Marcos 5
Mandara Bible (TBF_MAN) vs ARIB
1 Gi nga soer kitipie mi barateis i Galili rakot simi korot leong i Gerasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Sien e Iesu tate nga tsour simi galeu, a nga suoeie mi ka ta nga rovotsour kovuni sibu rie puppuon. Ine mi ka mi tsaka moromoruo a nga tsegerie.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ma a nga ko mon i kotubuon bu monmon ma kap ka mene a ba nga oit nia rakopie nge visie, misasien bu tsen.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Palan bu ra gi nga ko visie ba riman ma ba kamen, eiekesen a nga ko motukie bu tsen ma bu baivinis aen siba kamen. Kap ka mene a nga ngeisngeis oit nia tseiptseiprio.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Sibu rokati ma rosisiat, i kotubuon bu monmon ma i popon bu kuitskuits ine mi ka a nga ko koup kuar nge tava eie kesen ngan bu poko vunavout.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Sien ta nga pare e Iesu i pek lili ngas te, a nga soer rakot sien ma a nga sege pukupukukaek i matan.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Ma ine mi ka a nga koup leong, “Iesu, Natuon e Raban ese ta tsiroup! Ke sana baitutuir meie iou? O nongie no simi asan e Raban va e ta kap votorosie iou!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 A nga koup ven ne, simi vunan e Iesu a te nga oeng sien, “Moromoruo tsak! Rovotsour sorvekenan ine mi ka.”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Samo e Iesu a nga vosuoreie, “Ese mi asa?” A nga kuil nama, “Mi asoung e Gargarleong, simi vunan gei palan.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma a nga vor ve nono masitinoiv se Iesu va ta kap nga matokera gie ian simi korot.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Mi varin bor leong gi nga vivieir simi kuitskuits vatavatat.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Bu tsaka moromoruo gi nga no masitinoiv se Iesu, “Tura gei rakot i kotubugie bu bor va gei ta mang rubukien segie.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 E Iesu a nga tor, ma bu tsaka moromoruo gi nga rovotsour ma gi nga rubukien sibu bor. Mi varin bor, mi aesaes sien a nga vatvatta ba sinangavur luo soloba (2,000), gi nga soer peuk simi malamala tsetseir nge tsibour i rou, ma gi nga kong maet.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Bu ka gi ta nga naneie bu bor, gi nga vi nge ra vavatei ngan ine mi kepineits i aron bu taon ma bu enamon i uot i Gerasa. Ma mi kulou gi nga rakot nge ra pare mi sana kepineits ta nga tsorubeit.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Sien gi ta nga me beit se Iesu, gi nga pare ine mi ka bu tsaka moromoruo gi ta be nga tsegerie ta nga mogos, ma a te nga lavlav nge suvu banga vienviendon. Ma egie kokouk gi nga motou.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Egie ese gi ta nga me pare ine mi kepineits, gi nga potsukie simi kulou mi sana kepineits ta nga tsorubeit ine simi ka bu tsaka moromoruo gi ta be nga tsegerie ma buer misa ta nga tsorubeit sibu bor.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Surie ine, mi kulou gi nga vakaek nge nongie e Iesu nia sorvekenan kegi enamon.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Sien e Iesu tate nga visi ka simi galeu, ine mi ka bu tsaka moromoruo gi ta be nga tsegerie, a nga nongie e Iesu va ta nga nomeie.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 E Iesu a kap nga tor ngan, eiekesen a nga oeng sien, “Muerengei rakot sibu patsa nge vateie gie ngan mi sana kepineits mi Nguts tate nga tsana sevoi ma vasa a nga toiv venenga no.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Io, ine mi ka a nga veis rakot i Dekapolis ma a nga vakaek nge vavatei ngan bu sana kepineits e Iesu ta nga tsana sien. Ma mi kulou kokouk gi nga kudier tsak.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 E Iesu a te buer nga tsourarak nge galeu rakot simi bienengeiv ka nikot simi barateis. Sien tate nga so mon i koen, mi bineit leong gi nga beit viririsie.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Samo e Iairo mi muomuo simi vona rengeir sibu Iuda a nga beit en ian. Sien ta nga pare e Iesu, a nga sege pukupukukaek i matan.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Ma a nga no masitinoiv ngeisngeis sien, “E natung vevien lili a te vatvatta mesei. O nongie no va e ta nemei nge me soburo, terengien va ta mang ketseketseng si man mienarouk ma ta to.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Io, e Iesu a nga nomeie. Mi bineit leong gi nga vemusurie ma gi nga bubutit viririsie.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ma mi vevien a nga mon ian en buer ese ta nga suvuon mi mienarouk nia kavakava mi dar sibu avareit mi sinangavur kes ma luo.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 A nga ko rongmetsikien mi vinavasor leong. Palan bu porpor oiv gi te nga pilang nia vatoa si man mienarouk. Io, a te nga vaton ken sar lakep, eiekesen man mienarouk a kap nga voto mo ma a si nga vor ve tsotsorubeit leong.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Sien ta nga rongovan e Iesu, a nga veis nemei ka i murien e Iesu i kotubuon mi bineit. Ma a nga tobelie ken lavlav e Iesu.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Simi vunan, a nga vodon ven ne, “Sien va o ta tobelie ken lavlav, ta voto mong mienarouk.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Ian ngas te, a kap nga kava te mi dar ma a nga rongmetsikien simi kurikurien va a te nga ketseketseng si man mienarouk.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ian ngas te, e Iesu a nga telekiran va mi ngeisngeis a nga tsour sorvekenan. E Iesu a nga tuir vuris ma a nga virei, “Ese a tobelie kong lavlav?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ken sar madar tovtov gi nga kuil nama sien, “E pare mi bineit ine gi ta viririsie no. Surie misa e ta virei va ese a tobelie no?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Eiekesen e Iesu a ngas nga vor ve dendeng veriris nia pare ian mi vevien ese ta nga tobelie.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Samo ine mi vevien ta nga tobelie a nga telekiran mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien. A nga nemei nge me sege pukupukukaek i kamen ma a nga dedeir ngan mi mientou nge pengan se Iesu mi tuktuk.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 E Iesu a nga oeng sien, “Natung, ke vodovodon tuktuk a te vatoa no si ma mienarouk. Veis ngan mi molu. E te ketseketseng si ke sar vinavasor.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Sien e Iesu ta ngas nga vor ve vakvakokoit, bu mei gi nga kovuni si ken vonuo e Iairo, mi muomuo simi vona rengeir sibu Iuda. Ma gi nga pevien, “E natu vevien a te maet. Kian va e tate buer vobusie mi vavvasengei.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 E Iesu a nga vodon sasavoir ngan misa gi ta nga pengan ma a nga oeng se Iairo, “Kian va e ta aor tsak, vodovodon tuktuk mo.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 E Iesu a kap nga tor ngan ka mei mene va ta nga vemusurie, eiekesen mo e Petro, a, e Iakobo, ma e Ioanes e kasien e Iakobo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Sien gi tate nga beit si ken vonuo ian mi muomuo simi vona rengeir, a nga dengarie mi vegululo ma bu mei gi ta nga ta masitinoiv nge ta koupkoup.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 A nga rubukien ma a nga oeng segie, “Nia sa ine bu vegululo ma mi tina? Mi tetsikevien a kap maet, eiekesen a muang mo.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Eiekesen gi si nga vavangiets ngan. I murien tate nga ture vorotsoruo gie kokouk, e Iesu a nga kerie e taman ma e kinan ine mi tetsikevien ma ba madar tovtov ian gituo ta nga nomeie. Ma gi te nga rubukien simi korot ivie ine mi tetsikevien ta nga mutur en.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 E Iesu a nga popor i riman ine mi tetsikevien ma a nga oeng sien, “Talita koum!” (man vuevue va, “Tetsikevien, o oeng sevoi, tamtuir!”.)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ian ngas te, ine mi tetsikevien a nga tamtuir nge veisveis. A te nga sinangavur kes ma luo ken sar avareit. Surie ine mi kepineits, gi nga kudier beitsak.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 E Iesu a nga vengeng vangvangasie gie va gi ta kap nga pepengan sibu mei mene, ma a nga oeng segie va gi ta nga tabarie ine mi tetsikevien.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.