Marcos 4
Testamentu Foun ba Ema Hotu (TDT) vs ARC
1 Iha loron ida Jesus komesa hanorin iha tasi ibun Galileia. Ema barak teb-tebes mai haleu Nia, nunee Nia baa tuur iha roo ida nebee para hela iha tasi ninin, i ema barak nee hamriik deit iha tasi ibun.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Nia hanorin buat barak uza komparasaun. Nia dehan nunee:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Rona mai! Iha toos nain ida baa kari fini iha nia toos.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Bainhira nia kari fini nee, balu monu iha dalan. I manu fuik mai haan tiha hotu.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Fini balu monu iha fatuk leten, fini nee moris lalais deit tanba rai mihis.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Bainhira loro matan sae, loro manas sunu fini nebee foin moris sai mai nee too namlaik tiha, tanba abut la tama iha rai okos.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Fini balu monu iha duut tarak laran. Fini nee moris, maibee duut tarak habit tiha too la foo isin.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Iha tan fini balu monu iha rai bokur. Fini nee moris diak, buras, too foo isin barak, balu too musan tolu-nulu, balu too musan neen-nulu i balu too musan atus ida.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Jesus hatutan tan dehan, “Imi nebee iha tilun, rona di-diak ba!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Bainhira Jesus mesak ho Nia eskolante sanulu resin rua ho ema balu tan nebee baibain tuir Nia, sira husu ba Nia kona ba komparasaun hirak nee.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Jesus dehan ba sira, “Uluk ema seidauk hatene, oinsaa mak Maromak ukun nudar Liurai. Agora Hau foo sai mo-moos ba imi deit, maibee ba ema seluk Hau sempre uza komparasaun,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 atu nunee
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Depois Jesus dehan tan, “Imi la kompriende komparasaun nee ka? Se imi la kompriende ida nee, entaun komparasaun sira seluk imi atu kompriende oinsaa?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Komparasaun nee nunee: Toos nain nebee kari fini nee mak ema nebee foo sai Maromak nia liafuan.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Fini nebee monu iha dalan mak ema nebee rona Maromak nia liafuan. Rona hotu tiha, Satanás mai hadau kedas liafuan nebee iha tiha ona sira nia laran.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Fini nebee monu iha fatuk leten mak ema nebee rona Maromak nia liafuan, i simu kedas ho laran haksolok.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Maibee liafuan nee la iha abut. Nunee sira fiar duni maibee la kleur ida. Depois susar kona sira, ka ema seluk halo terus sira tanba sira simu liafuan nee, sira husik tiha kedas.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Fini nebee monu iha duut tarak laran mak ema nebee rona Maromak nia liafuan,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 maibee sira preokupa ho sira nia moris loro-loron nian, sira nia matan naklosu ba riku-soin mundu nian, i sira nia laran nakonu ho hakarak oi-oin deit. Sira nia preokupasaun nee la foo fatin ba Maromak nia liafuan, nunee liafuan nee la muda sira nia moris.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Maibee fini nebee monu iha rai bokur mak ema nebee rona Maromak nia liafuan hodi simu. Depois sira moris tuir, hanesan fini nebee moris too foo isin, balu musan tolu-nulu, balu musan neen-nulu, i balu too musan atus ida.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Jesus foo tan komparasaun ida nunee: “Bainhira ema sunu ahi-oan, sira taka tiha ho sanan ka tau fali iha kama okos ka? Lae! Ahi-oan tenki tau iha fatin aas.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Nunee mos, buat hotu-hotu nebee agora sei subar hela, iha loron ida sei hatudu mo-moos. I buat hotu-hotu nebee agora taka hela, iha loron ida sei nakloke para ema bele hatene.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 See mak iha tilun, rona di-diak ba!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Depois Jesus hatutan tan dehan, “Hanoin di-diak buat nebee mak imi rona. Se imi hakaas aan hodi kompriende Hau nia liafuan, Maromak sei tulun imi atu kompriende tuir imi nia esforsu nee. Laos nee deit, maibee Maromak sei foo liu fali imi nia esforsu.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Tanba ema nebee kompriende ona, Maromak sei halo nia kompriende liu tan. Maibee ema nebee lakohi hatene, buat uitoan nebee nia kompriende tiha ona mos, Maromak sei hasai tiha husi nia hanoin.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jesus halo tan komparasaun dehan, “Maromak ukun nudar Liurai, nee hanesan toos nain kuda fini iha nia toos laran.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Kalan nia deskansa loron nia hadeer fali. Tempu lao dadauk, fini nee moris too buras ba beibeik, maibee toos nain la kompriende oinsaa mak fini nee bele buras hanesan nee.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Rai nee rasik mak halo moris, primeiru iha kain, depois iha funan mak foin iha isin.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Bainhira tasak ona, toos nain mai silu tanba tempu ona.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jesus dehan tan, “Maromak ukun Nia reinu, oinsaa loos? Hau atu halo komparasaun ho saida?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Nee hanesan ai musan kiikoan loos nebee mak ema kuda iha toos. Maski ai musan nee kiik liu musan sira seluk iha mundu nee,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 maibee nia moris i buras too sai ai huun ida nebee mak boot liu iha toos laran, nia sanak mos boot. Nunee manu fuik sira bele mai hamahon aan hodi halo knuuk iha nebaa.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jesus uza beibeik komparasaun hanesan nee hodi hanorin Maromak nia liafuan ba ema lubun boot. Nia hanorin tuir saida mak sira bele kompriende.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Nia sempre hanorin sira uza komparasaun. Maibee bainhira Nia ho Nia eskolante sira mesak ona, Nia esplika mo-moos ba sira.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Iha loron nee, loro matan besik monu ona, Jesus hatete ba Nia eskolante sira, “Mai ita baa iha tasi sorin.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Nunee sira husik hela ema barak nee hodi lao, sira sae roo nebee mak ohin Jesus tuur hodi hanorin nee. Iha mos roo seluk tuir sira.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 — ausente —
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 — ausente —
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jesus hadeer hodi siak anin i hatete ba laloran nunee: “Para ona! Hakmatek ba!” Anin para kedas, tasi mos hakmatek liu.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Depois Jesus hatete ba sira, “Nusaa mak imi tauk hanesan nee?! Imi la fiar Hau ka?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Nia eskolante sira tauk teb-tebes hodi dehan ba malu, “Ema nee see loos mak too anin ho laloran mos rona Nia?”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.