Mateus 14
Udél dwata: gna kesfasad ne lomi kesfasad (TBLNT) vs ACF
1 Bè yóm kdaw yó, gefet bè Hirod yóm gubérnor bè Galili, yóm gel nmò Jisas.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 Bè yóm kungolen du, monen mò yó kem tau smugung béléen, “Deng duhen yó se yóm Jan tehe gel mabtays, deng bud mowil. Yó gónón wen ktulusen gembek mò du yó kem hentaw ton gel nmoen.”
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 — ausente —
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 — ausente —
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Bè yóm kungol Hirod du yóm udél Jan yó, hol kóyóen ke tô kendel hfatayen Jan, okóm likò bè yó kem Ju, abay se dilô le hol tugod Dwata yóm Jan.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Ni se tehe kmoen yóm katay Jan. Bè yóm tehe kkól yóm kdaw gel kehligal le du yóm tehe ksut Hirod, hadal le yóm ngà Hirudiyas libun lem blóng yó kem tey tau deng sbung bè yó. Ya tey kehyu nawa Hirod.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 Wen fasaden yóm ngà madal yó, monen, “Balù kihu nóyóem, blayu kóm.” Gloken smafà béléen he.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Lemwót se yóm ngà, snólóken bè yéen ke tedu yóm hnihen bè Hirod. Ne yó mon yéen mò du monem mò ke Hirod, “Kulu Jan dé blayem do, hyónem do te huyów.”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Timbow gungol Hirod yóm yó, ya tey sidek kegbeng lemen. Okóm lemwót bè yóm deng safaen bè yóm ngà yó, lel le mungol du yó kem tey tau wen bè yó, yó gónón tódô hemlus du béléen yóm hnihen.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Tahu se, tódô heklengen lihol Jan lem blanggù.
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 Omin le mit kuluhen ne hyón le te huyów, blay le bè yóm ngà libun. Ne lemwót se kun, blayen ke yéen.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Lemwót lówó Jan, fen nwa yó kem gel lemolò du, ne lebeng le. Timbow deng kebeng le du, omin le mógów ebè Jisas, tulón le du kdéen.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Bè yóm kungol Jisas du yóm deng glumfak Jan, kewót le bè yó són lu smakay ówóng etu fatu lanaw bè yóm gónón tinof. Ne e gungol yó kem tau yóm kewót le Jisas yó, tódô le lemwót se kul gu bè kul benwu, gotu le tmonok mentad hilol lanaw na le e lenebet Jisas.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Timbow dmuung le Jisas, tódô tonen yó kem tey tau wen deng gna ebè yó. Ya tey kkoduhen kul, gotu hkóhen yó kem des le.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Timbow deng kimel, mógów le ebè Jisas yó kem gel lemolò du, mon le, “Deng kimel ne ni, lelen là moni bè tau nim benwu ni. Dókem lu dé ni kem tey tau ni ebè tu kem benwu hmilol anì na le e bemli ken le.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 “Omin he,” mon Jisas. “Tódô yu ne hemken kul.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Mon le se, “Ê, són nô bélê me bè ni, tek són limu botù mambang ne lewu tedek utón él.”
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 “Nit ye edini kun,” mon Jisas.
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Tahu se. Omin Jisas gotu hyón yó kem tau bè yóm gónón ukol bnes. Ne nwahen yóm limu botù mambang ne lewu tedek utón él, ne temngel ebè longit, mni bè Dwata. Ominen kembéng yóm mambang, ne oguhen yó kem gel lemolò du anì sagid le ebè yó kem tau.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Tódô kdê le se gotu mken ne gotu le bsow. Timbow deng kken le, gotu sentifun yó kem gel lemolò ke Jisas yóm lukas ken le, botong sfolò lewu abì.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Yó kwen kem logi mken, botong limu libu. Là homong nsó le du kem libun ne kem ngà.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Kogolen bè yó, gotu hotun Jisas elem ówóng yó kem gel lemolò du, hegnahen lu efatu lanaw, ominen yó hulék yó kem tau.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Timbow le deng gotu lemwót, lemwót se ke Jisas kun elem bulul tek sotuhen lanen na a mni bè Dwata. Ngangen nô bè yó lem bulul efet kifu tek sotuhen.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Blaem yóm ówóng snakay yó kem gel lemolò du, deng kól talak lanaw. Ya tey keglayam le nan e senlong lu yóm tey lenos bong.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Song sut bélê le Jisas deng móyón mwas, tódô mógów ta él ebélê le.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Bè yóm kton le du yóm kógówen ta él, ya tey sidek klikò le, ofo kul mon du ke busaw. Botong le gotu lemangat.
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Omin Jisas kendel mudél ebélê le, monen, “Hgel ye nawa ye dé. Ou ni. Bê ye abay hlikò.”
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Hebkó se ke Pitér, monen, “Ó Sér, ke tahu uu se yó, hógówem o edyó kun ta él.”
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 “Géhéli sen,” mon Jisas.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Okóm timbow gnómen yóm tey kgel yóm lenos, tey sidek klikoen, ne tódô sen-gengen se tô lemneb elem él. Ne botong gdawaten Jisas, monen, “Tnóbóngem o, Sér.”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Omin Jisas kendel kemfô du bè sigelen, monen, “Tey udì kehtahuhem nim uu. Moen du ke megewu nawam do?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ne omin le motun elem yóm ówóng, ne tódô teflok se yóm lenos.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Yó kem dumu gel lemolò ke Jisas nô lem yóm ówóng yó, botong tud le bukol le bè soluhen, mon le, “Tahu uu se yóm Ngà Dwata.”
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Ngang le mówóng efet le dmuung fi fatu yóm lanaw bè yóm benwu boluyen Ginésarit.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Bè yóm kkól le bè yó, tódô kendel dilô le se Jisas yó kem tau bè yó, ne omin le gotu hetngón du bè yó kem benwu hmilol yóm deng kegdek Jisas bélê le. Tahu se, gotu nwit le ebè Jisas yó kem tau gemnóm des bélê le.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Henkodu le béléen baluen ke olo le gemdù kilil nesen yó kem tau gemnóm des. Tahu se, tódô kdéen tau gotu mdù nesen, tódô le gotu bud hyu.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.