Marcos 6
New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs ACF
1 Jesu Capernaupʉ cãnacʉ cʉ ya macapʉ catunu aájupʉ. Cʉ buerã quena cʉ mena cáaájuparã.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 To bairi judío maja na cayerijãri rʉmʉ cãno Jesu na caneñapo bueri wiipʉ Dio ye quetire na cabuio jʉgoyupʉ. Camaja capãarã cʉ cabuiorijere apirã caapi acʉacoajuparã. Api acʉari ocõo bairo caame ĩñuparã: —¿Noopʉ atie cʉ cabuio majirijere cʉ camajiñupari? ¿Dope bairo majuu to bairije cáti majiña maniere cʉ cáti majiñupari?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Atona cãninucuecʉna ãmi. Yucʉ pãirire capaanucuecʉ, María macʉna ãmi. Jacobo, José, Juda, Simón na jʉgocʉna ãmi. Cʉ bairã romiri quena mani tʉna aninucuma, caame ĩñuparã. To bairo ĩ tʉgooñarã cʉ caapi nʉcʉbʉgogaquẽjuparã.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 To bairo cʉ̃re na canʉcʉbʉgogaquẽto tʉjʉʉ ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu: —Jĩcaʉ Dio ye quetire buiori majocʉ ũcʉ aperopʉ cʉ cabuio teñaro to macana cʉ api nʉcʉbʉgorãma. Cʉ ya maca macana maca, cʉ yarã majuu, cʉ ya wii macana jeto cʉ nʉcʉbʉgoquẽnama, caĩñupʉ Jesu.
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 To bairi topʉ cʉ cabʉcʉarica macapʉ capee cáti majiña mani wame cáti iñooquẽjupʉ, cʉ̃re na caapi nʉcʉbʉgoquẽto tʉgooñarique paibacʉ. Jĩcaarãacã jetore cariarãre na ñiga peori na canetoo catioyupʉ baii pʉa. Cabero to tʉacã cãni macaripʉ cʉ ye quetire cabuio teñanucuñupʉ.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Cabero Jesu cʉ buerã doce cãnacãʉre cʉ tʉpʉ neori pʉgarãri jeto cʉ ye quetire na cabuio teña roti jʉgoyupʉ. To bairi camaja na yeripʉ cawãtia jañarãre na cabuu reboja majipe quenare na cajooyupʉ.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Apeye unie na cacʉgorijere na cajee aá rotiquẽjupʉ. Wajopoa uno, ʉgarique, niyeru quenare na cajee aá rotiquẽjupʉ. Tuericʉ jetore na cane aá rotiyupʉ.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Rʉpo jutii na cacʉtarije jeto, na jutii na cajañarije jeto menare na cajooyupʉ. Na cawajoa jañape macare na cajee aá rotiquẽjupʉ.
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ocõo bairo na caĩñupʉ: —Caroaro mʉjaare cãni rotii ũcʉ ya wiipʉ jãa ejarã ti wiipʉna anicõaña ti macapʉ mʉja cãni rʉmʉri cõo.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Noo mʉjaare aperã na cabooquẽto, Dio ye quetire mʉja cabuioro na caapigaquẽto topʉ mʉja buti weogarã. Buti aána mʉja rʉporipʉre jita catujarijere pa bate reya. To bairo ána, mʉjaare jã cabuioro mʉja caapigaquẽtore bairona mʉja booquẽemi Dio, na ĩ iñoorã mʉja átigarã. Cariapena mʉjaare yʉ ĩ. Dio camajare cʉ cabejepa rʉmʉ cãno ti maca macanare mʉjaare cabooquetanare seeto na popiyeyegʉmi. Sodoma, Gomora macana tirʉmʉpʉ macanare cʉ capopiyeyericaro netoro na popiyeyegʉmi Dio, caĩñupʉ Jesu.
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 To bairo cʉ caĩro bero cáaácoajuparã yua. Aá, camajare, “Caroorijere mʉja cátinucurijere tʉgooña jʉtiriti wajoaya,” caĩ buio teñanucuñuparã.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 To bairi capãarã camajare na yeripʉ cawãtia jañarã quenare care buubojayuparã, Dio cʉ catutuarije mena. Capãarã cariayecʉna quenare ʉje mena wareri na canetoo cationucuñuparã.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 To bairi camaja nipetirã Jesu cariarãre canetoo catiorijere caqueti apiyuparã. To bairi Ʉpaʉ Herode quena caqueti apiyupʉ. Tiere queti apiri ocõo bairo caĩñupʉ: —Juan camajare bautisari majocʉ na carʉpoa pa ta rocaricʉpʉ anibacʉ quena tunu catiricʉmi. Catunu catiricʉ aniri capee majuu áti iñoo netonucuʉmi, caĩñuparã jĩcaarã.
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Aperã maca ocõo bairo caĩñuparã: —Aniquẽcʉmi. Tirʉmʉpʉ macacʉpʉ Dio ye queti buiori majocʉ Elías cãniñaricʉ tunu catiricʉmi, caĩñuparã. Aperã maca: —Cʉ quena tirʉmʉpʉ macana Dio ye quetire buiori majare bairona cabaii ãcʉmi, caĩñuparã.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 To bairo na caĩro apii Herode maca ocõo bairo caĩñupʉ: —Tirʉmʉpʉ yʉ carʉpoa pa ta roca rotiricʉna ãcʉmi. Juan bautisari majocʉna tunu catiricʉmi, caĩnucucõañupʉ Herode.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 Herode to jʉgoyepʉ Herodía cawamecʉco jʉgori Juãre presopʉ cʉ cañe aá rotiyupʉ. Co Herodía cʉ bai Felipe cawamecʉcʉ nʉmo cãñupo. To bairo co cãnibato quena Herode maca co caneñupʉ. To bairo cʉ cáto tʉjʉri Juan bautisari majocʉ Herodere ocõo bairo cʉ caĩñupʉ:
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 —Mʉ bai nʉmore nʉmo cʉtiqueticõaña. To bairi mʉ cátie ñuuquẽe, caĩñupʉ.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 To bairo cʉ caĩnucurije wapa Herodía Juãre seeto tʉjʉ punijiniri Herodere, “Mʉ polisíare cʉ jĩa rotiya Juãre,” caĩbajupo. To bairo ĩbaco quena dope bairo cáti majiquẽjupo.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Herode maca Juãre, “Cañuʉ ãmi, caroorije mácʉ ãmi,” caĩ tʉgooña nʉcʉbʉgoyupʉ. To bairo ĩ tʉgooña nʉcʉbʉgori Juãre rooro na cáti rotiquẽjupʉ. Juan cʉ cabuiorijere api acʉari, “¿Dope bairo ĩgʉ cʉ ĩti?” caĩ tʉgooñañupʉ. To bairo ĩ tʉgooñabacʉ quena caroaro cʉ caapiganucuñupʉ.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Cabero Herode cʉ cabuiarica rʉmʉ cãno boje rʉmʉ caquenooñupʉ. Boje rʉmʉ quenoo, cʉ mena macana cʉ ẽoro carotirã, cʉ yarã polisía maja ʉparãre, aperã Galilea yepa macana cãni majuurã quenare na capi neoñupʉ, yʉ boje rʉmʉ tʉjʉrã ajá ĩi. To bairo cabairi paʉ Herodía Juãre co cajĩa rotipere catʉgooña bʉgayupo.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 To bairi Herode cʉ capi neoricarã nipetirore na cajʉgo ʉgayupʉ. Na caʉgari paʉ Herodía maco jãa ejari na cabaja iñooñupo. Co cabaja iñoorijere Herode jãa aperã cʉ mena caruirã seeto majuu catʉjʉ wariñuuñuparã. Tiere tʉjʉ wariñuuri Herode ocõo bairo co caĩñupʉ Herodía macore: —Noo mʉ caboorije, yʉre mʉ cajenigari wamere mʉ yʉ joogʉ.
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 To bairi cʉ capiricarã na caapiropʉ: —Ĩtoricaro mano ĩi mʉ yʉ ĩ, to bairi yʉ carotiri yepa quenare mʉ cajeniata carecomaca mena mʉ yʉ joo maji, co caĩñupʉ.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 To bairo cʉ caĩro apio, co paco tʉpʉ aá, cõre cajeniñañupo: —¿Ñee unie macare cʉ̃re yʉ jenioati? caĩñupo. To bairo co caĩro apio ocõo bairo co caĩñupo co paco maca: —Juan bautisari majocʉ rʉpoare pa ta neri na ne aparo, cʉ ĩ jeniya, caĩñupo.
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 To bairo co caĩro nemoona Herode tʉpʉ jãa ejari ocõo bairo cʉ caĩñupo: —Yucʉacã yoaro mee Juan bautisari majocʉ rʉpoare pa tari jotʉ bapa mena ne jãri yʉre na joato, caĩñupo.
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 To bairo co caĩro apii Ʉpaʉ Herode seeto majuu catʉgooña jʉtiritiyupʉ. Nipetirã topʉ caneñaporã na caapiro, “Mʉ caboori wame yʉ mʉ cajeniata mʉ yʉ joogʉ,” caĩricʉ aniri dope bairo caĩto majiquẽjupʉ.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 To bairi, “Yʉ jooquẽe,” caĩ majiquẽjupʉ. To bairi nemoona Ʉpaʉ Herode cʉ polisíare Juan rʉpoare capa ta neatí rotiyupʉ.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 To bairi polisía preso wiipʉ aá, Juan rʉpoare pa ta, jotʉ bapapʉ ne jã atíri Herodía macore co cajooyupʉ. Cõre cʉ cajooro co maca co pacore cajoo netoñupo yua.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Juãre to bairo na cáti rocariquere queti apiri cʉ cabuiorijere caapiʉjanucuricarã atí, cʉ rupaʉ ãnatore ne aá, cʉ cayaa rocayuparã.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Cabero Jesu cʉ cabuio teña rotiricarã tunu ejarã nipetiro na cátajere, na cabuio teñarique quenare cʉ cabuioyuparã.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Na cabuio yaparoro Jesu nare: —Jitá, petoacã mani yerijãgarã camaja na camanopʉ, caĩñupʉ. Camaja capãarã na tʉpʉre nairo majuu na caejaro dope bairo cáti ʉga majiquẽjuparã.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 To bairi Jesu cʉ buerã mena na jeto cumua mena eja jãa, camaja manopʉ cáaácoajuparã.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Camaja capãarã topʉ na cáaáto catʉjʉyuparã. To bairi Jesure tʉjʉ majiri cʉ cáaátopʉ macaa macana cãno cõo mapʉ nipetiro caatʉ jʉgocoajuparã, na capeña ejaparopʉre aána.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 To bairi Jesu topʉ roca tu, ma eja, na paarãacãre catʉjʉyupʉ. Na tʉjʉri na cabopaca tʉjʉyupʉ, oveja nuricarã nare cacotei manare bairona cãna na cãno maca. To bairi capee wameri na caĩ buio jʉgoyupʉ.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 To bairi ñamicaa cãno cʉ buerã cʉ tʉpʉ aáti ocõo bairo cʉ caĩñuparã: —Naio aáto bai. Atopʉre maca maa.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 To bairi camajare to cõona na tunu aá rotiya. Topʉ tunu aáti macaripʉ na wapaye ʉgara aáparo.
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 To bairo na caĩro apii Jesu na caĩñupʉ cʉ buerãre: —Mʉjaana ʉgarique na nuña. To bairo cʉ caĩro na maca cʉ caĩñuparã: —¿Pairo, dosciento rʉmʉri wapataricaro cõo mena pan rupaarire jã wapayera aánaati, nare nugarã? caĩñuparã.
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 To bairo na caĩro: —Tʉjʉñaja. ¿Mʉjaa noo cãnacã pan rupaari mʉja cʉgoti? caĩ jeniñañupʉ Jesu. To bairo cʉ caĩro tʉjʉri bero cʉ cabuioyuparã: —Jĩca wamo cãnacã rupaa ã. To bairi wai quena pʉgarã ãma, cʉ caĩñuparã.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 To bairo na caĩro apii camaja na cãno cõo ricati poari jeto caroa ta yepa cãnopʉ na carui rotiyupʉ Jesu.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 To bairi jĩca poarire cien majuu camaja caruiyuparã. Ape poarire cincuenta majuu camaja caruiyuparã.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 To bairi Jesu pan rupaarire, na wai pʉgarãre neri jõ bui maca tʉjʉ mʉgori Dio cʉ Pacʉre caĩ wariñuu nʉcʉbʉgoyupʉ. To bairo ĩ yaparo pan rupaarire pe mʉto, cʉ buerã na cajooyupʉ, camajare na bate rotii. Wai quenare to bairona pe mʉto, na cabate rotiyupʉ.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 To bairo cʉ cátiere camaja nipetiro caʉga yapicoajuparã.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Na caʉga yapi rʉgarije doce piiri jiraro majuu cajee neoñuparã.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Tiere caʉgaricarã cinco mil majuu cãñuparã caʉmʉa jeto ãnaa. Cãromia, cawimarã cacõoñaquẽjuparã.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Jesu camajare ʉgarique na nuri bero cʉ buerãre: —Cumuare peña jʉgoya. Ĩ nʉgoa Betsaidapʉ mʉja ani yuuwa camajare yʉ cáaátaje uitoye, na caĩñupʉ.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 To bairo cʉ buerãre ĩi, camaja paarãacãre na aátaje ui yaparo ʉ̃taʉpʉ cawamʉ aájupʉ, Diore cʉ ĩ jeni nʉcʉbʉgoʉ aácʉ.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Canaiori paʉ bero Jesu buerã cumua mena ʉtabʉcʉra recomacapʉ capajayuparã. Jesu maca jõ boepʉ jĩcaʉna cãnicõañupʉ.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Seeto wino capapuro popiye catamʉoñuparã, apero maca capapu jooro cariape maca we aágarã. To bairi Jesu cumuare na cawe eja atí majiquẽto catʉjʉyupʉ. To bairi cabujuparo jʉgoye na tʉpʉ aácʉ oco buina cáaácoajupʉ. Nare neto aácʉ cabaibajupʉ.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 To bairo oco bui cʉ cáatí nutuato tʉjʉrã, cabai yajiricʉ wãti ãcʉmi ĩrã catʉjʉ acʉa awajayuparã.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Na nipetiro cʉ catʉjʉ acʉa awajayuparã. To bairo na caĩ awajaro apii Jesu nemoona ocõo bairo na caĩñupʉ: —Uwiqueticõaña. Yʉna yʉ ã, mʉja ʉpaʉna. Tʉgooña uwi acʉaqueticõaña, na caĩñupʉ.
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 To bairo na ĩri bero na mena cumuapʉre caeja jãañupʉ. Cʉ caeja jãari paʉna wino capapu janacoajupe. Wino capapu janaro tʉjʉrã seeto catʉjʉ acʉacoajuparã.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Cajʉgoye pan rupaarire Jesu cʉ cáti bʉoriquere catʉjʉricarã anibana quena cʉ cáti maji netorijere catʉgooña majiquẽjuparã. Na yeri mena catʉgooña puoquẽjuparã.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 To bairo bairi bero peña, Genesaret cawamecʉtopʉ capeña ejayuparã. Topʉ ejarã na cumuare jia tu poo, camaa nʉcañuparã.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Topʉ na camaa nʉcari paʉ to macana nemoona Jesure catʉjʉ majiñuparã.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 To bairi nipetiropʉ atʉ aá, ti yepa macana cariaye cʉnare na cajee atí rotiyuparã. To bairo na caĩro apirã cariaye cʉnare na cacuñarije mena, “Topʉ ãmi Jesu,” camaja na caĩropʉ na cajee ejayuparã.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 To bairi Jesu noo cʉ cãnopʉ macaripʉ, macari tʉjaropʉ cariaye cʉnare jee atí, macari recomacapʉ na cũri, Jesure ocõo bairo cʉ caĩ jeninucuñuparã: —Mʉ jutiro yapa jetore jã pañagarã. To bairo átiri jã netogarã, cʉ caĩñuparã. To bairi cʉ jutiro yapare capañaricarã caneto petiyuparã na cariaye cʉtiere yua.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.