Mateus 13
Mi Namani Tino (TBF) vs NAA
1 Ian simi ra, e Iesu a nga rovotsour simi vonuo nge ra mogos i gegen mi barateis i Galili.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Mi bineit leong gi nga beit viririsie e Iesu. Samo a nga kesie mi galeu nge mogos i popon. Ma mi bineit gi nga tuir i koen.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Io, a nga vokokotie segie bu kepineits palan ngan mi nama puppuo. A nga pevien, “Nga rorong! Mi ka tsuotstsuor a nga ra rivie ken sar pi ei.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Sien ta nga rivie bu pi ei, bu pei mene gi nga kor i gegen mi baiveisveis ma bu ma gi nga nemei nge nganie gie.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Bu pi ei mene gi nga kor i popon mi popopeliets ivie mi pier a kap nga leong en. Bu pei gi nga tsutsuleik lalapus simi vunan mi pier a nga lili mo.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Eiekesen sien mi matanias ta nga par, bu ei tsuotstsuor gi nga bileits nge bukuk simi vunan a kap kavo uvigie.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Bu pi ei mene gi nga kor i kinorotuon bu suo tsotso. Ine bu suo tsotso gi nga to leong ma gi nga pipitsie bu ei tsuotstsuor.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Bu pei mene, gi nga kor simi banga pier. Gi nga to leong nge vua nge vuovuo. Bu mene keskes gi nga vua ngan bu vuovuo a nga oit mi sinangavur kes koboit (100), bu mene a nga oit bu sinangavur napaririem potsu kes ma bu mene a nga oit ba sinangavur tour rio misa gi ta nga tsuorkie.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Eie ese ta suvu taterieng ta rorong.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ken sar madar tovtov e Iesu gi nga nemei ma gi nga vosuoreie, “Surie misa e ta vakokoit rakot simi kulou ngan bu nama puppuo?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 E Iesu a nga kuil nama, “E Raban a te nga terie senga mi sinavei nia telekiran bu kepineits mumuningei surie ken mangmagoso Nguts, eiekesen segie a kap.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Io, segie ese gi ta tor surie kong sar vinasengei, e Raban ta buer veleongtie kegi sinavei. Ma gi ta vous ngan mi sinavei. Eiekesen segie ese gi ta kap lalaron nia tor surie kong sar vinasengei, misasien kegi puk sinavei ta lili, e Raban ta por tsana segie.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 O vokokotie segie bu kepineits ngan mi nama puppuo, simi vunan,
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Ine mi sinavigie gi vara tuktuk ngan ken nama peteteir e Isaia mi propet ian ta pevien,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Surie bu arogie ine mi kulou a te teng,
15 Porque o coração deste povo
16 Eiekesen nga ta ngas res simi vunan bu katsomatanga gi dengarie ma bu tateringanga gi rongomie.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 O oeng tuktuk senga, palan bu propet ma bu ka gi ta duis i matan e Raban, gi nga lalaron beitsak nia dengarie nge rongomie misa nga tate dengarie nge rongomie, eiekesen gi kap nga oit.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Io, nga rong poro misa man vuevue man nama puppuo mi ka tsuotstsuor.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Sien va ka mei ta rongomie mi nama surie ken mangmagoso Nguts e Raban ma a kap katsep sien, mi Tsaka Ka ta nemei nge tsang rivie misa gi tate nga tsuorkie i aron. Ine arie a malan mi pei ta nga kor simi baiveisveis.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Bu pei gi ta nga kor i popon mi popopeliets, a malan egie ese gi ta suvuon mi nama ngan mi nires sien va gi ta rongomie.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Eiekesen ine mi nama a kap peuk i mendien ken tino ine mi ka, ma a mon lili mo. Sien va ka putu o, ka vinekikin ta beit sien surie ine mi nama, ine mi ka ta kor lalapus.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Bu pei gi ta nga kor i kinorotuon bu suo tsotso, a malan mi mei ese ta rongomie mi nama, eiekesen man sar aor tsak ine mi tino ma bu lalaron ni suvuram ta pipitsie ine mi nama ma ta tsana va ta kap vua.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ma bu pei gi ta nga kor simi banga pier, a malan mi kulou gi ta rongomie mi nama ma gi ta katsep sien. Gi ta vua nge vuovuo. Bu mei keskes segie gi ta vua nge vuovuo ta oit mi sinangavur kes koboit (100), bu mei mene ta oit bu sinangavur napaririem potsu kes, ma bu mei mene buer ta oit ba sinangavur tour rio misa gi tate nga tsuorkie.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 E Iesu a nga vokokotie mi nama puppuo mene malan ne, “Mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi ka ta nga tsuorkie bu banga pi ei si ken tau.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Sien bu mei kokouk gi tate nga muang, man matakorot a nga nemei nge tsuorkie mi tsaka uotuot i kotubuon bu wit, ma a nga veis sorvekenan ine mi tau.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Sien bu wit gi tate nga to leong nge vua, ine bu tsaka uotuot buer gi te nga to leong.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 “Ken sar petspets ine mi ka ken tau, gi nga ra vosuoreie ven ne, ‘Ka leong! Vasa, e kap nga tsuorkie bu banga pi ei mo i aron ke tau? Ine bu tsaka uotuot, ivie gi kovuni en?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 “Mi ka ken tau a nga kuil nama, ‘Ka matakorot a tsana ine.’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 “A nga kuil nama, ‘A kap, simi vunan sien va nga ta tet rivie bu tsaka uotuot, nga ta masi tet rivie meie ngan bu wit buer.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Nga ta sunuir va eguor kokouk guor ta to oit simi ra nia kakarie mi tau. Io, sien mi ra nia kakarie mi tau ta beit, o ta oeng simi kulou nia kakarie mi tau va gi ta muna tet rivie bu tsaka uotuot nge pokotsie gie sibu pokpok ma gi ta tunie gie. Samo nga ta ba kakarie bu wit nge terie i aron kong vonuo teteir nginonginou.’”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 E Iesu a nga vokokotie segie mi nama puppuo mene malan ne, “Mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi ka ta nga poro mi pi mastat nge ra tsuorkie si ken tau.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Misasien ine mi pei a lili beitsak sibu pei kokouk, sien va ta to leong, ta rio bu tsientsuor kokouk i aro tau, ma ta tsorubeit mi ei leong ivie bu ma simi mariu gi ta me tou sibu rakarakan.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 E Iesu a nga vokokotie segie mi nama puppuo mene buer. “Mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi vevien ta nga poro mi puk iis nge leik meie ngan ba puol plaua tuir oit ine mi plaua kokouk a nga popoek.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 E Iesu a nga vokokotie ine bu kepineits kokouk simi bineit ngan mo bu nama puppuo.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 A nga vakokoit malan ne nia vara tuktuk ngan mi sana mi propet ta nga vokokotie,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Samo a nga sorvekenan mi bineit ma a nga rubukien simi vonuo. Ken sar madar tovtov gi nga nemei sien ma gi nga pevien, “Palsie segei man nama puppuo mi tsaka uotuot ta to simi tau.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 E Iesu a nga kuil nama, “Mi mei ese ta tsuorkie bu banga pi ei arie e Natuon mi Ka.
37 E Jesus respondeu:
38 Mi tau arie mi mangmagoso enaenamon ma bu banga pi ei a tourtelekiran bu mei gi ta mon i aron ken mangmagoso Nguts e Raban. Bu tsaka uotuot arie egie bu natuon mi Tsaka Ka.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Ma mi matakorot ese ta tsuorkie gie arie mi kovan bu tsaka moromoruo. Mi ra nia kakarie mi tau arie man votovoto mi mangmagoso enaenamon. Ma mi kulou tsientsang nia por nginonginou i tau arie bu angelo.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Malan mo gi ta tet rivie nge tunie bu tsaka uotuot simi leing, ta so kokouk si man ra vekvekitip mi mangmagoso enaenamon.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 E Natuon mi Ka ta so turan ken sar angelo ma gi ta so vitseir rivie egie ese gi ta vokorongie mi kulou simi sinavei tsokor ma egie ese gi ta tsana bu sinavei tsokor si ken mangmagoso Nguts e Raban.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Gi ta tomeka gie i aron mi leing leong ivie va gi ta so tata nge vengvengio en bu rivogie.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Samo mi kulou gi ta duis i matan e Raban gi ta so rar malan mi matanias si ken mangmagoso Nguts e Tamagie. Eie ese ta suvu taterieng ta rorong.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 E Iesu a nga vor ve vakvakokoit, “Mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi ka ta nga neis vorotan mi mos ta nga mumuningei i aron mi tau ma a nga puonongie te buer. Io, si ken nires a nga muerengei nge poro ken sar kepineits kokouk ma a nga verikuil ngan nge lakep. Ma a nga ra voir tsana ian mi tau.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Ma buer, mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi ka suvuram ta nga vorotan mi banga re.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Io, sien tate nga ra neis vorotan ian mi banga re matkalei beitsak, a nga muerengei nge poro ken sar kepineits kokouk ma a nga verikuil ngan nge lakep. Ma a nga ra voir tsana ine mi banga re.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Ma buer, mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi kulou vongovongon gi ta nga nun ngan kegi sar ben i rou ma bu suasuada ie gi nga me tuveir sien.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Sien mi ben tate nga vous nge ie, mi kulou vongovongon gi te nga te vatare i koen. Samo gi nga mogos nge vierta gie bu ie. Gi nga terie bu ie kalei sibu leke, ma gi nga tomekan bu ie tsak.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Ine arie vasa ta so ven simi ra vekvekitip si man votovoto mi mangmagoso enaenamon. Bu angelo gi ta nemei ma gi ta vierta gie bu tsaka mei sorvekenan bu mei gi ta duis i matan e Raban.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Ma gi ta tomeka gie simi leing leong ivie va gi ta tata nge vengvengio en bu rivogie.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 E Iesu a nga vosuoreie gie, “Vasa, nga katsep ine sibu kepineits?”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Samo e Iesu a nga oeng segie, “Io, bu vavvasengei kokouk sibu vinuor gi tate tsorubeit mi kulou nia vemusurie ken sar vinuor e Raban, a malan mi mei ese ta sor vorotsoruo bu kepineits vour ma bu kepineits kebeir si ken vonuo teteir kepineits.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Sien e Iesu tate nga vakokoit vaton ine bu nama puppuo, a nga sorvekenan ian mi enamon.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Ma a nga muerengei rakot si ken enamon i Nasaret. Io, e Iesu a nga vakaek nge vavasengei i aron kegi vona rengeir bu Iuda, ma egie ese gi ta nga rongomie gi nga kudier. Gi nga pevien, “Ine mi ka ivie a poro en ine mi banga vienviendon ma mi ngeisngeis nia tsana bu kepineits ni vovokudier?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Giet si kia va eie mo e natuon mi ka tsangtsang vonuo ma e kinan e Maria, ma bu kasien, e Iakobo, e Iosep, e Simon, ma e Iudas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ma bu vevinen buer ine gi mon meie giet. Ma ine mi ka ivie a mang poro en ine bu kepineits?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Ma gi nga mekitsan e Iesu.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Ma a kap nga tsana kavo kepineits ni vovokudier palan en, simi vunan gi kap nga vodovodon tuktuk sien.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.