2 Coríntios 7

Testamentu Foun ba Ema Hotu (TDT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maluk doben sira, Maromak promete tiha ona buat sira nee ba ita. Tanba nee, mai ita hamoos ita nia isin ho klamar husi saida deit mak halo foer ita. Ita tenki hamoos tu-tuir nafatin halo ita nia laran moos liu, tanba ita hamtauk Maromak.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Hau husu atu imi simu ami ho laran. Tanba ami nunka halo sala hasoru ema ida, ami nunka lori ema ida ba buat aat, ami nunka han-matak ema ida nia sasaan.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Hau hatete nunee laos atu foo sala ba imi. Ohin hau dehan tiha ona katak ami hadomi imi. Atu ami mate ka moris, imi nafatin iha ami nia laran.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Hau fiar imi, i imi halo hau orgulhu teb-tebes. Imi hametin hau nia laran. Maski ami hetan susar oi-oin, maibee hau nia laran haksolok liu tanba imi.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Uluk bainhira ami too mai iha provinsia Masedónia, ami kole atu mate. Ami hasoru susar husi nebee-nebee, susar nee husi ami nia laran ho mos husi liur. Husi laran ami preokupa, husi liur ema kontra ami.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Maibee Maromak sempre foo ksolok ba ema nebee laran susar. Nia mos foo ksolok mai ami bainhira Nia haruka Tito mai iha ami.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ami nia laran haksolok nee laos deit tanba Tito mai ona, maibee tanba nia konta katak imi hametin nia laran bainhira nia iha nebaa. Nia mos dehan, imi hakarak teb-tebes atu hasoru malu fali ho hau, imi tristi loos ho problema nebee mak akontese iha imi nia leet, i imi foo laran mai hau. Rona nunee, hau nia laran haksolok liu tan.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Iha hau nia surat ida uluk hau koriji makaas imi nebee halo sala, too halo imi nia laran tristi. Iha momentu nebaa hau mos preokupa, tanba hau hatene katak hau nia liafuan nee xoke imi nia fuan, maibee la kleur ida. Nunee agora hau la preokupa tan.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Hau kontenti. Laos imi nia laran tristi mak halo hau kontenti. Maibee imi nia laran tristi nee halo imi hakribi ona imi nia sala, nee mak hau kontenti. Imi nia hahalok nee hatudu katak imi nia tristi nee tuir Maromak nia hakarak. Entaun ami nia surat ida uluk nee la halo imi tristi saugati deit.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Tristi tuir Maromak nia hakarak halo ita hakribi ita nia sala, nunee ita hetan salvasaun, i la preokupa tan ona ita nia sala nee. Maibee tristi tuir mundu nian la halo ita hakribi ita nia sala, nunee lori ita ba mate.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Haree ba! Imi nia laran tristi tuir Maromak nia hakarak nee lori imi ba buat nebee diak. Agora imi foo aan atu moris loos, imi hakaas aan halo morin imi nia naran, imi hakribi hahalok aat, i tauk atu halo sala. Imi hakarak teb-tebes atu haree hau, i imi mos hakarak teb-tebes atu ema nebee halo sala tenki hetan kastigu. Iha buat sira nee hotu imi hatudu katak imi halo buat nebee loos.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Entaun hau hakerek surat ida uluk nee laos atu dehan see mak halo sala hasoru see. Maibee hau hakerek atu imi rasik bele haree katak imi foo laran ba ami. Maromak mos haree nunee.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Buat sira nee hotu hametin ami nia laran.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Molok Tito baa vizita imi, hau konta tiha ona ba nia kona ba imi nia diak. Nia too iha nebaa, nia rasik haree katak buat nebee hau konta ba nia nee loos duni, hanesan mos hau nia liafuan ba imi durante nee sempre loos. Nunee imi la halo moe hau.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Agora Tito nia domin ba imi boot liu, tanba nia hanoin nafatin oinsaa imi rona nia i simu nia ho respeitu ho tauk.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Hau nia laran haksolok tanba hau bele konfia imi iha buat hotu.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.