Marcos 4

Tewa NT (TEW_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jesus-di in tꞌowa oe pꞌoekwí̖ kíngé wíyá ovâyhá̖ˀoˀ, heḏi ee najiˀ iwe báyékí tꞌowa dívíwéˀgeˀandi wí kophé naˀä́n diwe itógiḏi isóge, heḏi tꞌä̖hkí in tꞌowa ee nange pꞌoekwí̖ kíngé dívíwóyí̖ˀ.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Iwe ovâyˀóˀgéḏíˀan báyékí hä̖ä̖wí ovâyhá̖ˀa̖míḏí. Wên óˀgéḏí ovâytu̖ˀannin ginnân namuu:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Bítꞌôeyan. Wí koˀjikwoˀi namää iví koˀji wóegé, heḏi ee nava i̖ˀge ikoˀjiwáḏe.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Wáy wí koˀji in pꞌôeˀay nava pínu nakꞌóe i̖ˀge najemu, heḏi in tsíḏé dipówáḏí tꞌä̖hkí dâykꞌoe.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Wíyá koˀji-á nakꞌuunáˀ deeḏá najemu, báyékí wínanankwꞌóhpí iwe, heḏi wä̖hphaḏe wínanankꞌaanáhpíḏí iˀ nan nasúwáḏí wesebo natsijópúpóe.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Hewänbo iˀ than napee ihayḏi, tꞌä̖hkí natꞌaaḏi óephahá̖nú, ihay wínapúutsiyeḏipíḏí.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Wíyá koˀji-á wä̖́ä̖ˀi phéˀyä̖́vi jâa-á najemu, heḏi iˀ phéˀyä̖́vi nasôeḏi iˀ koˀji óeˀánhógiḏi hä̖́ä̖bo wínapaapí.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Hewänbo wíyá koˀji-á híwóˀdi nan diwá najemu, heḏi napeeḏi nasôe, heḏi wáy wí koˀji iweḏi powintä̖ maˀkwꞌanukí shánkí napaa, wíyá iweḏi sígíntä̖-á, heḏá wíyá iweḏá tä̖gintä̖-á.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Toˀwên naví híˀ ditꞌoeˀindá híwó dívítꞌôeyaaníˀin dínkhâyˀä̖ˀ.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Jesus wíˀbo najiˀ ihayḏi, iví tä̖ˀḏi wíje khä̖geˀnindá heḏá in wéˀgen i-áḏí dijiˀindá oetsikaˀyan hânnan nä́ˀin óˀgéḏí natundaˀin.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ovâythayyandi natú̖, “Jôesi Táḏáḏí wovâymä́gi íkaˀpóewíḏí háḏíḏí iˀḏi nää tꞌowa ovâysígíhóndeˀ i̖ˀgeḏi, hewänbo in wéˀgen tꞌowa dikaˀpowadaˀpíˀindáho dovâyhá̖ˀoḏi óˀgéḏíḏa̖ˀ dovâytu̖máa heḏânho wíḏikaˀpóewípíḏí.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Jôesi Táḏáví taˀnin diwe ginnân inbí̖ˀgeḏi nataˀmuu:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Heḏi Jesus-di ovâytsikaˀyan, “Ti nä́ˀin há̖hkangíˀin óˀgéḏí iˀ koˀji i̖ˀgeḏi wíˀíkaˀpóyaˀpíˀan? Háḏíḏan iˀ wéˀgeˀi há̖hkangîˀ óˀgéḏí wâytu̖máaˀiˀ íkaˀpóewí?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Nä́ˀi koˀji iˀ sen ikoeˀi Jôesi Táḏáví tun waagiˀbá namuu.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Wí koˀji in pꞌôeˀay i̖ˀgepiye najemu nanankâymuu eeḏi, heḏi wên tꞌowa nä́ˀi nan waaginbá dimuu. Nä́ˀi Jôesi Táḏáví tun ditꞌoeḏi wesebo i Penísendi Satan naˀä̖ä̖ḏi inbíˀweḏi ovâyhóndeˀ.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Wíyá koˀji-á nakꞌuunáˀ deeḏá najemu, heḏi wây-á wên tꞌowa-á nä́ˀi wä̖hphaḏe kꞌaapîˀ nan waaginbá dimuu. Jôesi Táḏáví tun ditꞌoeḏi wesebo híhchandi dâysígíˀoˀ.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Hewänbo wíḏipúumuupí waaginbá dimuu. Pín taˀgeḏi wíḏívíwä̖yundepíḏí hây tä̖hkíḏa̖ˀ diyä̖́ä̖poeˀo. Dâytꞌôephaḏendeḏáháˀ tꞌowaḏá ovâywa̖ˀoˀ nä́ˀi Jôesi Táḏáví tun namuuḏi, heḏiho wesebo inbí wä̖yu̖ dínhándeˀ.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Wíyá koˀji-á wä̖́ä̖ˀi phéˀyä̖́vi jâa-á najemu, heḏi wây-á wên tꞌowa-á iˀ tun ditꞌoeḏi nä́ˀi nan waaginbá dimuu.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Báyékí hä̖ä̖wí nä́ä oepáa kꞌayḏiwiḏi ovâyˀá̖yîngimäˀ, heḏi hânho dâychä̖ˀsígíḏí in taˀgen namuu iweḏi dívíhângeˀoˀ, heḏá báyékí wíyá hä̖ä̖wí-á didaˀ, heḏiho iˀ koˀji óeˀánhógi waagibá dínpoeˀo, indá Jôesi Táḏáví híˀ dâyˀóḏé̖ˀdeḏi wên híwó wänbo wíˀovâyˀohpí.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Wíyá koˀji-á híwóˀdi nan deeḏá najemu, heḏi wây-á wên tꞌowa-á nä́ˀi híwóˀdi nan waaginbá-á dimuu. Jôesi Táḏáví tun ditꞌoeˀoḏi dâysígíˀoˀ, heḏi híwóˀdi hä̖ä̖wí dívíˀoˀ. Iˀ koˀji powintä̖ háa sígíntä̖ háa tä̖gintä̖ maˀkwꞌanukí shánkí napaa waagibá, nä́ˀin tꞌowa iweḏi wáy wên shánkí híwó dívíˀo wây-á wênbíˀweḏi.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Heḏi wáˀ ovâytu̖ˀan, “Ti wên phakó bîntsꞌúyaˀ wên tꞌún napekicháˀnin phoˀ háa whohte phoˀ bînkêeníḏí? Joe, wên phakóbay-á dâykéeˀí wáy nakohkeetꞌôení iwepíˀan.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Heḏi hanbá tꞌä̖hkí hä̖ä̖wí nää nakaamuu wänbo nakeepúuwí, i dívíˀoˀ. Iˀ koˀji powintä̖ háa sígíntä̖ háa tä̖gintä̖ maˀkwꞌanukí shánkí napaa waagibá, nä́ˀin tꞌowa iweḏi wheḏi hä̖ä̖wí nää nakaˀpowamuupí wänbo-á nakaˀpowaḏee-í.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Toˀwên naví híˀ ditꞌoeˀindá dínkhâyˀä̖ˀ híwó dívítꞌôeyaaníˀin.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 “Hewänbo á̖yîngiḏi bítꞌôeyanbe. Wí hí̖yä̖̂ä̖wän úvítꞌôeyandáhoˀ, wí hí̖yä̖̂ä̖wän íkaˀpóewí. Hewänbo híwó úvítꞌôeyandá híwó wáˀ íkaˀpóewí, heḏá shánká íhá̖hpúuwí.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Toˀwí nakaˀpówáˀi-á shánkí óekaˀpowamä̂äní. Hewänbo toˀwí híwó nakaˀpówápîˀ-á, iˀ waagibá, nä́ˀin tꞌowa iweḏi whí̖yä̖̂ä̖ nakaˀpówáˀiˀ ônkaaya̖mí.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 “Naaḏi wâythayya̖mí háa Jôesi Táḏáví há̖hkan ûnmuu waa. Ginnân waaginbá namuu: Wí sen nava iwe ikoˀjiwáḏe.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Khun waagi iˀ sen najókhá̖yä̖ˀ, heḏá héḏén waagá ishaaḏeˀ. Iˀ koˀji-á natsijópúpuwamändi nasôemän, hewänbo iˀ sen wíˀûnhanginnáhpí háaḏí gin napoeˀoˀin.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Iˀ nan diweḏi napipee. Páaḏé napee, heḏá natútoḏee, heḏá nakâypóe.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Heḏi nakâypóe ihayḏá iˀ táhtsaa tsijóḏí itsꞌâˀ, táhtsaa ihayḏi nanândi.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jesus-di wíyá ovâytu̖ˀan, “Naaḏi wâytu̖hkankhâymáa háawin Jôesi Táḏáví há̖hkan ûnmuuˀin. Nä́ˀi há̖hkangîˀ híˀ wâytu̖ˀa̖mí wâythayya̖míḏí háa ûnwaḏeḏee-íˀin:
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ûnpúuwí háa wí mustard tân ûnpoeˀo waagibá. Nä́ˀi tândá shánkí hínchä̖̂ä̖ˀi namuu iˀ wéˀgeˀi koˀji tꞌä̖hkívíˀweḏi,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 hewänbo óekoeḏi napee ihayḏi, shánkí nasôeˀo iˀ wéˀgeˀi nakoˀondivíˀweḏi. Heḏi nasôeḏi heˀendi nawaˀjáykhóepoeˀo, heḏá in tsíḏéˀây-á iˀ waˀjáykhóe eeḏá naˀóhkhunnáˀ deeḏi dâyyä̖́hpaˀ.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 In tꞌowa ovâyhá̖ˀoḏi báyékí há̖hkangîˀ óˀgéḏíˀây giˀbibá ovâytu̖ˀan, hä̖́yú̖ díntꞌôeyankoḏi ihay.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Giˀbi híˀḏíḏa̖ˀ nä́ˀin tꞌowa ovâyhá̖ˀan, hewänbo wíˀbo iví khä̖geˀnindáḏí najiˀ ihayḏi indáho iˀḏi hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí ovâythayjoˀ.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Iˀ thaabá nakin dihayḏi iví khä̖geˀnin itu̖ˀan, “Jaho gimú-í oe pꞌoekwí̖ˀ pꞌä̖́näpiye.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Heḏiho tꞌä̖hkí in tꞌowa ovâyjoeˀandi in tä̖ˀḏi wíje khä̖geˀnin iˀ kophé iwe dívítógiḏi indáḏí óehoˀ. Wây-á kophé wáˀ iwe dikwꞌó.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Heḏi wí wa̖a̖ hânho kayˀi napówá, heḏi iˀ kophé búge napꞌoˀtsꞌúyaˀdi napꞌohpiḏemän.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Iˀ kophé tíˀûupiye pꞌônwéḏé eeḏi Jesus najókha̖wä̖kꞌóe, heḏi iví khä̖geˀnindi óejóhsandi óetu̖ˀan, “Há̖hkandiˀ, ti á̖yîngi wíwóemähpíˀan naˀin dípꞌotꞌakha̖nukhâyˀoˀ?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jesus ishaa, heḏi kaygindi óehéeˀan iˀ wa̖a̖, heḏá iˀ pꞌoekwîndá óetu̖ˀan, “Ánpí ókꞌuˀ.” Heḏi iˀ wa̖a̖ nahándí tꞌä̖hkí nahángípóe.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Heḏi Jesus iví khä̖geˀnin itu̖ˀan, “Háaḏan íkhunwôedaˀ? Ti in wä̖yu̖ wívînmáapíˀan?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 In khä̖geˀnin hânho dikhunwôedaˀ, heḏi dívítu̖máa, “Háawi sennan nä́ˀi namuu? Wa̖a̖ḏi wänbo pꞌoeḏi wänbo-á óeˀaˀgindoˀ.”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.