Mateus 14
Mi Namani Tino (TBF) vs BKJ
1 Ian sibu ra e Erot, mi kovakova ka leong simi enamon i Galili, a nga rongomie mi vinavatei surie e Iesu.
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 Ma a nga pevien si ken sar ka ni tsientsang, “A tuktuk te, ine arie e Ioanes mi ka ni sinusuruiv. A te buer to muerengei simi miensei! Arie mi vunan a suvuon mi ngeisngeis nia tsana bu kepineits ni vovokudier.”
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 — ausente —
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 E Erot a nga lalaro kenvamate e Ioanes, eiekesen a nga motovan mi kulou, simi vunan gi nga telekiran va e Ioanes eie mi propet.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Simi nginou nia barabaramatan ken kienakav e Erot, e natuon vevien e Erodias a nga sieng i matan bu vasier ma a nga varese beitsak e Erot.
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 Arie mi vunan e Erot a nga vakavakariem nia terie sien ka sana kepineits ta nga nongie.
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 E kinan ine mi tosuor, a nga oeng ka i aron ngan misa va ta nga nongie. Io, a nga oeng se Erot, “Ine ngas te, e ta terie seou mi kovan e Ioanes mi ka ni sinusuruiv i aron ka leisleis.”
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Ine mi kovakova ka leong a nga aor tsak, eiekesen surie ken vakavakariem ta nga tsana i matan ken sar vasier, a nga terie mi nama ngeisngeis nia tsang vaotie ken nono ine mi tosuor.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Io, a nga turan bu mei nia ra kitip tsana mi kovan e Ioanes i aron mi vona vinatoreis.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Gi nga vuotie mi kovan i aron mi leisleis nge ra vetserie ine simi tosuor, ma a nga sor rakot ngan se kinan.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Ken sar madar tovtov e Ioanes gi nga nemei nge me poro mi piripirien. Ma gi nga ra puonongie. Samo gi nga rakot nge ra pengan se Iesu.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Sien e Iesu ta nga rongomie misa ta nga tsorubeit se Ioanes, a nga sorvekena gie nge kesie mi galeu eie kesen rakot simi korot ta nga menemenen. Sien mi kulou gi ta nga rongovan va e Iesu a nga ka galeu, mi kulou gi nga veis vemusurie kovuni si kegi sar taon ka i sar.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Sien e Iesu tate nga so tsaer, a nga pare mi bineit leong ma a nga tovie gie nge vatoa gie si magi sar mienarouk.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 Sien tate nga reivreiv seserigo, ken sar madar tovtov gi nga nemei sien nge vosuoreie, “Ine mi korot a mon peken bu enamon, ma a te vatvatta ngingi. Turan mi bineit muerengei, terengien gi ta veis rakot sibu enamon ma gi ta mang ra vorie magi kavo nginonginou.”
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 E Iesu a nga kuil nama segie, “Gi ta kap veis. Enga ngas te nga ta tabarie gie.”
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Gi nga kuil nama, “Giet suvuon mo ba tsoik napaririem ma ba ie luo meses.”
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 A nga pevien, “Nga me terie gie seou.”
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Ma a nga oeng simi kulou va gi ta nga mogos i keim simi potpotbor. A nga poro ba tsoik napaririem ma ba ie meses ma a nga dedeng kien i kur simi rangit nge vatamase gie. Ma a nga potakie bu tsoik. Samo a nga terie gie sibu madar tovtov nia tabarie mi bineit.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Egie kokouk gi nga ngou nge ti. Ma bu madar tovtov gi nga vuotie bu leke mi sinangavur kes ma luo ngan bu kepide nginonginou.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Mi aesaes simi kulou gi ta nga ngou a nga oit malan bu sinangavur mi napaririem soloba (5,000). Ma gi kap nga ase mi langei ma bu natu madar.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Samo e Iesu a nga oeng si ken sar madar tovtov va gi tate nga ka galeu nge muo rakot simi bienangaev ka nikot simi barateis. Ma eie va ta be nga mon nge vavasie mi bineit.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 I murien tate nga ture vavasie gie, a nga veis kien i gegen mi pout eie kesen nia ra no. Sien tate nga reivreiv seserigo, eie kesen mo a te nga mon.
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 Eiekesen gi te nga mon i pek sorvekenan i koen. Ma mi galeu a nga vosuvosuvie sibu naov simi vunan gi nga samsuoeie mi mour.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Simi to vagoso ador tate nga ta, e Iesu a nga veis i popon mi barateis beit segie.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Sien bu madar tovtov gi ta nga pare e Iesu ta nga veis i popon mi barateis, gi nga motou, ma gi nga pevien “Mi tonuo nikot!” Ma gi nga koup ngan mi mientou.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Eiekesen e Iesu a nga oeng lalapus segie, “Bu aronga ta menemenen! Arie eou mo. Kian va nga ta motou.”
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 E Petro a nga pevien, “Mi Nguts! Sien va arie evoi mo, oeng seou va o ta veis rakot sevoi i popon mi barateis.”
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 E Iesu a nga pevien, “Nemei.”
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Eiekesen sien ta nga pare mi mour, a nga motou ma a nga vakaek nge luluis. Ma a nga koup, “Mi Nguts, kulie iou!”
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Puk lalapus mo e Iesu a nga tsotsokan mi riman nge takivan, ma a nga pevien, “Ke vodovodon tuktuk a lili mo. Surie misa e ta basbaslieng?”
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Sien guor ta nga ka simi galeu, mi mour a nga voto.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Samo egie ian gi ta nga mon i aron mi galeu, gi nga rangarie nge pevien, “A tuktuk rovoriu, evoi e Natuon e Raban.”
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Sien gi tate nga tsourarak, gi nga so tsaer i Genesaret.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Ma sien mi kulou ian en gi ta nga kielala va e Iesu, gi nga vavasie mi nama rakot sibu enamon ververiris. Mi kulou gi nga kerie kegi sar tamat mienarouk nemei sien.
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 Ma gi nga no masitinoiv va ta nga sunuir ngan bu tamat mienarouk va gi ta nga tobelie mo mi tangatson man tsetstseik, ma egie ese gi ta nga tobelie, gi nga ketseketseng si magi sar mienarouk.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.