Marcos 9
New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs NVT
1 Jesu camajare cʉ cabuioricaro bero ape wame cʉ buerãre na cabuioyupʉ tunu: —Cariape mʉjaare yʉ ĩ. Atopʉ cãna mʉjaa jĩcaarã mʉja cabai yajiparo jʉgoye Ʉpaʉ Dio cʉ cãniere mʉja tʉjʉgarã tutuaro mena cʉ caejaro.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Seis cãnacã rʉmʉri bero jĩcaʉ ʉ̃taʉ caʉmʉaricʉpʉ cáaájupʉ Jesu. Pedro, Jacobo, Juan na jetore na cajee aájupʉ cʉ mena. Topʉ eja, ti ʉ̃taʉpʉ ãnaa na catʉjʉjoro Jesu cʉ cabaurije ricati cabauyupe.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Cʉ jutii seeto ajiya, seeto majuu cabotiyupe. Camaja sabaũ mena jutii cabotirije na cacojero netoro cabotiyupe.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 To bairo cabairi paʉna Elías, to bairi Moisé buia nʉcari Jesu mena cawadapeni tʉjʉnucuñuparã.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 To bairo na cabairo tʉjʉʉ Pedro maca ocõo bairo caĩñupʉ Jesure: —Jã Ʉpaʉ, ñuu majuucõa atopʉ mani cãno. To bairi itia wiiacãre mani ána. Mʉ ya wii cãnipa wii, Moisé ya wii, Elías ya wii cãnipa wiiri mani ána.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Jesu buerã caacʉa netocoajuparã. To bairi Pedro dope bairo ĩ majiquetibacʉna to bairije caĩcõañupʉ.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 To bairo Pedro cʉ caĩri paʉna bujeri bʉrʉa na cabuje bipe ájupe. To bairi bʉrʉa bujeri bʉrʉa watoapʉ ocõo bairo caĩ wadaro caapiyuparã: —Ani yʉ Macʉ, yʉ camaii majuu ãmi. Cʉ cabuiorijere caroaro apiʉjaya, ĩriquere caapiyuparã.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 To bairo caĩro bero catʉjʉjobajuparã tunu. Jesu jĩcaʉna cʉ catʉjʉnucuro catʉjʉyuparã. Aperã cʉ mena catʉjʉnucuricarã camañuparã.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 To cõona ʉ̃taʉpʉ cãnana na carui aáto Jesu to bairo cabairo na catʉjʉriquere aperãre cabuio rotiquẽjupʉ: —Yʉ, camaja tʉpʉ Dio cʉ cajooricʉ yʉ cãnibato quena yʉre jĩa rocagarãma. To bairi cabai yajiricʉ cãnacʉ yʉ catunu catiro bero aperãre na mʉja buiogarã yua, na caĩñupʉ Jesu.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 To bairi aperãre buioquẽnana na jetona catʉgooñañuparã. To bairo tʉgooñari caame ĩ jeniñañuparã: —¿Dope bairo cabaipere bai yajiricaro bero tunu catirique cʉ ĩti? caame ĩ jeniñañuparã na majuuna.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Cabero Jesu quenare cajeniñañuparã tunu: —¿Nope ĩrã judío majare cabuerã, “Dio cʉ cajoopaʉ majuu jʉgoye Elías ãnacʉ tunu atígʉmi,” na ĩnucuti? cʉ caĩ jeniñañuparã. To bairo na caĩ jeniñaro ocõo bairo caroaro na caĩ buioyupʉ Jesu:
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 —Cariape ĩma. Elías cʉ cáatípena cãñupa Dio yʉre cʉ cajooparo jʉgoye. Camajare na cayeri quenoo jʉgoyeyepaʉ cãmi. Dio ye queti ucarica pũuropʉ ocõo bairo baigʉmi Dio cʉ cajooricʉ ati yepapʉ ejaʉ, ĩ ucarique ã: “Yʉ tʉjʉteebana yʉre popiyeyegarãma,” ĩ ucarique ã.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Cariape mʉjaare yʉ ĩ: Elías ãnacʉ caejatʉgawĩ mere. Cʉ caejabato quena tirʉmʉpʉ macana, “Elías atígʉmi,” na caĩricʉ Juãre, “Cʉna ãmi,” cʉ caĩ tʉjʉquẽma. Na caboorije maca cʉ cájuparã, cʉ jĩarã. To bairo ána tirʉmʉpʉ macana na caĩ ucaricarore bairona cabaiyupa Juãre.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Ʉ̃taʉpʉ caejaricarã na mena macana na cãnopʉ rui ejarã camaja capãarã cãnare catʉjʉyuparã. Aperã quena judío majare cabuerã Jesu buerã mena seeto caame wada canamuñuparã.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 To bairi Jesu na tʉpʉ cʉ carui ejaro tʉjʉrã catʉjʉ acʉacoajuparã. To bairi cʉ tʉpʉ atʉ aáti, cʉ cañuu rotira aájuparã.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 To bairo na cáto: —¿Ñe uniere wadapenirã to cõo mʉja wada canamuri? na caĩ jeniñañupʉ Jesu.
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 To bairo cʉ caĩ jeniñaro apii jĩcaʉ na paarãacã watoapʉ cãcʉ cʉ caĩ yʉyupʉ Jesure: —Ʉpaʉ, yʉ macʉ jĩcaʉna cãcʉre wãti cacʉgoʉre yʉ neapʉ́. Yʉ macʉ wãti jʉgori wada majiquẽemi.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Wãti cʉ cañe roca cũrona cʉ rijeropʉ jopo tu, cʉ opi baque ruio, to bairi bʉ yajicoanucumi yʉ macʉ. Mere mʉ buerã quenare, “Wãtire cʉ buu rocabojaya yʉ macʉre,” na yʉ ĩbapʉ. Cʉ buu roca majiquẽma, Jesure caĩñupʉ.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 To bairo cʉ caĩro apii ocõo bairo caĩñupʉ Jesu cʉ buerãre: —Caroaro yʉre mʉja api nʉcʉbʉgoquẽe. Cariape mʉja tʉgooñaquẽe. Yoaro mʉjaare yʉ caĩ buiobato quena mʉja api majiquẽe. Ani cʉ macʉre yʉ tʉpʉ cʉ neajá, na caĩñupʉ.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 To bairo cʉ caĩro Jesu tʉpʉ cawimaʉre caneajuparã. Cawimaʉre Jesu tʉpʉ na caneatóna majiña mano cawimaʉre cʉ caria ñaro cʉ cájupʉ wãti tunu. To bairo cʉ cáto cawimaʉ maca roca cumu, yugui mecʉ, cʉ rijeropʉ jopo tu, cabaicoajupʉ.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 To bairo cʉ cabairo tʉjʉri Jesu cawimaʉ pacʉre cajeniñañupʉ: —¿Diwatipʉ to bairo cʉ cabai jʉgori? cʉ caĩñupʉ. Cawimaʉ pacʉ maca ocõo bairo cʉ caĩ yʉyupʉ: —Cawimaʉpʉna to bairo cabai jʉgowĩ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Capee niri wãti cʉ jĩagʉ peropʉ cʉ roca joe, riapʉ quenare cʉ roca ñuanucumi. Mʉ catutuarije mena cʉ̃re mʉ canetoo majiata jã bopaca tʉjʉri jã átinemoña.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 To bairo cʉ caĩro Jesu maca ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: —Yʉre mʉ canʉcʉbʉgoata cʉ̃re yʉ netooboja maji. Yʉre canʉcʉbʉgorã nipetirore nipetiri wamere na yʉ netooboja maji.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 To bairo cʉ caĩro apii cawimaʉ pacʉ tutuaro ĩ, seeto Jesure cʉ caĩ jeniñupʉ: —Mʉre yʉ nʉcʉbʉgo. Netobʉjaro yʉ canʉcʉbʉgoro yʉre átinemoña, seetobʉja cʉ caĩ jeninemoñupʉ.
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Jesu camaja capãarã na tʉpʉ na caatʉ ató tʉjʉʉ wãtire roca buʉ ocõo bairo caĩñupʉ: —Wãti cʉ cawada majiquẽto, cʉ caapi majiquẽto cácʉ, buti aácʉja. Ani cawimaʉpʉre cãcʉ aácʉja. Pʉgani cʉ̃pʉre jãanemoqueticõaña.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 To bairo cʉ caĩrona wãti cʉ caawaja buti aátona cawimaʉ caria ñacoajupʉ tunu. To bairo bai, ria yajicoacʉre bairo cabaiyupʉ. To bairi aperã maca: —Ria yajicoapi, caĩñuparã.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Jesu maca cʉ wamopʉ ñeri, cʉ catʉ̃ga wamʉo nʉcoñupʉ. To bairo cʉ cátona cawamʉ nʉcacoajupʉ yua.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Cabero Jesu wiipʉ cʉ cajãaro cʉ buerã aperã na caapiquẽtopʉ cʉ caĩ jeniñañuparã: —¿Nope ĩrã wãtire jã roca buu majiquẽjupari?
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 To bairo na caĩro: —To bairo cabairã una wãtiare buugarã ʉgaqueti seeto Diore cajeni nʉcʉbʉgope ã.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 To bairi Césarea Filipopʉ cãnana Galilea yepapʉ cáaácoajuparã tunu. Topʉ na cáatíere aperã na camajiro cabooquẽjupʉ Jesu, cʉ buerã jetore na ĩ buiogʉ. Ocõo bairo na caĩ buioyupʉ: —Aperã yʉre ñeri, yʉ joogarãma yʉre cajĩaparãre. To bairo yʉre na cajĩa rocabato quena itia rʉmʉ bero yʉ tunu catigʉ, na caĩñupʉ.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 — ausente —
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Cʉ buerã maca to bairo cʉ caĩrijere caapi majiquẽjuparã. Api majiquetibana quena, “¿Dope bairo ĩgʉ mʉ ĩti?” cʉ caĩ jeniña uwiyuparã.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Cabero Capernaum cawamecʉti macapʉ caejayuparã. Ti macapʉ eja, na cãni wiipʉ na cajãaro bero cʉ buerãre na caĩ jeniñañupʉ Jesu: —Mapʉ aána ¿ñe uniere mʉja ame wadapeniri?
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Na maca mapʉre aána, ¿ni maca mani mena macacʉ nipetiro netoro caroti majii cʉ anicʉti? caame wada peniricarã aniri cʉ cayʉquẽjuparã.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 To bairi Jesu ejanumu, cʉ buerã doce majuu cãnare pijo, na caĩñupʉ: —Aperã netoro caroti majirã anigarã nipetirã bero macana, nare capaa coterã cãnipe ã.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 To bairo ĩ, jĩcaʉ cawimaʉre cʉ pijo, na watoapʉ cʉ catʉjʉnucu rotiyupʉ. Cʉ tʉjʉnucu roti, cʉ ne mʉgoñari ocõo bairo caĩñupʉ cʉ buerãre:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 —Ani cawimaʉre bairo cãna cawatoa cãna na cãnibato quena yʉ carotiro mena nare mʉja cátinemoata yʉrena átinemorã mʉja áa. Yʉre cátinemorã maca yʉ Pacʉre átinemorã áama, caĩñupʉ Jesu cʉ buerãre.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Cabero Jesure cʉ caĩ buioyupʉ Juan: —Jãre cabuei, apeĩ camaja na yeri wãtiare na cʉ cabuu rebojaro jã tʉjʉwʉ. “Jesure caapi nʉcʉbʉgoʉ yʉ ã,” ĩri na yeri wãtiare na buti rotiwĩ. Mani mena macacʉ cʉ cãniquẽto maca, “Átiqueticõaña,” cʉ̃re jã boca ĩ matawʉ, caĩñupʉ Juan.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 To bairo cʉ caĩro apii Jesu maca ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Juãre: —Cʉ mataqueticõaña. Ni ũcʉ yʉ wame mena apeye uniere áti iñoori bero rooro yʉre ĩ majiquetigʉmi.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Manire cateequẽcʉ ũcʉ mani mena macacʉna ãmi.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Noa yʉ yarã mʉja cãno mʉjaare cátinemorã, ocore mʉjaare catĩarã quenare caroaro na joogʉmi Dio, na quena mʉjaare petoacã cátinemorã ãma ĩi.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 ’Noo yʉre canʉcʉbʉgorãacãre rooro na cáto cácʉ ũcʉ Dio cʉ capopiyeyepaʉ majuu anigʉmi. Nemoona ʉ̃ta capairica mena cʉ wamʉ tutupʉ jia yori caʉ̃cʉari yapʉ roca ñuacõa jooata ñuuboro. To bairo átato nemoona bai yajiri cabero yʉ yarãre rooro na cáto áti rooye tuuquetiboʉmi.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Mʉja wamo mena rooro átigarã pa ta rocaricarore bairo ána to cõona caroorije áti janaña. Jĩca wamo mana anibana quena Dio tʉpʉ to cãnacã rʉmʉ mʉja cãno maca ñuubʉja. Pʉga nʉgoapʉna cawamoricʉna anibana quena pero cayatiqueti peropʉ mʉja cáaáto ñuuquetiboro.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Pero to bairo to caʉ̃nucucõarije to cãnibato quena becoa riaqueti majuucõagarãma.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Mʉja rʉpo mena rooro átigarã quena pa ta rocaricarore bairo ána to cõona caroorije áti janaña. Jĩca rʉpo mana anibana quena Dio tʉpʉ to cãnacã rʉmʉ mʉja cãno maca ñuubʉja. Pʉga nʉgoapʉna rʉporicʉna anibana quena peropʉ mʉja cáaáto ñuuquetiboro. To bairona mʉja capeari mena ape wame tʉjʉri caroorijere mʉja cátigaro mʉja capeari pĩa rocaricarore bairo tʉjʉ janacõaña. Cacapea mana anibana quena Dio tʉpʉ mʉja cáaáto ñuubʉja. Pʉga capeapʉna cape cʉtiri peropʉ mʉja cáaápata ñuuquetiboro. Topʉ pero to caʉ̃nucucõabato quena becoa ria yajiqueti majuucõagarãma.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 — ausente —
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 — ausente —
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 ’Camaja nipetiro ʉgariquere roarã pero mena jeto roanucuma. To bairi tiere bairo nipetiro yʉre caapi nʉcʉbʉgorã popiye tamʉori bero netobʉjaro tʉgooña ocabʉtigarãma yua.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Moa caocaarije ñuubʉja. Caocaaquẽtie macare dope bairo caocaaro áti majiña maa. Moa caroaro caocaarijere bairo caroaro ãña. To bairi ame quẽrique mano aninucuña mʉjaa.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.