Romanos 4
YAUBADA A WOGATALA WOUNA (TBO) vs NAA
1 Gogata tahatahayana Abelaham awai i tutuhagaya apo iyowai ta baheya?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Itapa dewa i dewedewehi uyahihiyei ma Yaubada ita houna idumaluya apo anani nugogegae. Tamogi ega emoemotana Yaubada u matana,
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 babana Yaubada a Buka u hinena i baheya i pa, ‘Abelaham Yaubada i witumaganeya ma a witumaganana binei Yaubada i hiyawi po tauna lawa dumadumaluna.’
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Lawa wobagibagina waimeihana. Tamogi a meihana naka ega ani’mbenena ma a luhilage mihana.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Lawa awai ega a bagibagi ma e itumagana Yaubada uyahina naka tauna tu apapoe e palipaligigilihi. Naka lawana a witumagana binei ma Yaubada naona e woteyateya uyahina.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Hougana Yaubada lawa gehouna e gagaleya po tauna u matana i dumalu ega a bagibagigei ma a witumaganagei naka kaohana tauna Dawita i bahebaheya i pa,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 ‘Iyawoi hai mepowa Yaubada i palipaligigilihi
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Lawa awai a apapoe Guyau ega ita hiyahiyawi naka tauna tu kaoha.’
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Geka kaohana Dawita i bahebaheya naka lawa hinihi hapihapihi waiwekiwekilalahi tunawahi galihiyei, bo? Eega duma. Lawa ega waiwekiwekilalahi gasi tauhi galihiyei. Yaka amaka a bahena tahaeya a pa, ‘Abelaham Yaubada i witumaganeya po a witumaganana binei Yaubada i hiyawi tauna lawa dumadumaluna.’
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Geka dewana meyanai i wawala? Yohola ega Abelaham a wekiwekilala hita houni, bo amaka hi houni ma i wawala? Yohola ega Abelaham a wekiwekilala hita houni ma geka dewana i wawala.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Naka hougana ega a wekiwekilala hita houni ma wekiwekilalana ipa ina wogeleteya naka a witumagana binei Yaubada i hiyahiyawi tauna lawa dumadumaluna. Geka anona naka iyawoi ega waiwekiwekilalahi ma hi itumaganeya Yaubada e huhouna idumaluhi, Abelaham gogahi tauna.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ma iyawoi waiwekiwekilalahi gasi tauta gogata. Ega waiwekiwekilalahi yawa ma iyawoi gogatana Abelaham yohola ega a wekiwekilala hita houni ma a witumagana mamaena he meme tagoya naka tauhi gasi gogahi.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Yaubada Abelaham managona i palipaliwitumaganehi ipa apo hipuli tupo wohepali ina taniwageya. Ma ega Abelaham lugagayo ita iponawogogeya binei ma a witumagana binei Yaubada i hiyawi tauna lawa dumadumaluna po naka a paliwitumaganana i dewa tagoya.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ma itapa Yaubada a paliwitumagana lawa lugagayo tu wiponawogogena ita welewelehi, naka apo ata witumagana ega anona po gasi Yaubada a paliwitumagana ega anona.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Matababana lugagayo naka Yaubada a uyogigai e neneiyai. Ma meka hosi ega lugagayo naka hosi apega lugagayo tulagonana.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Yaka naka paliwitumaganana tauta tu witumagana uyahita i memae. Geka binei ma paliwitumaganana a kadidili i ludamaneya Abelaham googana atapuhi uyahihi mei ani’mbenena, ega mihana. Ega tauta tu wilugagayo tunawata uyahita ma gasi tauhi lugagayo ega hita nonoli ma hi witumagana mei Abelaham i itumagana. Uyahinei Abelaham tauna ataputa gogata tahatahayana,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 mei Yaubada a Buka uyahina hi gilugilumi pite hi pa, ‘A winaganim po tam hipuli atapuhi gogahi.’ Abelaham Yaubada i itumaganeya yaka naka tauna lawa hilahilagehi e lauyawahihi po ginouli wouhi e dewahi po he waawala naka binei Yaubada u matana tauta gogata Abelaham.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abelaham anai witumaganana i otonana ipa Yaubada a manago ina liwawali. Hawena a paliwitumagana anona ega ita galeya ma tamogi yohola anai witumaganana i memae. Ega yaka tauna ataputa gogata amaka mei Yaubada a Buka uyahina hi bahebaheya pite hi pa, ‘Googam hai maga apo mei ubona magouhi.’
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Noka hougana tauna a bolima mei 100 po i nugotuhu meya hinina naka amaka i tapiya po ega emoemotana agona Sela tewela ina guni. Tamogi a witumagana ega ita tapiya.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ma a witumagana ega ita nehaleya po Yaubada a paliwitumagana ega ita lunugoluwaluwageya. Tamogi a witumagana i nugokadidili po Yaubada i wotalagiyeya.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Tauna u nugonugona i kadidili duma naka Yaubada awai i palipaliwitumaganeya emoemotana apo ina dewaya.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Geka binei ma a witumaganagei, ‘Yaubada i hiyawi tauna lawa dumadumaluna.’
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Naka bahana i bahebaheya ega Abelaham tunawana binei,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 ma ataputa ubeita. Yaubada ta witumaganeya tauna Yesu ata Guyau hilage uyahinei i itowolo meya apo ina hiyawita tauta lawa dumadumaluta.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ma ata apapoe bihiyei Yesu hi wihilageni po hilage uyahinei ma Yaubada i witowolo meya ipa ina houna idumaluta u matana.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.