Mateus 21

Udél dwata: gna kesfasad ne lomi kesfasad (TBLNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ngang le Jisas mógów ne yó kem gel lemolò du efet le moni bè Jirusalim. Deng le gefet bè yóm sotu benwu udì boluyen Bitfid, nô lem henfek yóm Bulul Ulib. Bè yóm kkól le bè yó, wen lewu bè yó kem gel lemolò du hógów Jisas tukô gna kul,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 monen mò kul, “Mógów ye do etu bè tum benwu udì ditu tuu. Sok ye kól ditu, angat wen ton ye asnu fét hanà malak nati. Tódô ntó ye, nit ye do edini.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Ke wen tau smólók kuy, mon ye, ‘Wen muhen du yóm gónó tekuy mogot.’ Kaem tódô kendel hlusen kuy.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Ni se deng gónóhen dohò yóm tehe snulat yóm sotu tehe tugod Dwata ekni, yóm monen,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Hol tulón ye yó kem tau menwu bè Sayun, mon ye,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Tahu se, lemwót yó kem lewu hógówen yó koni, tódô nmò le se yóm deng mon Jisas mò kul.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Nalak le ebè Jisas yóm asnu, mung du ngà natihen, afid le du dumu nes le, ne hsakay le ke Jisas.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Ne tey dê bè yó kem tey tau mung ke Jisas, gotu nból le mulit lan yó kem dumu nes le. Wen se bélê le ma doun koyu, gotu hlasà le mulit lan mò gónó le hegfan yóm kadat le du.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Tódô le gotu mensag yó kem tau tukô gna du ne yó kem fen tukô huli du, mon le,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Timbow deng kól bè Jirusalim Jisas, ya tey ketnga le du yó kem kdéen tau menwu bè yó, snólók le, mon le, “Tmau du de ni?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Bnalà yó kem tey tau sbung, mon le, “Ni se yóm Jisas, yóm tugod Dwata lemwót bè Nasarit, yóm sotu benwu bè prubinsya Galili.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Tódô hlós elem Gónô Dwata Jisas, tódô glohen yó kem tey tau bemli ne yó kem tey tau hembalù lemen. Yó nmoen, nan e gotu lo lu. Gotu lugoden yó kem lemisa yó kem tau gel lemuluk filak. Dalang se yó kem gónó le gel myón yó kem tau hembalù kfati, gotu lugoden.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Mon Jisas mò kul, “Igò Dwata deng mon du bè Sulaten, ‘Yó muhen yóm dou Gónô mò gónó le gel mni ebéléu yó kem tau.’ Okóm,” mon Jisas, “deng mom henbaling ye gónó le nô yó kem tau gel mnagaw.”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Bè yóm igò Jisas nô bè yó bè Gónô Dwata, tódô le gotu mógów ebéléen yó kem tau butô ne yó kem tau tugô, ne gotu hkó Jisas yó kem des le.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Okóm yó kem geta bè yó kem gel demsù ebè Dwata ne yó kem gel tmolok hlau, gotu le mom lembut bè yóm kton le yó kem hentaw ton nmò Jisas ne bè yóm kungol le yó kem ngà tendo dmóyón du bè yó lem Gónô Dwata. Yó tendo mon le, “Hol dóyón tekuy dé yóm sfu yóm tehe Dabid.”
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Mudél le ebè Jisas yó kem tau lembut du yó koni, mon le, “Gungolem kô udél tu kem ngà?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Timbow deng yóm kudél Jisas yó koni, ominen tmagak kul, hlós ebè Bitani, ne ditu gónón tungô.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Timbow hayahen bè yó, tódô bud temkifu Jisas mulék ebè syudad Jirusalim. Yóm tolo knóen bè lan, gnómen ne kbitilen.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Ne wen tonen sotu koyu mdà kilil lan boluyen fig. Omin Jisas mógów etu, nénégen ke wen bunguhen, okóm laen duen, tódô hono doun. Omin Jisas mudél ebè yóm koyu yó, monen, “Nbuten ni là kói na e bud mungu.” Tódô sen-gengen se mékéng yóm koyu yó.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Ya tey kehtaw le du yó kem tau gel lemolò ke Jisas yóm kton le du yó, mon le, “Kiholen kendel tódô gotu mékéng nim koyu ni?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Mon Jisas mò kul, “Tódô tulónu kuy ktahuhen, ke wen kehtahu ye, ne ke là megewu nawa ye, gbek ye snéen mò du yóm nmou bè nim koyu ni. Là sónen du yó gbek ye, gbek ye snéen tódô mdók nim bulul nii anì mdó bè ni, ne mili elem mohin, botong tódô nimónen yu.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Ke wen kehtahu ye, balù kihu hni ye bè Dwata, guta ye.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Bud mulék ebè Gónô Dwata Jisas. Yóm igoen tolo tmolok bè yó, sut le béléen yó kem geta bè yó kem gel demsù ebè Dwata ne yó kem tuha gónó le gel galak, mon le mò ke Jisas, “Wen kô kwalisem mò du ni kem deng nmoem bè ni? Tau du se bemlay kóm kwalis mò du?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Bnalà Jisas se lu, monen, “Wen se dou snólók bélê ye. Ke tngón ye balaen, tulónu kuy se yóm gónón lemwót yóm dou kwalis mò du yóm deng nmou bè ni.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ni snólóku bélê ye. Bè yóm tehe gel kbabtays Jan yó kem tau, gónón lemwót de kwalisen mò du? Lemwót bè Dwata kô, duhen ke tódô lemwót bè kem tau?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ke bud mon tekuy se lemwót bè tau, déke mom wen sidek nmò le bélê tekuy yó kem tau, abay se bè kul kehedem du, hol tau tugod Dwata yóm Jan.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Omin le malà ke Jisas, mon le, “Là kô tngón me du balaen yóm snólókem yó.” Ne bud mon Jisas se, “Ke là tngón ye du balaen yóm dou snólók, là se tulónu du kuy gónón lemwót yóm dou kwalis mò du yóm deng nmou bè ni.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Omin Jisas bud mon du mò kul, “Tedu de kmò kehedem ye du nim nii? Wen sotu tau lewu ngaen logi. Lemwót yóm mà le, mógów ebè yóm ngaen twogu, ne monen mò du, ‘Ó ngà, nam e mò kut nmò bè gónó mulu grép dé kemdaw ni.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Okóm mom mon yóm ngaen twogu yó, ‘Bée dou.’ Okóm legen udì bè yó, tenlesen hendemen ne tódô lemwót etu.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Ominen bud mógów ebè yóm ngaen són twoli, ne senged se yóm kmonen du. Ne mon yó sem ngaen, ‘El, mógówe kdeng Mà.’ Okóm là sem dogen dohò.”
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Bud mon Jisas, “Mahi du de bélê le mimón ke mà le?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Ngem yó dém le ksut Jan lem blóng ye yóm tau gel mabtays. Tey kehetngónen du kuy yóm lan hyu bélê ye, okóm là kô ye dog himón. Deng mom yó mimón du yó kem tau gel mtuk bwis ne yó kem libun hdóyón. Igò ye sem deng gotu mton du nim ni, ewenem là kô tenles ye du kehedem ye, là kô dog hentahu ye du yóm gel tulón Jan kuy.”
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 “Ni hnungol ye,” mon Jisas, “wen bud sotu hningónu bélê ye. Wen sotu tau lamang huluhen yóm sotu kay mungu boluyen grép, ne lenabaten gu hilolen. Ne ominen mò yóm angat gónó le kemmes élen, ne nmoen snéen yóm gónô geta mò gónó le gel nô yó kem tau mentey du. Ne mdengen se kem tau hogoten du yóm huluhen, ominen lemwót milo ebè yóm sotu benwu.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Tikóng deng kól bè kbunguhen yó kem huluhen yó, wen kem tau dóken ebè yó kem tau deng tehe hogoten du anì hwit le ebéléen yóm kun bad.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Timbow le kól ditu yó kem tau dóken, deng mom yó nmò le bélê le, tódô sensogot le lu. Tey sidek kboug le yóm sotun, ne hnatay le yóm sotuhen, ne sentudà le botu yóm sotuhen.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ominen bud wen tau hógów yóm tau fun hulu yó koni, malù le wadag. Senged snéen kmò le kul yó kem tau mogot hulu.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Bè yóm hol sónen, yó nmò yóm tau fun hulu, tódô hógówen yóm ngaen logi, monen, ‘Kaem ni se yóm nadat le, yakà ngau du.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Okóm timbow ton yó kem tau mogot hulu yóm ngaen yó, mom mon le, ‘Yó nii yóm ngà yóm tau fun hulu. Lemwót kuy ne, na tekuy e hnatay anì gfun tekuy yóm tonok angat nfunen.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Tahu se. Tódô sensogot le yóm ngaen, ne tudà le hulé labat ne ditu gónó le hmatay du.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Omin Jisas bud mon du mò kul, “Ke deng kól bè yó yóm tau fun hulu, tedu se angat nmoen bè yó kem tau deng tehe snaligen yó?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Bnalà le se, mon le, “Angat gotu hnatayen lu yó kem tau sidek nmò le yó, ne bud hogoten tu kem dumu tau hyu keblay le bad bè ket kgefeten.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Omin Jisas bud mon du mò kul, “Tahu se yóm mon ye. Deng gesfala ye kô kuy yóm tehe mon Dwata bè Sulaten,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Tódô tulónu kuy,” mon Jisas, “lemwót bè yóm kekbê ye du yóm botu yó, là kô ye bud gmung ne bè yó kem tau nogot Dwata. Yó bud tles nogoten yó kem tau mò du yóm nóyóen.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Yóm botu monu yó koni, ke wen tau btang etahen, tódô gotu mfutul lówóhen. Ne ke wen tau gdilanen, tódô gotu lemuna.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Ne tódô tngón yó kem geta bè yó kem gel demsù ebè Dwata ne yó kem Farisi yóm kegbaken ebélê le yó kem hningón Jisas yó.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Yó nmò le, tódô tô kendel kenfô le, okóm likò le yó kem tey tau wen sbung bè yó, yakà hentahu le du hol tugod Dwata yóm Jisas.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.