Deuteronômio 9

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ngaiyun, O Israel! Tunia hi nangman Jordan vadung galkaiya namdang te chenna nalut ding ahitan, amaho khu nangho jouse sanga hatthei ahiuve. Khopi sunga acheng uvin chule akhopi kimvel uva pal kigen jouse jong vanthamjol chana sang ahi!
1 Ouve, ó Israel: Hoje deves passar o Jordão, para possuíres nações maiores e mais poderosas do que tu, cidades grandes e muradas até o céu,
2 Amaho khu nangho sang'in asang jouvin chule athahat jouvin abonchauva Anak chilhah ahiuve. Hijeh chun amahoa kon'in awchang naja tauvin, Anak mite kalvala chungnungjo koi ham? tin asei uve.
2 um povo grande e alto, os filhos dos anaquins, a quem conheces e de quem ouviste falar. Quem pode resistir diante os filhos de Anaque?
3 Ahinlah nahe sohkei uve tunikhoa hi Pakai, Pathen'in ki dangtah’a aluchung vumuva meikong akilah sah ding asuh gam hel diu ahi. Pakaiyin ahin suhnem diu chuteng nang hon baithet’a natha gam diu ahi. Hichu Pakai, Pathen kitepna ahi.
3 Entendemos portanto neste dia, que o ­SENHOR teu Deus é aquele que vai adiante de ti; como um fogo consumidor, ele os destruirá, e fará com que caiam diante da tua face; assim tu os expulsarás, e os destruirás rapidamente, como o ­SENHOR te ordenou.
4 Pakai, Pathen'in nangho dinga hitobang natoh ahin chaisoh tengleh, ka chonphat jeh uva Pakaiyin hiche gam hi eipeh’u ahi, tia nasei louhel diu ahi. Ajeh chu hiche nam mite phatlou jeh a Pakaiyin agam uva konna asoldoh joh ahi.
4 Não fales no teu coração, depois que o ­SENHOR teu Deus os tiver lançado fora de diante de ti, dizendo: Pela minha justiça o ­SENHOR me trouxe para possuir esta terra; mas pela iniquidade destas nações, o ­SENHOR os expulsou de diante de ti.
5 Nangho chonphat vanga hiche gam hi nalo diu ahipoi. Hinlah hiche nam mite phatlou jeh a adelmang ahin chule Pakai, Pathen'in napu napa teu Abraham, Isaac le Jacob henga aki tepna asuh bukim ahi.
5 Não é pela tua justiça, nem pela retidão do teu coração, que vais possuir a terra; mas pela iniquidade dessas nações, o ­SENHOR teu Deus as expulsa de diante de ti, e para que ele possa realizar a obra que o ­SENHOR jurou a teus pais, Abraão, Isaque e Jacó.
6 Nangho chonphat vanga Pakaiyin hiche gam hi napeh’u ahipoi ti nahet diu ahi, ajeh chu nangho milungtahte nahiuve.
6 Entende, portanto, que não é pela tua justiça que o ­SENHOR teu Deus te dá esta boa terra para possuí-la, pois tu és um povo obstinado.
7 Gamthip noiya Pakai nalunghan sahnau geldoh jing uvin. Egypt gam nahin dalhah nikho uva pat tuni chana vel ijat Pakai, Pathen doumah nabol doh tah uvem.
7 Lembra-te, e não te esqueças como provocaste à ira ao ­SENHOR teu Deus no deserto; desde o dia em que deixastes a terra do Egito, até que chegastes a este lugar, fostes rebeldes contra o ­SENHOR.
8 Sinai mol jenga jong Pakai doumah nabol uvin hi chun Pakaiyin thagam ding nago uvin ahi.
8 Também em Horebe provocastes à ira ao ­SENHOR, e o ­SENHOR se irou convosco, para vos destruir.
9 Hiche hi Sinai molchung kaumlaiya thilsoh ahin, Pakayin songpheng-ni ah imatih chana dingin kitepna chu asem tan ahi. Nisomli le jansomli jen an nelou twidon louvin kaum'inahi.
9 Quando subi ao monte para receber as tábuas de pedra, as tábuas do pacto que o ­SENHOR fez convosco, permaneci no monte quarenta dias e quarenta noites; não comi pão nem bebi água;
10 Chuin Pakaiyin songpheng-ni eipen hichu Pathen ama tah molchunga naum laiyuva athu seidoh chengse akhut’a ajih doh ahi.
10 e o ­SENHOR me entregou duas tábuas de pedra, escritas com o dedo de Deus; e nelas havia escrito conforme todas as palavras que o ­SENHOR falou convosco no monte, do meio do fogo, no dia da congregação.
11 Ni somli le jansomli lhin nikhon Pakaiyin kitepna songpheng teni chu eipe tan ahi.
11 E aconteceu que no fim de quarenta dias e quarenta noites, que o ­SENHOR me deu as duas tábuas de pedra, as tábuas do pacto.
12 Chuin Pakaiyin ka henga aseiyin, Kipat in che tan! Egypt gam'a konna nahin puidoh miten doumah jeng aboltauve. Chomlou kah in ka thupeh nahsah louvin aki hei mang tauve! Sana limdoi sem in hinkho amang tauvin ahi!
12 E o ­SENHOR me disse: Levanta-te, desce rapidamente daqui, porque o teu povo, que tiraste do Egito se corrompeu; eles se afastaram, rapidamente, do caminho que eu lhes ordenei; eles fizeram para si mesmos uma imagem de fundição.
13 Pakaiyin ka henga asei kit in, ‘Hiche mite lungtah le thungai louna ka muchen tai.
13 Além disso, o ­SENHOR falou comigo, dizendo: Eu vi esse povo, e eis que é um povo obstinado;
14 Tun keima che ingting hiche mite hi vannoiya ka suhmang jeng diu ahi. Amaho sanga hatjo le chungnung joa keiman na chillhahte ka tundoh ding ahi.
14 deixe-me sozinho, para que eu os destrua, e apague o seu nome de debaixo do céu; e farei de ti uma nação maior e mais poderosa do que eles.
15 Chuin molchung vum'a meikong akilui jeng tan ahile, keima ka hung kumsuh in mon mang theilou kitepna songpheng teni chu kahin choiyin ahi.
15 Assim, eu me virei, e desci do monte, e o monte ardia com fogo; e as duas tábuas do pacto estavam em minhas duas mãos.
16 Keiman kahin vesuh in ahileh, Pakai dingin chonset gitlouna nabol tauve ti ka muchen tai. Sana mangchan bonglim doi nakisem thu tauvin ahi. Pakai, Pathen'in nathupeh nauva kon'in chom loukah in nakihei mang tauve!
16 E olhei, e eis que vós havíeis pecado contra o ­SENHOR vosso Deus, e vós tínheis feito um bezerro fundido; vos desviastes rapidamente do caminho que o ­SENHOR vos havia ordenado.
17 Chuin keiman songpheng teni chu tol lhama kasep lhan namit mutah uvin kasep in ahi.
17 E olhei as duas tábuas, e as lancei de minhas duas mãos, e as quebrei diante dos vossos olhos.
18 Hinlah Pakai, Pathen angsunga nisomli le jan somli masang chun keiman an jong ka nepon chule twi jong ka don poi. Ajeh chu nang hon Pakai doumah bol in hinkho namang tauvin ahi.
18 E caí diante do ­SENHOR, como nos primeiros quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água, por causa de todos os vossos pecados, que pecastes, agindo impiamente aos olhos do ­SENHOR para provocá-lo à ira.
19 Pakai lunghanna nachung uva ahung chuh a na thagam diu chu keima ka kicha lheh jenge, hinlah Pakaiyin ka taona eisanpeh kit in ahi.
19 Porque tive medo, por causa da ira e do grande desprazer com que o ­SENHOR se acendeu contra vós, para vos destruir. Mas também neste tempo o ­SENHOR me ouviu.
20 Pakai chu Joshua chunga alung phamo lheh jeng tan, tha ding agon ahi. Aaron dingin ka taovin ahileh Pakaiyin ahing hoi tan ahi.
20 E o ­SENHOR se irou com Arão para destruí-lo, e ao mesmo tempo orei por Arão.
21 Na chonset nau bonglim chu kalan nen lah a meiyin ka halvam tan ahi. Mei kihalna vutvai abonchan kalan molchung a konna vadung twi a kasep lhatan ahi.
21 E tomei o vosso pecado, o bezerro que havíeis feito, e o queimei com fogo e o pisei, e o moí em pedaços muito pequenos, até que ficaram pequenos como o pó, e lancei o seu pó no ribeiro que descia do monte.
22 Massah, Taberah le Kibroth-hattavah mun'a jong Pakai doumah nabol uvin ahi.
22 E em Taberá, e em Massá, e em Quibrote-Hataavá provocastes a ira do ­SENHOR.
23 Chuin Kadesh-barnea mun'a Pakaiyin hiche thupeh mangchan nasol tauvin ahi: Chetou un keiman kapehna gamkhu galo tauvin. Hinlah Pakai, Pathen thupeh nah sah louvin hinkho namang uvin ahi.
23 Do mesmo modo quando o ­SENHOR vos enviou de Cades-Barneia, dizendo: Ide e possuí a terra que vos dei; então vos rebelastes contra o mandamento do ­SENHOR vosso Deus, e não crestes nele, nem ouvistes a sua voz.
24 Henge, Pakai doumah jeng nabol uve tihi keiman kahin he jingin ahi.
24 Fostes rebeldes contra o ­SENHOR desde o dia em que vos conheci.
25 Hijeh achu nisomli le jan somli Pakai henga ka bohkhup in ahi, ajeh chu Pakaiyin na boncha uva thagam ding na got’u ahi.
25 Assim, caí diante do ­SENHOR quarenta dias e quarenta noites, como caí na primeira, porque o ­SENHOR havia dito que vos destruiria.
26 Pakai henga hiti hin kataove, O thaneipen Pakai, hiche mite hi sugam louvin, hinghoi tauvin. Amaho hi namite ahiuve. Chule amaho hi nagoulupen Egypt gam'a nahuhdoh’a naban thahat pana nahin puidoh ahiuve.
26 Portanto orei diante do ­SENHOR, e disse: Ó Senhor DEUS, não destruas o teu povo e a tua herança, que resgataste com a tua grandeza, que trouxeste do Egito com mão forte.
27 Hiche mite chonsetna leh lungtahna a kon'in ngaidam tan, chule ka puluiyu Abraham, Isaac le Jacob geldoh in, ati.
27 Lembra-te dos teus servos, Abraão, Isaque e Jacó; não olhes para a teimosia deste povo, nem para a sua iniquidade, nem para o seu pecado,
28 Hiche mite hi na suhmanga ahileh, Egypt miten hitia hi asei diu, ‘Israel mite athi gam tauve, ajeh chu Pakaiyin aki tepna gam'a chu apui lhung lou ahitai.’ Ahilouleh hiche mite hi Pakaiyin avetda jeh a asuh gam ahi tauve; thagam dinga apuile ahi, tia asei diu ahi.
28 para que a terra de onde nos tiraste não diga: Pois o ­SENHOR não pôde trazê-los à terra que lhes prometeu, e porque os odiava, ele os tirou para matá-los no deserto.
29 Ajeh chu hiche mite hi nangman naban thahat pana Egypt gamsunga konna nahin puidoh ahiuve.
29 Mas eles são o teu povo e a tua herança, que trouxeste pelo teu grande poder e pelo teu braço estendido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.