Romanos 9

Naˀinbí Sedó Yôesiví Tu̖u̖ / Nanbí Sedó Jôesiví Tun (TEW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Naa háa otu̖gítꞌóeˀindá taˀgen namuu, naa wíḏáyhôeyómáapí, gá Christ-vîˀ omuuḏân, heḏá i Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏá naví píˀnä́ khóˀyé donmáaḏí díhanginˀândo taˀge dáyhíˀmáaˀin.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 — ausente —
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Indá Israel-ví ây iweḏiˀinbá dimuu, heḏi Yôesi Táḏáḏí ovâyhógi iví sówéˀây waagiˀinbá dimúníḏí, heḏá iḏá iví saˀwó̖ˀdi kohthay ivíˀweḏi ûnˀä̖ˀiˀ ovâykeeyan. Háa iwéhpêeˀannin in Israel-ˀinbá ovâytu̖ˀan, heḏá iví tsontu̖u̖-á ovâymä́gi. Ovâyyéye háa óeˀaˀginmä̂äníḏí, heḏá háa ovâykhâymáaˀin ovâytu̖ˀan.
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 In hä́nˀoeˀin seˀdaa-á nä́ˀin Israel-ˀinbí thehtáy pahpáˀin dínmuu, heḏi Christ natꞌowapaa ihayḏi inbíˀweḏiˀibá namuu. I-á Yôesi namuu, i-á tꞌä̖hkí itsonmáa, heḏi tꞌowa dínkhâyˀä̖ˀ hä̂nhay wänbo tꞌä̖hkí óetége̖ˀbé-íˀin. Hamân.
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Hewänbo naa okꞌáykháa gá tobá nä́ˀi tꞌä̖hkí dâymáa wänboˀ, Yôesi-áḏí wíḏimuupíḏân. Naa wóˀtû̖ˀpí Yôesi Táḏá-á wíˀiˀaˀginpíˀin iví tu̖u̖ imä́giˀin, hewänbo kinnân napoˀ: Báyékí in Israel-ví ây iweḏiˀindá koḏi̖ˀnin Israel-ˀin wíḏimuupí,
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 heḏá wáˀ tꞌä̖hkí in Huḏíyo iweḏiˀindá Abraham-bí koḏi̖ˀnin ây iweḏiˀin wíḏimuupí iví tûu ûnpꞌoe diwänpimuuḏiboˀ, hewänbo kinnân Yôesi Táḏáḏí óetu̖ˀan Abraham:
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Nä́ˀi híˀ kinnân natu̖ˀdaˀ: Tꞌä̖hkí Abraham-bí tûu ûnpꞌoe-á Yôesi Táḏáví ây wíḏimuupí, hewänbo in toˀwên háa Yôesi Táḏá iví tu̖u̖ imä́gi waa diˀâypu̖yä̖ˀin, inbí̖ˀgeḏiḏa̖ˀmân gitú̖ní taˀgendi Abraham-bí ây iweḏiˀin dimuu.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Kinnânho Yôesi Táḏáḏí iví tu̖u̖ Abraham óemä́gi háa ônkhâymáaˀin:
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 — ausente —
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 — ausente —
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 — ausente —
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 Yôesi Táḏá-á iví ta̖ˀnin diwe kinnân natû̖ˀ:
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 — ausente —
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 — ausente —
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Heḏânkun Yôesiví iya ûnmuuḏibo wí toˀwí ide̖ˀboˀ, nä́ˀi toˀwí óede̖ˀmamíˀin nawänpidaˀḏibo-á yoe, háa isóˀḏíndeḏibo-á yoe.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Yôesi Táḏáví ta̖ˀnin diwá ûnta̖ˀmuu háa iḏi i Egypt-wi tsondi hayˀi óetu̖ˀan waa, kinnân:
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Heḏânkun Yôesi háa nadaˀ waa iˀoḏi wáy wênbíˀpiyeˀ naˀiyapoˀ, heḏá wây-á wêndá tꞌóyanpíˀin dimúní gin ovâykannan.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 Maˀḏi wí toˀwíḏí dítsikáyi̖ˀní naa, “Haˀwâagi Yôesi iˀoḏá háaḏan iḏi in tꞌowa ovâytꞌeˀpꞌíḏéndeˀ? Tóebo wíˀûnkoeḏipí Yôesi óekhâ̖a̖ˀa̖míḏí iˀa̖míḏí háa nadaˀ waagi.”
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 Hewänbo naaḏá i kin natû̖ˀdi kinnân dótu̖ˀa̖mí: “To-an unmuu Yôesi nâatu̖whä́nnamíḏí, tꞌowaˀayḏa̖ˀ unmuuḏi? Ti wí natꞌúḏí ûnkꞌóe i natꞌúpaˀiˀ óetu̖ˀâ̖a̖míḏí, ‘Wíˀú̖khâyˀä̖hpí háa omuu waagi naa dípaa-íˀin’? Heḏân yoe.
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 I natꞌúpaˀi-á ûnkꞌóepíˀan i píˀîndi hä̖ä̖wí nadaˀiˀ ipáa-íḏí. Nä́ˀi píˀîn diweḏiboˀ ûnkoeḏi wên natꞌú saˀwó̖ˀgíˀinda̖ˀ ipáa-íḏí, heḏá wây-á hä̖ä̖háakangíˀindá.”
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 Heḏânho Yôesi Táḏá wáˀ ûnkꞌóe kinnân iˀa̖míḏí: Tobáháa nadaˀ wänbo ikeeya̖míˀin hânho natꞌayˀin tꞌowaví tꞌaywó̖ˀdi dínmuuḏi, heḏá iví kay ûnmuuˀin âytáa-íˀin nadaˀ wänbo-á, owáy oeḏi i-á naboˀatä̖́ḏí itsíkhaˀoˀ ovâytuchä̖nú-íḏí in toˀwên inbí tꞌaywó̖ˀdi dínmuuḏi natꞌayḏi, inbáhoˀ ovâyhá̖nú-íˀin dínkhâyˀä̖ˀ.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Heḏá wáˀ nadaˀ in toˀwên iví iya ônhógiˀin ovâyhanginˀânnamíˀin háa hayˀi i namuuˀin, inbá páaḏéḏíboˀ ovâyde̖ˀman báyékí híwó̖ˀdi hä̖ä̖wí dâyhóníḏí.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 Heḏi naˀinnân gimuu in Yôesi Táḏáḏí dítu̖kánnannin iví iya âyhóníḏí. Wáy wêndá Huḏíyo gimuu, hewänbo wây-á wígimuupí.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Kinnân Yôesi Táḏá natú̖, heḏi Hosea-á hä́nˀoe ita̖ˀnan:
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 Heḏi wáy Yôesiḏi wáymûu ovâytu̖ˀan diwe, “Undá naví tꞌowa wíˀímuupí” gin,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Heḏá hä́nˀoe Isaiah-á in Israel tꞌowaví̖ˀgeḏi kaygi̖ˀdi natú̖:
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 gá Naˀinbí Sedó Yôesi-á wínahayyêepúwípíḏí iví tuchä̖nu ibowá-íḏí nä́ä oepáa kꞌayḏi, háa natú̖ waagi.
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Isaiah wáˀ natú̖ kinnân napúwí gin:
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Heḏiho háa otsꞌantú̖ waa kinnân natu̖ˀdaˀ: In tꞌowa Huḏíyo dimuupíˀin dívíwhä̖yundeḏi dipóe in toˀwên Yôesi Táḏáḏí ovâycha̖a̖máaˀin tꞌaywó̖ˀdi wíḏâymáapí waagi, tobáháa háḏíḏí ki̖ˀmin dipúwíˀin dâytu̖wä̖máapí wänboˀ.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 Hewänbo in Israel-ˀindá dâynuwände háḏíḏí tꞌaywó̖ˀdi wíḏâymáapíˀin waagiˀin dipúwíˀin, hewänbo wíḏâyshaaḏepí.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 — ausente —
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 — ausente —
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.