Romanos 4
Tetun Dili NT (TDT_BEH) vs NTLH
1 Ita bele aprende husi ita nia bei-ala Abraão.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Tansaa mak Maromak simu nia? Tanba nia halo buat nebee diak ka? Se nunee, Abraão bele iha razaun atu foti aan dehan nia mak diak liu, maski iha Maromak nia oin ita ema la bele foti aan. Maibee laos nunee.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Iha Livru Sagradu hakerek dehan, “Abraão fiar ba Maromak, nee mak Maromak hamoos nia sala hodi simu nia.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ema nebee servisu, bainhira patraun selu nia kolen, osan nee laos prezenti, nia patraun iha obrigasaun atu foo.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Maibee ita ho Maromak laos nunee. Ita laos halo tuir Maromak nia lei para Nia tenki simu ita. Maibee ita fiar deit ba Nia, tanba ita laran metin katak, Maromak mak bele hamoos ema aat nia sala hodi simu sira. Nunee, Maromak simu ita tanba deit ita nia fiar.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Liurai David mos hatete nunee. Nia dehan, se Maromak la haree ba ema ida nia hahalok, maibee simu nafatin ema nee, entaun ema nee hetan bensaun. David dehan nunee:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Bensaun nee so ba ema Judeu nebee sunat ka? Ema seluk lae ka? Laos nunee! Ami foo hanoin ba imi ona katak, tanba Abraão fiar ba Maromak mak Maromak hamoos nia sala hodi simu nia.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Hori-bainhira mak Maromak simu nia? Molok Abraão sunat ka, depois? Molok nia sunat, laos depois!
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Maromak simu Abraão tanba nia fiar, depois mak nia sunat. Sunat nee hanesan sinal ida atu hatudu katak Maromak simu tiha ona nia tanba nia fiar ba Maromak. Nunee Abraão sai aman ba ema hotu-hotu nebee fiar ba Maromak maibee la sunat, atu nunee Maromak hamoos sira nia sala hodi simu sira tanba sira nia fiar.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abraão mos sai aman ba ema Judeu nebee sunat, naran katak ita fiar ba Maromak, hanesan ita nia bei-ala Abraão mos fiar bainhira nia seidauk sunat.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Maromak promete ba Abraão ho nia jerasaun katak, aban-bainrua mundu nee sei sai sira nian. Maromak promete nunee laos tanba Abraão moris tuir lei, maibee tanba nia fiar ba Maromak. Husi Abraão nia fiar nee mak Maromak hamoos nia sala hodi simu nia.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Tanba se ita ema halo tuir Maromak nia lei mak foin bele simu buat nebee mak Maromak promete, entaun ita nia fiar ba Maromak la iha folin, i Maromak nia promesa mos la vale buat ida.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Tanba se lei iha, entaun ita ema halo sala kontra lei nee, halo Maromak hirus teb-tebes too kastigu ita. Maibee se lei la iha karik, entaun sala kontra lei mos la iha.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Nee mak ita tenki fiar ba Maromak mak foin bele simu buat nebee Nia promete atu foo. Nunee, nudar Abraão nia jerasaun, ita bele laran metin katak, Maromak sei foo ba ita ho gratis. Atu ita ema Judeu nebee moris tuir lei ka, ita moris fiar ba Maromak hanesan Abraão, ita hotu sei simu. Tanba Abraão mak sai aman ba ita hotu.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Iha Livru Sagradu, Maromak promete ba Abraão dehan, “Hau sei halo o sai nasaun barak nia aman.” Abraão fiar Maromak, tanba Maromak mak halo moris fali ema mate, i Nia koalia deit, buat nebee la iha, bele iha.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abraão laran metin hodi hein nafatin Maromak nia promesa, maski tuir ita ema nia haree la bele akontese. Tanba nee, nia sai duni nasaun barak nia aman, hanesan Maromak hatete ona ba nia dehan, “O nia jerasaun sei sai barak teb-tebes.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraão fiar metin nafatin, maski nia hatene aan katak, nia katuas liu ona, maizoumenus tinan atus ida, i nia feen Sara mos la bele hetan oan ona.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Abraão nia fiar la nakdoko, nia la duvida katak Maromak sei kumpri Nia promesa. Maibee Abraão fiar metin liu tan i nia foti aas Maromak nia naran.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Nia laran metin katak Maromak iha kbiit atu halo saida mak Nia promete tiha ona.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Nee mak Livru Sagradu dehan, “Maromak hamoos nia sala hodi simu nia.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Liafuan nebee hakerek nee, laos ba Abraão deit,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 maibee mos ba ita. Maromak mos sei simu ita tanba ita fiar ba Nia. Maromak nee mak halo moris fali ita nia Nai Jesus husi mate.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Nia entrega Jesus ba ema oho tanba ita ema nia sala. Depois Maromak halo moris fali Nia para Maromak bele simu fali ita.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.