Lucas 19
Tetun Dili NT (TDT_BEH) vs ARIB
1 Depois Jesus tama iha sidade Jerikó i lao liu husi sidade laran.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Iha nebaa iha ema ida naran Zaqueu. Nia xefi kobrador impostu, i riku teb-tebes.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Zaqueu buka atu haree Jesus, maibee la hetan, tanba ema barak teb-tebes, i nia badak oan ida.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Entaun nia halai uluk baa sae tiha ai huun ida iha dalan ninin atu bele haree Jesus, tanba Jesus atu liu husi nebaa.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Too iha ai huun nee, Jesus hateke ba leten hodi dehan, “Zaqueu, tuun lalais mai! Orsida kalan Hau tenki toba iha ita nia uma.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Zaqueu tuun kedas, i lori Jesus ba nia uma ho laran haksolok.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ema hotu-hotu nebee haree nunee, murmura dehan, “Nia nee ema aat ida. Nusaa mak Jesus baa vizita fali iha nia uma?”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Too iha uma, Zaqueu hamriik hodi dehan ba Nai Jesus, “Nai, agora kedas riku-soin hotu-hotu nebee hau iha, sorin balu hau foo ba ema kiak sira. I se hau han-matak ema ruma karik, hau sei selu fali dala haat.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jesus hatete ba nia, “Iha loron nee kedas, Maromak salva ita nia uma kain, tanba ita nia hahalok hatudu katak, ita Abraão nia jerasaun.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Hau, Ema Umanu nia Oan mai iha mundu para buka ema nebee lakon hodi salva sira.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Momentu nebaa, ema barak rona hela Jesus nia hanorin. Nia besik dadauk Jerusalém, i povu hanoin katak, too iha nebaa, Maromak atu ukun kedas nudar Liurai. Entaun Jesus hanorin sira ho komparasaun ida.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Nia konta nunee: “Iha ema raan liurai ida atu baa rai dook para liurai boot foti nia sai liurai, depois mak nia fila fali mai ukun.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Molok nia atu baa, nia bolu nia atan nain sanulu hodi entrega osan mean ida ba sira ida-idak. Nia foo orden dehan, ‘Imi uza osan nee hodi fila liman too hau fila fali mai, para hau bele hetan funan.’ Depois nia baa.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Maibee nia povu odi nia, nunee sira haruka sira nia reprezentante balu tuir kedas hodi foo hatene ba liurai boot dehan, ‘Ami lakohi ema ida nee ukun ami.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Maski nunee liurai boot foti duni nia sai liurai. Depois nia fila ba nia rain. Too iha uma, nia bolu nia atan nain sanulu nee hodi husu kona ba osan nebee nia entrega ba sira nee, sira manaan fali hira.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Atan primeiru mai hatete, ‘Patraun, osan mean ida nebee ita boot foo mai hau nee, manaan fali sanulu.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Patraun hatete ba nia, ‘Diak loos! O nee atan diak duni. Tanba o halo buat kiikoan nee ho loos, nunee hau konfia o, i agora hau foti o hodi ukun sidade sanulu.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Tuir mai, atan segundu mai dehan, ‘Patraun, osan mean nebee ita boot foo mai hau nee, manaan fali lima.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Patraun hatete ba nia, ‘Hau foti o hodi ukun sidade lima.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Maibee atan ida seluk mai dehan, ‘Patraun, ita boot nia osan hau falun ho hena hodi rai di-diak.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Hau halo nunee tanba hau tauk. Hau hatene ita boot ema siak-teen ida. Ita boot gosta foti buat nebee laos ita boot mak rai, i kuu buat nebee laos ita boot mak kuda.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Patraun hataan, ‘Atan aat! O nia liafuan rasik mak hamonu fali o. O hatene katak hau ema siak-teen, hau gosta foti buat nebee laos hau mak rai, i kuu buat nebee laos hau mak kuda.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Se nunee, nusaa mak o la rai hau nia osan iha banku, para hau fila mai, bele simu fali osan nee ho nia funan?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Depois patraun hatete ba ema sira nebee hamriik besik dehan, ‘Foti tiha osan nee husi nia hodi foo ba atan ida nebee manaan sanulu.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Sira protesta dehan, ‘Patraun, nia hetan ona sanulu!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Patraun hataan, ‘Hau hatete ba imi, ema nebee iha ona, sei simu tan. Maibee ema nebee la iha, uitoan nebee nia iha mos, sei hasai tiha husi nia.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Agora, hau nia inimigu sira nebee lakohi simu hau hanesan liurai, imi baa kaer sira, lori mai oho tiha hotu iha hau nia oin.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Konta tiha hotu, Jesus kontinua lao sae ba Jerusalém, i ema barak tuir Nia.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Bainhira Nia besik ona aldeia Betfagé ho Betánia iha foho Oliveira nia lolon, Nia haruka Nia eskolante nain rua baa uluk. Nia dehan ba sira,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Imi baa iha aldeia nebaa. Bainhira imi tama, imi sei haree kuda buru oan ida kesi hela, ema ida seidauk sae. Kore tiha dada mai.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Se ema ruma husu karik, ‘Nusaa mak imi kore fali kuda buru nee?’, hatete ba nia, ‘Nai mak presiza.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Entaun sira nain rua baa, sira haree buat hotu-hotu tuir lo-loos saida mak Jesus ohin koalia.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Bainhira sira kore dadauk kuda nia talin, kuda nain husu ba sira, “Nusaa mak imi kore fali kuda buru nee?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Sira hataan, “Nai mak presiza.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Depois sira dada kuda buru nee lori ba Jesus. Too iha nebaa, sira hasai sira nia hena tau ba iha kuda nia kotuk hodi hasae Jesus ba.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Jesus liu dadauk, ema barak hasai sira nia hena nahe tu-tuir dalan.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Too iha dalan besik atu tuun husi foho Oliveira, ema barak nebee tuir Nia nee komesa hahii Maromak tanba milagre hotu-hotu nebee sira haree ona.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Sira haklalak ho haksolok dehan,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Maibee ema Farizeu balu iha ema barak nee nia leet, dehan ba Jesus, “Mestri, haruka Ita nia ema sira nee nonook.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jesus hataan, “Hau hatete ba imi, se sira nonook karik, fatuk sira nee sei haklalak.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Bainhira sira besik atu tama ona Jerusalém, Jesus haree sidade nee, Nia tanis
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 hodi dehan, “Koitadu, imi ema Jerusalém! Tuir lo-loos, ohin loron imi hatene ona dalan nebee mak bele lori imi ba moris iha pas ho hakmatek nia laran. Maibee imi la hatene nafatin, i agora imi la hetan tan ona.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Too tempu ida, imi nia inimigu sira sei halo moru haleu imi nia sidade too imi sai la diak.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Sira sei harahun tiha imi nia sidade halo tetuk too rai. I sira sei kaer imi ho imi nia oan sira riba ba rai too mate. Buat sira nee hotu sei akontese tanba Maromak mai tiha ona atu salva imi, maibee imi la hatene tuir.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jesus tama ba iha area uma kreda boot nian, Nia duni sai ema sira nebee mak halo hela kontratu iha uma oin.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Nia siak sira dehan, “Iha Maromak nia liafuan hakerek tiha ona dehan, ‘Hau nia Uma nee fatin para halo orasaun.’ Maibee imi halo fali hanesan ema naok-teen sira nia subar fatin.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Loro-loron Jesus baa hanorin iha uma kreda boot. Nai lulik nia ulun sira, mestri relijiaun sira, ho nai ulun Judeu sira buka dalan atu oho Nia.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Maibee sira la hetan dalan, tanba povu hotu-hotu gosta teb-tebes rona Jesus nia liafuan.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.