Mateus 9
Mi Namani Tino (TBF) vs ARA
1 Io, e Iesu a nga ka simi galeu leong ma a nga tsourarak simi barateis i Galili nia muerengei rakot si ken enamon.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Ma ba ka gituo nga sor terie sien mi muru ta nga mutur i popon mi tsur. Sien e Iesu ta nga deng kielala kegituo vodovodon tuktuk, a nga oeng simi muru, “Kian va e ta vodovodon palan, natung. Ke sar sinavei tsokor o te vodon rivie.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi nga ngungu lili segie kesegie nge kia, “Ine mi ka a oeng balapoik ngan e Raban!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 E Iesu a te nga telekiran misa gi nga vodonomie. Samo a nga oeng segie, “Surie misa nga ta suvu tsaka vienviendon?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Mi sana nama a molous nia vokokotie? ‘Ke sar sinavei tsokor o te vodon rivie.’ o, ‘Tsik tamtuir nge veis.’?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Io, o ta vakatsepa senga va e Natuon mi Ka a suvuon mi duis i popon mi kaber nia vodon rivie bu sinavei tsokor.” Ma a nga oeng simi muru, “Tsik tamtuir. Sorokie ke mutumutur nge rakot si ke enamon.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Io, ine mi ka a nga tsik tamtuir nge muer rakot si ken enamon.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Sien mi bineit gi ta nga pare ine, gi nga kudier tsak ma gi nga puongan e Raban ese ta nga turan mi ka meie ngan ine mi suada ngeisngeis.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 E Iesu a nga sorvekenan ian mi enamon. Ma sien ta nga vor ve veisveis, a nga pare mi ka porpor takis, mi asan e Mataio. A nga mogos i aron ken korot nia tsatsang. E Iesu a nga oeng sien, “Vemusurie iou!” Ma e Mataio a nga tamtuir nge vemusurie.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Sien e Iesu ma ken sar madar tovtov gi ta nga vor ve ngongou i aron ken vonuo e Mataio, palan bu ka porpor takis ma mi kulou tsokor, gi nga nemei nge me ngou kokouk meie gie.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Bu mene segie bu Parisaio gi nga pare ine ma gi nga vereie ken sar madar tovtov e Iesu, “Surie misa manga vavvasengei ta ngou meie bu ka porpor takis ma mi kulou tsokor?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 E Iesu a nga rongomie gie ma a nga kuil nama, “Mi kulou gi ta tino kalei, gi kap pinat surie ka porpor oiv, eiekesen egie mo gi ta suvu mienarouk.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Nga ta rakot nge menise surie mi sana mi vunan mi Pakpak Leong ta vakokoit malan ne, ‘O lalaron mi aor molous, kap va mi tienebeir ni varam. Kap va mi varam ngan mi vinavinar’ O kap nga nemei nia me kukuo mi kulou duis i matan e Raban, eiekesen bu mei tsokor.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Samo ken sar madar tovtov e Ioanes mi ka ni sinusuruiv gi nga nemei se Iesu nge vosuoreie, “Surie misa egei ma bu Parisaio gei ko vorvor, eiekesen ke sar madar tovtov gi kap ko vorvor?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 E Iesu a nga kuil nama, “Ken sar vasier mi ka rei vour, gi ta kap oit nia masitinoiv sien va ta ngas mon meie gie. Eiekesen mi ra ta beit, va gi ta kir tsana ine mi ka rei vour i kotubugie. Io, gi ta nangba so vorvor.”
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 “Kap ka mei a ko dekitie ka poko lavlav vour ta kap ngas suok si ka lavlav kebeir, simi vunan ian mi poko lavlav vour ta suok nge tsana mi kadeir ta leong.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Ma a kap buer ka mei a ko soe teir dangi vain vour i aron bu utut kebeir gi ta tsana nge piripiri vinavinar. Sien va gi ta tsang malan ngan, bu utut gi ta puor kapot, ma mi dangi vain ta puos ririv ma bu utut gi ta tsak. Eiekesen, gi ko soe terie mi dangi vain vour i aron bu utut vour, terengien eguor kokouk guor ta mang mon kalei.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Sien e Iesu ta ngas nga vor ve vokovokokotie ine bu nama, mi muomuo simi vona rengeir sibu Iuda a nga nemei ma a nga sege pukupukukaek i matan ma a nga pevien, “E natung vevien ine mo a ba maet. Eiekesen, nemei nge me soburo, terengien va ta mang to.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 E Iesu a nga tamtuir ma a nga nomeie ine mi muomuo, ma ken sar madar tovtov gi nga vemuir buer.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Samo mi vevien, ese ta nga suvuon mi mienarouk nia kavakava mi dar sibu avareit mi sinangavur kes ma luo, a nga ka i murien e Iesu. Ma a nga tobelie ken lavlav.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Ine mi vevien a nga vodon i aron ven ne, “Sien va o ta tobelie mo ken lavlav, o ta ketseketseng.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 E Iesu a nga vuvuris nge pare ma a nga pevien, “Natung, kian va e ta vodovodon palan! Ke vodovodon tuktuk a te vatoa no.” Ian ngas te mi vevien a nga ketseketseng si man mienarouk.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Sien e Iesu tate nga so rubukien i aron ken vonuo ian mi muomuo, a nga pare ba ka guor ta nga kuvie ba tatu ngan bu paka miensei ma egie ian gi ta nga ta i babaren mi tetsikevien.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Ma a nga pevien, “Nga tsupek varan mi tetsikevien. Ine mi tetsikevien a kap mesei, a muang mo.” Eiekesen gi si nga vavangiets ngan.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 I murien mi bineit gi tate nga rovotsour i marar, e Iesu a nga rubukien si ken korot mutumutur ian mi tetsikevien ma a nga por ka i riman ma mi tetsikevien a nga tsiktamtuir.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Mi nama surie ine mi kepineits a nga rorongovei sibu enamon kokouk.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Sien e Iesu tate nga veis kovuni en ian, ba kael guor nga vemusurie, ma guor nga koupkoup, “Tovie gor, Natuon e Davit!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Sien e Iesu tate nga so rubukien i aron mi vonuo, ian ba kael guor nga nemei seie, ma a nga vosuoreie guor, “Ngado vodovodon tuktuk va o oit nia vakalaie bu katsomatangado?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Samo a nga soburo bu katsomataguor nge pevien, “Surie mo kengado vodovodon tuktuk ine ta tsorubeit malan sengado.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Ma bu katsomataguor a nga katsep. E Iesu a nga vengeng vangvangasie guor, “Ngado ta kap pengan ine si ka mei mene.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Eiekesen guor nga rovotsour ma guor nga veis nge vor ve pepengan sibu enamon kokouk misa ta nga tsorubeit seguor.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Sien e Iesu meie ken sar madar tovtov gi tate nga veis rovotsour, mi kulou gi si nga kir terie se Iesu mi ka ese mi tsaka moromoruo ta nga tsegerie nge vara ngong ngan.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Ma sien e Iesu tate nga kareir rivie mi tsaka moromoruo sien, a nangba nga vakaek nge patar. Mi bineit gi nga kudier tsak ma gi nga pevien, “Kap ka kepineits malan ne gei nga pare i Israel oit nevere.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Eiekesen bu Parisaio gi nga pevien, “Eie a kareir rivie bu tsaka moromoruo ngan mi ngesengesien mi kovan bu tsaka moromoruo.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 E Iesu a nga veisngie bu taon ma bu enamon kokouk. Ma a nga vavasengei i aron kegi sar vona rengeir bu Iuda. Ma a nga vavatei ngan mi Banga Vinavatei surie ken sinavei nia vuor e Raban, ma a nga vatoa bu tamat mienarouk sibu suasuada mienarouk.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Sien e Iesu ta nga pare mi bineit, a nga tovie gie, simi vunan gi nga mon ngan mi mientou ma mi masitinoiv malan bu sipsip kap magi ka ka nennei.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Samo e Iesu a nga oeng si ken sar madar tovtov, “Mi nginonginou tate komois a palan beitsak, eiekesen mi kulou ni tsientsang nia por nginonginou i tau a kap palan.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Nga ta nongie e Taman mi tau ian tate komois va ta turan mi kulou ni tsientsang nia por nginonginou si ken tau.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.