Marcos 1
Mi Namani Tino (TBF) vs ACF
1 Ine arie man tsuoktsuok vakaek mi Banga Vinavatei surie e Iesu Karisito e Natuon e Raban.
1 Princípio do Evangelho de Jesus Cristo, Filho de Deus;
2 E Isaia mi propet a nga vataro ven ne simi Pakpak Leong,
2 Como está escrito nos profetas: Eis que eu envio o meu anjo ante a tua face, o qual preparará o teu caminho diante de ti.
3 “Mi inan mi ka a koupkoup pevien simi beir,
3 Voz do que clama no deserto: Preparai o caminho do Senhor, Endireitai as suas veredas.
4 Io, e Ioanes a nga beit ine simi beir nge tsana mi sinusuruiv. Ma a nga vavatei va mi kulou gi ta mang nga vodon vuris nge por sinusuruiv terengien va e Raban ta mang vodon rivie kegi sar sinavei tsokor.
4 Apareceu João batizando no deserto, e pregando o batismo de arrependimento, para remissão dos pecados.
5 Mi kulou kokouk kuvu i Ierusalem ma sibu enamon kokouk i Iudea gi nga beit seie. Ma gi nga vakokoit katsep ngan kegi sar sinavei tsokor. Ma e Ioanes a nga tsana mi sinusuruiv segie simi da i Ioridan.
5 E toda a província da Judéia e os de Jerusalém iam ter com ele; e todos eram batizados por ele no rio Jordão, confessando os seus pecados.
6 E Ioanes a nga ko tsekie man tsetstseik gi ta nga tsana ngan mi vuruvuru kamel ma a nga ko verevere ngan mi piripiri vinavinar, ma man nginonginou, mi tsiko ma mi masiu.
6 E João andava vestido de pêlos de camelo, e com um cinto de couro em redor de seus lombos, e comia gafanhotos e mel silvestre.
7 Ma ine arie ken vinakokoit vavakatsep, “Mi ka va ta vemusurie iou, eie a ngeisngeis rio iou. O kap kalei oit nia korgout nge ruobatie mi suo si man ba poppop.
7 E pregava, dizendo: Após mim vem aquele que é mais forte do que eu, do qual não sou digno de, abaixando-me, desatar a correia das suas alparcas.
8 O tsana mi sinusuruiv senga ngan mi da, eiekesen, eie ta tsana mi sinusuruiv senga ngan mi Moromoruo Tamat.”
8 Eu, em verdade, tenho-vos batizado com água; ele, porém, vos batizará com o Espírito Santo.
9 Ian sibu ra, e Iesu a nga kovuni i Nasaret simi enamon leong i Galili, ma a nga por sinusuruiv se Ioanes simi da i Ioridan.
9 E aconteceu naqueles dias que Jesus, tendo ido de Nazaré da Galiléia, foi batizado por João, no Jordão.
10 Duis sien e Iesu ta nga kien beit simi da, a nga pare mi rangit a nga katsep ma mi Moromoruo Tamat a nga peuk i popon malan mi buen.
10 E, logo que saiu da água, viu os céus abertos, e o Espírito, que como pomba descia sobre ele.
11 Ma mi ien kuvu simi rangit a nga pevien, “Evoi e natung, o tovie no. Ma o resmata no beitsak.”
11 E ouviu-se uma voz dos céus, que dizia: Tu és o meu Filho amado em quem me comprazo.
12 Ian ngas te, mi Moromoruo Tamat a nga turan e Iesu rakot simi beir.
12 E logo o Espírito o impeliu para o deserto.
13 Ma e Iesu a nga mon simi beir bu ra ba sinangavur voveit ma e Satan a nga konon. A nga mon meie bu vinavinar tso ma bu angelo gi nga perngan e Iesu.
13 E ali esteve no deserto quarenta dias, tentado por Satanás. E vivia entre as feras, e os anjos o serviam.
14 I murien gi tate nga vurukude e Ioanes simi vona vinatoreis, e Iesu a nga rakot i Galili ma a nga vavatei ngan man Banga Vinavatei e Raban.
14 E, depois que João foi entregue à prisão, veio Jesus para a Galiléia, pregando o evangelho do reino de Deus,
15 A nga pevien, “A te beit nangba mi keipkepide ra e Raban ta nga vile. Mi ra va e Raban ta vuor a te vatavatat. Nga vodon vuris nge vodovodon tuktuk simi Banga Vinavatei!”
15 E dizendo: O tempo está cumprido, e o reino de Deus está próximo. Arrependei-vos, e crede no evangelho.
16 Sien e Iesu ta nga vor ve veisveis i gegen mi barateis i Galili, a nga pare ba baser kasien e Simon ma e Andre guor ta nga tomekan mi ben simi barateis, simi vunan eguor ba ka vongovongon.
16 E, andando junto do mar da Galiléia, viu Simão, e André, seu irmão, que lançavam a rede ao mar, pois eram pescadores.
17 Ma e Iesu a nga oeng seguor, “Ngado nemei nge vemusurie iou. Ma o ta me veseveie ngado nia vangoda mi kulou.”
17 E Jesus lhes disse: Vinde após mim, e eu farei que sejais pescadores de homens.
18 Ian ngas te, guor nga sorvekenan keguor sar ben ma guor nga vemusurie e Iesu.
18 E, deixando logo as suas redes, o seguiram.
19 Sien tate buer nga veis rakot i pek lili, e Iesu a nga pare e Iakobo ma e Ioanes, ba natuon e Sebedi, i popon mi galeu guor ta nga name kegi sar ben.
19 E, passando dali um pouco mais adiante, viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que estavam no barco consertando as redes,
20 Ian ngas te, a nga kukuo guor ma guor nga sorvekenan e Sebedi e tamaguor i aron mi galeu meie bu petspets nia tsatsang suri lakep. Ma guor nga vemusurie.
20 E logo os chamou. E eles, deixando o seu pai Zebedeu no barco com os jornaleiros, foram após ele.
21 Gi nga rakot i Kapernaum. Ma simi Rangi Minaes tate nga beit, e Iesu a nga rubukien simi vona rengeir sibu Iuda ma a nga vakaek nge vavasengei.
21 Entraram em Cafarnaum e, logo no sábado, indo ele à sinagoga, ali ensinava.
22 Mi kulou gi nga kudier si ken sar vinasengei, simi vunan a nga vavasengei segie malan mi ka ta suvu ngeisngeis, ma a kap nga malan bu vavvasengei sibu vinuor se Moses.
22 E maravilharam-se da sua doutrina, porque os ensinava como tendo autoridade, e não como os escribas.
23 Ian ngas te, i aron kegi vona rengeir, mi ka mi tsaka moromoruo ta nga tsegerie a nga koup leong,
23 E estava na sinagoga deles um homem com um espírito imundo, o qual exclamou,
24 “Misa e lalaro tsana segei, Iesu kovuni i Nasaret? Vasa, e nemei nia me voguersa gei? O telekiran va evoi ese. Evoi ken Ka Tamat e Raban!”
24 Dizendo: Ah! que temos contigo, Jesus Nazareno? Vieste destruir-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus.
25 E Iesu a nga patsarie, “Bong! Rovotsour sorvekenan ine mi ka!”
25 E repreendeu-o Jesus, dizendo: Cala-te, e sai dele.
26 Mi tsaka moromoruo a nga tomeke vuturungie nge vedederie ine mi ka ma a nga koup leong nge rovotsour sorvekenan.
26 Então o espírito imundo, convulsionando-o, e clamando com grande voz, saiu dele.
27 Mi kulou gi ta nga mon i aron mi vona rengeir gi nga kudier tsak nge vevuor i kotubugie nge pevien, “Mi sana ine? A vavasengei meie ngan mi ngeisngeis! Ma a terie mi nama ngeisngeis buer sibu tsaka moromoruo ma gi rorong sien.”
27 E todos se admiraram, a ponto de perguntarem entre si, dizendo: Que é isto? Que nova doutrina é esta? Pois com autoridade ordena aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!
28 Ma man vinavatei e Iesu a nga puorkan lalapus te sibu enamon kokouk i Galili.
28 E logo correu a sua fama por toda a província da Galiléia.
29 Duis sien e Iesu ma ken sar madar tovtov gi tate nga sorvekenan ine mi vona rengeir, gi nga nomeie e Iakobo ma e Ioanes rakot si ken vonuo e Simon ma e Andre.
29 E logo, saindo da sinagoga, foram à casa de Simão e de André com Tiago e João.
30 Ken koko e Simon a nga mutur simi tsur ngan mi mienarouk mi kuirkuir rarap. Ma gi nga pengan se Iesu ine mi vevien.
30 E a sogra de Simão estava deitada com febre; e logo lhe falaram dela.
31 Io, e Iesu a nga rakot sien ma a nga por ka i riman nge kulie nia tsuok vogosongie. Io, mi kuirkuir rarap a nga sorvekenan ine mi vevien ma a nga tsang nginonginou niagie.
31 Então, chegando-se a ela, tomou-a pela mão, e levantou-a; e imediatamente a febre a deixou, e servia-os.
32 Sien tate nga reivreiv seserigo, bu mei gi nga kir nemei ngan se Iesu bu tamat mienarouk ma bu mei bu tsaka moromoruo ta nga tsegerie gie.
32 E, tendo chegado a tarde, quando já se estava pondo o sol, trouxeram-lhe todos os que se achavam enfermos, e os endemoninhados.
33 Bu mei kokouk ian simi taon gi nga beit kouk simi matavanuo.
33 E toda a cidade se ajuntou à porta.
34 Ma e Iesu a nga vatoa palan segie gi ta nga suvuon bu suasuada mienarouk. Ma buer a nga kareir rivie palan bu tsaka moromoruo, eiekesen a kap nga sunurie bu tsaka moromoruo va gi ta nga vakokoit simi vunan gi nga telekiran va Eie ese.
34 E curou muitos que se achavam enfermos de diversas enfermidades, e expulsou muitos demônios, porém não deixava falar os demônios, porque o conheciam.
35 Simi to vagoso ador, e Iesu a nga pan tamtuir nge sorvekenan mi vonuo ma a nga rakot simi korot menemenen nge ra no en.
35 E, levantando-se de manhã, muito cedo, fazendo ainda escuro, saiu, e foi para um lugar deserto, e ali orava.
36 E Simon ma bu palapalan gi nga veis nge ra nesie.
36 E seguiram-no Simão e os que com ele estavam.
37 Ma sien gi tate nga ra vorotan, gi nga oeng sien, “Bu mei kokouk gi nesie no!”
37 E, achando-o, lhe disseram: Todos te buscam.
38 E Iesu a nga kuil nama, “Giet ta rakot si kavo enamon mene vatavatat, terengien va o ta mang ra vavatei en buer. Arie mi vunan o ta nga nemei.”
38 E ele lhes disse: Vamos às aldeias vizinhas, para que eu ali também pregue; porque para isso vim.
39 Ma a nga veis ververiris i Galili kokouk nge vavatei i aron bu vona rengeir sibu Iuda ma a nga kareir rivie bu tsaka moromoruo.
39 E pregava nas sinagogas deles, por toda a Galiléia, e expulsava os demônios.
40 Mi ka ta nga suvuon mi mienarouk lepra a nga nemei se Iesu nge sege pukupukukaek ma a nga no masitinoiv sien. “Sien va e ta sunuir, e ta oit nia vara melemelen nge iou.”
40 E aproximou-se dele um leproso que, rogando-lhe, e pondo-se de joelhos diante dele, lhe dizia: Se queres, bem podes limpar-me.
41 E Iesu a nga tovie beitsak ma a nga soburo ngan mi riman. Ma a nga pevien ne, “O sunuir, e ta melemelen!”
41 E Jesus, movido de grande compaixão, estendeu a mão, e tocou-o, e disse-lhe: Quero, sê limpo.
42 Ian ngas te mi mienarouk lepra a nga voto ine simi ka ma a nga tsorubeit melemelen.
42 E, tendo ele dito isto, logo a lepra desapareceu, e ficou limpo.
43 Ma e Iesu a nga ture vavasie meie ngan mi nama ngeisngeis malan ne,
43 E, advertindo-o severamente, logo o despediu.
44 “Kian va e ta so pepengan ine mi kepineits si ka mene. Eiekesen, e ta so rakot nge vasanga no simi prist, ma e ta ra terie mi tienebeir nia vara tuktuk nge no i matan bu mei va e te melemelen, malan e Moses ta nga vokokotie.”
44 E disse-lhe: Olha, não digas nada a ninguém; porém vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
45 Ma ine mi ka a nga veis, eiekesen a nga vakaek nge vavatei ngan misa e Iesu ta nga tsana sien. Surie ine, e Iesu a kap ba nga oit nia rubukien si ka taon i matan mi lobaram. Io, a te nga ko mon mo sibu korot beir. Eiekesen mi kulou kovuni sibu enamon kokouk gi ngas nga ko nemei sien.
45 Mas, tendo ele saído, começou a apregoar muitas coisas, e a divulgar o que acontecera; de sorte que Jesus já não podia entrar publicamente na cidade, mas conservava-se fora em lugares desertos; e de todas as partes iam ter com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.