Mateus 13
Tetun Dili NT (TDT_BEH) vs ACF
1 Iha loron nebaa, Jesus sai husi uma nee i baa tuur iha tasi ibun.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Ema barak teb-tebes mak mai haleu Nia, nunee Nia baa tuur iha roo laran, i ema sira nee hamriik deit iha tasi ibun.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Nia hanorin buat barak uza komparasaun. Nia dehan nunee: “Iha toos nain ida baa kari fini iha nia toos.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Bainhira nia kari fini nee, balu monu iha dalan. I manu fuik mai haan tiha hotu.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Fini balu monu iha fatuk leten, fini nee moris lalais deit tanba rai mihis.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Maibee bainhira loro matan sae, loro manas sunu fini nebee foin moris sai mai nee too namlaik tiha, tanba abut la tama iha rai okos.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Fini balu monu iha duut tarak laran. Fini nee moris, maibee duut tarak habit tiha too la buras sae.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Iha fini balu tan monu iha rai bokur. Fini nee moris too foo isin barak, balu too musan atus ida, balu too musan neen-nulu, i balu too tolu-nulu.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Imi nebee iha tilun, rona di-diak ba!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Depois Jesus nia eskolante sira mai husu Nia dehan, “Nusaa mak Ita Boot hanorin sira uza fali komparasaun?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Jesus hataan, “Uluk ema seidauk hatene, oinsaa mak Maromak ukun nudar Liurai. Agora Hau foo sai mo-moos ba imi deit, ba ema seluk lae.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Tanba ema nebee kompriende ona, Maromak sei halo nia kompriende liu tan. Maibee ema nebee lakohi hatene, buat uitoan nebee nia kompriende tiha ona mos, Maromak sei hasai tiha husi nia hanoin.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Hau hanorin sira uza komparasaun tanba
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Maromak nia liafuan liu husi profeta Isaias kona loos sira. Maromak dehan,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Maibee imi nee hetan bensaun tanba imi nia matan haree, imi nia tilun rona.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Hau hatete lo-loos ba imi, uluk profeta barak ho ema seluk nebee moris loos, hakarak teb-tebes atu haree buat nebee mak agora imi haree, maibee sira la haree. Sira hakarak teb-tebes atu rona buat nebee agora imi rona, maibee sira la rona.”
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Entaun rona mai, istoria kona ba ema kari fini nee dehan saida?
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Fini nebee monu iha dalan mak ema nebee rona Maromak nia liafuan kona ba oinsaa Nia ukun nudar Liurai, maibee ema nee la kompriende. Depois aat nain mai hadau tiha liafuan nebee iha tiha ona nia laran.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Fini nebee monu iha fatuk leten mak ema nebee rona Maromak nia liafuan, i simu kedas ho laran haksolok.
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Maibee liafuan nee la iha abut. Nunee nia fiar duni maibee la kleur ida. Bainhira susar kona nia, ka ema seluk halo terus nia tanba nia simu liafuan nee, nia husik tiha kedas.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 Fini nebee monu iha duut tarak laran mak ema nebee rona Maromak nia liafuan, maibee nia preokupa ho nia moris loro-loron nian, i matan naklosu ba riku-soin mundu nian. Nia preokupasaun nee la foo fatin ba Maromak nia liafuan, nunee liafuan nee la muda nia moris.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Maibee fini nebee monu iha rai bokur mak ema nebee rona Maromak nia liafuan hodi kompriende. Depois ema nee moris tuir, hanesan fini nebee moris too foo isin, balu too musan atus ida, balu musan neen-nulu, i balu musan tolu-nulu.”
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Depois Jesus halo tan komparasaun dehan, “Maromak ukun nudar Liurai, nee hanesan toos nain ida baa kari fini diak iha nia toos.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Kalan boot ema hotu toba dukur tiha, toos nain nia inimigu ida mai kari tan duut nia musan ba iha toos nee nia laran. Hotu tiha inimigu nee fila.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Bainhira fini nee moris i fulin komesa sai mai, duut fuik mos moris buras.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Haree nunee, atan sira nebee mak servisu iha toos nee baa foo hatene toos nain dehan, ‘Patraun, uluk ita kari deit fini diak. Nusaa mak duut fuik mosu hotu?’
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Toos nain nee hataan, ‘Hau nia inimigu mak halo ida nee.’ Atan sira dehan tan, ‘Se patraun hakarak, ami baa fokit sai tiha.’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 Maibee toos nain hataan dehan, ‘La bele. Keta fokit lai, tanba se imi fokit sai duut fuik nee, imi mos bele fokit sai fini diak nebee moris ona nee.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Husik sira moris hamutuk. Bainhira too nia tempu atu koa mak hau haruka ema nebee servisu atu baa fokit sai duut nee hodi futu hamutuk ba sunu tiha. Depois toos nia rezultadu tau hamutuk hodi rai iha armazen laran.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Jesus halo tan komparasaun dehan, “Maromak Nia reinu, nee hanesan ai musan kiikoan loos nebee mak ema kuda iha nia toos.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Maski ai musan nee kiik liu musan sira seluk, maibee nia moris i buras too sai ai huun ida nebee mak boot liu iha toos laran. Nunee manu fuik sira mai halo knuuk iha nia sanak.”
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Jesus halo tan komparasaun seluk dehan, “Maromak ukun Nia reinu, nee hanesan fermentu nebee senhora ida kahur ho trigu saka ida hodi halo paun. Too ikus, fermentu uitoan nee halo trigu tomak sae.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Jesus esplika reinu lalehan ba ema lubun boot nee ho komparasaun oi-oin. Nia sempre hanorin sira uza komparasaun.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Nunee Nia halo tuir saida mak Maromak nia profeta hakerek tiha ona dehan,
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Depois Jesus sai tiha husi ema barak nee nia leet hodi tama ba iha uma laran. Nia eskolante sira mai tuir Nia hodi husu dehan, “Esplika mai ami komparasaun kona ba duut fuik nee.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesus hataan dehan, “Ema nebee mak kari fini diak mak Hau, Ema Umanu nia Oan.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 Toos mak mundu nee. Fini diak mak Maromak nia reinu, i duut fuik mak ema nebee tuir Satanás.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Inimigu nebee kari duut fuik nee mak Satanás. Tempu koa nian mak bainhira mundu remata, i ema nebee hatama rezultadu toos mak Maromak nia anju sira.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Duut fuik fokit tiha hodi sunu iha ahi laran. Nunee mos bainhira mundu nee atu remata.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Hau, Ema Umanu nia Oan sei haruka Hau nia anju sira baa iha Hau nia povu nia leet hodi fokit sai see-see deit mak halo sala ho mos ema nebee mak halo ema seluk too monu ba sala.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Hau nia anju sira sei soe ema aat sira nee ba iha ahi lakan laran, iha nebaa sira sei tanis hakilar i ruun nehan.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Maibee ema nebee mak moris loos, sira sei tama iha lalehan hodi hela hamutuk ho Maromak, Nia mak sira nia Aman ho sira nia Liurai. Iha nebaa sira sei nabilan hanesan loro matan. See mak iha tilun, rona di-diak ba!”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Maromak ukun nudar Liurai, ita bele kompara ho riku-soin ida karun teb-tebes nebee subar hela iha rai okos. Iha ema ida hetan riku-soin nee. Nia kontenti loos, entaun nia hakoi fila fali, i baa faan tiha nia sasaan hotu-hotu hodi sosa rai nee, para riku-soin nee bele sai ninian.
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Maromak ukun nudar Liurai, ita mos bele kompara hanesan nee: Iha kontratu nain ida buka hela buat murak mean atu sosa.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Bainhira nia hetan ida nebee diak liu, nia baa faan tiha nia sasaan hotu-hotu hodi sosa buat murak mean nee.”
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Maromak ukun nudar Liurai, bele mos kompara hanesan nee. Iha peskador balu hatuun redi ba iha tasi laran hodi hetan ikan oi-oin deit.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Bainhira redi nee ikan nakonu ona, sira dada sai ba iha tasi ibun. Depois sira tuur hodi hasai tiha ikan barak nee husi redi. Ikan diak nian, sira hatama ba iha nia fatin. Ikan nebee mak aat, sira soe tiha.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Nunee mos bainhira mundu nee atu remata, anju sira sei mai haketak tiha ema aat husi ema nebee mak moris loos.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 Ema aat, sei soe ba iha ahi lakan laran, iha nebaa sira sei tanis hakilar i ruun nehan.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Depois Jesus husu Nia eskolante sira dehan, “Buat nebee ohin Hau hanorin nee, imi kompriende hotu ka lae?” Nia eskolante sira hataan, “Ami kompriende.”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Jesus dehan, “Se nunee imi hanesan mestri relijiaun nebee hatene ona Maromak nia liafuan uluk nian i hatene mos buat nebee mak agora Hau hanorin kona ba Maromak ukun nudar Liurai. Imi hanesan uma nain nebee mak rai riku-soin antigu nian ho riku-soin foun hamutuk iha fatin ida, depois hatudu sai ba ema.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Bainhira Jesus hanorin hotu komparasaun hirak nee, Nia husik tiha fatin nee
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 hodi baa fali iha Nia aldeia rasik. Iha nebaa Nia tama iha uma kreda hodi hanorin. Ema nebee rona Nia admira hodi husu ba malu, “Ema nee hetan matenek husi nebee? Nia hetan kbiit husi nebee mak bele halo milagre boot hanesan nee?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Ita hatene hela Nia. Nia aman badaen ai ida. Nia inan mak Maria, i nia alin sira Tiago, José, Simão ho Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Nia alin feto sira mos hela iha nee hotu. Entaun Ema nee hetan buat sira nee husi nebee?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Nunee sira laran moras too lakohi simu Nia. Maibee Jesus hatete ba sira, “Ema iha nebee-nebee deit respeita Maromak nia profeta. So ema husi nia aldeia rasik ho nia familia rasik mak la respeita nia.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Entaun Jesus halo milagre uitoan deit iha sira nia leet, tanba sira lakohi fiar ba Nia.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.