Atos 13
Tetun Alkitab (TET) vs NTLH
1 Baa oras nia, ema waꞌin fiar baa Yesus tiꞌan iha kota Antiokia. Maromak nalo sia naꞌin hira baa makoꞌan. Naꞌin hira tenik nanorin ema. Sia hotu-hotu mak neꞌe:
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Loron ida, sia nalirin aan nodi libur malu atu loꞌu-sudur baa Naꞌi Maromak. Oras nia, Kmalar Lulik katak baa sia naꞌak, “Boi hola Barnabas no Saulus! Sia musti nalaꞌok serwisu mak Haꞌu atu klatan baa sia.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Sia nalirin aan nodi namulak hotu tiꞌan, sia rai liman baa Barnabas no Saulus, foti sia rua baa nalaꞌok Naꞌi Maromak Niakaan serwisu.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 — ausente —
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 — ausente —
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 — ausente —
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Mais Maromak Kmalar Lulik babilan Saulus (ema moos bolu nia naꞌak Paulus). Nia naklosu matan fuan nodi natutuk makaꞌas baa ema nia, hotu dale naꞌak,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “Elimas! O neꞌe, diabu ain-liman. O beꞌur teen! O sakar lia diꞌak hotu-hotu. Toꞌo wainhira o maleꞌuk Naꞌi Maromak dalan loos?! Manawa ona!
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Rona! Naꞌi Maromak atu kastikar o! Okaan matan atu delek, hotu o la bele maree sa-saa toꞌo loron hira sia.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Naree Elimas kona kastikar nunia, gubernur blaar karin. Oras nia rona Barnabas no Paulus nanorin lia nosi Yesus, Nia neon monu kedas. Hotu nia moos fiar baa Yesus.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Nunia hotu, Paulus sia laꞌo nela kota Pafos iha rai Siprus. Sia saꞌe roo tasi, hakur baa balu, toꞌo kota Perga iha rai Pamfilia. Toꞌo nebaa, sia tuun. Hotu Yohanis Markus laꞌo nela sia, fila nikar Yerusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Nosi Perga, Paulus no Barnabas laꞌo rai baa kota Antiokia iha rai Pisidia.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Baa oras nia, ema leno hakerek nosi Bei Musa no Maromak makoꞌan seluk sia. Leno hotu tiꞌan, uma hamulak ulun sia nusu baa Paulus no Barnabas naꞌak, “Ama sia! Kalo emi hakara hanorin ami, ami husu hodi hakneter, nebee emi dale hakbiit amikaan neon.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Rona nola uma hamulak ulun sia nusu nunia, Paulus soruk baa oin. Nia natadan nodi liman, nebee hotu-hotu no-nook. Hotu nia katak naꞌak, “Mamaluk ema Israꞌel sia, no emi hosi klubun seluk sia mak beer tuir Naꞌi Maromak. Haꞌu kusu nebee emi taꞌan tilun, rona baa haꞌu lai.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Hori uluk fohon, Naꞌi Maromak boi nola ema Israꞌel siakaan bei uluk. Sia nein iha rai Mesir mak lahoos siakaan rain. Mais Naꞌi Maromak natuun manek no dame baa sia iha nia, toꞌo siakaan husar-binan bea tuꞌan. Hotu Naꞌi Maromak nodi Niakaan beran boot, nasai sia nosi Mesir.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Hotu sia moris lori baa-mai iha fatin fuik sia toꞌo tinan haat nulu. Masik sia ulun fatuk nohuun moos, Naꞌi Maromak naterus aan nalaꞌok sia.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Nosi ikus, Nia nabeꞌo dodok ema klubun hitu iha rai Kanaꞌan. Hotu Nia faꞌe siakaan rain nia, dadi bein sasoin bodik bei uluk sia.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Sia moris nunia toꞌo tinan atus haat lima nulu.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Mais baa oras nia, bei uluk sia nakara tebes atu nanaꞌi baa naꞌin ida. Tan lia nia, Naꞌi Maromak foti ema ida nosi hunun Benyamin, nalo baa naꞌin. Ema nia, Kis oan naran Saul. Saul kaer ukun toꞌo tinan haat nulu.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Nosi ikus, Naꞌi Maromak natuun nikar nia, seluk nodi Isai oan naran Daud. Naꞌi Maromak dale nosi Daud nia naꞌak, “Isai oan Daud neꞌe, kona baa Haꞌukaan neon. Nia nanis atu nalo tuir Haꞌukaan hakaran hotu-hotu.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Baa oras nia, Naꞌi Maromak nameno solok Daud husar-binan ida atu sori ema Israꞌel sia. Oras neꞌe, haꞌu kakara katak baa emi hotu-hotu kaꞌak, Daud husar-binan mak Naꞌi Maromak nameno nia, Nia mak Yesus.”
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Hotu Paulus dale natutan naꞌak, “Yesus sei la nahuu dauk Niakaan serwisu, ema ida naran Yohanis baa katak ema Israꞌel sia, nebee sia soe lakon siakaan salan. Hotu sia musti simu sarani, dadi tadak naꞌak sia diꞌa-diꞌak tiꞌan no Naꞌi Maromak.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Oras Yohanis niakaan serwisu kreꞌis mohu oan, nia katak baa ema naꞌak, ‘Keta haneo haꞌak, haꞌu neꞌe, Ema nia mak Naꞌi Maromak nameno atu solok mai. Hanoin diꞌa-diꞌak! Emi sei hein tenik ema ida atu mai. Nia boot liu haꞌu, toꞌo dadi niakaan ata dei moos, haꞌu la kfatan.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Mamaluk sia! Emi mak Abraham husar-binan no emi hosi klubun seluk mak beer Naꞌi Maromak. Rona haꞌu lai! Naꞌi Maromak katak lia neꞌe, tan Nia nakara atu sori ita, nebee ita moris tuir Niakaan dalan.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Hori uluk, Naꞌi Maromak naruka kedan Niakaan makoꞌan sia nakerek lia nosi Ema mak Nia atu solok mai. Ema Yerusalem no siakaan ulun sia, leno lia nia dala waꞌin tiꞌan. Sura loron boot, sia tama baa uma hamulak, leno lia nia. Mais sia la natene naꞌak, Ema mak Naꞌi Maromak nameno kedan nia, mak Yesus. Sia buka dalan atu taa ukun mate baa Nia. Mais lia neꞌe natoꞌo saa mak Maromak makoꞌan sia nakerek nela tiꞌan.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Masik sia la noo lia tatuur atu nodi nahonu Nia moos, sia baa nusu Gubernur Pilatus, nebee noꞌo Nia.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Gubernur moos simu. Hotu sia nedi noꞌo Nia baa ai karuus, toꞌo mate. Mais lia neꞌe moos natoꞌo saa mak Maromak makoꞌan sia nakerek nela tiꞌan. Hotu, sia natuun Niakaan maten nosi ai karuus, nodi baa nakoi.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Mais Naꞌi Maromak nodi Niakaan beran nalo Nia moris nikar.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Moris nikar tiꞌan, Nia natadu aan dala waꞌin baa Niakaan ema sia. Sia nia mak mai bele no Nia nosi rai Galilea baa Yerusalem. Oras neꞌe, sia moos dadi saksiin bodik ita ema Israꞌel.”
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Hori uluk Naꞌi Maromak nameno atu nalo Ema nia moris nikar. Hotu, Ema nia la mate tenik ona. Tan lia nia, Maromak naruka makoꞌan nakerek kedan lia Yesus naꞌak,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Noo tenik Kananuk ida naꞌak,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 — ausente —
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 — ausente —
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
40 — ausente —
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Dale hotu nunia, Paulus no Barnabas nariik atu laꞌo nela uma hamulak nia. Mais ema nia sia nusu nebee domiku oin, sia mai nikar nalore tenik lia Yesus nia.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Sia rua sai nosi uma hamulak, ema waꞌin moos sai tuir sia. Paulus no Barnabas foo lia tateꞌan baa sia naꞌak, “Naꞌi Maromak laran diꞌak tebes baa ita. Tan nunia, emi musti fiar metis baa Nia.”
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Domiku oin, kona baa ema Yahudi siakaan loron boot, ema hotu-hotu mak iha kota nia tomak, kreꞌis mai hotu atu rona Naꞌi Maromak Manfatin.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Baa oras ema Yahudi sia naree ema waꞌin mai rona Paulus nunia, sia hirus. Hotu, sia sakar Paulus dalen, hotu dale nahaat nia.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Mais Paulus no Barnabas la nakiduk kois. Sia katak naꞌak, “Rona! Naꞌi Maromak loke uluk dalan bodik ita ema Yahudi, nodi foo Niakaan Manfatin baa ita. Tebes! Mais emi la simu Niakaan Manfatin nia. Tan baa nia, emi la fatan moris nima-nimak ho Nia. Oras neꞌe ami atu hodi Manfatin nia baa ema nosi klubun seluk sia.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Naꞌi Maromak duꞌuk mak naruka nunia hori uluk. Nia nodi Bei Yesaya nakerek nosi ita ema Yahudi naꞌak,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Baa oras ema lahoos Yahudi sia rona Paulus dale nunia, sia neon diꞌak tebe-tebes. Sia katak naꞌak, “Tonu-haboot Naꞌi Maromak! Ami foti-hahaas Maromak Manfatin!” Baa oras nia moos, ema mak Naꞌi Maromak boi hori uluk atu moris nima-nimak no Nia, sia hotu-hotu fiar baa Naꞌi Yesus.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Hodi nunia, Maromak Manfatin keke nosi ibun baa ibun iha rai nia tomak.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Iha kota nia noo ema boot sia, feto no mane. Sia naꞌin hira beer Naꞌi Maromak. Mais ema Yahudi ulun sia mai sasuku sia, toꞌo sia teꞌur nasai Paulus no Barnabas nosi siakaan rain.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Oras sai, Paulus no Barnabas nakbaas nela ahukresan nosi ain atu dadi tadak naꞌak, ema iha kota nia la simu sia. Hotu, sia rua seꞌi kotuk, laꞌo nela kota nia baa kota ida seluk, naran Ikonium.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Mais ema mak tuir Yesus iha kota Antiokia, sia neon diꞌak lo-loos, tan Kmalar Lulik nakbiit siakaan neon.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.