1 Samuel 24
Kotira Uva (TBG) vs NVT
1 Soruva Pirisia ntata vuru kero orurantero ani vaumanta vokuka Sorura tiva ami tiha, Devitiva Eni-Gedi Aahara Vatave tianainima vaivo, tura.
1 Depois que Saul voltou da luta contra os filisteus, foi informado de que Davi tinha ido para o deserto de En-Gedi.
2 Vika minti tuvaro Soruva Isareri iqoka vaiintiqihairo kempuka vaiinti 3,000navu kaama tero ntita varero Devitira nai vaiintivara hampata rantareva Qaakau-Memera-Onkaiqive tura aumanto vura.
2 Então Saul escolheu três mil dos melhores soldados de todo o Israel e foi à procura de Davi e seus homens perto das rochas onde viviam cabras selvagens.
3 Soruva oruntovaro ori onavu vovano aiqina vira vevaqi aara aumanto vauvaro sipisipi ohaavata mini vaura. Ho Soruva raha tareva onavuqi oriqetero, viva Devitiva nai vaiinti hampata onavu tauvaqaini kukeqavi vaura kia tavora.
3 No lugar onde a estrada passava por alguns currais, Saul entrou numa caverna para fazer suas necessidades. Aconteceu, porém, que Davi e seus homens estavam escondidos no fundo daquela mesma caverna.
4 Ho viraqi vauka Sorura tave Devitirara tiha, Ho tavaane. Haaru Noravano Kotiva ariara minti tirave: Te ai navutaara ai kauquqi kaarirara are nana okara autuataa inara homa viraqaa autinarave, tirave. Vate vi entavama anintaivo. Ho vaaka vuane, tuvaro Devitiva qako qakomaqiro Soruva vaunaini oruntero, vira tavuna hini viti toqa varovaro Soruva kia virara iri tavora.
4 “É sua oportunidade!”, disseram os homens de Davi para ele. “Hoje o S enhor lhe diz: ‘Certamente entregarei o inimigo em suas mãos, para que faça com ele o que quiser’.” Então, com todo cuidado, Davi se aproximou e cortou um pedaço da borda do manto de Saul.
5 Devitiva Sorura tavuna toqa varero viraqaahairo viva tiharo, Oho, te kia mintiataarave, tivakero
5 Sua consciência, porém, começou a perturbá-lo por ter cortado a borda do manto de Saul.
6 nai vaiintivara vaunaini oruntero vikara tiharo, Mpo, Noravano Kotiva kia ti qaqi kairaqe te tenta avuhainaa vaiinti qoraiqama amitaare. Viva avuhainaa vaiinti variarire tiro, Noravano Kotiva vira kaama tairara ti, hauri te viva kaama tai vaiintira qoraiqama amitaarorave, tiro.
6 Por isso, disse a seus homens: “Que o S enhor me livre de fazer tal coisa a meu senhor, o ungido do S enhor , e atacar aquele que o S enhor ungiu como rei”.
7 Devitiva minti tivakero nai iqoka vaiinti nitiharo qioqama komanta kia Sorura arukora. Mintuvaro Soruva viraqihairo himpiro vevantero vura.
7 Assim, Davi conteve seus homens e não deixou que matassem Saul. Depois que Saul deixou a caverna para seguir seu caminho,
8 Viva vuvaro Devitiva onavuqihairo Sorura naantiara vevantero vira aarero tiharo, Nora vaiinti ti avuhainaao, tuvaro Soruva tuqantaa viro tavovaro Devitiva vira avuqaa kankakaama viro nai viri vatainiqama kora.
8 Davi saiu e gritou para ele: “Ó meu senhor, o rei!”. E, quando Saul olhou para trás, Davi se curvou com o rosto em terra.
9 Viva Sorurara tiharo, Mpo, are nantiharae vo kiaka tiriara viva ai qoraiqama kareva auti vaivo tia uvara iri variaro?
9 Então ele gritou para Saul: “Por que o senhor dá ouvidos àqueles que dizem que eu procuro lhe fazer mal?
10 Ho tavaane. Vate are onavuqi variararo Noravano Kotiva ai ti kauquqi kaimanta ti iqoka vaiinti hini kiaka ti vihi tiha, Ho vira arukaane tiamantavata, te kia ai arukaraiti, qaqi vehakuma amitauro. Te tiha, Hauri te tenta nora vaiinti Noravano Kotiva kaama taira arukaarorave, tivake kia ai arukauro.
10 Hoje mesmo o rei pode ver com os próprios olhos que isso não é verdade. O S enhor o entregou em minhas mãos na caverna. Alguns de meus homens me disseram que o matasse, mas eu o poupei, pois disse: ‘Jamais farei mal ao rei, pois ele é o ungido do S enhor ’.
11 Ti qo, te ai tavuna viti tenta kauquqi tuataunara tavaane. Te ai vaataqaahai vira toqa varevata, kia ai arukaunarave. Ho are kankoma kera iriane.
11 Veja, meu pai, o que tenho em minha mão. É um pedaço da borda do seu manto! Cortei seu manto, mas não matei o rei. Isso prova que não procuro lhe fazer mal e que não me rebelei nem pequei contra o rei, embora esteja me perseguindo para me matar.
12 Ho Noravano Kotiva naima titanta raira kero tavairaro ariqie qora okaravano vaivo, tiqie qora okaravano vaivo tianarove. Are ti qoraiqama timitaanara kaara Noravano Kotiva naima tiqaa muntu kaarire. Hauri te tenta kauquqohai ai qoraiqama amitaarorave.
12 “Que o S enhor julgue entre nós dois. Talvez o S enhor castigue o rei por aquilo que procura fazer contra mim, mas eu jamais lhe farei mal.
13 Maa uvara haaru tivatora iriane:
13 Como diz o antigo provérbio: ‘De pessoas perversas vêm atos perversos’, por isso o rei pode estar certo de que eu jamais lhe farei mal.
14 Are tinavu Isareri avuhainaa vaiintivano ta vaiintira ravaaqavu karevae auti variaro? Are ti arukarevae ti avataqira ni variaro? Te nantima vauraukae vauro? Te vairera, qutuvi vairirave, qumina taruve, voqaarama vauro.
14 Afinal de contas, a quem o rei de Israel procura capturar? A quem persegue? A um cão morto? A uma pulga?
15 Ho Noravano Kotiva naima titantaqihairo raira kero tavairaro tiqie aiqie qora okaravano vaivo tianarove. Viva ti auta ntiharo viva tiriara kia viraqi qora okaravano vaivo tianarove. Viva minti tivakeharoma ti ai kauquqihairo ruaruama timitaanarove, tiro.
15 Que o S enhor julgue entre nós dois e mostre quem está certo! Que ele seja meu defensor e me livre de suas mãos!”.
16 Devitiva minti tuvaro Soruva vira irero tiharo, Mpo, Devitio, ti maaquo, aree tiriara minti ti variaro? tiva kero iqi rate vaura.
16 Quando Davi terminou de falar, Saul respondeu: “É você mesmo, meu filho Davi?”. Então começou a chorar
17 Viva Devitirara tiharo, Arema koqe vaiintivano variaramanta tema qora vaiintivano vauro. Are ti koqema timite variaramanta te ai qoraiqama amite vaunarave.
17 e disse a Davi: “Você é mais justo que eu, pois me pagou o mal com o bem.
18 Mpo, vate are ti koqema timitaanarara tiaramanta te iruro. Quqaama, Noravano Kotiva ti ai kauquqi kaivara are kia ti haru karaitira, ti koqema timitaaro.
18 Sim, você foi extremamente bondoso comigo, pois o S enhor me entregou em suas mãos, mas você não me matou.
19 Te irunarave. Vo vaiintivano nai navutaara qoraiqama amitareva iharo, viva kiama ho vira qaqi kairaro vuanarove. Mpo, are ti koqema timitaanarara iriharoma Noravano Kotiva ai koqema amitaarire.
19 Quem mais deixaria seu inimigo escapar quando o tinha em suas mãos? Que o S enhor o recompense com o bem pela bondade que mostrou por mim hoje.
20 Ho te vate kankomake iri tavaurara are naantiara Isareri avuhainaa vaiintiqama vira, vikaqaa koqema kera raqikiqira vi vairamanta vika koqemake variqi vivarave.
20 Agora vejo que certamente você será rei, e que o reino de Israel prosperará sob seu governo.
21 Are Nora Kotira autuqaa mintima iane: Naantiara avuhainaa vaiintivano vaihara kiama ti anku vaiinti nahenti ntaihama kaane. Hauri are vika arukairaro ti hutuvanovata vika nutuvanovata ekaara taiqa vuantorave, tiro.
21 Jure-me pelo S enhor que, quando isso acontecer, você não eliminará minha família nem destruirá meus descendentes!”.
22 Soruva minti tuvaro Devitiva Nora Kotira autuqaa te mintima ianarave tuvaro Soruva anirantero nai maaqaini vuvaro Devitiva nai iqoka vaiinti hampata anirantero nái kukeqavi vau aiqinaraqi vura.
22 Então Davi fez a Saul esse juramento. Saul voltou para casa, mas Davi e seus homens foram para sua fortaleza.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.