Gênesis 24
Tetun Alkitab (TET) vs NTLH
1 Abraham otas naruk toꞌo katuas basuk. MAROMAK daka nia diꞌa-diꞌak, toꞌo nia moris manek no dame.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 — ausente —
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Mais, o musti baa haꞌukaan familin sia iha haꞌukaan uma huun. Buka mola feto ida iha nia bodik haꞌukaan oan.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Rona nola nunia, klosan nia nusu Abraham naꞌak, “Diꞌak, ama! Mais, kalo feto nia la noꞌuk tuir mai, haꞌu kmusti ko ama oan baa nola malu iha nebaa ka, nunabee?”
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Abraham nataa naꞌak, “Manoin diꞌa-diꞌak! Masik nunabee moos, o la bele modi haꞌukaan oan baa!
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Manoin! MAROMAK makaer beran iha laleꞌan. Nia mak nodi haꞌu sai tiꞌan kosi haꞌukaan uma huun, nalaꞌo haꞌu toꞌo rai neꞌe. Nia moos namate menon no haꞌu naꞌak, ‘Haꞌu klatan to-tomak rai neꞌe bodik okaan husar-binan.’ Dadi, lalika mataꞌuk! Baa ona! Tan Maromak nanis naruka Niakaan makbukar laleꞌan mai loke dalan bodik o, nebee o bele masoru feto mak atu dadi baa haꞌukaan oa feen.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Mais, kalo feto nia la noꞌuk mai, o makbois mosi harai aan neꞌe. Surak o la modi haꞌukaan oan baa.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Hotu, Abraham klosan nia narai aan tuir mohu Abraham hakaran.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Hotu, klosan nia boi nola kuda unta matan sanulu. Nia tula naha kabaas oi-oik baa. Hotu, nia baa Nahor niakaan kota iha Mesopotamia.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Toꞌo kota nia, nia kesi kuda unta sia nanawa kole iha kota diꞌin, kreꞌis baa wee knuuk ida. Oras nia, loro malirin tiꞌan. Baa oras nia, oa feto sia mai nakonu wee iha wee knuuk nia.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Naree nunia, klosan nia moos namulak naꞌak, “MAROMAK, mak haꞌukaan ama boot Abraham niakaan Maromak! Tulun loke dalan, nebee haꞌu ketan sotir diꞌak. Manoin Ama mamenon bodik haꞌukaan ama boot. Nebee haꞌu kbele ketan Isak sasudin.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Naꞌi Maromak! Haꞌu kariik iha wee knuuk diꞌin neꞌe! Feto nosi kota neꞌe, mai nakonu wee iha neꞌe.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Dadi, haꞌu kakroꞌan nuneꞌe: kalo haꞌu kdale ko feto ida kaꞌak, ‘Bete! Tulun matuun okaan lolo, foo haꞌu kemu lai.’ Kalo feto nia nataa naꞌak, ‘Ama memu ona! Haꞌu moos karoo okaan kuda unta sia,’ lia nia dadi tadak naꞌak, feto nia mak Naꞌi Maromak boi dadi baa Isak feen! Tuir tadak nunia, haꞌu kbele katene kaꞌak, Naꞌi Maromak natudu dadiꞌak bodik haꞌukaan ulun Abraham.”
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 — ausente —
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 — ausente —
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Oras Ribka saꞌe toꞌo leten, Abraham klosan moos nalai baa, hotu nusu naꞌak, “Bete. Tulun foo haꞌu kemu lai!”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Rona nola nunia, Ribka nataa naꞌak, “Memu baa, ama!” Nia moos natuun lai-lais lolo, foo wee baa klosan nia.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Nemu notu tiꞌan, Ribka dale naꞌak, “Mabusik haꞌu mak kuru wee bodik kuda unta sia, nebee sia nemu toꞌo bosu.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Hotu, Ribka fui wee resin baa kuda unta hemun fatik. Hotu, nia kuru wee saꞌe-tuun nodi naroo kuda unta nia sia hotu-hotu toꞌo bosu.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Abraham klosan nariik no-nook mana feto nia serwisu. Nia nanoin baa-mai naꞌak, “Feto neꞌe mak Naꞌi Maromak boi ka?”
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Kuda unta sia nemu toꞌo bosu tiꞌan, klosan nia nola fafutar mean nosi naha mak nia nodi. Nia foo karabu inun mean no riti mean rua, tau baa feto nia liman karuk-kwana.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Hotu, nia nusu naꞌak, “Bete aman, naran see? Haꞌu kbele toba heik iha bete aman uman ka?”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Feto nia moos nataa naꞌak, “Haꞌukaan ama, naran Betuel. Haꞌukaan bei mane, naran Nahor. Bei feto, naran Milka.
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Iha amikaan uman, noo toba fatik bodik ama sia. Hae moos waꞌin bodik kuda unta sia.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Rona nola nunia, klosan nia loꞌu-sudur baa MAROMAK
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 nodi nakroꞌan naꞌak, “Tonu-kaboot Naꞌi Maromak! Nia loke dalan baa haꞌu, toꞌo haꞌu kbele kasoru haꞌukaan ulun Abraham familin sia. Hodi nunia, Maromak nalaꞌok tiꞌan Niakaan mamenon bodik haꞌukaan ulun Abraham.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Hotu, feto nia nalai fila lai-lais. Toꞌo uma, nia dale baa ema uma isin, saa mak dadi ohin nia.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
31 Hotu, Laban dale baa klosan nia naꞌak, “Ama! MAROMAK nalaꞌo ama diꞌa-diꞌak toꞌo neꞌe tiꞌan! Keta mariik iha luan dei! Mai tama ona. Ami hadiꞌa keꞌan tiꞌan. Hahaak bodik kuda unta sia moos, waꞌin basuk.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Rona nola nunia, klosan nia tuir Laban tama baa Betuel uman. Laban sia moos natuun tuꞌan naha nosi kuda unta sia. Hotu, sia tau hae. Sia moos nodi wee fasi ain foo baa klosan no niakaan ema sia.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Oras sia nadiꞌa haan tiꞌan, klosan nia katak naꞌak, “Ita atu haa ona, mais haꞌu kusu leet ida atu katak sain lia ida neꞌe lai.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Klosan nia moos dale naꞌak, “Haꞌu neꞌe, emikaan bei Abraham klosan.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 MAROMAK natuun tiꞌan matak-malirin waꞌin baa haꞌukaan ulun nia, toꞌo soi liu resik. Maromak natuun baa nia mean-mutin, ata feto, ata mane, no bibi no karau waꞌin basuk, nuꞌu karau baka, kuda unta, kuda keledai, bibi no bibi malae.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Baa oras haꞌukaan ulun sia feen-laꞌen otas tiꞌan, ina Sara nahoris oa mane ida, foo baa haꞌukaan ulun Abraham. Oan nia mak atu simu aman sasoin hotu-hotu.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Foin da-dauk neꞌe, haꞌukaan ulun Abraham naruka haꞌu karai aan kaꞌak, ‘Haꞌu la kola feto Kanaꞌan bodik niakaan oan Isak.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Mais, haꞌu kmusti kola feto nosi niakaan familin duꞌuk, dadi baa niakaan oan feen.’
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 Mais, haꞌu kusu baa haꞌukaan ulun kaꞌak, ‘Kalo feto nia la noꞌuk tuir haꞌu, nunabee?’
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 Hotu, nia nataa naꞌak, ‘Haꞌu ktuir MAROMAK hakaran nohuun. Tan baa nia, nanis Nia naruka makbukar laleꞌan mai buka dalan bodik o, nebee o bele metan feto ida nosi haꞌukaan familin duꞌuk, atu dadi baa haꞌukaan oan feen.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Mais, kalo haꞌukaan familin sia dudu, lale, sia la noꞌuk nabusik feto nia mai neꞌe, o makbois mosi harai aan nia.’
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 Dadi, ohin haꞌu toꞌo wee knuuk nia, haꞌu kamulak iha neon laran kaꞌak, ‘MAROMAK, mak haꞌukaan ulun Abraham niakaan Maromak. Tulun loke dalan, nebee haꞌukaan dalan neꞌe netan sotir diꞌak. Nebee kasoru Isak sasudin.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Naꞌi Maromak, haꞌu kariik iha wee knuuk diꞌin neꞌe. Feto sia nosi kota neꞌe mai nakonu wee iha neꞌe. Dadi, haꞌu kusu nuneꞌe: kalo haꞌu kdale ko feto ida kaꞌak, “Bete! Tulun matuun lolo, foo haꞌu kemu lai,”
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 hotu feto nia nataa naꞌak, “Ama memu baa! Haꞌu moos atu karoo ama niakaan kuda unta sia,” lia nia dadi tadak naꞌak feto nia mak Naꞌi Maromak boi tiꞌan, dadi haꞌukaan ulun oan Isak feen!’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Haꞌu ksei kamulak nunia, bete Ribka mai nodi lolo atu nakonu wee iha wee knuuk nia. Oras nia foin saꞌe baa leten, haꞌu kusu kedan kaꞌak, ‘Bete! Foo haꞌu kemu lai.’
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 Hotu, nia moos natuun lai-lais lolo, nodi naꞌak, ‘Ama memu baa! Haꞌu moos atu karoo ama niakaan kuda unta sia.’ Rona nunia, haꞌu moos kemu. Haꞌukaan kuda unta sia moos nemu.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 Hotu, haꞌu kusu kaꞌak, ‘Bete aman, naran see?’
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Hotu, haꞌu kloꞌu-sudur baa Maromak kaꞌak, ‘Tonu-kaboot Naꞌi Maromak! Tan Naꞌi Maromak loke dalan baa haꞌu tiꞌan, toꞌo haꞌu kbele kasoru haꞌukaan ulun Abraham familin sia iha neꞌe. Haꞌu moos bele kasoru haꞌukaan ulun oan Isak sasudin.’
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Dadi, oras neꞌe, kalo ama sia nadomi haꞌukaan ulun Abraham, katak malorek baa haꞌu. Kalo lale moos, katak malorek. Nebee haꞌu kbele katene, haꞌu kmusti kalo saa.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Rona nola nunia, Laban no Betuel dale naꞌak, “Kalo MAROMAK babilan nunia tiꞌan, ita atu dale saa tenik?
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Bete Ribka iha neꞌe. Mola nia modi baa. Nebee dadi bei Abraham oa feen, tuir MAROMAK babilan.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Rona tiꞌan lia nunia, Abraham klosan nia sudur toꞌo rai, sera dodan baa MAROMAK.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Hotu, nia foti sai naha mean mutin no tais kabaas sia, foo baa Ribka. Nia moos foo sasolok folin todan sia baa Ribka inan no Ribka naan.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Hotu, sia hotu-hotu tuur naa dahur. Abraham klosan no niakaan ema sia moos toba iha nia. Awan seisawan, sia nadeer. Hotu, klosan nia katak baa ema uma naꞌin sia naꞌak, “Kalo bele, oras neꞌe ami fila baa amikaan ulun ona.”
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Mais Ribka inan no Ribka naan katak naꞌak, “Hakara fila lai-lais baa saa? Habusik Ribka nein no ami loron sanulu sia lai! Foin hodi nia baa.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Mais klosan nia nataa naꞌak, “Adeei! Keta saseni haꞌu! MAROMAK tulun haꞌu tiꞌan, toꞌo kasoru tiꞌan haꞌukaan ulun oan feen. Dadi, ina sia habusik ami ona, nebee ami fila baa hasara lia baa haꞌukaan ulun lai.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Sia nataa naꞌak, “Nuneꞌe! Ita husu kokon baa Ribka duꞌuk. Nia nakara, nunabee?”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Hotu, sia bolu Ribka nodi nusu naꞌak, “Ribka! Oras neꞌe, loos o dei. O makara tuir kedan mo ema neꞌe ka, nunabee?”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 — ausente —
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 — ausente —
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Hotu, Ribka no ata feto sia nahulin naha. Nahulin hotu, sia saꞌe kuda unta tuir kedan Abraham klosan sia.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Oras nia, Isak nein iha rai Negeb. Nia foin fila nosi wee knuuk iha Beer Lahai Roi.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Loraik ida, nia sai nosi batane, laꞌo nola anin. Nia foti oin, titu naree kuda unta sia laꞌo lolok mai.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Baa oras Ribka naree nola Isak, nia tuun lai-lais nosi kuda unta.
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 Nia nusu baa Abraham klosan nia naꞌak, “Ama! Ema mak laꞌo nebaa nia, see ida?”
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Toꞌo tiꞌan, klosan nia nasara lia hotu-hotu baa Isak.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Hotu, Isak no Ribka nola malu. Isak natama Ribka baa inan Sara batanen. Isak nadomi Ribka tebe-tebes, toꞌo Isak la duun susar ona baa inan mamaten.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.