Lucas 8

Tetun Dili NT (TDT_BEH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hotu tiha, Jesus lao husi sidade ba sidade ho aldeia ba aldeia hodi foo sai Liafuan Diak kona ba oinsaa Maromak ukun nudar Liurai. Nia eskolante nain sanulu resin rua akompanha Nia.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Iha mos feto balu nebee tuir. Sira nee uluk iha moras oi-oin, balu diabu tama iha sira nia laran, maibee Jesus kura tiha hotu. Ida mak Maria Madalena, uluk Jesus duni sai diabu hitu husi nia.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Iha mos Joana ho Susana. Joana nia kaben Kuza mak toma konta liurai Herodes nia uma. Sei iha tan feto barak lao hamutuk ho Jesus. Sira hodi sira nia osan rasik ajuda sustenta Jesus ho Nia eskolante sira.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Iha loron ida, ema husi aldeia oi-oin mai iha Jesus. Bainhira ema barak halibur hamutuk ona, Jesus halo komparasaun ida hanesan nee:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Iha toos nain ida baa kari fini iha nia toos. Fini balu monu iha dalan. Ema sama deit, i manu fuik mai haan tiha hotu.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Fini balu monu iha fatuk leten. Fini nee moris duni, maibee la kleur namlaik tiha, tanba rai uitoan deit.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Fini balu monu iha duut tarak laran. Buat rua nee moris hamutuk, maibee la kleur duut tarak nee habit tiha too mate.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Iha tan fini balu monu iha rai bokur, i moris too foo isin. Fini sira nee, ida-idak foo fali musan atus ida.” Konta tiha hotu, Jesus hatete ho lian makaas, “Imi nebee iha tilun, rona di-diak ba!”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Depois Jesus nia eskolante sira husu ba Nia, komparasaun nee dehan saida.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Jesus hataan, “Uluk ema seidauk hatene, oinsaa mak Maromak ukun nudar Liurai. Agora Hau foo sai mo-moos ba imi. Maibee ba ema seluk, Hau hanorin uza deit komparasaun, atu nunee
10 Jesus respondeu:
11 Jesus hatutan tan, “Komparasaun nee dehan nunee: Fini nee mak Maromak nia liafuan.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Fini nebee monu iha dalan mak ema nebee rona Maromak nia liafuan, maibee Satanás mai hadau tiha husi sira nia laran. Entaun sira la fiar ba Maromak, i la hetan salvasaun.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Fini nebee monu iha fatuk leten mak ema nebee rona Maromak nia liafuan i simu ho haksolok, maibee sira nia abut la tama ba rai. Sira fiar duni, maibee kuandu provasaun ruma kona sira, sira husik fali.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Fini nebee monu iha duut tarak laran mak ema nebee rona Maromak nia liafuan, maibee sira preokupa ho sira nia moris ho sira nia riku-soin, i buka goza deit. Nunee, sira nia fiar la baa oin, i sira nia moris nunka foo rezultadu diak.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Maibee fini nebee monu iha rai bokur mak ema nebee moris loos ho laran moos. Bainhira sira rona Maromak nia liafuan, sira rai di-diak iha sira nia laran hodi kaer metin nafatin too foo rezultadu diak teb-tebes.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Jesus halo tan komparasaun ida nunee: “La iha ema ida mak sunu ahi-oan, depois taka tiha ho sanan ka tau fali iha kama okos. Maibee ahi-oan tenki tau iha fatin aas, atu bele foo naroman ba ema nebee tama mai.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Nunee mos, buat hotu-hotu nebee agora sei subar hela, iha loron ida sei hatudu mo-moos. I buat hotu-hotu nebee agora taka hela, iha loron ida sei nakloke para ema bele hatene.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Nunee, imi tenki rona Hau nia hanorin ho atensaun. Tanba ema nebee kompriende ona, Maromak sei halo nia kompriende liu tan. Maibee ema nebee lakohi hatene, buat uitoan nebee nia kompriende tiha ona mos, Maromak sei hasai husi nia hanoin.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Iha loron ida, Jesus nia inan ho Nia alin mane sira mai atu hasoru Nia, maibee sira la konsege besik, tanba ema barak haleu hela Nia.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Iha ema ida foo hatene ba Jesus dehan, “Ita Boot nia inan ho alin sira hamriik hela iha liur. Sira hakarak hasoru Ita Boot.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Maibee Jesus hataan, “Hau nia inan ho Hau nia alin sira mak ema nebee rona Maromak nia liafuan hodi halo tuir.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Iha loron ida, Jesus hatete ba Nia eskolante sira, “Mai ita baa iha tasi sorin.” Entaun sira sae roo hodi baa.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Roo lao dadauk, Jesus toba dukur tiha. La kleur anin boot mai, halo tasi been tama ba roo laran, too roo atu mout sal-sala.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Nia eskolante sira fanu Nia dehan, “Mestri, mestri, ita atu mout ona!” Jesus hadeer hodi siak anin ho laloran boot nee. Anin para kedas, tasi mos hakmatek fali.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Depois Nia siak Nia eskolante sira dehan, “Nusaa mak imi la fiar Hau?” Sira tauk ho admira hodi husu ba malu dehan, “Ema nee see loos? Nia foo orden ba anin ho laloran, sira mos halo tuir!”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Jesus ho Nia eskolante sira ho roo too rai Gerasa, iha tasi Galileia nia sorin ba.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Iha fatin nee, iha mane ida, diabu tama iha nia laran kleur ona. Nia husi sidade, maibee la hela iha uma, hela deit iha rate, i la hatais buat ida. Diabu ataka nia dala barak ona. Ema kesi nia liman-ain beibeik ho korenti besi i hein nia loron-kalan, maibee nia sempre rasta kotu tiha korenti, depois diabu obriga nia halai ba iha rai fuik. Momentu Jesus tuun husi roo, ema bulak nee mai hasoru Nia. Ema nee hakilar i hakneak hakruuk too rai iha Jesus nia ain. Depois Jesus haruka diabu sai husi nia. Ema bulak nee hakilar dehan, “Jesus, Maromak Aas Liu nia Oan, O hakarak halo saida mai hau? Hau husu boot, keta kastigu hau!”
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jesus husu ba nia, “O naran saa?” Nia hataan, “Batalhaun”. Nia hataan nunee tanba diabu barak loos hela iha nia laran.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Depois diabu sira husu beibeik ba Jesus atu la bele haruka sira baa iha rai kuak klean nakukun nian.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Iha momentu nebaa iha fahi barak teb-tebes haan hela iha foho lolon. Diabu sira husu fila-fila ba Jesus para husik sira tama iha fahi sira nee. I Jesus foo lisensa.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Entaun diabu sira sai tiha husi ema nee baa tama fali iha fahi sira. I fahi sira nee halai saruntu malu tuun husi foho nee, monu hotu ba bee laran, i mout too mate hotu.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Fahi atan sira haree saida mak akontese, i sira halai baa konta sai iha sidade ho fatin sira nebee besik.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Rona nunee, ema barak sai baa atu haree rasik ho matan. Too iha nebaa, sira haree ema nebee uluk diabu domina nee, diak tiha ona. Nia tuur hakmatek hela iha Jesus nia ain, hatais tiha ona hena, i hanoin normal fali ona. Haree nunee, sira hotu tauk.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ema sira nebee ohin haree Jesus duni sai diabu nee, sira konta ba sira nebee foin mai kona ba oinsaa mak Jesus kura ema nee.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Depois ema hotu-hotu iha rai Gerasa husu atu Jesus sai tiha husi nebaa, tanba sira tauk atu-mate. Entaun Jesus baa sae roo atu fila fali ba iha tasi sorin.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Ema nebee ohin diabu sai husi nia nee, husu atu bele tuir Jesus. Maibee Jesus hataan,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Diak liu o fila ba uma hodi konta saida mak Maromak halo ona ba o.” Entaun ema nee baa lao lemo-lemo iha sidade nee tomak hodi konta sai kona ba buat hotu nebee Jesus halo ba nia.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Bainhira Jesus fila fali husi tasi sorin, ema barak hein hela Nia, i simu Nia ho haksolok.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Iha nebaa iha ema ida naran Jairo, nia mak responsavel uma kreda iha sidade nee. Nia oan ida deit, feto ida ho tinan sanulu resin rua. Labarik nee moras boot, besik atu mate. Entaun Jairo baa hakneak i hakruuk too rai iha Jesus nia oin hodi husu ho laran tomak atu Jesus baa iha nia uma. Jesus lao dadauk ba Jairo nia uma, ema barak akompanha Nia too sena malu.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Iha ema lubun boot nee, iha feto ida, nia fulan mai la para durante tinan sanulu resin rua. Nia faan tiha nia sasaan hotu hodi baa konsulta iha doutor,maibee la iha ema ida mak bele kura nia moras.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Feto nee bes-besik ba iha Jesus nia kotuk, nia kona Jesus nia hena rohan, i nia raan para kedas.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Jesus husu, “See mak ohin kona Hau nee?” Sira hotu dehan, lae. Pedro mos hatete, “Mestri, iha ema barak mak sena malu ho Ita Boot.”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Maibee Jesus hataan, “Lae, ohin Hau senti iha kbiit sai husi Hau. Nee mak Hau hatene, iha ema ida kona Hau.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Bainhira feto nee hatene katak nia la bele subar, nia tauk teb-tebes ho nakdedar, i nia baa hakneak i hakruuk too rai iha Jesus nia ain. Depois nia konta nia problema nee ba Jesus iha ema hotu-hotu nia oin, i foo hatene katak, momentu nia kona Jesus, nia moras diak kedas.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Jesus dehan ba nia, “Oan, o hetan kura tanba o fiar mai Hau. Fila ho laran hakmatek.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Jesus sei koalia hela, ema ida mai husi Jairo nia uma foo hatene ba Jairo, “Senhor nia oan iis kotu tiha ona. Lalika halo kole tan mestri.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Rona nunee, Jesus hatete ba Jairo, “Lalika tauk. Fiar deit mak ita nia oan sei moris fali.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Bainhira sira too iha Jairo nia uma, ema barak iha tiha ona nebaa, sira tanis lelir hela. Jesus hatete ba sira, “Imi lalika tanis tan ona. Labarik nee la mate ida, nia toba deit.” Maibee sira hamnasa fali Jesus, tanba sira rasik haree labarik nee mate tiha ona. Jesus husu ba labarik nia inan-aman, ho mos Pedro, João ho Tiago, tama ba laran hamutuk ho Nia. Sira seluk Nia bandu la bele tama.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 — ausente —
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Sira tama tiha ba laran, Jesus kaer labarik nia liman hodi dehan, “Hau nia oan, hadeer ona!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Derepenti deit labarik nee nia iis iha fila fali, nia hadeer i hamriik kedas. Jesus haruka sira foo hahaan ba nia.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Labarik nia inan-aman admira teb-tebes, maibee Jesus bandu sira la bele konta sai ba ema seluk kona ba buat nebee mak akontese.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.