Marcos 5
Naˀinbí Sedó Yôesiví Tu̖u̖ / Nanbí Sedó Jôesiví Tun (TEW) vs ARC
1 Pꞌoekwí̖ˀ pꞌä̖́näpiye diphaḏeḏi in Gerasene-bí nange iwe dipówá.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Iˀ kophé iweḏi Jesus nawá̖ˀ dihayḏi, wí sen peníbégeḏi napee óejay-íḏí. Nä́ˀi sendá wí yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi óemáa.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 I-á tꞌowápho eeje nathaa, wáy dâypeníkhä̖ˀkwꞌóeˀó iwe. Óewhiˀowän, hebo wínawhisogeḏeeˀipí, kaḏénaḏi wänbo joe.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Hä̖́yä́nbo óekwä̖́kꞌukhú̖whiˀan, heḏá kaḏénaḏá óemanwhiˀan, hewänbo iˀ kaḏéna itä̖ä̖ḏi itsꞌándeˀ, iˀ kwä̖́kꞌukhú̖to-á ithándeˀ, heḏi nää toˀwí wänbo wíˀûnkoḏipí óesahá̖a̖nú-íḏí, ívíwo nakayḏi.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Khu̖u̖-á thaa-á penípho eeje heḏá okú i̖ˀgá najiḏi itu̖wí̖núndeˀ, heḏá kꞌuuḏá ipitsꞌándeˀ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Heḏi Jesus kayi̖ˀ najiḏi óemûˀḏi ivíˀpiye iˀä̖ä̖, heḏi iví páaḏépiye idégeˀdisóge.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Jesus-di óetsikaˀyan, “Hânnan unkhá̖wä̖́?” “Gá Báyékí gân” gin natú̖ iˀ sen, “gá naˀindá báyékí gijiḏân.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Heḏi kayˀindi iˀ sendi Jesus óedaˀmáa nä́ˀin yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ wíˀovâysaanípí nä́ˀi nangeḏi.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Iwe tsowa wáy báyékí pehtsuḏe dihúujiˀ ee okú wáhkí,
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 heḏi in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi Jesus kayˀindi óedaaˀan, “Naˀin oˀin pehtsuḏeví̖ˀge dísân inbí túˀ eeje ívítôeníḏí.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Háa didaˀpóeˀin Jesus-di ovâymä́gi, heḏiho in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ iˀ senbíˀweḏi dipeeḏi in pehtsuḏe eeje dívítógi. In pehtsuḏe-á oe wáhkíḏí pꞌoekwí̖ˀ diwepiye dívíˀä̖ä̖wá̖veḏi dívípꞌotꞌahá̖nú. Nä́ˀin pehtsuḏe maḏi wíje maapaasôn (2,000) ihay dijiˀ.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 In dâypehtsuḏeˀá̖yînmáaˀin dishavemää, heḏi iwáy búˀ heḏá búˀḏí jáˀwé-á háa napóeˀin dâytꞌôehoˀ. Heḏiho in tꞌowa dâymúuníḏí dimää.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jesus-víˀwe dipówá ihayḏi iˀ sen báyékí yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ ivíˀweḏi ônkhehpiyeˀiˀ óemûˀ. Nää-á naˀaamuu heḏá iví hangintandá imáa. Óemûˀ ihayḏi dikhunwôedaˀpóe.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 In tꞌowa háa napóeˀin dâymûˀindi in tꞌowa dipówáˀin ovâytu̖ˀan iˀ senbí̖ˀgeḏi háa óeˀannin, heḏá háa in pehtsuḏe dínpóeˀindá.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ihayḏáháˀ in tꞌowaḏi hânho kayˀindi Jesus óedaaˀan inbí nangeḏi ijâatä̖ä̖-íḏí.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Jesus iˀ kophé iwe itohon dihayḏi, iˀ sen in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ ivíˀweḏi ônkhehpiyeˀiˀḏi pín taˀgeḏi óedaaˀan, “U̖-áḏí dípunmä́ä.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Hewänbo Jesus-di wíˀóepunmä́gipí. Óetu̖ˀan, “Uvíˀpiye ópûndi uví tꞌowa ovâytꞌôeˀa̖mí tꞌä̖hkí háa iˀ shánkí natsonjiˀiˀḏi u̖gîˀ wônˀannin, heḏá háa uvíˀpiye nasehkanäpóeˀindá.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Heḏiho iˀ sen iˀ nange Tä̖ Búˀwi Nange gin dâytu̖ˀoˀ iwepiye namää, heḏi háa Jesus-di ônˀannin ovâytꞌôeˀan. Tꞌä̖hkí in tꞌowa ditꞌoeˀin ovâyháaˀan.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Jesus iˀ kophé iweḏi pꞌoekwí̖ˀ pꞌä̖́näḏi nawáyˀä̖ä̖ ihayḏi, pꞌo kíngé wáy najiˀ iwe báyékí tꞌowa diwéˀgepóe.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Heḏi wí sen, Jairus gin nakhá̖wä̖́ˀi naˀä̖ä̖, i-á in Huḏíyoví méesateˀaywi pꞌóˀḏéḏîˀ namuu. Iˀḏi Jesus óemûˀḏi iví páaḏépiye idégeˀdisóge óekhä̖geˀdaaˀa̖míḏí,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 heḏi pín taˀgeḏi óetu̖ˀan, “Naví ayú̖káy dînchuwamääˀä̖. Naví kꞌaygipiye unmú-í heḏi uví mandi nâatä̖ä̖gé-í, heḏânho nawôewa-í heḏá nawówáyê̖e̖ní.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Heḏiho Jesus i-áḏí namää.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Wí kwee wáˀ ûnwóemän, i-á napꞌóehayḏi tä̖ˀḏi wíje (12) pa̖a̖yo iví ûnpꞌoe wíˀûnwóyí̖ˀdeeˀipí.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Ikhä̖geˀtu̖wä̖máaḏí iví hä̖ä̖wí tꞌä̖hkí iku̖ˀchꞌáaḏáháˀ iví chä̖ˀdá ihá̖nú, hewänbo in woekannindi shánkí óewänpitꞌôephaḏekannan, heḏi óekhä̖geˀnamívíˀweḏi shánká nahaypóe.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Nä́ˀi kwee-á Jesus-ví̖ˀgeḏi natꞌoe, heḏiho iví tíˀûupha̖ˀgeḏi tꞌowa jâa natsꞌú̖ iví kꞌéwéˀin to ôntä̖ä̖gé-íḏí.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Ginnân iˀánshaamáa: “Jesus-ví kꞌéwéˀin to kꞌáygéḏí wän dôntä̖geḏibo owôewa-í.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Heḏi ôntä̖geḏi wesebo iví ûnpꞌoe ûnwóyí̖ˀdee, heḏi iví túˀ iwe nataachanpóe iví ta̖wä̖ ûnhehkháapóeˀin.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Wesebo Jesus ûnhanginpóe iví pínnándí toˀwí nahehkháapóeˀin, heḏi in tꞌowa jâaḏi ibéeḏí natú̖, “Toˀḏan naví aa dîntä̖ge?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Iví khä̖geˀnindi óetu̖ˀan, “Nä́ˀin báyékí tꞌowaḏi u̖ˀ wóetꞌä̖́ˀtꞌä̖́ˀchä̖numáaḏí ovâymúndepíˀan, heḏiho háaḏan untû̖ˀ, ‘Toˀḏan naa dítä̖ge?’ gin”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Hewänbo Jesus-á ibéemáa, toˀḏan óetä̖geˀin óemúuníḏí.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Iˀ kwee ûnhanginpóe háa ûnpóeˀin, heḏi nakhunwôedaˀpóeḏáháˀ natha̖tha̖póe, heḏi Jesus-víˀpiye namääḏi iví páaḏépiye idégeˀdisóge, heḏi óetu̖ˀan taˀgendi háa iˀannin.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jesus-di óetu̖ˀan, “Naví ay, uví wä̖yu̖ úmuuḏi unhewówa. Ánshaaginpíḏíbo ópûn. Unhehkháamúuní-áhay.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Waˀḏi ihíˀmáa ihayḏibo wên senäˀ iˀ méesatewi pꞌóˀḏéḏîˀvíˀweḏi dipówá, heḏi óetu̖ˀan, “Janbo Jesus-á ibéemáa, toˀḏan irus, iˀ há̖hkandi ánpí óˀan, uví ayú̖káy-á ho úchuu.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Hewänbo Jesus-di háa ditû̖ˀ wänbo wíˀovâyˀá̖yîngiˀanpí, heḏi nä́ˀi tsondi óetu̖ˀan, “Wíˀunkhunwôedaˀípí, ówänpiwä̖́yú̖.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Heḏi Peter-á James-á heḏá John-dá, James-ví tíˀûu ûnmuuˀiˀ, inda̖ˀ i-áḏí ovâypunmä́gi.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Iˀ tsondiví tewhá jáˀwé napówá ihayḏi hânho díntû̖ˀdi natꞌoe. Wáy wên diséejiˀ, wây-á wêndá dívísíhtu̖wí̖núndeˀ.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Heḏi natsꞌú̖ˀ dihayḏi ovâytu̖ˀan, “Háaḏan hânho úntû̖ˀ, háaḏan íséejiˀ? Iˀ ayú̖káy-á wínachuupí, nawänpijókha̖wä̖kꞌóe-á.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 In tꞌowaḏi ônwänpipꞌáhkaa. Heḏiho Jesus-di tꞌä̖hkí ovâykhehpiye, heḏi iˀ ayú̖káyví táḏá-á jíyá-á in poje khä̖geˀnindá i-áḏí ovâyhondi iˀ wêe íve iˀ ayú̖káy nakꞌóe ee ditsꞌú̖.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Iˀ ayú̖káyví man ônyâ̖ˀḏi Huḏíyoví tundi óetu̖ˀan, “Talitha kum.” (Nä́ˀi híˀ ginnân natundaˀ: “Óshaa ayú̖káy gân wítu̖máa.”)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Wesebo ishaaḏi ijíyé (i-á tä̖ˀḏi wíje pa̖a̖yo ihayˀi namuu), heḏi hânho ovâyháaˀan.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Jesus-di kayˀindi ovâykhâ̖a̖ˀan toˀwí wänbo wíḏâyhanginˀânnamípíˀin háa napóeˀin, heḏi ovâytu̖ˀan iˀ ayú̖káy óehúujôeníˀin.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.