Atos 27
Tetun Dili NT (TDT_BEH) vs ARA
1 Hotu tiha governador desidi katak ami tenki sae roo ba iha Itália. Nunee nia entrega Paulo ho ema dadur balu tan ba iha komandante kompanhia ida naran Júlio, husi Batalhaun Liurai Boot Roma nian.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Depois ami baa hamutuk sae roo ida nebee mai husi sidade Adramítiu. Tuir planu, roo nee sei halai tuir pontikais sira iha provinsia Ázia. Aristarku, ema Masedónia husi sidade Tesalónika, akompanha ami.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Aban fali ami too iha sidade Sidon. Komandante Júlio haree Paulo diak loos, i hatete ba nia para bele tuun baa haree nia kolega sira iha rai maran, atu sira bele foo buat nebee Paulo presiza.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Depois ami baa sae fali roo hodi lao tan. Maibee tanba anin boot hasoru ami, ami lao liu husi rai Xipre ho rai Síria nia klaran para bele sees uitoan husi anin.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Ami lao liu husi tasi provinsia Silísia ho Panfília nian. Depois ami too iha sidade Mira, iha rai Lísia. Iha nebaa ami tuun husi roo.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Komandante Júlio buka roo seluk nebee atu baa Itália. Nia hetan roo ida nebee mai husi sidade Alexandria, i ami hotu sae roo nee.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Durante loron barak nia laran, roo nee halai neineik tanba hasoru anin boot. Maski susar loos, too ikus ami konsege besik uitoan sidade Knidu. Anin makaas nafatin halo roo nee la bele lao ba oin. Entaun ami ho roo halai tuir fali tasi ninin rai Kreta nian, liu husi inur Salmona, atu bele sees uitoan husi anin.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Roo nee halai tuir tasi ninin Kreta nian ho susar loos, maibee ami konsege too iha fatin ida naran Pontikais Diak, besik sidade Laseia.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ami lakon tempu barak ona iha dalan. Loron boot Hamoos Sala nian liu ona, nunee tama ona iha tempu anin boot nian, se roo halai nafatin bele hetan dezastre. Entaun Paulo hatete ba sira dehan,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Maun-alin sira, hau hanoin se ita lao nafatin, ita bele hetan azar. Roo bele mout, sasaan sira lakon, ita mos bele mate.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Maibee komandante lakohi rona Paulo nia liafuan. Nia rona liu ema ida kaer roo ho roo nain.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Pontikais nee la serve atu roo para durante tempu malirin. Entaun sira barak liu hakarak atu halai tan uitoan too iha sidade Feniks iha rai Kreta hodi hela iha nebaa too tempu anin boot liu tiha. Feniks nee pontikais diak ida tanba taka netik anin husi lorosae.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Bainhira anin komesa huu neineik husi parte sul, sira hanoin katak tempu diak ona atu lao ba Feniks. Entaun sira hasae ankor para roo bele lao, i sira ho roo halai tuir tasi ninin Kreta nian.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Maibee la kleur, anin komesa huu makaas loos husi rai nee, anin nee ema bolu “anin lorosae”.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Anin nee halo roo la bele lao nafatin ba oin, entaun ami husik roo tuir anin deit.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Too besik rai kiikoan ida naran Kauda, rai satan netik anin. Roo oan hodi salva vida sei kesi hela iha roo kotuk. Ho susar teb-tebes ami dada sae roo oan nee tau iha roo leten.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Bainhira sira hasae tiha ona roo salva vida nee ba roo leten, sira bobar haleu roo boot nee ho tali halo metin. Sira tauk, keta halo be anin huu roo baa metin iha rai henek besik Sirte. Nunee sira hatuun laan atu roo halai neineik uitoan.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Tanba laloran baku roo ba-mai makaas loos, nunee aban fali, sira komesa foti naha soe tuun ba tasi.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Iha loron tuir mai, sira foti tan material roo nian soe ba iha tasi laran.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Durante loron barak nia laran, anin boot nee huu makaas nafatin, i ami la hetan loro matan ho fitun. Too ikus ami hanoin ami la moris tan ona.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Kleur ona, ami hotu-hotu la haan buat ida. Too ikus Paulo hamriik iha ami nia oin hodi dehan, “Maun-alin sira, haree ka lae?! Uluk hau dehan ita la bele sai husi rai Kreta. Se imi rona hau karik, ita la estraga sasaan i la lakon sasaan hanesan nee.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Maibee agora hau husu ba imi hotu atu aten brani, tanba imi ida sei la mate. So roo deit mak sei mout.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Hori kalan Maromak, Ida nebee hau adora ho serbi nee haruka Nia anju ida mai hamriik iha hau nia sorin.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Anju nee hatete, ‘Paulo, o lalika tauk! O sei baa hamriik iha liurai César nia oin para tesi o nia lia. Maromak hatudu Nia laran diak ba o. Nee mak Nia mos salva ema hotu nebee hamutuk ho o iha roo nee.’
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Nee duni maun-alin sira, aten brani ba. Hau fiar ba Maromak katak, saida mak Nia foo hatene mai hau nee sei akontese duni.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Maibee roo nee sei xoke tiha iha rai kiik ida.”
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Durante loron sanulu resin haat ona roo nee namlele iha Tasi Adriátiku tuir deit anin. Depois, iha kalan boot, ema sira nebee servisu iha roo senti ami besik ona iha rai maran.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Entaun sira hatuun prumu hodi buka hatene tasi nia klean, i sira sukat hetan metru tolu-nulu resin hitu. Roo halai uitoan ba oin tan, sira sukat fali, hetan metru rua-nulu resin hitu.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Sira tauk, keta halo be roo nee xoke fatuk. Entaun sira hatuun ankor haat husi roo kotuk hodi halo roo metin, i sira hotu hamulak atu rai naroman lalais.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Sira nebee servisu iha roo nee kombina malu atu halai husik hela roo. Nunee sira hatuun roo oan, halo finji atu hatuun tan ankor balu husi roo ulun.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Maibee Paulo foo hatene ba komandante ho soldadu sira dehan, “Se ema sira nee la hela iha roo laran, imi sei mate hotu.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Entaun soldadu sira tesi kotu tiha roo oan nia talin hodi husik laloran lori sees.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Bainhira rai besik naroman ona, Paulo husu atu ema sira nee hotu-hotu haan. Nia hatete, “Durante loron sanulu resin haat ona, imi nia fuan kii hela deit too imi la haan buat ida.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Nunee hau husu atu imi haan buat ruma lai, para imi bele iha forsa fali. Imi nia fuuk lahan ida mos sei la monu.”
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Depois Paulo foti paun, nia halo orasaun foo agradese ba Maromak iha sira hotu nia oin, i nia silu paun pedasuk ida hodi haan.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Entaun ami mos laran metin, i haan buat ruma.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Ami iha roo nee nia laran hamutuk ema atus rua hitu-nulu resin neen.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ami haan hotu too bosu. Depois sira foti trigu iha karoon-karoon soe ba tasi laran para halo roo kamaan liu tan.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Rai loron ona, sira haree hetan rai maran, maibee sira la hatene rai nebee mak nee. Sira haree tasi ibun ho rai henek, laloran iha nebaa laduun boot tanba iha foho oan satan netik husi sor-sorin. Nunee sira desidi atu koko lori roo tama too rai maran nebaa.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Entaun sira tesi kotu tiha ankor nia talin husik iha tasi. Sira kore tiha tali nebee mak kesi kamudi, i hatuun kamudi ba tasi laran atu bele fila roo hodi lao tuir dalan. I sira hasae laan ida iha roo ulun, atu anin bele huu roo ba tasi ibun.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Maibee seidauk too tasi ibun, roo nee halai sae tiha rai henek leten, i roo ulun metin tiha iha rai henek nee. Roo nia kotuk, laloran boot komesa baku rahun tiha.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Soldadu sira halo planu atu oho tiha ema dadur sira hotu para dadur sira la bele nani ba rai maran hodi halai.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Maibee komandante bandu sira, tanba nia hakarak salva Paulo. Nia foo orden uluk ba ema sira nebee hatene nani atu haksoit ba tasi laran hodi nani ba rai maran.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Depois ema sira nebee la hatene nani, nia haruka atu sira kaer ai kabelak ka naran buat ida hodi tuir laloran ba rai maran. Nunee ami hotu too iha rai maran ho diak.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.