Marcos 5
New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs ARC
1 Jesu winore cajaberijere cʉ janaoricaro bero cʉ buerã mena Galilea cawamecʉti ra ʉtabʉcʉra peña, Gadara cawame cʉtopʉ capeña ejayuparã.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Topʉ peña ejari Jesu cumuapʉre cajañaricʉ camaa nʉcañupʉ. Cʉ camaa nʉcarona camajocʉ cʉ yeripʉ cawãti jaña ecooricʉ ʉ̃ta tʉa pʉto camaja cariaricarãre na cayaarica totiripʉ cajañanucuricʉ cabuti ajupʉ. Topʉ cãnacʉ buti atí, Jesure cabocayupʉ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ti operipʉ jeto cãninucuñupʉ. Come wẽri mena na cajia cũbato quena catʉ̃ga tacoa átinucuñupʉ. To bairi dope áti cajia cũ majiña mañupʉ. Capee niri come wẽri mena cʉ rʉpori, cʉ wamori cʉ cajia cũnucubajuparã. To cãnacã ni na cajia cũro catʉ̃ga jure renucuñupʉ. Jĩcaʉ macana cʉ cáti neto majiquẽjuparã.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ʉmʉrecori, ñamiri quenare ʉ̃ta yucʉ buiripʉ, camaja na cayaaricaroripʉre caawaja mecʉ teñanucuñupʉ. Áti mecʉbacʉ ʉ̃ta rupaa mena cʉ majuuna cacamiyenucuñupʉ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 To bairi Jesure cʉ tʉjʉjo, cʉ tʉpʉ atí, cʉ tʉna caejacumuñupʉ.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Seeto awajarique mena ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jesure: —¡Jesu! Ʉmʉrecoo macacʉ Dio Macʉ ¿nope ĩi yʉre mʉ patowãcoʉ atíti? Dio cʉ catʉjʉrona mʉre yʉ jeni. Rooro yʉ catamʉoro yʉre átiqueticõaña.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Jesu wãti cʉ̃pʉre cajañaʉre cʉ cabuti rotirona to bairona caĩ awajayupʉ. To bairo cʉ caĩ awajaro apii ocõo bairo cʉ caĩñupʉ Jesu: —¡Wãti, ani camajocʉpʉre cajañaʉ, to cõona buti aácʉja!
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 To bairo ĩri bero Jesu cʉ caĩ jeniñañupʉ: —¿Ñamʉ mʉ wamecʉti? —Legión yʉ wamecʉ, caĩñupʉ. —Capãarã majuu wãtia jã ã ĩi, to bairo yʉ wamecʉti, caĩñupʉ.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 —¡Aperopʉ cayoaropʉ jãre joo requeticõaña! Wãtia na caĩ jeni rotiro to bairona caĩ awajayupʉ.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 To bairo cabairi paʉ na jʉgoye maca buuropʉre capãarã nuricarã yejea caʉga tʉjʉnucuñuparã.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nare tʉjʉrã wãtia ocõo bairo caĩñuparã Jesure: —I maja yejeapʉre jã jãa rotiya, caĩñuparã.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 To bairo na caĩ jeniñaro: —To bairona baiya. Yejeapʉrena jãaña, na caĩñupʉ Jesu. To bairi camajocʉpʉre cãnana buti aá, yejeapʉre cajãañuparã. Topʉre yejea pʉga mil cõo majuu cãñuparã. Yejeapʉre wãtia na cajãarona carupa tʉapʉ atʉ mecʉ ro aá, ti rapʉ care ñua peticoajuparã yua.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 To bairo na cabairo tʉjʉrã yejeare cacotebatana seeto catʉjʉ acʉacoajuparã. Tʉjʉ acʉa, macapʉ caatʉ ruticoajuparã. Topʉ atʉ ruti ejari maca macanare, maca tʉjarori macana quenare na cabuio bateyuparã nipetiro cabairiquere na catʉjʉrique cõo. To bairo na caĩ buioro apirã camaja topʉre catʉjʉrã aájuparã, ¿dope bairo to baiyupari? ĩ majigarã.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jesu tʉpʉ ejarã cawãtia cʉgobatacʉre caroaro caruiire cʉ catʉjʉyuparã. Cajuti maninucubatacʉ juti jaña, caroaro catʉgooña maja catí, caruiyupʉ. To bairo cʉ cabairo catʉjʉ acʉacoajuparã.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 To bairi Jesu camajocʉpʉre cãnanare wãtiare cʉ cabuu rero catʉjʉricarã nipetiro na catʉjʉriquere na cabuioyuparã catʉjʉra ejarãre. To bairi yejea na cabairique quenare na caĩ buioyuparã.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 To bairo na caĩ buiorijere apirã Jesure: —¡Aperopʉ aácʉja! ¡Jã ya paʉpʉ aniqueticõaña! seeto cʉ caĩñuparã.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 To bairo na caĩro apii Jesu cumuapʉre caeja jãañupʉ, tunu aágʉ. Cʉ caeja jãaro tʉjʉʉ cawãtia cʉtibatacʉ ocõo bairo caĩñupʉ Jesure: —Yʉ quena mʉ mena yʉ aágʉ, seeto cajenibajupʉ Jesure.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesu, “Jaʉ, jitá,” cʉ ĩquẽcʉna ocõo bairo maca cʉ caĩñupʉ: —Mʉ yarã tʉpʉ maca tunu aácʉja. Caroaro Dio mʉre bopaca tʉjʉri mʉre cʉ cátiejere mʉ yarãre na buio peocõaña, cʉ caĩñupʉ Jesu.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 To bairo Jesu cʉ caĩro cáaácoajupʉ. Aá, ti yepa Decápoli cawamecʉti macari macana nipetirore cabuio jʉgoyupʉ Jesu cʉ̃re cʉ canetooriquere yua. Nipetirã to bairo cʉ caĩ buioro apirã caapi acʉacoajuparã.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Cabero ʉtabʉcʉra ape nʉgoapʉ capeña aájupʉ Jesu tunu. Peña ejari bero ʉtabʉcʉra tʉjaro cʉ catʉjʉnucuro capãarã caneñapoyuparã cʉ tʉpʉre.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 To bairo na cabairo jĩcaʉ Jairo cawamecʉcʉ neñapo buerica wii ʉpaʉ caejayupʉ. Eja, Jesure cʉ tʉjʉʉ rʉpopatua mena tuatu ejacumuri ocõo bairo seeto cʉ bopacoo tʉjʉ rotiri cʉ caĩ jeniñupʉ:
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 —Yʉ macoacã bai yaji aáco baimo. Cõre ñiga peoñaʉ ajá. Cõre mʉ cañiga peoro catigomo, caĩñupʉ.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 To bairo cʉ caĩro apii Jairo mena cáaácoajupʉ Jesu. Cʉ cáaáto camaja capãarã majuu cʉ̃re caʉja aájuparã. Capãarã majuu aáti seeto majuu caʉtabija nutuajuparã.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Na paarãacã watoapʉ jĩcao ámo janaquetajere cariayecʉco Jesu jõcʉ bero caejayupo. Doce cʉmari majuu tiere cariayecʉco cãñupo.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Cõre capãarã ʉcoyeri maja cõre na caʉcoyebato quena to bairona capopiye tamʉonucucõañupo. Co niyeru co cacʉgobataje quenare cõre na caʉcoyero wapayebaco cawapaye peocõañupo. To bairo co cátibato quena co cariaye cʉtie canetoqueti majuucõañupe. Seetobʉjare rooro majuu caria nutuajupo.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 To bairi Jesu camajare cʉ cariaye netoonucurijere caqueti apiyupo. Tiere queti apiri camaja watoapʉ Jesu bero atí, cʉ jutirore capañañupo, cʉ jutiro jetore pañari yʉ catigo, ĩ tʉgooñao.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Cʉ jutirore co capañarona co cariaye cʉtibataje cajanacoajupe. To bairi, “Mere yʉre janacoapa yʉ cariaye cʉtie,” caĩ tʉgooña majiñupo.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 To bairi nemoona Jesu, “Yʉ camajirije mena jĩcao co cariaye cʉtiere yʉ netoowʉ,” caĩ tʉgooña majiñupʉ. To bairo ĩ tʉgooña majiri camajare amojore tʉjʉʉ na cajeniñañupʉ: —¿Noa yʉ jutirore na pañari? na caĩ jeniñañupʉ.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 To bairo cʉ caĩro apirã cʉ buerã ocõo bairo caĩ yʉyuparã: —Camaja capãarã majuu ʉtabijaro mʉre na caroca tuabato quena: “¿Noa yʉre na pañari?” ¿mʉ ĩ jeniñati?
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 To bairo na caĩbato quena, noa yʉ jutirore na pañañupari ĩi, nipetirore catʉjʉ macañupʉ.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 To bairo cʉ catʉjʉ macarona seeto nanaa uwio cʉ tʉpʉ caejacumucoajupo. “Mere yʉ cariaye cʉtiere yʉ netoocõawĩ,” ĩ majiri cariape, “Yʉna mʉre yʉ pañawʉ,” Jesure cʉ caĩ cabuioyupo.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 To bairo co caĩro: —Yʉ yao, caroaro yʉre mʉ catʉgooña nʉcʉbʉgoro mʉ cariaye cʉtiere yʉ netoowʉ. Caroaro cariaye máco wariñuurique mena anicõaña yua, co caĩñupʉ Jesu.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Jesu cõre to bairo cʉ caĩri paʉna Jairo ya wii macana na tʉpʉre caejayuparã Jesu cʉ cãnopʉre. Eja, cawimao pacʉ Jairore ocõo bairo cʉ caĩñuparã: —Mʉ macoacã bai yajicoamo mere, cʉ caĩñuparã. —To bairi mani Ʉpaʉ manire cabueire to cõona cʉ patowãcoonemoqueticõaña, cʉ caĩñuparã.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Jesu maca to bairo na caĩrijere apii neñapo buerica wii ʉpaʉre ocõo bairo caĩñupʉ: —Acʉaqueticõaña. Acʉaquẽcʉna yʉ macare tʉgooña nʉcʉbʉgoya, cʉ caĩñupʉ Jesu.
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 To bairo Jairore cʉ ĩ, Pedrore, Jacobore, Jacobo bai Juan na jetore na capi aájupʉ Jairo ya wiipʉ aácʉ. Aperã macare caʉja aá rotiquẽjupʉ.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 To bairi neñapo buerica wii ʉpaʉ Jairo ya wiipʉ caejayuparã. Topʉ ejaʉ camaja capãarã seeto caoti awajarãre catʉjʉyupʉ Jesu.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ti wiipʉ jãa ácʉ na caĩñupʉ: —¿Nope ĩrã to cõo mʉja awaja otiti? Cawimao cayajirico me ãmo. Canio áamo, caĩwĩ Jesu. Mere cabai yajirico co cãnibato quena na caĩñupʉ, tunu catigomo cani yopiricarore bairona ĩi, na caĩñupʉ Jesu.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 To bairo cʉ caĩro apirã cʉ caĩ epeyuparã, mere bai yajicoamo ĩrã. To bairo cʉ na caapi nʉcʉbʉgoquẽtie to cãnibato quena Jesu aperãre na buti rotiri cawimao pacʉre, co pacore, cʉ buerã itiarãre co capejari arʉapʉ na capi jãajupʉ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ti arʉapʉ jãa ejari co wamopʉ ñeri, cʉ ye arameo mena cabai yajiricore caĩñupʉ: —Talita, cumi. To bairo ĩi, “Cawimao, wamʉnʉcaña,” ĩi caĩñupʉ.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 To bairo cʉ caĩrona cawimao doce cʉmari cacʉgoo wamʉnʉca, cáaá maji jʉgoyupo. Cabai yajirico anibaco quena co catunu catiro camaja topʉ cãna catʉjʉ acʉa netocoajuparã.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Jesu, —To bairo yʉ cátiere aperãre na buioqueticõaña, caĩñupʉ. Ĩ yaparo —Cawimaore ʉgarique co nuña yua, caĩñupʉ.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.