Atos 23
Tetun Dili NT (TDT_BEH) vs NAA
1 Paulo hateke di-diak ba justisa nain sira hodi dehan, “Maun-alin sira, hau senti komesa husi kiik too agora, hau serbi Maromak ho laran moos.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Rona Paulo koalia nunee, nai lulik nia boot Ananias foo orden ba ema sira nebee hamriik besik Paulo para basa nia ibun.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Paulo hatete ba Ananias, “Nai Maromak sei basa fali ita. Tanba ita hanesan moru nebee foin pinta mutin, maibee nia laran lahuk tiha ona. Ita tuur iha nee atu tesi hau nia lia tuir lei. Maibee ita haruka ema atu basa hau, nunee ita rasik kontra fali lei nee.”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Ema sira nebee hamriik besik Paulo nee dehan, “O la bele hatete aat nai lulik boot, nia nee serbi Maromak!”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulo hataan, “Maun-alin sira, hau la hatene dehan, nia mak nai lulik boot. Tanba iha Livru Sagradu hakerek dehan, ‘Imi la bele hatete aat imi nia nai ulun sira.’ ”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Paulo haree justisa nain sira nee, balu husi grupu Saduseu, balu husi grupu Farizeu. Nunee nia hatete ho lian makaas dehan, “Maun-alin sira, hau ema Farizeu. Hau nia aman ho hau nia avoo sira mos ema Farizeu. Agora imi atu foo justisa mai hau tanba hau laran metin katak ema mate sei moris fali.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Bainhira Paulo koalia nunee, ema Farizeu ho ema Saduseu sira komesa haksesuk malu, too sira la rona malu.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Tanba ema Saduseu sira dehan katak ema mate sei la moris fali, anju la iha i espiritu mos la iha. Maibee ema Farizeu fiar buat hirak nee hotu.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Sira haksesuk malu too buat hotu sai estrundu boot. Iha mestri relijiaun balu husi grupu Farizeu hamriik hodi defende makaas Paulo dehan, “Ita la hetan sala ida iha ema nee! Keta halo be espiritu ida ka anju ida mak koalia ba nia.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Sira haksesuk malu makaas liu tan, too komandante nee tauk, keta halo be sira dada baa dada mai, Paulo bele mate. Entaun nia haruka nia soldadu sira baa hasai tiha Paulo husi ema sira nee nia liman laran hodi lori baa tama iha soldadu sira nia hela fatin.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Iha kalan nee, Nai Jesus hatudu Aan ba Paulo. Nia hamriik besik Paulo hodi dehan, “Aten brani ba! Agora o foo sasin ona ba ema iha Jerusalém kona ba Hau. Nunee mos, o tenki baa foo sasin kona ba Hau iha sidade Roma.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Iha aban dadeer-saan, ema Judeu haat-nulu resin kombina malu hodi jura katak, sira sei la haan la hemu too sira oho Paulo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Entaun sira baa foo hatene ba nai lulik nia ulun sira ho katuas lia nain sira dehan, “Ami jura tiha ona dehan, ami sei la haan buat ida too ami oho Paulo.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Entaun senhor sira hamutuk ho justisa nain sira hotu baa husu iha komandante atu nia lori fali Paulo ba iha tribunal relijiaun nian. Senhor sira finji atu husu informasaun klean liu tan kona ba nia kazu nee. Ami sei hein iha dalan atu oho nia.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Maibee Paulo nia subrinhu ida rona sira nia planu, nunee nia baa tropas nia hela fatin hodi foo hatene Paulo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Depois Paulo bolu kapitaun ida hodi hatete, “Ita lori joven nee ba iha komandante. Nia atu foo hatene buat ruma.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Entaun kapitaun lori joven nee ba iha nia komandante hodi dehan, “Paulo, ida nebee ita dadur hela nee, bolu hau hodi husu para hau lori joven nee mai ita, tanba nia atu hatete buat ruma.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Komandante kaer joven nee nia liman hodi lao sees uitoan husi fatin nee, i nia husu, “O atu hatete saida mai hau?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Paulo nia subrinhu dehan, “Ema Judeu kombina ona atu mai husu ba senhor para aban lori Paulo baa fali tribunal relijiaun nian. Sira finji dehan sira atu husu informasaun klean liu tan kona ba nia kazu.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Senhor lalika halo tuir sira nia hakarak. Tanba iha ema haat-nulu resin mak atu hein iha dalan para oho nia. Sira jura tiha ona dehan, sira sei la haan la hemu too sira oho nia. Sira prepara tiha ona, hein deit senhor nia resposta.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Komandante nee bandu dehan, “La bele foo sai ba ema ida katak, o mai foo hatene buat nee mai hau.” Depois nia haruka joven nee fila.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Hotu tiha komandante bolu nia kapitaun nain rua hodi foo orden ba sira dehan, “Prepara soldadu atus rua, ho soldadu hitu-nulu nebee sae kuda, ho mos soldadu atus rua nebee lori diman. Orsida kalan tuku sia imi baa sidade Sezareia.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Prepara mos kuda ba Paulo atu sae, i lori nia ho di-diak too iha governador Felix.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Depois nia hakerek surat ba governador Felix dehan nunee:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Sua eselensia senhor governador Felix, kumprimentus husi hau, Cláudio Lísias.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ema Judeu sira kaer ema nee, i sira atu oho nia. Maibee hau rona dehan nia ema sidadaun Roma. Nunee hau baa hamutuk ho hau nia soldadu sira hodi hasai nia husi ema Judeu sira nia liman laran.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Hau hakarak hatene, sira foo sala ba nia kona ba saida loos. Tanba nee mak hau lori nia ba iha ema Judeu sira nia tribunal relijiaun nian.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Afinal sira foo sala ba nia tanba deit sira haksesuk malu kona ba sira nia lei rasik. Laos kona ba sala ruma nebee halo nia merese hetan kastigu mate ka kastigu iha komarka.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Depois hau rona dehan iha ema balu kombina malu atu oho ema nee. Entaun hau foo orden kedas para lori nia ba iha senhor governador. Hau mos haruka ema nebee foo sala ba nia nee atu sira baa kesar iha ita boot.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Nunee iha kalan nee kedas, soldadu sira halo tuir komandante nia orden hodi lori Paulo too iha sidade Antipátride.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Iha aban fali, soldadu sira nebee sae kuda lori Paulo lao nafatin, i soldadu sira seluk fila ba Jerusalém.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Kuandu sira too iha Sezareia, sira foo surat nee ba governador, i entrega Paulo ba iha nia liman.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Lee tiha surat nee, governador husu ba Paulo, “O husi provinsia nebee?” Paulo hataan, “Hau husi provinsia Silísia.”
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Governador dehan, “Hau sei tesi o nia lia. Maibee ita tenki hein lai ema sira nebee foo sala ba o nee too mai.” Depois nia haruka soldadu sira lori Paulo baa dadur iha liurai Herodes nia palasiu.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.