Atos 28
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NTLH
1 Atiing nadampatami rang nalibri, baklu ra ngaskeay yamen ang yang pulung atiing pinagpadiskapaan yamen ya ra yang pag̱aningen ang Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Numanyan yang mga magbaw̱anwa duun belag̱an ilem gesye yang istimar nira tung yamen. Ay namagpagkal da ta apuy ang pinaparangan nira tung yamen, ay nagkuran si, durug lamig.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ti Pablo nanlangaw ra kang nanguup ta sang kabingbing yang mga yesek-yesek. Tung pagpagkal na tung apuy, naa pala may iraw ang madalit duun tung adalem yang langaw ang atiang nakabingbing na. Pagkasinti na yang kinit, dayun dang luminapus ang tuminengkak tung kalima ni Pablong napabuyut-buyut.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Pagkaita yang mga magbaw̱anwa, dayun dang namag̱araning-aningan ang mag̱aning, “Yang taung naa talagang sasang nangimatay ta tau! Maskin nalibri tung teeb, piru indi ra ka enged tugtan ni Bales ang mabui pa!” ag̱aaning.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Piru ti Pablo tanya, ya ra ilem iwislikay na yang iraw tung apuy. Indi ka naunu pa.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Simanyan nag̱apamalaran da ilem nira kung panimpengan da ubin kung gulpi ra ilem ang tumumba asan tung kindengan na. Piru atiing nabuay ra yang pag̱elat nira ang anda kay malain ang naita nirang nainabu tung anya, inuman da nira yang mga isip nira ang ti Pablo ya ra ag̱aningay nirang may pagkaginuu na ka unu.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Taa numanyan yang pagmangulu duun tung intirung pulung atii yay nag̱aranan tung ni Publio. May tanek nang alenget ilem duun tung nadampatan yamen. Ya ray nag̱imbitar tung yamen ang magdayun tung balay na. Tung seled tulung kaldaw, inasikasuami anyang sinag̱ud ta mupia.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Numanyan nagkatuun ang yang tatay ni Publio paglaru. Karaw̱utun ta kinit ig pagtaki-taki. Numanyan pagpakled ni Pablo tung anya, dayun na rang ipinag̱ampu tung Dios ang nunut da ka ta pagdeen na tung tinanguni na ang ya ray pinagmaayenan na.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Pagkainabu ra tia, nagsarambung da yang balita tung intirung pulu. Tinegkaan na, yang tanan ang may mga laru sigi ra ilem yang pagdarangepen nira tung anya ig ya ra ka man agpagmaayen agpagmaayen.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Purisu natetenged tung pag̱istimar nira, duru-durung mga rigalu ang ipinamakdul-pakdul nira tung yamen. Dispuis tung pagsaay yamen tung uri, pinakdulanami pa nira yang mga kaministiran yamen tung pagbiriag̱ien yamen.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Numanyan pagtaklib da ta tulung bulan yang pagtiriniren yamen duun tung pulung atii, nagsaayami ra tung sasang gulitang tag̱a Alejandria ang duun da ka tung pulung atii nagpalimbeng ang asta tumaklib da yang panimpung igbaralyu. Yang gulitang atia ya ray paggug̱uuyan ang “Mga Ginuu-ginuung Kampi”.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Pagsaay yamen, nagpatabukami ra ang asta nakaw̱utami ra duun tung siudad ang Siracusa. Duunami nagtinir ta seled tulung kaldaw.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Pagkatapus nagpalayag̱ami sing nagpatindak tung siudad ang Regio. Pagkapangayag, mineyep da yang salatan. Purisu kumus pabur yamen, tung seled ilem duruang kaldaw nakaw̱utami ra duun tung lansangan ang Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Pagsalta yamen, may nabag̱as yamen ang mga tumatalig ang ya ray namag̱imbitar tung yamen ang magdayun tung nira ta san linggu. Pagkatapus tia, dayunami rang nagpanaw ang para mangayami ra duun tung Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Numanyan pagkabalita yang mga tumatalig ang tag̱a Roma ang yami pag̱angay ra duun, namansiangay ra duun tung lansangan ang Poro de Apio ang para bag̱asenami ra nirang eklan duun tung siudad. May sam paluyug̱an pa ka enged ang namagpakigbag̱as pa tung yamen tung tukawan duun tung pag̱aningen ang Tulu Nga Darayunan. Pagkaita ni Pablo tung nirang tanan, duun da kumintel yang isip nang nagpasalamat tung Dios.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Numanyan, pagkaw̱ut yamen duun tung Roma, ti Pablo tanya tinugtan da yang gubirnung magpaag̱es tung mga prisung duma ta matiniran na. Ug̱aring ilem may sasang sundalung pagbantay tung anya tung tanan ang uras.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Numanyan pagtaklib yang tulung kaldaw, nagpaguuy ra ti Pablo tung mga manigmangulu tung mga masigka Judio nirang pamag̱istar duun tung Roma. Pagkasagpun nira, mag̱aning ti Pablong nagbitala tung nira, “Mga kaputulanung mga masigkanasyunu, yuu, maskin anday binuatanung kuntra tung nasyun ta ubin kuntra pa tung kinaug̱alian ang pinanubli ta tung mga kinaampu ta, piru dineepaw ka enged yang dumang mga masigkanasyun ta ang pagkatapus inintrigaaw ra tung kagaeman yang mga tag̱a Roma.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Atiing pag̱imbistigar nira tung yeen, anday kasalanan ang naita nira tung yeen ang para tumbasan da rin ta linawaw. Purisu gustu ra rin nira ang yuu palpasan da ilem nira.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Dispirinsia ilem, pinagpasuag̱an da yang mga masigkanasyun tang duma. Purisu, anda ray dumang rimidyung sarang ang mabuatu, ang indi, nag̱ingalukaw ra ilem ta apilar tung ni Maginuung Ading Pinakalandaw taa tung Roma. Piru maskin napag̱ingalukaw ra ka man ta apilar, belag̱an ang mag̱aning ang yuu magbebles ang magdimanda pa tung mga masigkanasyun ta.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Kapurisu ya ray ipinagpaguuyu simanyan tung numyu ang para magpasanag̱aw ra tung numyu. Kipurki tung kamatuuran, anday dumang natengeran yang pagkeredkeren tung yeen yang mga kadinang naa, ang indi natetenged ilem tung pagtaralig̱enung naa tung sasang taung pag̱aelatan kang lag̱i yang intirung nasyun tang Israel ang nag̱apakbat,” mag̱aning.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Mag̱aning tanirang namagtimales, “Kung tung bag̱ay, yami tani tung Roma, anday sulat ang kuminaw̱ut ang nagliit tung Judea ang natetenged tung nuyu. Maskin pa yang mga putul yamen ang duun ka manliit, anda kay ekel nirang balita ang maning yawa lain ang tau.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ug̱aring, gustu ra yamen ang magngel kung unu pay nag̱apegsan mu. Kipurki nag̱askean da yamen ang maskin ay pang banwaay, yang grupung atiang nag̱apasakpan mu pag̱akuntra unu ta mupia,” ag̱aaning.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Purisu simanyan, namag̱irig̱uan da tanira na Pablo ta uras ang ipagbalik nirang uman tung anya. Pagkaw̱ut yang uras ang atii, asan da ka tanira namansikaw̱ut tung pag̱atiniran na. Mas dakele tanira kay tung primiru. Atii, mag̱impisa tung timpranu, nag̱apun ilem ta pagpasanag ni Pablo tung nira. Nagpaingmatuud da tung nira natetenged tung paggaraemen yang Dios ang atiang baklung tinukud ni Jesu-Cristo. Tinag̱aman na kang pangkelan yang mga isip nirang mamananged da ang ti Jesus ya ra ka man yang pag̱aningen nirang Cristo ang pag̱aelatan kang lag̱i nirang magtukud tung paggaraemen yang Dios ang atiang baklu. Yang pangatadlengan na ipinatiel na tung naula ni Moises may tung nagkaraula yang mga manigpalatay yang bitala yang Dios atiing tukaw.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Numanyan yang dumang namamati, ipinaekel da nira yang mga isip nira tung pinagpaintindi na. Piru yang duma, indi ra enged nangalelyag ang mamananged.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Purisu yang dinangat na, atiing pag̱urulikan da rin tanira, pamagsuruag-suag̱an da ta mupia. Numanyan, baklu namagliit, may sasang inaning pa ka enged ni Pablo tung nira ang mag̱aning, “Tamang pisan yang sasang pinag̱aning yang Espiritu Santong ipinagpalatay ni Isaias tung mga kinaampu tang tukaw, ay maskin tung numyu numaan, temeng dang pisan.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Ay mag̱aning yang Espiritu Santo tung anya,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Ay ya pa ag̱ari, yang kinaisipan yang mga taung atia indi ra ka enged makleran, pati mga talinga nira maning pa tung pinabengel da nira, asta mga mata nira, maning pa tung pinameyeng da ka nira. Anda enged ay gustu nirang magpasadsad, ay may pangamanan enged nira asan ang muya kung makleran da yang mga kinaisipan nira, kung maning pa tung mangikas da yang mga talinga nira, kung maning pa tung mabuskad da yang mga mata nira, muya mangapagsug̱at dang mamagpatapnay tung yeen ang pagkatapus tapnayenu ra ka rin,’ mag̱aning.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 — ausente —
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 — ausente —
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Numanyan tung seled durua rang takun nagtinir ti Pablo tung sasang balay ang pag̱arkilaan na. Kung tinu pay nalelyag ang mangay tung anya, ya ray sinapet nang tanan ta mupia.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Yang pagsarapeten na tung nira, nunut da ka ta pagparakaw̱utun na tung nira natetenged tung paggaraemen yang Dios ang baklu kung ya pa ag̱aring mapalg̱uran da nira, ang nunut da ka ta pagparasanag̱en na natetenged tung ni Jesus ang ya ra ka man yang pag̱aningen ang Cristo ang yay nagtukud tung paggaraemen nang atia. Anday inenteran nang nagbitala tung mga tau ig anda kay nagtag̱am ta ampalar tung anya.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.