Mateus 8
New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs NTLH
1 Cabero ʉ̃taʉ bui cãnacʉ carui aájupʉ Jesu. To bairo cʉ carui aáto camaja capãarã cʉ caʉjayuparã.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 To bairo na caʉja aáto jĩcaʉ caajeri boaʉ cʉ tʉpʉ caejayupʉ. Eja, rʉpopatua tuatu cumu eja, Jesure cʉ cajeni nʉcʉbʉgoyupʉ: —Ʉpaʉ, mʉ cabooata yʉ caboarijere mʉ yaá majii, cʉ caĩ jeniñupʉ.
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 To bairo cʉ caĩro Jesu cʉ wamore ñiga peori cʉ capañañupʉ. Cʉ paña: —Mʉ yʉ yaágʉ. Mʉ caboarije yatigaro. To bairo cʉ caĩ pañarona nemoo cʉ caboarije cayati peticoajupe yua.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 To bairo cʉ cañuuro: —Aperãre mʉ caboarije cayatiro na buioquẽja mai. Dio wii macacʉ sacerdote tʉpʉ aácʉja. Aá, mʉ canetoejere cʉ iñoʉja. Cʉ iñoo, topʉ Moisé ãnacʉ cʉ cajoo rotiriquere apeye uniere Diore cʉ jooya. To bairo mʉ cáto to cõona camaja mʉ canetoejere tʉjʉ majigarãma, cʉ caĩñupʉ Jesu caajeri boabatacʉre.
4 Então Jesus lhe disse:
5 Cabero Capernaum na caĩri macapʉ caejayupʉ Jesu. Capernaupʉ cʉ caejaro romano majocʉ polisía maja ʉpaʉ Jesu tʉpʉ caejayupʉ.
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 Cʉ tʉpʉ eja: —Ʉpaʉ, yʉ paabojari majocʉ yʉ ya wiipʉ yojami. Seeto tamʉobacʉ aá majiquẽemi, cʉ caĩñupʉ Jesure.
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 To bairo cʉ caĩro: —Cʉ riayere cʉ yʉ netooʉ aágʉ, cʉ caĩñupʉ Jesu romano majocʉre.
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo maca cʉ caĩñupʉ polisía maja ʉpaʉ: —Ʉpaʉ, yʉ ya wiipʉ mʉ yʉ jãa roti majiquẽe, caroti majuʉ mʉ cãno maca. To bairi atopʉ ãcʉna mʉ carotirije mena cʉ riaye netooña, yʉ tʉpʉ aáquẽcʉna. To bairo mʉ caĩ wadaro netogaro cʉ cariaye cʉtie yʉ paa coteri majocʉre, cʉ caĩñupʉ Jesure.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 —Yʉa apeĩ ʉpaʉ ẽoro macacʉ yʉ ã, aperã polisía majare nare carotii anibacʉ quena. To bairi jĩcaʉ polisía yʉ ẽoro macacʉre, “Aácʉja,” cʉ yʉ caĩro aáboʉmi. Apeĩre, “Adʉja,” cʉ yʉ caĩro, atíboʉmi. Yʉ paabojari majocʉre apeye uniere cʉ yʉ cáti rotiro yʉ átibojami. To bairi mʉ maca caroti maji majuʉ aniri cʉ cariaye cʉtiere netoo rotiya yʉ tʉpʉ aáquẽcʉna, Jesure cʉ caĩñupʉ.
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 To bairo cʉ caĩro: —¡Abʉma! caĩñupʉ Jesu cʉ̃re caʉjarãre. —Ani polisía maja ʉpaʉ romano yaʉ seeto yʉre catʉgooña nʉcʉbʉgoʉ ãmi. Cʉ̃re bairo seeto yʉre catʉgooña nʉcʉbʉgorã maama Israel macana, caĩñupʉ Jesu cʉ̃re caʉjarãre.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 —To bairi aperã capãarã judío maja cãniquẽna ani polisía maja ʉpaʉre bairo yʉre caapiʉjarã anigarãma. Na quena nipetiro macana judío maja aniquetibana quena Dio tʉpʉ Ʉpaʉ cʉ cãnopʉ anigarãma. Topʉ ãnaa mani judío maja menana caʉga ruirã anigarãma. To bairi na quena mani judío maja mani ñicʉ Abraham tirʉmʉpʉ macacʉ mena, cʉ macʉ Isaá mena, cʉ pãrami Jacobo mena ʉga ruigarãma, judío maja aniquetibana quena.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Aperã maca judío maja cãna anibana quena Dio tʉpʉ Ʉpaʉ cʉ cãnopʉ cáaáboparã aáquetigarãma, yʉre api nʉcʉbʉgoquetibana. To bairi nare Dio tʉpʉ cáaáquẽnare apero maca na regʉmi Dio canaitĩaropʉ, Dio na cʉ capopiyeyeri paʉpʉ. Topʉ seeto majuu tʉgooñarique pai otigarãma seeto majuu tamʉobana, na caĩñupʉ Jesu.
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 To bairo cʉ̃re caʉjarãre ti wamere na ĩ yaparo: —Tunu aácʉja, cʉ caĩñupʉ polisía maja ʉpaʉre. —“Catigʉmi yʉ paa coteri majocʉ Jesu cʉ cariaye cʉtiere cʉ caneto rotirona,” yʉ mʉ ĩ tʉgooña nʉcʉbʉgowʉ, cʉ caĩñupʉ Jesu. —To bairi yʉ mʉ caĩ tʉgooña nʉcʉbʉgori wamere bairona to baiato, cʉ caĩñupʉ Jesu. To bairo cʉ caĩri paʉna polisía maja ʉpaʉre paa coteri majocʉ cañuucoajupʉ yua.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Jesu cáaájupʉ Pedro ya wiipʉre. Eja, Pedro mañicore co catʉjʉyupʉ bʉgoye mena caria yojaore.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 To bairo co caria yojaro tʉjʉʉ Jesu co wamore capañañupʉ. Cõre cʉ capañarona nemoo canetocoajupe bʉgoye. To bairi cañuopʉ wamʉnʉca, ʉgariquere cʉ capeobojayupo yua.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Canaiori paʉ cãni aáto cʉ tʉpʉ cajee ajuparã capãarã cawãtia cʉnare. Cʉ tʉpʉ nare na cajee ató Jesu wãtiare na cʉ cáaá rotirona cabuticoajuparã. Nipetirã cariayecʉna quenare na cacatioyupʉ.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 To bairo átiri Dio ye quetire buiori majocʉ cãniñaricʉ ocõo bairo Isaía cʉ caĩ ucañarica wamere bairona cájupi Jesu: “Catutuaquẽnare mani átinemomi. Cariayecʉna quenare mani catiomi cʉ majuuna,” caĩ ucayupi Isaía cãniñaricʉ Jesu cʉ cátipere buio jʉgoyeyei.
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Camaja capãarã majuu Jesu tʉ catʉjʉnucu amojoreyuparã. To bairo capãarã majuu na cãno tʉjʉʉ cʉ buerãre: —Ʉtabʉcʉra i nʉgoapʉ mani peña aáparo, na caĩñupʉ.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 To bairo cʉ cáaágari paʉna judío majare cabuei jĩcaʉ Jesu tʉpʉ ejari cʉ caĩñupʉ: —Ʉpaʉ, yʉ quena yʉ aágʉ nipetiro mʉ cáaátopʉ, mʉ mena macacʉ anigʉ, cʉ caĩñupʉ.
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 To bairo cʉ caĩro: —Waibʉcʉrã quena na cãni operi cʉgoma. Minia quena cʉgoma na ria batiri na cãni paʉrire. Yʉ maca camaja tʉpʉ Dio cʉ cajooricʉ anibacʉ quena yʉ yojarica paʉ maa, cʉ caĩñupʉ Jesu. To bairo Jesu cʉ caĩro apii cáaágaquẽjupʉ, Jesure bairo yʉ cãni paʉ maniboro ĩi.
20 Jesus respondeu:
21 Apeĩ Jesure caʉjaʉ jĩcaʉ Jesure cʉ caĩñupʉ: —Ʉpaʉ, mʉ mena macacʉ yʉ anigʉ. Mʉ mena cãnipaʉ anibacʉ quena yʉ pacʉre cʉ cotegʉ cʉ tʉpʉ yʉ anigʉ mai. Cʉ cabai yajiro bero mʉ mena yʉ aágʉ yua, cʉ caĩñupʉ Jesure.
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 To bairo cʉ caĩro: —Nemoona yʉ mena atícoa ajá. Diore caapiʉjagaquẽna cabai yajirãre bairona ãma, Dio tʉpʉ cãniquetiparã aniri. To bairi Diore caapiʉjaquẽna maca na yarã nare bairona Diore cabooquẽnare na coteato, cʉ caĩñupʉ Jesu.
22 Jesus respondeu:
23 Cumuapʉ caeja jãañupʉ Jesu cʉ buerã jãa. Eja jãa, capeña aájuparã yua.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Na capeña aáto ti ra recomaca na caejaro wino seeto capapu ájupe. Wino seeto capapurije mena cumuare cajabe jãa ruugayupe. To bairo to cabaibato quena Jesu canii cájupʉ.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Cʉ buerã cumua caruagaro tʉjʉ acʉari Jesu cacani jañaʉre cʉ cayopioyuparã. —¡Yopiya, jã Ʉpaʉ! ¡Jã netooña! ¡Rua yajigarã mani bai! cʉ caĩñuparã.
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 To bairo na caĩro apii: —Yʉ mena aábana quena ¿Ñeere ĩrã to cõo mʉja uwiti? Catʉgooña uwiquetiparã mʉja anibajupa. Õcoacã majuu yʉre mʉja tʉgooña nʉcʉbʉgo, na caĩñupʉ Jesu cʉ buerãre. To bairo na ĩ, wamʉnʉca, winore, cajaberijere cajana rotiyupʉ. Tiere cʉ cajana rotirona nemoo cajana peticoajupe caroaro.
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Cajanaro tʉjʉrã cʉ buerã catʉjʉ acʉacoajuparã. —¡Abʉma! Seeto majuu camajii ãcʉmi. Wino, cajaberije quena cʉ carotiro caroaro apicõa, caame ĩñuparã.
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Ʉtabʉcʉra i nʉgoa caejayuparã yua, Gadara maja na ya paʉpʉ. Jesu cʉ caroca tu ejarona cʉ̃re cabocayuparã cawãtiacʉna pʉgarã, ʉ̃ta tʉa pʉto camaja cariarãre yaarã na cawerica totiripʉ cãnana. Naa cawãtiacʉna seeto cauwarã ãma ĩrã camaja ti paʉre cáaá neto majiquẽjuparã, na uwibana.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 To bairi Jesure cʉ boca tʉjʉ: —¿Nope ĩi jã mʉ patowãcoʉati mʉa? Dio Macʉna mʉ ã. ¿Dio jãre cʉ capopiyeyepa paʉpʉ nemoona jãre rei ejaʉ mʉ baiti? cʉ caĩ awajayuparã.
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Jõpʉ na jʉgoye yejea capãarã caʉga ãñuparã.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 To bairi: —Jãre camaja mena cãnare mʉ cabuuata i maja yejeapʉre jã jãa rotiya, Jesure cʉ caĩñuparã wãtia.
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 To bairo cʉ na caĩro apii: —Aánaja to roque, na caĩñupʉ Jesu. To bairo cʉ caĩrona wãtia camajapʉre cãnana buti aá, yejeapʉre cajãañuparã. Na cajãarona yejea nipetirã buuro bui camaca ʉga anibatana atʉ mecʉ ro aá, care ñua yaji peticoajuparã ʉtabʉcʉrapʉ.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Yejeare cacotebatana to bairo na cabairo tʉjʉ acʉari macapʉ caatʉ ruti aájuparã. Macapʉ atʉ ruti aá, nipetiro cabairique, cawãtia cʉtibatana na cabairique quenare cabuio peocõañuparã.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 To bairo na caĩ buioro apirã ti maca macana nipetirã cabuti aájuparã, Jesure cʉ boca tʉjʉgarã. Cʉ boca tʉjʉri: —Aperopʉ aácʉja. Jã ya yepapʉ aniqueticõaña, cʉ caĩñuparã Jesure yua.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.