Lucas 15
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs ARA
1 Taa numanyan durung mga taung namagpalenget tung ni Jesus ang para mamagpamati tung nag̱itulduk na. Ya ra yang mga manigpanukut ta mga balayaran tung gubirnu pati yang dumang atiang pag̱atelengan ka ta duma may ruma ang teleb ang pisan ta kasalanan.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 May duun kang mga Pariseo may yang mga sag̱ad tung pinanubli. Pagkaita nira tung ni Jesus ang midyu durung kalelyag na tung mga taung mga maning tia, dayun dang namagburutung-butungan ang namag̱araning-aningan ang mag̱aning, “Yang taung naa durug ka sayud yang pag̱abuat na. Pagpakibarkada pala tung mga taung atiang anday kuinta ang punuk ang pisan ta kasalanan. Pagpakisadu pa ngani tung nira!” ag̱aaning.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Numanyan pagkasiman ni Jesus yang laksu yang pag̱irisipen nira, dayun dang nagpagngel tung nira ta mga pananglit.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 Mag̱aning ti Jesus tung nira, “Ipabetangu may asan tung numyung sasang manigpastur ta kaayepan ang sang gatus nga karniruan. Numanyan ang bilangen na, naa pala may sam bilug ang nalsik. Unu pa w̱asu ay buaten na? Simpri anday dumang buaten na asan, yang siam ang puluk may siam, butwanan na ra ilem kanay duun tung pangaraw̱an nira ang italig tung mga aruman na ug̱ud naang sam bilug ang naplek, ya ray dilemen na ang asta maita na.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Numanyan, kung maita na ra nganing, anday duma, saknen na ra ilem ang mulik ang pagkasadya ra ta duru.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Numanyan kumaw̱ut da nganing tung balay, dayun dang mag̱imbitar tung mga kamalay na may tung mga ungkuy nang mag̱aning, ‘Aliamu ra, mangayamu ra tani! Magkalipayitaamu ra. Ay yang karniruung naang naplek, naitaw ra.’ Maning tia ya ray ianing na tung nira.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Iugtulu tung numyu, maning kang pisan tia duun tung langit. Mas magkalipay yang Dios tung sam bilug ang makinasalananen ang panligna ra tung mga ubra-ubra na kay tung siam ang puluk may siam ang buat na pa maraayen ang mga tau ang yang kalaum nira anday kaministiran nirang manligna,” ag̱aaning.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Mag̱aning ti Jesus ang nagsugpat, “Utru si ipabetangu si, may sasang baw̱ay ang may kuarta nang sam puluk ang bilug ang pulus nigal, ang pagkatapus naplek da yang sam bilug. Ta, unu pa w̱asu ay buaten na, kung indi, magsindi ra kanay ta kingki, pagkatapus dayun na rang silig̱an yang balay nang magdilem ta mupia tung kuarta na ang asta maita na.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Numanyan kung maita na ra nganing, dayun dang mag̱imbitar tung mga kamalay na may tung mga ungkuy nang mag̱aning, ‘Aliamu ra, mangayamu ra tani, magkalipayitaamu, ay yang kuartaung naang naplek, naitaw ra.’ Maning tia ya ray ianing na tung nira.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Purisu iugtulu tung numyu, maning kang pisan tia tung mga angil ang pag̱apanuw̱ul yang Dios. Kung maita ra nganing nira yang sasang tau ang makinasalananen ang panligna ra tung mga ubra-ubra na, durug dakul yang kasadyaan nirang pamagteleng tung anya,” mag̱aning.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Mag̱aning si ti Jesus ang nagsugpat, “Utru si ipabetangu si, may sasang maepet. Yang maepet ang naa, duruay ana nang lalii.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Numanyan mag̱aning yang gesye tung ni tatay na, ‘Tatay, ipakdul mu rang lag̱i numaan tung yeen yang partiu ang masubliu tung nuyu,’ mag̱aning. Purisu numanyan yang maepet, nagpauyun da ilem ang namarti yang intirung ganadus na tung nirang duruang mga ana na.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Numanyan yang gesye, indi pa ilem nabuay tung kalima na yang anyang kaparti, ipinaalang na ra, ang pagkatapus yang bayad nang kuarta ingkelan na rang naglayas duun tung alalawid ang banwa. Ang duun da, sigi ra ilem yang pagwaraswasen na yang kuarta na tung mga barkada na ang anda ray pamateng-pateng na.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Numanyan atiing nalw̱usan da ta kuarta na, kinaw̱utan da ta puirting panuw̱uk yang banwang atiing pinaglayasan na. Purisu pati tanya nadamay ra ka duun ang nagkaliwag ta duru.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Purisu kumus alang-alang da yang pagkabetang na, anday dumang naisip na, nagpalenget da tung sasang tau ang tag̱a duun. Ya ray pinag̱amu-amu na ang maskin anday suul na, basta papaanen da ilem tanya. Purisu anday dumang ipinakdul tung anyang trabaw, yang kaaranekan ang pisan, manigbuug da ilem tung mga baw̱uy.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Numanyan kumus kulang yang nag̱ipapaan tung anya, maski nganing yang mga burak ang atiang mapakit-pakit ang nag̱apapangan yang mga baw̱uy, ya ray nalelyag̱an nang mabialan na ra rin. Basin maning da tii yang pagkabetang na, piru anda ka enged ay nagteleng tung anya.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Numanyan atiing namanmanan da, pinagkesen-kesen na ra yang isip nang maning taa: ‘Duun tung ni tatay, kadakel yang mga ubrirus na ang pagustu ilem yang pamangan nira. Piru yuu taa, yuu ra ag̱alulutay!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Maayen pa magpanawaw rang mulik duun tung ni tatay. Maning taa yang bitalaenu tung anya, “Ama, nagbuataw ta kasalanan ang durug dakul tung Dios, pati tung nuyu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Indi ra enged magkabag̱ay ang aningenaw pa nuyung ana mu. Maayen pa, ipaklerayaw ra ilem nuyung sasa ra ilem ang ubrirus mu.”’ Atia, ya ray ipinagkesen-kesen na tung isip na.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Kapurisu numanyan, nagpanaw ra ka man ang minulik duun tung ni tatay na. Numanyan atiing alawid-lawid pa tung baryu, nabandaw ra ni tatay na. Pagkabandaw na, inampayan da ta kaildaw nang duru. Anday duma, ya rag paglaksung pagpakigbag̱as tung ana na, ang pagkatapus ya ra ngalw̱u tung anyang inara-araan ta mupia.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Pagkatapus dayun dang nagbitala yang ana nang mag̱aning, ‘Ama, nagbuataw ta durug dakul ang kasalanan tung Dios, pati tung nuyu. Indi ra enged magkabag̱ay ang aningenaw pa nuyung ana mu,’ mag̱aning.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Numanyan yang maepet, dayun dang nagkalalangan tung mga turuw̱ulun nang namanikad da ka tung anya ang mag̱aning, ‘Ala, kalitan mi ra kanay ang eklan yang aw̱elung atiing langkuy, atiing pinakamatinlu. Ya ray ipasuut mi taa tung anaw. Pati yang titingu, eklan mi ra kang ipasuut tung tulduk na, asta sapatusu pa, ya ka, eklan mi ra kang ipasuut tung kakay na.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Pati tiang sinday tang baka ang pinatambek ta, eklan mi ra ka duun tung balay ang imatayen. Ay magpasalamatitang magkumbira.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Kipurki yang anaung naa, yang kanisipung pisan patay ra, piru maning pa tung nabui sing uman. Naplek da rin tung yeen, ang pagkatapus naitaw si,’ ag̱aaning ti tatay na.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Yang uras dang atii, yang ana yang maepet ang dakulu, duun tung kaluakan pag̱ubra. Pagkatapus numanyan atiing ag̱ulik da rin ang alenget da tung balay, naa pala, may nagngel na rang pamagkarantaan tung kakleran, may nasirib na pang pamagtaralekan.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Numanyan anday dumang binuat na, ginuuyan na yang mulang lalii ang pamagkarayam tanira yang mga aruman na asan tung lua. Pagpalenget yang mula, pinabalitaan na kung unu pa kaya ay nag̱adapatan na tii.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Mag̱aning yang mulang minles, ‘Yang ari mu takaa ra, minulik da. Purisu ti ama mi nagpaimatay ra yang sinday ming baka ang pinatambek mi, ay natetenged tung ari mung naulik dang maayen ang tinanguni,’ ag̱aaning duun yang mula.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Numanyan, pagkagngel na tia, nasilag da ta duru. Anda ra enged ay gustu nang magpakled pa tung balay. Piru ti tatay na ya pa ka enged ay naglua ang nag̱intra ra alam-alam tung anya ang para magpasakep tung kumbira.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Piru tinabkaw yang ana nang inaning, ‘Teed mu, tung tantung kabuay rang pira-pira rang takun yang pagpakirepenu tung nuyu, indiaw ang pisan naglampas tung katuw̱ulan mu may sam bilug. Piru indiaw ang pisan pinakdulan mu ta maskin kambing da ilem ang para mapagkalipayami ka rin yang mga barkadaw.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Pagkatapus pagbalik yang ana mung nakaa ang yang manggad mu ya ra ilem durug̱asay nang iginastus tung mga baw̱ay ang impurtada, pagkatapus ya pa ka enged ay pinaimatayan mu yang sinday tang baka ang pinatambek ta?’ ag̱aaning.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Mag̱aning ti tatay nang nagtuw̱al, ‘Abaa, anaw, pirmia taa tung yeen. Purisu yang tanan ang bag̱ay taa tung ganadus ta nuyu kang lag̱i.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Piru indi maimu ang yang ari mu indi ta ipagkasadya ang kumbiraen ay natetenged yang kanisip ta tia patay ra, ang pagkatapus maning pa tung baklu sing nabui. Naplek da rin tung yaten, ang pagkatapus naita ta si,’ ag̱aaning yang maepet duun tung ana nang dakulu. Atia, ya ray mga pananglit ang painu-inuan mi ta maayen,” ag̱aaning ti Jesus duun tung nira.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.