2 Samuel 20
Kotira Uva (TBG) vs VC
1 Ho vi entara voqamakero antua aantua ti vau vaiintiva Sebaava Giligaalini vaura. Viva Bikirira maaqu Benaminira ankuqiraava vaura.
1 Encontrava-se ali um homem perverso chamado Seba, filho de Bocri, da tribo de Benjamim. Ele tocou a trombeta e exclamou: Nada temos a ver com Davi; nada temos de comum com o filho de Isaí! Volte cada qual para a sua tenda, Israel!
2 Minti tumanta Isareri vika Devitira qaqira mini ke Sebaara hampata vura. Mintumanta Iutaa vikaqai Devitira vevaaraini vaiha vira avata vare Iotanihai Ieruharemini orunte vura.
2 Todos os homens de Israel abandonaram Davi e seguiram Seba, filho de Bocri, enquanto que os filhos de Judá escoltaram o rei desde o Jordão até Jerusalém.
3 Ho Devitiva nai avuhainaara naavuqi oruntero nai naata naantiaraaka 10 navu nai naavuqaa raqikiate tiro konavuka ntita varero vuru vo naavuqi komanta vokuka vinavukaqaa raqiki vaura. Devitiva ne vikaqaa koqemake raqikiate tivakero viva kia qaiqaavata vika hampata vaitomanta, vika tentoqa nahenti variantemake, variqi vivi, vuru qutu vura.
3 Davi, chegando ao seu palácio em Jerusalém, tomou as dez concubinas que tinha deixado para guardarem o palácio e enclausurou-as, ordenando que fossem alimentadas, mas não se uniu mais a elas; e ficaram enclausuradas, vivendo como viúvas até o dia de sua morte.
4 Avuhainaa vaiinti viva Amasaarara tiharo, Are oru Iutaa iqoka vaiinti naarama kera untu/nutu ruvaaquma kera ntita varera, hurae morae are ekaa vika hampata te iainanaini aniate,
4 O rei disse a Amasa: Convoca-me dentro de três dias todos os homens de Judá, e apresenta-te tu também com eles.
5 tuvaro Amasaava oru vika naarareva vuvaro avuhainaava kaamato entava qumina aitarovaro Amasaava kia vaaka orurantero anura. (19:13)
5 Amasa partiu para convocar Judá, mas demorou-se além do prazo fixado.
6 Kia vaaka orurantero anuvaro avuhainaava Abisairara tiharo, Apasalomuva nora maara tinavuqaa vataivaro Bikirira maaqu Sebaava voqavata nora maarama tinavuqaa vataanarove. Mintiantorave tira, are ti iqoka vaiinti ntitakera Sebaara avataqira vira, oru vira ravaaqavu kaane. Hauri viva nai iqoka vaiinti hampata kempukaiqamake vaantaavura aututaa vatukaraqi oru vairaqe tenavu kia ho vira ravaaqavu kaarorave, tiro.
6 Então Davi disse a Abisai: Seba, filho de Bocri, vai agora tornar-se mais perigoso que Absalão. Toma contigo os servos de teu senhor e persegue-o, não aconteça que ele encontre cidades fortificadas e nos escape.
7 Devitiva minti tuvaro Abisaivave, Ioaapira iqoka vaiintive, avuhainaaraqaa maimaraara raqikuka Keretihainaakave, Peletihainaakave, ekaa vo iqoka vaiintive, ntita varero Ieruharemi kero Sebaara avata varero vura.
7 Partiram com Abisai os homens de Joab, os cereteus e os feleteus com todos os valentes. Saíram de Jerusalém em perseguição de Seba, filho de Bocri.
8 Vika oru vivi, Gibeonini nora orivano vaunaini oruntovaro Amasaava vihairo ani vika ntitakora. Ioaapiva iqoka sioti nonkutero tavaarana reti rumpatero ehai/muhupa nai utaqi ntuvatova Amasaara aaqanto oru vuvaro muhupavano utaqihairo qaqini oqi vuvaro Ioaapiva nai kauqu kaanaaqaqohairo vira varora.
8 Chegando junto à grande pedra que se encontra em Gabaon, veio-lhes Amasa ao encontro. Joab trazia uma cintura por cima de sua túnica, de onde pendia uma espada embainhada, à altura dos rins. Esta desprendeu-se e caiu.
9 Ioaapiva muhupa vira tota varero Amasaarara tiharo, Ti qata vakaao, are hoe variaro? tivakero nai kauqu tanaraqohairo Amasaara okau utu varero unaqaraiqama kero vira moqa kareva autuvaro.
9 Joab disse a Amasa: Como vais, meu irmão?, e tomou-o pela barba com a mão direita, para o beijar.
10 Amasaava Ioaapiva nai kauqu kaanaaqaini muhupa tuatora kia tavovaro Ioaapiva muhupa viraqohairo Amasaara arara raqontakero kuhia kovaro Amasaara ararautahaavano ekaa vatakanta ontontiaqa vuvaro Amasaava vaaka qutu vuvarora tiro, kia vira qaiqaavata raqontora.
10 Amasa, porém, não percebeu a espada, na mão {esquerda} de Joab, e este o feriu no ventre, derramando as suas entranhas por terra. Não houve necessidade de um segundo golpe, pois Amasa caiu morto. Depois disso, Joab e seu irmão Abisai puseram-se a perseguir Seba, filho de Bocri.
11 Ioaapiva Amasaara arukovaro Ioaapira iqoka vaiinti vovano oru Amasaara vaata tataaqa himpi vaiharo naveraitiharo, Ne Ioaapika Devitika mantaraini variaka, ne Ioaapira avataqi vuate, tiro.
11 Um dos servos de Joab se postara junto de Amasa e dizia: Todos os que amam Joab e estão com Davi sigam a Joab!
12 Minti tivakero tavovaro Amasaara vaatavano nai naareqi aara tavaaraqaa vaumanta ekaa iqoka vaiinti aniha vira vaata taveha vauvaro vi vaiintiva Amasaara vaata aaraqaahairo rarau vuruvi ahakaqi kero tavunaqohairo vira aqu amitora.
12 Entretanto, Amasa estava estendido no meio do caminho, coberto de sangue. Vendo o soldado que todos se detinham para vê-lo, arrastou Amasa para fora do caminho para um campo e cobriu-o com um manto.
13 Amasaara vaata aaraqaahairo rarau vuruvi ahakaqi komanta viraqaahai ekaa iqoka vaiinti vika Ioaapira hampata Sebaara avataqi vura.
13 Uma vez removido do caminho, todos os homens de Israel foram atrás de Joab para continuar a perseguição de Seba, filho de Bocri.
14 Ho Sebaava viviro, Isareri vo anku vo anku vauka vara maini mainima kero, Abeli-Beti-Maka vatuka ekaanaini vitini vauraqi oruntomanta Bikirira anku vika ekaa ruvaaqumavi, vira hampata vatuka viraqi oriqetora.
14 Seba atravessou todas as tribos de Israel, que o desprezaram, e foi até Abel-Bet-Maaca, onde todos os bocritas o seguiram.
15 Mintumanta Ioaapira iqoka vaiinti vika Sebaava Abeli-Beti-Makaqi vaivo tu uvara iri, vika oru vi vatukara ututuma tora. Vika vaantaavura tataaqa vata raukuke vaumanta hini vaiintinavu vaantaavura viva hiqintuarire ti, katari noraqohai vaantaavura rukavi vaura.
15 Vieram então sitiá-lo em Abel-Bet-Maaca e levantaram contra a cidade um aterro que atingiu a altura da muralha. Como todos os que estavam com Joab tentassem fazer cair a muralha,
16 Vika minti vauvaro vi vatukaraqi vauva avu aato vataa nahenti vovano vaantaavura qiataqaahairo naveraitiharo, Ne Ioaapira tivaro aniraqe te vira vataake uva tiare, tiro.
16 uma mulher prudente se pôs a gritar {do muro} da cidade: Ouvi, ouvi! Dizei a Joab que se aproxime para eu falar-lhe!
17 Tuvaro Ioaapiva oru vuvaro nahenti viva vira irero tiharo, Are Ioaapivave? tuvaro viva, Eo, te maa vikave, tuvaro nahenti viva virara tiharo, Nora vaiintio, are koqema kera iri vairaqe te uva vo ai tiva amiare, tuvaro Ioaapiva, Ho tiraqe iriare, tiro.
17 Tendo ele se aproximado, disse-lhe a mulher: És tu Joab? Sou eu, respondeu ele. Ela prosseguiu: Ouve as palavras de tua serva. Estou ouvindo.
18 Minti tuvaro nahenti viva tiharo, Haaru vaiinti nahenti uva tivate tiha, Are vo uva okara kia ho irirera, are Abelini oru viramanta vi vatanaaka vira okara ai tiva amiate, tiamanta vaiinti vika tiantemake mini vi variarave.
18 Outrora, disse ela, costumava-se dizer: Peça-se conselho a Abel e a Dã,
19 Ho iriane. Tenavu Isareri vatanaaka maa vatukaraqi vaurauka kia raqi vauraukave. Tenavu avuhainaa vaiinti vevaaraini vauraukave. Ho nana kaarae are maa vatukara vehi autu taiqa kareva auti variaro? Are Noravano Kotiva tinavu kaama timitai haikara qoraiqama karevae auti variaro? tiro.
19 para saber se desapareceram os costumes dos fiéis de Israel. Tu, porém, procuras destruir uma cidade que é uma mãe em Israel. Por que queres aniquilar a herança do Senhor?
20 Minti tuvaro Ioaapiva aqao tiro, Kia te ai vatuka vehi autu kareravauve.
20 Joab respondeu: Longe de mim, longe de mim; não quero arruinar nem destruir coisa alguma.
21 Bikirira maaqu Sebaava, Efaraimu aiqinaihainaava King Devitira vevaaraini kia vairaitiro, vira navutaiqi vairave. Ne vi vaiintiraqai tinavu timiqe tenavu ni vatuka qaqi ke vuare, tiro. Viva minti tuvaro nahenti viva Ioaapira tiva amiro tiharo, Ho hura toqaqi tenavu vi vaiintira qiata vaantaavura maaqaahai vara vaavi aqu amiare, tiro.
21 Não se trata disso; mas um homem da montanha de Efraim, chamado Seba, filho de Bocri, levantou a mão contra o rei Davi. Entregai-nos só esse e levantarei o cerco. A mulher disse a Joab: A cabeça dele te será lançada por cima do muro.
22 Minti tivakero nahenti viva oru vi vatukaraqi vau vaiinti nahentika koqe avu aato nimumanta viva tuntemake, vika Sebaara aunta teqake vira qiata vara vaavi Ioaapira aqu amutora. Aqu amitovaro Ioaapiva aanumaara/noma vuaqa komanta vira iqoka vaiinti aanumaara/noma uva iri, vi vatukara ke nai maaqa nai maaqa vuvaro Ioaapiva anirantero King Devitiva vaunaini Ieruharemini vura.
22 Ela voltou à cidade e falou com discrição a todo o povo. Cortaram a cabeça de Seba, filho de Bocri, e atiraram-na a Joab. Este tocou a trombeta e todos se retiraram da cidade, indo cada um para a sua tenda. Joab voltou para junto do rei em Jerusalém.
23 Ioaapiva ekaa Isareri iqoka vaiintiqaa raqiki vaura.
23 Joab comandava todo o exército. Banaias, filho de Jojada, estava à testa dos cereteus e dos feleteus.
24 Adoniraamuva vaiinti vokuka ntita vatokaqaa raqiki vaumanta vika karapuhi kaiqa voqaara, vo kaiqa vo kaiqa vare vaura.
24 Aduram presidia os trabalhos. Josafat, filho de Ailud, era o cronista.
25 Sevaava avuhainaa vaiinti vira qara ntuva amite vau vaiintiva vaura.
25 Siva era o escriba. Sadoc e Abiatar, sacerdotes;
26 Jairi vatukaihainaava Iraava, vivavata Kotira kaiqa vara amite vau vaiintiva Devitira aaqanto vaiharo vi kaiqara vare vaura.
26 Ira, o jairita, era também sacerdote de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.