Lucas 15
Ticuna NT (TCA_TBL) vs ARA
1 Rü guxü̃ma ga yema yatügü ga Dumaãrü ãẽ̱xgacücèx dĩẽru ngĩxü̃ ideetanüxü̃, rü togü ga duü̃xü̃gü ga chixexü̃ ga nacümagu ĩxü̃, rü Ngechuchucèx naxĩ na iyanaxĩnüẽxü̃cèx ga norü ore.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Rü yemacèx ga Parichéugü rü ngúexẽẽruü̃gü ga Moĩchéarü mugüwa ngu̱xẽẽtaegüxü̃, rü Ngechuchuxü̃ nixugüe, rü ñanagürügü: —Ñaã yatü rü norü me nixĩ i pecaduã̱xgüxü̃maã na naxãmücüxü̃, rü namaã na nachibüxü̃ —ñanagürügü.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Rü yexguma ga Ngechuchu rü ñaã ore ga cuèxruü̃xü̃ namaã nixu, rü ñanagürü:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —¿Texé i petanüwa rü ngẽxguma tüxü̃́ nangẽxmagu i 100 i tümaãrü carnerugü rü wüxi tüxü̃́ iyarütau̱xgu, rü taux ẽ́xna i nachitaü̃wa tanawogüxü̃ i ngẽma 99, rü naxcèx tayadauxü̃ i ngẽma tüxü̃́ iyarütaxuxü̃ ñu̱xmata nüxü̃ itayangau?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 —Rü ngẽxguma nüxü̃ itayangèu̱xgu rü taãẽãcüma tügüãtügu tayagaxü̃.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 —Rü ngẽxguma tümapatawa tanguxgu, rü tanangutaquẽ́xexẽẽ i tümamücügü, rü duü̃xü̃gü i tümaãrü ngaicamagu pegüxü̃, rü ñatagüxü̃ nüxü̃: “¡Wüxigu chomaã petaãẽgü, Pa Chomücügüx! Erü marü nüxü̃ ichayangau i ngẽma chorü carneru ga iyarütaxuxü̃”, ñatagüxü̃ nüxü̃.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 —Rü pemaã nüxü̃ chixu rü ngẽxgumarüü̃ ta nataãẽgü i daxũcü̱̃ã̱x i ngẽxguma nangẽxmagu i 99 i duü̃xü̃gü i mexü̃gü i marü Tupanaãrü ixĩgüxü̃, natürü yexeraãcü nataãẽgü i ngẽxguma wüxi i duü̃xü̃ i pecaduã́xü̃ nüxü̃ rüxo̱xgu i nacüma i chixexü̃ rü Tupanaãxü̃́ yaxõõgu —ñanagürü.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Rü Ngechuchu rü wüxi ga to ga ore ga cuèxruü̃xü̃ nixu, rü ñanagürü: —Ngẽxguma chi wüxi i ngecüaxü̃́ nangẽxmagu i 10 tachinü i dĩẽru, rü wüxi ngĩxü̃́ iyarütau̱xgu, ¿rü taux ẽ́xna i omüwa nangixichiãxü̃ rü nabixichiãxü̃ ya ngĩpata, rü meãma ngĩxcèx nadauxü̃ ñu̱xmata ngĩxü̃ iyangau?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 —Rü ngẽxguma ngĩxü̃ iyangauxgu, rü inangutaquẽ́xexẽẽ i ngĩmücügü i ngexü̃gü rü ngĩtanüxü̃gü i ngĩrü ngaicamagu pegüxü̃, rü ngĩxü̃ nüxü̃: “¡Wüxigu chomaã petaãẽgü, Pa Chomücügüx! Erü marü ngĩxü̃ ichayangau i ngẽma chorü dĩẽru ga iyarütau̱xchirẽ́xcü”, ngĩxü̃.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 —Rü pemaã nüxü̃ chixu rü ngẽxgumarüü̃ ta nataãẽgü i daxũcü̱̃ã̱x i Tupanaãrü orearü ngeruü̃gü i ngẽxguma wüxi i duü̃xü̃ i pecaduã́xü̃ nüxü̃ rüxo̱xgu i nacüma i chixexü̃ rü Tupanaãxü̃́ yaxõõgu —ñanagürü ga Ngechuchu.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Rü ñanagürü ta ga Ngechuchu: —Nayexma ga wüxi ga yatü ga taxre ga nane nüxü̃́ yexmacü.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 —Rü guma rübumaẽcü, rü nanatüxü̃ ñanagürü: “Pa Pa, ¡choxna naxã i ngẽma curü ngẽmaxü̃gü i choxna üxü̃!” ñanagürü. Rü yexguma ga nanatü rü yema taxre ga nanemaã nayatoye ga norü yemaxü̃gü.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 —Rü ñuxre ga ngunexü̃guwena rü guma nane ga rübumaẽcü rü nananutaquẽ́xe ga guxü̃ma ga norü yemaxü̃gü rü namaã nataxe. Rü yema dĩẽrumaã rü to ga nachiü̃ãnewa naxũ. Rü chixri yéma namaxü̃, rü yemaãcü ngĩxü̃ nagu̱xẽẽ ga gu̱xcüma ga norü dĩẽru.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 —Natürü yexguma marü ngĩxü̃ nagu̱xẽẽguwena ga gu̱xcüma ga norü dĩẽru, rü poraãcü nataxu ga õna ga yema nachiü̃ãnewa. Rü yemacèx ga guma ngextü̱xücü rü inanaxügü ga taiya nüxü̃́ na ngúxü̃.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 —Rü yexguma rü norü puracücèx nadau naxü̃tagu ga wüxi ga yatü ga yema nachiü̃ãnecü̱̃ã̱x. Rü nüma ga yema yatü rü norü naãnewa nanamu na yéma norü cuchigüna yadauxü̃cèx.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 —Rü düxwa nüxü̃́ nachi̱xéga ga yema cuchiwemü, yerü poraãcü nataiyaxüchi. Natürü taxúema õna nüxna taxã.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 —Rü yexguma naãẽwa nagu narüxĩnü, rü ñanagürü: “¿Ñuxre i chaunatüarü puracütanüxü̃ rü nüxü̃́ nangẽxma i õna rü nüxü̃́ ínayaxü? Rü choma i nuã rü taiyamaã tá nuxma chayu.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 —Rü chaunatücèx tá chataegu, rü ñachagürü tá tüxü̃: ‘Pa Papax, marü chixexü̃ Tupanapewa chaxü rü cupewa rü ta.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 —Rü tama marü chame na Chaune, ñacuxü̃ choxü̃. ¡Rü wüxi i curü puracütanüxü̃xü̃ choxü̃ ixĩxẽẽ!’ ñacharügü tá tüxü̃ ya chaunatü”, ñanagürü.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 —Rü inaxũãchi rü nanatüpatacèx nataegu. Rü yexguma yangaicagu ga nanatüpata, rü yaxü̃gu nüxü̃ tadau ga nanatü, rü tüxü̃́ nangechaü̃tümüü̃. Rü naxcèx tiña, rü nüxna tanèĩ̱xãchi, rü nüxü̃ tachúxu.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 —Rü yexguma ga nüma ga tümane rü ñanagürü tüxü̃: “Pa Papax, marü chixexü̃ Tupanapewa chaxü, rü cupewa rü ta. Rü ngemacèx marü tama name na ‘Chaune’ ñacuxü̃ choxü̃”, ñanagürü.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 —Natürü tüma ga nanatü rü tümaãrü duü̃xü̃güxü̃ ñatarügü: “¡Paxa nuã penange i naxchiru i mexẽchixü̃ rü peyacu̱xcuchi̱x! ¡Rü wüxi i anera ta naxmẽ́xwa ngĩxü̃ pingèxcuchix! ¡Rü chapatu rü ta nuãta penge, rü peyacuaixcuchix!
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 —¡Rü peyayaxu̱x i ngẽma wocaxacü i rüngümaexü̃, rü peyamá, rü ngĩxã namaã tachibüe rü tapetae!
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 —Erü daa chaune rü chauxcèx rü marü nayu, natürü maxü̃cü chauxcèx ínangu. Rü marü inayarütauxchirẽ́x, rü wenaxãrü nango̱x”, ñanagürü. Rü yexguma inanaxügüe ga na napetaegüxü̃.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 —Rü yoxni ga guma nane ga rüyamaẽcü, rü naãnewa nayexma. Rü yexguma nataegugu rü marü ĩãrü ngaicamana nangugu, rü nüxü̃ naxĩnü ga na ínapaxetagüxü̃ rü íyaxü̃ãchitanüxü̃xü̃.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 —Rü wüxi ga nanatüarü duü̃xü̃cèx naca, rü nüxna naca ga ṯacü na ínaxüexü̃ ga ĩwa.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 —Rü yema nanatüarü duü̃xü̃ rü nanangãxü̃, rü ñanagürü: “Cueneẽ rü marü ínangu. Rü ngẽmacèx cunatü toxü̃ tamu na tayamáxü̃cèx i ngẽma wocaxacü i rüngümaexü̃, erü cueneẽ rü mecü ínangu rü tama niḏaawe”, ñanagürü nüxü̃.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 —Natürü ga guma naẽneẽ ga rüyamaẽcü rü nanu, rü tama ĩgu naxücuchaü̃. Rü yemacèx düxwa ga nanatü rü naxcèx ítaxũxũ, rü nüxü̃ tayacèèxü̃ na yaxücuxü̃cèx.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 —Rü nüma rü ñanagürü tüxü̃ ga nanatü: “Cuma nüxü̃ cucuèx i ñuxre ya taunecü cuxü̃́ chapuracü, rü taguma chixri cuga chaxĩnü. Rü bai i ñuxgu wüxicana wüxi i chibuxacü choxna cumu na chomücügümaã chapetaexü̃cèx.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 —Natürü ñu̱xma na ínanguxü̃ i ngẽma cune i chixri curü dĩẽru ngĩxü̃ gu̱xẽẽxü̃ nagu i ngexü̃gü i ngẽãẽxü̃, rü naxcèx cuyamèx i ngẽma wocaxacü i rüngümaexü̃”, ñanagürü.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 —Rü yexguma ga nanatü rü ñatarügü nüxü̃: “Pa Chaunex, cuma rü guxü̃guma chauxü̃tawa cungẽxma, rü guxü̃ma i chorü ngẽmaxü̃gü rü cuxrü nixĩ.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 —Natürü ñu̱xma rü name nixĩ na ipetaegüxü̃ rü na itaãẽgüxü̃ erü cueneẽ ga guma chauxcèx rü marü yucü, rü maxü̃cü taxcèx ínangu. Rü woo tüxna inayarütaxu, rü wenaxãrü taxcèx nango̱x”, ñatarügü.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.