2 Samuel 1

Kotira Uva (TBG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sorura arukovaro qutu vu entara Devitiva nai iqoka vaiinti hampata raqiharo Amareki vatanaaka naatara kero orurantero ani Sikiraakiqi taara enta vaura.
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 Ho vira qararaa Sorura seri naavu maaqaqihairo vaiinti vovano nai utavaaqa nonkutora qunahi kero hora varakero nai qiataqaa aqu varero Devitiva vaunaini oruntero, Devitira nora autuara iriharo vira avuqaa vataini kankakaa viro vaura.
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 Viva oruntovaro Devitiva vira irero tiharo, Are taihairae aniaro? tuvaro viva tiharo, Te Isareri seri naavu maaqa mini ke, ruqemake are iananaini anuro,
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 tuvaro Devitiva vira irero tiharo, Raqi okarara are ti tiva timiane, tuvaro viva tiharo, Isareri iqoka vaiinti vika raquaraqihai qetake vuamanta Pirisia vika Isareri iqoka vaiinti airima arukaavo. Soruravata vira maaqu Ionataaniravata aruma kaavo, tiro.
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 Viva minti tuvaro Devitiva vaiinti vira irero tiharo, Are nantimakerae Soruka Ionataanika qutu vuara tavaaro? tiro.
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 Devitiva minti tuvaro viva tiharo, Te Giliboa Aiqinaqaa vaiha tavauraro Soruva nai vaantaara tuatero muntuviro vaimanta Pirisia iqoka vaiinti vika iqoka kaariqive, ohi tauvaqaqaave vaiha, Soruva vainaini auma auma ani variavaro
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 viva tuqantaa viro ti tavero ti haaraimanta te vo turaro
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 viva ti irero tiharo, Are taihainaavave? timanta te vira tiva ami tiha, Te Amareki vatanaakave, turaro
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 viva tiriara tiharo, Navutaaka ti qoraiqama timitaamanta te aumakaama qutu virarave. Mpo, are kantera ani ti haru kaane, timanta
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 te orunte tavauraro viva qutu vuarirava aumaiqimantara ti, te vira aru kauro.
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 Devitiva vi uvara iruvaro vira muntukavano voqama kero qoraiquvaro viva nai utavaaqa qunahi qaanahima komanta vira iqoka vaiinti vikavata nái utavaaqa qunahi qaanahima kora.
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 Navutaaka Soruravata, vira maaqu Ionataaniravata, Nora Kotira iqoka vaiintivata, ekaa Isareriaravata, arukorara iriha vika kara kia naraiti, iqi rataqi vivi, entama kora.
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 Devitiva qaraaka vaiinti uva vare anura vira irero tiharo, Are ta vatanaavave? tuvaro, Te Amareki vatanaaka Isarerini maahota vauraukave,
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 tuvaro Devitiva qaiqaavata vira irero, Nantiharae are kia qetaraitira, Noravano Kotiva kaama tai vaiintira arukaaro? tiro.
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 — ausente —
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 — ausente —
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 Minti tivakero Devitiva Soruraravata vira maaqu Ionataaniraravata mpo ike tiharo maa ihira tivatero,
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 Iutaa vatanaakara ne maa ihira tivaqi vuate tura. Vi ihirara Huru Ihive tuvaro vira Avuqavu Nua Vaiintika vukuqi qara ntuvatora. Devitiva mintima kero ihi tiva tora:
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 Mpo Isarerivauvo, ni kempuka iqoka vaiintitanta arukaavaro vitanta vaatavano aiqinaqaa hiqintiro vairave.
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 Vitanta qutu vua uvara ne kiama Getini orunte tiva qovarama kaate.
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 Mpo, Giliboa Aiqinao, ariqaama tinavu kempuka iqoka vaiinti qutu vuamanta vika kainkevano ariqaa quminama vaivo.
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 Ionataaniva veva ari vai huruva kia qaqinivata viraitiro, navutaaka vaataqiqai ari vairave.
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 Mpo, Soruo, Ionataanio, netanta qaqi varia entara vaiinti nahenti nitantara koqe vaiintitantave tivakeha nitantara muntuka vataarave.
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 Isareri nahenti, ne Sorura iqi rata amitaate. Viva ni koqema nimitaimanta ne naare utavaaqave vo haikave nonkuteha, kori oriqohai aututaa haikaravata nenta vaataqaa vahehemate/vaataiqamate variarave.
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 Mpo, tinavu iqoka vaiinti taruka, vika raquqi viha vuru qutuma vuavo. Mpo, Ionataaniravata aru kaavaro vira vaatavano aiqinaqaama vaivo.
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 Ionataanio, ti qata vakaao, te ariara noraiqaake mpo ike turo.
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 Mpo, tinavu iqoka vaiinti taruka raquqi viha vuru qutu vuavaro vika auvihehavaavano quminama vaivo, tiro.
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.