1 Reis 22

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kum thum sung in Israel leh Syria mite kikah’ah gal ana umpon ahi.
1 Três anos se passaram sem haver guerra entre Síria e Israel.
2 Hiche jou kumthum lhin in, Judah lengpa Jehoshaphat in Israel lengpa Ahab chu agavil in ahi.
2 Porém, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei de Israel.
3 Aman avil sung hin Israel lengpan asepaite kom'ah, “Nanghon Ramoth-gilead khopi hi eihoa ahi na het uvem? Ahinla eihon hiche khopi hi Syriate khut’a konna nunglah dohna dingin imacha inabol pouvin ahi,” ati.
3 Este perguntou aos seus servos: — Vocês não sabem que Ramote-Gileade é nossa, e nós ficamos quietos e não a tiramos das mãos do rei da Síria?
4 Chuin aman Jehoshaphat lang chu angan, “Nangin Ramoth-gilead nunglah dohna dinga galsatna a hi neipanhu nomlou ham?” atin ahile, Jehoshaphat in Israel lengpa chu adonbut in, “I-bol a ka panhu da ding ham, nang le kei thakhat ihi chula em, ka sepaite jong na sepai ahin ka sakol ho jong na sakol ahi,” ati.
4 Então perguntou a Josafá: — Você vai comigo à batalha contra Ramote-Gileade? Josafá respondeu ao rei de Israel: — Sou como você é, o meu povo é como o seu povo, e os meus cavalos são como os seus cavalos.
5 Jehoshaphat in, “Ahinla Pakajin ipi asei jem veuhite” tin aseibe kit in ahi.
5 Josafá disse mais ao rei de Israel: — Consulte primeiro a palavra do
6 Hichun Israel te lengpan themgao jali ho chu akouvin amaho kom'a chun, “Ramoth-gilead douna gal ka kon ding ham ahi lou leh ka kon louding ham?” tin anadongin ahi. Ama hon abon uvin adonbut un, “Aphai, kondoh jingin, Pakaiyin galjona napeh ding ahi,” atiuve.
6 Então o rei de Israel reuniu os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes perguntou: — Devo ir e lutar contra Ramote-Gileade ou devo me conter? Eles responderam: — Vá, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Ahinlah Jehoshaphat in, “Hiche mun'a hi hitobang thudoh mama hijongleh idoh thei diu themgao adang umlou ham,” atin ahi.
7 Mas Josafá perguntou: — Não há aqui ainda algum profeta do
8 Israel lengpan Jehoshaphat jah a, “Hitobanga Pakai kom'a eidohpeh thei diu kahet mikhat aum nalaiye, ahinlah ama hin kei dingin thil phalou ngen aseijin ahi. Ama chu Imlah chapa Micaiah ahi,” tin anadonbut in ahi. Jehoshaphat in adonbut in, “Lengkhat in hitia chu thu asei ngei ahipoi! Aman ipi asei em ngaiju hite,” ati.
8 O rei de Israel respondeu a Josafá: — Há um ainda, por meio de quem podemos consultar o Josafá disse: — O rei não deveria falar assim.
9 Hijeh chun Israel lengpan asepaiho khatchu akouvin, “Imlah chapa Micaiah chu gapui loijin,” ati.
9 Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: — Traga-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 Israel lengpa Ahab leh Judah lengpa Jehoshaphat chu leng vonin akivon lhonin, Samaria khopi kelkot kom changvohna phol munna chun laltouna akido lhonin atoulhonin ahi. Ahab themgaoho chun amani masanga chun gaothu aphong phong jengun ahi.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada do portão da cidade de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Amaho lah a khatpen Kenaanah chapa Zedekiah kitipa chun, thih saki lim in asemin hiti hin asamphong in, “Hiti hin Pakaiyin aseiye, Hiche thih saki hi nasutna Syriate chu najo ding ahi,” ati.
11 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: — Assim diz o
12 Themgao dang ho jong athusei chu anom un, hitin aseikit uve, “Ramoth-gilead’a chun kaltou unlang gal gajou’un, ajeh chu Pakaiyin lengpa chu galjona apehding ahi,” atiuve.
12 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: — Suba a Ramote-Gileade! Você triunfará! O
13 Alangkhat ah, Micaiah kom'a che asottolpa chun ajah a, “Ven, themgao dang ho jousen lengpa kom'a chun galjona ding ngen aseipeh un, nangin jong amaho bangingaljo na ding seipeh in,” ati.
13 O mensageiro que tinha ido chamar Micaías falou-lhe, dizendo: — Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei. Portanto, que a sua palavra seja como a palavra de um deles; fale o que é bom.
14 Ahinlah Micaiah in adonbut in, “Hingjing Pakai min’a kasei ahi, Pakaiyin seijin ati bou ka sei ding ahi,” atipeh in ahi.
14 Micaías respondeu: — Tão certo como vive o
15 Micaiah themgao chu lengpa kom alhun phat in, Ahab in jong ajah a, “Micaiah, Ramoth-gilead douna a kache diu ham ahilouleh kachelou diu ham?” atileh Micaiah in jong jonkap tah’in, “Aphai, chetouvun lang ga jou un, Pakaiyin lengpa galjona nape naveh ta!” ati peh in ahi.
15 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe perguntou: — Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para a batalha ou devemos nos conter? Ele respondeu: — Vá! Você triunfará! O
16 Ahin lengpan gangtah in adonbut in, “Pakai thalhenga kakom'a thu nasei tengleh thudih bou seijin tia i-jatvei ka ngeh hitam?” atin ahi.
16 O rei lhe disse: — Quantas vezes devo fazer você jurar que não me fale a não ser a verdade em nome do
17 Hichun Micaiah in, “Keiman gao’in thil khat kamu’e, Israel te molchunga kelngoi achingbei tobanga akithe cheh kamun ahi, chule Pakaiyin, a pakaipau akithat ahitai, tun amaho chu lungmong in sol tauvin,” ati.
17 Então Micaías disse: — Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. E o
18 Israel lengpan Jehoshaphat jah a asaptho jengin, “Ka seipeh sa hilou ham? Ama hin, kakom'ah thilse tilou thilpha eisei peh khapon ahi,” ati.
18 Então o rei de Israel disse a Josafá: — Eu não disse a você que a meu respeito ele não profetiza o que é bom, mas somente o que é mau?
19 Hichun Micaiah in aseiben, “Ngaijun Pakaiyin aseiye! Pakai chu avan sepaiho chengin ajet avei’ah aumkim vellun Ama alaltouna a atouve,” ati.
19 Micaías prosseguiu: — Portanto, ouça a palavra do
20 Pakaiyin, ‘Ahab hi athi nadinga Ramoth-gilead douna gal kon ding’a koipen atildoh ding ache ding ham? atile, hichea chun lunggel tamtah aseikhom uvin,
20 Então o Senhor perguntou: “Quem enganará Acabe, para que vá e seja morto em Ramote-Gileade?” E um dizia uma coisa, e outro dizia outra coisa.
21 Achaina in, lhagao khat in, Pakai kom'a chun keiman choudoh ing kate, ati.
21 Então um espírito saiu, se apresentou diante do Senhor e disse: “Eu o enganarei.” O Senhor perguntou: “Como?”
22 “Pakaiyin i-nalo got ham?” atile, “Lhagao chun adonbut nin keima che ingting Ahab themgao ho thujou asei diuvin gatil doh ing kate” ati. Hichun Pakaiyin nalolhin ding ahi chenlang gabol tan,” ati.
22 Ele respondeu: “Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei.” Então o Senhor disse: “Você conseguirá enganá-lo. Vá e faça assim.”
23 “Tun vetan Pakaiyin nathemgao ho kom'a thujou asei sah ahitai, ajeh chu Pakaiyin na manthah na dinga aphondoh joh ahi,” atipeh tai.
23 E agora eis que o Senhor pôs esse espírito mentiroso na boca de todos estes seus profetas e o Senhor declarou que um mal vai lhe acontecer.
24 Hichun Kenaanah chapa Zedekiah chun Micaiah chu ajon in angei phe abehpeh in ahi. “Hoiya patna chu Pakaiyin keima eidalhah’a, nang kom'a bou thu asei jeng ham,” ati.
24 Então Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e perguntou: — Por onde é que passou o Espírito do
25 Micaiah in adonbut in, “Nangma na insung dan sung khat na aguh’a kisel’a nache tengleh hedoh tan nate,” ati.
25 Micaías respondeu: — Eis que você o verá no dia em que estiver correndo de quarto em quarto, tentando se esconder!
26 Chuin Ahab lengpan, “Ama chu man unlang khopi gamvaipo Amon kom leh ka chapa Joash kom'a puilut un,” tin thu apen ahi.
26 Então o rei de Israel disse: — Prenda Micaías e leve-o de volta a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
27 Keima damsella kahung kilekit kahsen songkul’a ana hen unlang aneh dingin changlhah leh twibou anape un, tin seipeh un,” ati.
27 E diga: “Assim diz o rei: Metam este homem na cadeia e o ponham a pão e água, até que eu volte em paz.”
28 Hichun Micaiah in adonbut in, “Ven nangma damsella nahung kilepou pou leh Pakaiyin keima eimanchah lou hi ding ahi,” ati, aban aseibe kit in, “Mijousen ka thusei hi melchih un,” ati.
28 Micaías disse: — Se o rei de fato voltar em paz, é porque o E acrescentou: — Que todos os povos ouçam isto!
29 Hichun Israel lengpa Ahab leh Judah lengpa Jehoshaphat teni chu asepai jouse toh Ramoth-gilead sat dingin akon lhontan ahi.
29 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.
30 Israel lengpa chun Jehoshaphat jah a, “Hitia hi gal mun’a ilut tengu leh koiman eihetdoh lou na dingin kahina khel ing kate, nangin vang na leng von chu kivon tan,” ati. Hiti chun Israel lengpan ahina akhel in galmun’a alut tauve.
30 O rei de Israel disse a Josafá: — Eu vou me disfarçar e entrar no combate, mas você use os seus trajes reais. E assim o rei de Israel se disfarçou e entrou no combate.
31 Alang khatna Syria lengpan sakol kangtalai touthem lamkai somthum le ni ho jah a chun, “Israel lengpa bou chu nokhum un adang ho chu limsah hih un,” ati.
31 Ora, o rei da Síria havia ordenado aos trinta e dois capitães dos seus carros de guerra que não lutassem nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
32 Hiti chun Syria sakol kangtalai touthem ho chun alengvkonna kivon Jehoshaphat chu adelkhum go tauvin ahi. Ama hon, “Hiche khu Israel te lengpa ahi,” tin ahin sam’un ahi. Ahinlah Jehoshaphat chu ahung penjah phat’in,
32 Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: — Aquele certamente é o rei de Israel. E se dirigiram até ele para o atacar. Porém Josafá gritou.
33 Sakol kangtalai touthem lamkai ho chun Israel lengpa ahilou ahetdoh phat un adel tapouvin ahi.
33 Quando os capitães dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.
34 Ahin Syria sepai khat in Israel sepaite lah a chu agah moh donkap leh Israel lengpa chu a Ompho kikah a chun thal chu alut kha tan ahileh Ahab chun asakol kangtalai tolpa kom'a chun, “Sakol chu nung tol inlang, hichea kon hin nei toldoh tan,” ati.
34 Então um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, atingiu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura. Então o rei Acabe disse ao condutor do seu carro: — Dê a volta e leve-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
35 Nilhum keijin galchu akisat in, lengpa chu Syria mite lang angan sakol kangtalai chunga chun aki jamin ahi. Athisan chu amaha akon chun tol ah avalhan nilhah lang in ahitan ahi.
35 A batalha se intensificou naquele dia. Quanto ao rei, seguraram-no em pé no seu carro de guerra de frente para os sírios, mas à tarde ele morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.
36 Nisa chu ahung lhumphat in sepaiho lah a chun, “Gal i-lel taove, na kihinso theina ding cheh un jam tauvin,” tin ahung kisam tan ahi.
36 Ao pôr do sol, fez-se ouvir um grito pelo acampamento, que dizia: — Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Hiti chun lengpa athitan atahsa chu Samaria a ahin polut’un avui tauvin ahi.
37 Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.
38 Hijouchun asakol kangtalai chu Samaria twikul pang ah asop theng un ahi. Pakaiyin ana tep peh bang chun numei kijohho kisilna munna chun athisan chu uicha hon ahung lehngim un ahi.
38 Quando lavaram o carro de guerra junto à cisterna de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se naquelas águas.
39 Ahab vaihom sunga thilsoh ho leh aman ana tohdoh ho, saiha a asahdoh leng inpi ahin khopi ana tundoh ho ahin abonchan Israel lengte thusim kijihna lekhabua chun aki jihlut in ahi.
39 Quanto aos demais atos de Acabe, a tudo o que fez, ao palácio de marfim que construiu e a todas as cidades que edificou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Israel?
40 Hiti chun Ahab chu athitan ahileh achapa Ahaziah chun lengmun ahin lotan ahi.
40 Assim, Acabe morreu, e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Ahab lengpan Israel mite lah a vai anahop kumli lhinin, Asa chapa Jehoshaphat in Judah mite lah a vai anahom pantan ahi.
41 Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano do reinado de Acabe, rei de Israel.
42 Jehoshaphat leng ahungchan chun kum somthum le nga ana lhing tan ahi. Hiti chun aman Jerusalem'ah kum somnile nga vai ana hom’in ahi. Anu chu Shilhi chanu Azubah ahi.
42 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 Jehoshaphat chu leng phatah anahi. Ama hin apa Asa phat na hinkho ho chu anung anajui in ahi. Aman Pathen mitmu’n thilpha jong anabol in ahi. Ama vaihom sungin kithoi na doiphung ho chu ana suhtheng sahpon ahi. Hijeh chun mipi ho chun kithoina gantha anabol nalaiyun chuleh gimnamtui jong ana lhut nam jingun ahi.
43 Josafá andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto aos olhos do Senhor .
44 Jehoshaphat chun Israel lengpa toh kichamna anasemin ahi.
44 Os lugares altos, porém, não foram destruídos; neles, o povo ainda oferecia sacrifícios e queimava incenso.
45 Jehoshaphat vaihom sunga thilsoh ho leh a thaneinaho chuleh agalsat na ho jouse Judah lengte thusim kijihlutna lekhabua aum sohkeijin ahi.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Apa Asa khanglaiya jong ana chejom peh pasal le numei kijoh ana umnalai chengse chu gamsunga kon'in ana ban suhmang in ahi.
46 Quanto aos demais atos de Josafá, ao poder que mostrou e como guerreou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?
47 Hichelai khang chun Edom gam'a leng ana umpon.
47 Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.
48 Jehoshaphat in Ophir munna sana podingin kiveina kong innei honkhat ana semdoh in ahi. Ahinlah hiche kong innei ho chun agamsung kongkai mun’ah tosetna ana toh jeh un ana kitol masa pouvin ahi.
48 Nessa época não havia rei em Edom, porém somente um governador.
49 Khatvei chu Ahab chapa Ahaziah chun Jehoshaphat kom'ah, “Keima mite leh nangma mite hon kongtol khom uhen,” ana tin ahileh Jehoshaphat ana nom pon ahi.
49 Josafá fez grandes navios, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Jehoshaphat chu athi phat in David khopi a apu apate toh anavui khom un ahi.
50 Então Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: — Deixe que os meus servos naveguem com os seus. Porém Josafá não quis.
51 Judah lengpa Jehoshaphat in vai ana homna kum som le sagi lhinin, Ahab chapa Ahaziah in Israel te lah a vai
51 Josafá morreu e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 Aman Pakai mitmu in thilse jong ana bollin ahi. Aman hichu anule apa chonchan phalou tah ana jui ahin, chuleh Israel te ana chonset sah Jeroboam chondan hoilou tah chu ana jui ahi.
52 Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano do reinado de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 Aman Baal milim doi ana houvin, apa banginPakai Israel Pathen chu ana chou lunghang in ahi.
53 Fez o que era mau aos olhos do Senhor , pois andou nos caminhos de seu pai, bem como nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que levou Israel a pecar.
54 — ausente —
54 Ele serviu a Baal, e o adorou, como o seu pai havia feito antes dele, provocando o Senhor , Deus de Israel, à ira.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.