhóˀyâ̖ˀ.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Heḏi John-di Herod óetu̖máa, “Híwó wínamuupí uví tíˀûuví kwee mânkáyjíḏí.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Heḏânho Herodias-di John óetꞌayḏi nadaˀ toˀwíḏí óeháyjíˀin, hewänbo wíˀûnkoḏipí,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 gá Herod-di John óekhunwôedaˀḏân. Herod-dá ûnhanginná John iví wówátsi taˀge ihonnin heḏá yä̖ˀḏâaˀi-á namuu, heḏiho ônˀaywondeˀ. Herod óehí̖ˀan John-bí híˀ ôntôeyaaníḏí, hewänbo ôntꞌôeyandeḏi háa iˀánshaaˀa̖míˀin wíˀishaaḏepí.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Tꞌôeḏiwän híwó ûnpóe Herodias. Herod-ví aycha thaa ûnnândi ishánkíˀeeḏipaa, heḏi in tsonnindá in sundaḏo pꞌóˀḏéḏíˀindá heḏá in koḏitꞌowa senäˀ Galilee-windá ovâyhúutu̖ˀan.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Heḏi Herodias-ví aˀyú̖ ûntsꞌûndi ovâyjáḏe, heḏi Herod-á in ovâyhúutu̖ˀannindá ovâyhí̖ˀan iví shaḏe. Heḏiho Herod-di iˀ aˀyú̖ óetu̖ˀan, “Dídaaˀan naa hä̖ä̖wí undaˀiˀ, heḏi naaḏi iˀ wímä̂äní.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Iví tun imä́gi Jôesi Táḏáví páaḏépiye ginnân: “Hä̖ä̖wí undaˀpóeˀiˀ, naaḏáho wímä̂äní, naví nan wänbo píngé hayḏi wímä̂äní.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Heḏi iˀ aˀyú̖ napeeḏi iví jíyá óetsikaˀyan, “Hä̖ä̖-an odaˀpúuwí?” Iví jíyáḏí óetu̖ˀan, “Gá John iˀ pꞌóˀpꞌoekandiví pꞌônnân undaˀpúuwí.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Iˀ aˀyú̖ iwä̖́nähoˀḏi wesebo ee Herod naˀä́n dee natsꞌú̖, heḏi óetu̖ˀan: “Naa odaˀ wesebo dímä̂äníˀin wên sä̖ˀwé pháagîn diweḏi John iˀ pꞌóˀpꞌoekandiví pꞌôn.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Herod natꞌoeḏi báyékí nachanpóe, hewänbo in senäˀ dikwꞌóˀninbí páaḏépiye iví tun imä́giˀin namuuḏibo wínadaˀpí “joe” gin óetu̖ˀa̖míˀin.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Heḏiho wí sundaḏo á̖yí̖ˀdiˀ óepunjôn John óekꞌéˀtsꞌâa-íḏí pan tewhá ee, iví pꞌôn ônkáyjíḏí.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Heḏi iˀ sundaḏo han iˀandi John-bí pꞌôn wên sä̖ˀwé pháagîn diweḏi ônmaa. Iˀ aˀyú̖ ônˀandáháˀ i aˀyú̖ḏá iví jíyá-á ônˀan.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 John-ví khä̖geˀnin dínhanginpóe ihayḏi diˀä̖ä̖ iˀ pení dâykáyjíḏí, heḏi dâykhä̖ˀkꞌûˀ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Jesus-ví tꞌôekhuwaˀin Jesus-víˀpiye diwáyˀä̖ä̖, heḏi tꞌä̖hkí háa dívíˀan waa heḏá hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí dâyhá̖ˀannindá óetꞌôeˀan.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Báyékí tꞌowa diˀä̖ä̖ˀä̖ḏá dimääˀä̖ḏá Jesus-á iví khä̖geˀnindá húu wänbo wíˀovâymähpí. Heḏiho Jesus iví khä̖geˀnin itu̖ˀan, “Jaho gimú-í oe hânda̖ˀ nanáˀ diwepiye wíˀbo giyê̖e̖níḏí, heḏi owe ívíkaykhanwówáˀa̖mí.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Heḏiho kophé iweḏi oe hânda̖ˀ nanáˀ diwepiye dimää.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Hewänbo dívíjâaˀandi báyékí tꞌowa iˀ búˀây i̖ˀgeˀindi ovâymûˀ, heḏi ovâytaa, heḏi oe pꞌoekwí̖ kíngé nangeḏibo dívíˀa̖ˀyu̖u̖ˀandi Jesus-ví páaḏébo dipówá.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Jesus iˀ kophé iweḏi nawha̖veˀä̖ḏi in báyékí tꞌowa ovâymûˀ, heḏi inbíˀpiye nasehkanäpóe gá wên kꞌúwá waagibá á̖yí̖ˀdipíḏíbo dijiḏân, heḏiho báyékí hä̖ä̖wí ovâyhá̖ˀan.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nakinmän dihayḏi iví khä̖geˀnin ivíˀpiye diˀä̖ä̖ḏi óetu̖ˀan, “Nä́we naˀahkonná, heḏá nää-á nakinmän.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Nä́ˀin tꞌowa ovâypunjônbe iˀ nava hä̖ä̖ tsowa nanân deejepiye heḏá iˀ búˀây eejepiyá, dâyhä̖ä̖wíkuumä́-íḏí dívíhú̖u̖ya̖míḏí.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Hewänbo Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Undiḏânho bînhúujôení.” Indi óetu̖ˀan, “Háḏíḏan âyˀa̖mí? Ti undaˀ gimú-íˀin wáygín tä̖gintä̖ (200) thaa tꞌôe dívíˀandi wáˀâa âyhá̖a̖nú-íḏí koegîˀ âykuumä́-íḏí, heḏá âymä̂äní dâykꞌoˀíḏí?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Jesus-di ovâytsikaˀyan, “Hä̖́yú̖-an koegîˀ bînmáa? Ja binmúˀḏí.” Hä̖́yú̖ dâymáaˀin dínhanginpóe ihayḏi ditú̖, “Pꞌánú páváˀây heḏá wíje paˀây-á.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Heḏi in tꞌowa tꞌä̖hkí ovâytu̖ˀan ee táa tsá̖wä̖́ eeḏi dívíbóeḏíkwꞌôení.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Heḏi dívíwhaaḏikwꞌóḏi tä̖gin tä̖gindá (100’s) heḏá pꞌánä́n tä̖gindá (50’s).
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Jesus iˀ pꞌánú pává heḏá in wíje paa-á ihógi, heḏi makówápiye ibéeḏí ikú̖ˀdaaˀandi iˀ pává-á heḏá in paa-á iháve. Heḏáháˀ iví khä̖geˀnin ovâyˀan in tꞌowa ovâyphaaḏé-íḏí.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Tꞌä̖hkí in tꞌowa dívíhú̖u̖yandi dívíshu̖ˀan,
42 Todos comeram e se fartaram;
43 heḏi iví khä̖geˀnin tä̖ˀḏi wíje (12) tꞌún pꞌéeḏí iˀ dínphaḏeˀi pává heḏá paa-á dâywéˀgeˀan.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 In senäˀda̖ˀbo dívíhú̖u̖yannin pꞌánú maapaasôn (5,000) ihay dijiˀ.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Wesebo Jesus iví khä̖geˀnin ijôn iˀ kophé iwe dívítôeníḏí, heḏi ovâytu̖ˀan oe pꞌoekwí̖ˀ pꞌä̖́näpiye dipáaḏémú-íˀin, Bethsaida búˀay nanáˀ diwepiye. Hebo i-á iwebo iwóyí̖ˀ in tꞌowa ovâypunjôeníḏí.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Heḏi in tꞌowa ovâyjoeˀandi okú kwꞌáyepiye namää ijûusuˀa̖míḏí.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Nakhunpóe ihayḏi iˀ kophé oe pꞌoe pinuḏi namän, heḏi Jesus-á wíˀbo-á ee nan deeḏi najiˀ.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Hânho dívítꞌôekanhondi ovâymûˀ, iˀ wa̖a̖ḏi páaḏépiye wíˀovâypunmähpíḏí. Héḏénpiye nanáˀ dihayḏi pꞌoe kwꞌáayé najiˀ ovâykâaníḏí, heḏi ovâyphaḏekhâymáawän.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 In khä̖geˀnindi pꞌoe kwꞌáayé najiḏi óemûˀ, heḏi wí pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ iˀ namuu gin diˀândi dívítu̖wí̖nú dikhunwôedaˀ waa,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 gá tꞌä̖hkíḏí óemûˀḏi dívípíhä̖ä̖ḏân. Hewänbo wesebo ovâytu̖ˀan, “Unbí píˀnä́ khóˀjé íkaymúuní. Naa Jesus-ân omuu. Wíˀíkhunwôedaˀípí.”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Heḏi iˀ kophé iwe indáḏí ipitógi, heḏi iˀ wa̖a̖ nahán. Hânho ovâyháaˀan,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 gá dikaˀpowakâymuuḏân. Waˀḏi wíḏikaˀpóyaˀpí taˀgendi toˀwí namuuˀin, tobá iˀ páváḏí wí pínnán tꞌôe iˀan wänbo.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Oe pꞌoˀ pꞌä̖́näpiye diphaḏeḏi Gennesaret nange dipówá, heḏi iˀ kophé dâywhisóge.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Iˀ kophé iweḏi dipee ihayḏi wesebo in tꞌowaḏi Jesus óetaa.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Wáygé najiˀin dínhanginpóe ihayḏi, in tꞌowa tꞌä̖hkí dívíˀa̖ˀyu̖u̖ˀan in dihayˀin inbí whohpa̖ˀ wóegé ovâykáaníḏí.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Wä̖́hä̖̂ä̖ Jesus namää wänboˀ, háa búˀây i̖ˀge, háa búˀ heˀendi i̖ˀge, heḏiháa búˀ jáˀwé iwe in tꞌowaḏi nä́ˀin dihayˀin bûu píngé iwe ovâykwꞌóeˀó, heḏá pín taˀgeḏi óedaaˀoˀ iví toˀ kꞌáygéḏí wän ôntä̖ä̖gé-íḏí, heḏi tꞌä̖hkí in óetä̖geˀin dihehkháapóe.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.