Marcos 14
New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs VC
1 Pʉga rʉmʉ carʉjayupe pan cawauarije manona na caʉgapa boje rʉmʉ. Ti rʉmʉ cãno sacerdote maja ʉparã judío majare cabuerã, ¿dope bairo áti ñeri Jesure mani jĩarãati? ĩrã, átitorique mena cʉ̃re na cañepere caquenoo jʉgoyeyeyuparã.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 To bairo cʉ ñegabana quena ocõo bairo caame ĩñuparã: —Boje rʉmʉ cãno mani átiquẽna. Camaja capãarã boje rʉmʉ catʉjʉra ejarã cʉ mairã noo na cabooro manire awaja tutiborãma. To bairo mani cátiere rooye tuuborãma, caame ĩñuparã.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 “Cʉ̃re jã jĩagarã,” na caame ĩtoye Jesu maca Betaniapʉ Simón caajeri boabatacʉ ya wiipʉ cãñupʉ. Jesu cʉ caʉga ruiri paʉna cãromio alabastro cawamecʉti rʉ werica rʉ cajʉti ñuurije pairo cawapacʉtie cajañari rʉre cane ejayupo. Ti rʉre neatí, pã, Jesu rupoare capio peoyupo tiere.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Jĩcaarã topʉ cãna to bairo co cáto tʉjʉrã, “Rooro majuu áamo,” caĩ tʉgooñañuparã. Ĩ tʉgooñari ocõo bairo caame ĩñuparã: —¿Nope ĩo cawapa pacarije to cãnibato quena joco majuuna co áti reti?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Aperãre co cajoata jĩca cʉma paarique wapa cõo wapa jooboricarãma. To cõo wapa jee, cabopacoorãre jooboricomo, caĩñuparã. To bairo ame ĩri co catutiyuparã. Jesu maca ocõo bairo na caĩñupʉ:
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 —Co cátigari wame co áparo. ¿Nope ĩrã cõre mʉja patowãcooti? Caroaro yʉre áamo.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Cabopacoorã mʉja watoapʉ anicõa aninucugarãma. Noo mʉja caboori paʉ nare mʉja átinemo maji. Yʉ maca mʉja mena yoaro yʉ aniquetigʉ.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Caroaro yʉre co cáti majiri wame áamo. To bairi atie caroa jʉti ñuurijere yʉre pio peomo, yʉ cabai yajiro bero yʉ rupaʉre na cayaaro na capio peoparore bairo iñoo áamo.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Cariape mʉjaare yʉ ĩ. Ati yepa nipetiro yʉ ye quetire cabuio teñarã yʉre co cátaje quenare buiogarãma. Yʉre co cátajere majiritiqueti nucugarãma.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Cabero Judas Iscariote, Jesu buerã doce cãnacãʉ mena cãnacʉ cáaájupʉ sacerdote maja ʉparã tʉpʉ, Jesure na cañepere na wadajãʉ aácʉ.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 To bairo cʉ caĩrijere api wariñuuri, “Niyeru mʉre jã wapayegarã,” cʉ caĩñuparã. To bairo na caĩro apii Jesure dope bairo átiri cʉ na cañepere caquenooñupʉ Judas yua.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Cabero pascua boje rʉmʉ judío maja pan cawauarije caajuya manie na caʉga jʉgori rʉmʉ cãñupe. Oveja cawimaʉre boje rʉmʉ na caʉgapaʉre na cajĩari paʉ cãno Jesu buerã ocõo bairo cʉ caĩñuparã: —¿Noopʉ pascua boje rʉmʉ mani caʉgapa paʉre jã quenoorãati? cʉ caĩ jeniñañuparã.
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 To bairo na caĩro apii cʉ buerã pʉgarãre, ocõo bairo na caĩ buioyupʉ: —Aánaja Jerusalẽpʉ. Topʉ ejarã jĩcaʉ cʉ mʉja boca tʉjʉgarã caoco jotʉ tu peo aácʉre.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Cʉ mena aáti cʉ cajãari wiipʉ mʉja ejagarã. Topʉ eja, ti wii ʉpaʉre ocõo bairo cʉ ĩña: “Manire cabuei ocõo bairo mʉ ĩ joomi: ¿Noopʉ to ãti yʉ buerã mena pascua boje rʉmʉ yʉ caʉgapa arʉa? mʉ ĩ joomi,” cʉ ĩ buioya.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 To bairo mʉja caĩro cabui macá arʉa capairi arʉa, quenoo yaparorica arʉare mʉja iñoogʉmi. Topʉ mani caʉgapere quenoo yuuya, caĩ buioyupʉ Jesu cʉ buerãre.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 To bairo cʉ caĩro apirã Jesu buerã pʉgarã cáaácoajuparã Jerusalén macapʉ. Ti macapʉ eja, Jesu cʉ caĩricarore bairona cabʉga ejayuparã. To bairi ti arʉapʉ pascua cãno na caʉgapere caquenoo yuuyuparã.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Cabero canaiori paʉ caejaro Jesu cʉ buerã doce cãnacãʉ mena eja, caʉga ruiyuparã. Topʉ na mena ʉga ruiina ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu: —Cariapena mʉjaare yʉ ĩ. Jĩcaʉ mʉja mena macacʉ yʉ mena caʉgaʉ yʉre catʉjʉteerãre yʉre wadajãgʉmi, yʉre na ñeato ĩi.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 — ausente —
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 To bairo cʉ caĩro apirã seeto catʉgooñarique paiyuparã. To bairo tʉgooñarique paibana: —¿Yʉna yʉ baiquetibacʉati? Jesure cʉ caĩ jeniña peticõañuparã, na cãno cõona.
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 To bairo na caĩro ocõo bairo na caĩ yʉyupʉ Jesu maca: —Jĩcaʉ mʉja mena macacʉ yʉ mena jĩca bapapʉna cayoje ʉgaʉna ãmi, caĩñupʉ.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 —Yʉ cabaipe tirʉmʉpʉ macana Dio ye quetire cabuiorã na caĩ ucaricarore bairona yʉre baigaro. To bairo yʉ cabaipe to cãnibato quena rooro majuu baigaro yʉ catʉjʉ teerãre yʉre cawadajãʉ macare. Ati yepapʉ cʉ cabuiaquẽpata cʉ̃re ñuucõaboricaro, na caĩñupʉ Jesu cʉ buerãre.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Ĩ yaparo Jesu cʉ buerã mena ʉgaʉ, pãre ne, cʉ Pacʉ Diore cajeni nʉcʉbʉgoyupʉ. Jeni nʉcʉbʉgo yaparo tiare pe mʉto, nare joo, ocõo bairo na caĩñupʉ: —Ʉgaya. Atie yʉ rupaʉ ã, na caĩñupʉ.
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Cabero etirica bapare ne, Diore cajeni nʉcʉbʉgoyupʉ tunu. Jeni nʉcʉbʉgo yaparo cʉ buerãre na catĩañupʉ. Nipetiro cʉ buerã ti bapare caeti peticõañuparã.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Nare tĩaʉna ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu: —Atie yʉ rií ã. Yʉ rií re yajigʉ, camaja capãarã caroorije na cátiere wapayebojaʉ. To bairo yʉ carií re yaji wapayebojaro camaja caroorije na cátajere majiriobojagʉmi Dio cʉ̃re cajeni nʉcʉbʉgorãre. To bairo mʉjaare yʉ caĩ cũri wamere tʉgooñari etiya.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Cariapena mʉjaare yʉ ĩ. Atie ʉje ocore yucʉacã mani caetirore bairo yʉ etinemoquetigʉ. Cabero yʉ Pacʉ caʉpaʉ yʉre cʉ cacũro beropʉ mʉja mena ape ni yʉ etinemogʉ tunu, caĩñupʉ Jesu.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Jesu cʉ buerã mena na caʉgaricaro bero Diore ĩ baja yaparo ti wii cãnana cabuticoajuparã, Olivo na caĩricʉ ʉ̃taʉpʉ aána.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Topʉ na cáaáto ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu cʉ buerãre: —Mʉja nipetiro ati ñami uwibana yʉre mʉja ruti weo peticoagarã. To bairo mʉja cabaipere Dio ye queti ucarica pũuropʉ caĩ ucaricarore bairona baigaro. Ocõo bairo ĩ ucarique ã: “Oveja ʉpaʉre cʉ jĩagarãma. Cʉ na cajĩaro oveja aá bategarãma,” ĩ ucarique ã. To bairo na cáaá baterore bairona mʉja quena yʉre mʉja ruti aáweogarã, uwibana.
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Na cajĩa rocaricʉ anibacʉ quena yʉ tunu catigʉ. Tunu catiri bero Galilea yepapʉ mʉja jʉgoye yʉ aágʉ, mʉjaare yuʉ aácʉ, na caĩñupʉ Jesu.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 To bairo cʉ caĩro apii Pedro cʉ caĩñupʉ: —Aperã nipetiro uwibana mʉre na caruti aáweorije to cãnibato quena yʉ maca yʉ aáquetigʉ, caĩñupʉ.
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 To bairo cʉ caĩro: —Cariapena mʉre yʉ ĩ. Yucʉ ñamina cabujuri paʉ jʉgoye ãbocʉ pʉgani cʉ cawadaparo jʉgoye itiani, “Cʉ mena macacʉ mee yʉ ã,” yʉre mʉ ĩtogʉ, caĩñupʉ Jesu Pedrore.
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 To bairo cʉ caĩro apibacʉ quena Pedro caĩnemoñupʉ tunu: —Mʉ mena yʉre na cajĩa rocarije to cãnibato quena, “Cʉ mena macacʉ mee yʉ ã,” yʉ ĩqueti majuucõagʉ yʉa, caĩñupʉ Pedro. Aperã cʉ mena macana quena cʉ̃re bairo jeto caĩ peticõañuparã.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Olivo cawame cʉtiipʉ aána Getsemaní cawamecʉtopʉ caejayuparã. Topʉ ejaʉ Jesu cʉ buerãre ocõo bairo caĩñupʉ: —Atona mʉja ruiwa, Diore yʉ cajeni nʉcʉbʉgoʉ aátoye, caĩñupʉ.
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Topʉ Diore jeni nʉcʉbʉgoʉ aácʉ Pedrore, Jacobore, Juãre na capi aájupʉ. Topʉ aá, seeto majuu catʉgooñarique pai yapapua jʉgoyupʉ.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Tʉgooñarique pai netobacʉ ocõo bairo na caĩñupʉ: —Yʉ bai yajibo, seeto majuu tʉgooñarique pai netori yapapuabacʉ. Atona mʉja yuu ruiwa caniquẽnana, na caĩbajupʉ.
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 To bairo ĩ yaparo na jʉgoyebʉjaacã aá, yepapʉ mubia roca cumu áti, ocõo bairo caĩ jeniñupʉ Diore: —Caacʉ, mʉ cabooata, yʉ capopiye tamʉope to baiqueticõato, caĩ jeniñupʉ Diore.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 —Caacʉ, nipetirijere mʉ áti maji. To bairi mʉ cabooata rooro yʉ catamʉope to baiqueticõato. Yʉ maca yʉ capopiye tamʉope yʉ cabooquẽtie to cãnibato quena mʉ caboorore bairo maca to baiato, caĩñupʉ.
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 To bairo Diore ĩ jeni yaparo cʉ buerã tʉpʉ tunu aá, nare catʉjʉyupʉ cacani cuñarãre. Cacani cuñarãre na tʉjʉ, ocõo bairo na caĩñupʉ Pedrore: —Simón, ¿canirã mʉja áati? ¿Petoacã caniquẽnana mʉja cote ocabʉtiquẽeti?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Caniquẽnana cotecõaña mʉjaa. Diore cʉ jeniya, Sataná cʉ caboorije macare jã áti wadajãremi ĩrã. Mʉja yeripʉre yʉre mʉja cáaáweogaquẽtie to cãnibato quena mʉja rupaʉri macare mʉja ocabʉtiquẽe, na caĩñupʉ.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 To bairo ĩ yaparo cʉ Pacʉre cʉ cajenirica paʉpʉna aáti to bairona cʉ caĩ jeniñupʉ tunu.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Jeni yaparo cʉ buerã tʉ maca aáti cacanirãrena catʉjʉyupʉ tunu. Seeto majuu nare cawʉgoa ejayupe. To bairi dope bairo cʉ̃re caĩ yʉ majiquẽjuparã.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 To bairo bai yaparo cʉ Pacʉre Jesu cajeni tʉjayupʉ to bairo cʉ caĩricarore bairona tunu. Jeni yaparo tunu atí, cʉ buerãre ocõo bairo na caĩñupʉ: —¿Canirã mʉja áati mai? To cõona caniña. Mere yopiya. Mere ejacoapa yʉre na cañepa paʉ. Mere ejatʉgami yʉre catʉjʉ teerãre cañe rotiricʉ.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 ¡Wamʉnʉcaña! ¡Jitá! Mere ejatʉgami yʉ mena cãnibatacʉna caroorãre yʉre cawadajãricʉ.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 To bairo Jesu cʉ buerãre cʉ cawada ani paʉna na mena macacʉ cãnibatacʉ Judas Iscariote caejayupʉ. Cʉ mena caejayuparã camaja capãarã jarerica pãiri, yucʉri cacʉgorã. Sacerdote maja ʉparã, judío majare cabuerã, aperã cabʉcʉrã carotirã na cajooricarã cãñuparã.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Na caejaparo jʉgoye Judas maca na caĩ buio jʉgoyeyeyupʉ, Jesure na tʉjʉ majiato ĩi. —Jesu cʉ cãni paʉpʉ ejaʉ cʉ yʉ pabario jeniñagʉ. To bairo cʉ yʉ cáto tʉjʉrã cʉ mʉja ñegarã. Cʉ ñe, caroaro cʉ jia, cʉ̃re mʉja ne aágarã, na caĩ jʉgoyeyeyupʉ Judas.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 To bairi Judas Jesu tʉpʉ ejaʉ cʉ caĩ jʉgoyeyericarore bairona Jesu tʉpʉ atí, caroaro cʉ pabariori: —¡Mʉ anibapari, Ʉpaʉ! Jesure cʉ caĩñupʉ.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 To bairo Judas cʉ cáto tʉjʉrã to cõona cʉ cañecoajuparã Jesure.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Cʉ̃re na cañeri paʉ jĩcaʉ Jesu mena macacʉ topʉ catʉjʉnucuricʉ cʉ jarerica pãire tʉ̃ga we neri sacerdote maja ʉpaʉ paabojari majocʉre cʉ amoorore capa ta rocacõañupʉ.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 To bairo cʉ cáto bero Jesu na caĩñupʉ cʉ̃re cañerãre: —¿Jee rutiri majocʉre cañerã anáre bairo jarerica pãiri, yucʉri mena yʉre mʉja ñerã atíti? caĩñupʉ.
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 —To cãnacã rʉmʉ Dio wiipʉ Dio ye quetire buionucuri mʉja watoapʉ yʉ cãninucuwʉ. To bairo yʉ cãnibato quena yʉre mʉja cañequẽpʉ. Yucʉacã Dio ye queti ucarica pũuropʉ tirʉmʉpʉ macana na caĩ ucaricarore bairona yʉre mʉja áa.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Jesure na cañero tʉjʉrã cʉ buerã cʉ caruti weo peticoajuparã yua.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Jesure na cañe aáto jĩcaʉ cawamaʉ cʉ cacaniri jutiro mena dʉre turi caʉja aájupʉ. To bairo cʉ cabairo cʉ quenare cañeñuparã.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Cʉ̃re ñebana cʉ cacaniri jutirore cʉ cadʉre tubatarore cañe woo rocacõañuparã. To bairi jutiro mácʉna caatʉ ruticoajupʉ.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Jesure cʉ ñe aá, sacerdote maja ʉpaʉ tʉpʉ cʉ cane aájuparã. Topʉ nipetiro sacerdote maja ʉparã, judío majare carotirã cabʉcʉrã, judío majare cabuerã quena caneñapo yuuyuparã.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Pedro maca Jesu bero cayoabʉjaroacãpʉ tʉjʉ ʉja nutua, sacerdote maja ʉpaʉ majuu ya wii jope tʉ macá yepapʉ caejayupʉ. Topʉ polisía maja mena ejanumu, capero jumacõa ruiyupʉ.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Nipetiro sacerdote maja ʉparã, judío majare carotirã nipetiro, “¿Dope bairo átiri Jesure mani wadajãrãati?” caame ĩñuparã, Jesure na cajĩa rotipere. To bairo átigabana quena, “Ocõo bairo cʉ cátaje wapa cʉ capopiyeyepe ã,” caĩri wamere cabʉga majiquẽjuparã.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Capãarã cʉ̃re caĩ wadajãrã caĩtoyuparã. To bairo ĩbana quena cariape jĩcaro mena caĩrã camañuparã.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Aperã wamʉnʉcari jocarãna ocõo bairo caĩtoyuparã:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 —Ocõo bairo cʉ caĩrijere jã apiwʉ: “Ati wii, Dio wii capairi wiire camaja na cáta wiire yʉ rocagʉ. Itia rʉmʉ bero ape wii camaja na cátiqueti wii macare yʉ áti wajoagʉ,” caĩwĩ, caĩñuparã.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 To bairo na caĩrije quenare jĩcaro mena caĩ maji petiquẽjuparã.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 To bairo na caĩrijere apii sacerdote maja ʉpaʉ majuu na watoapʉ cãnacʉ wamʉnʉcari Jesure ocõo bairo caĩ jeniñañupʉ: —¿To bairo mʉre na caĩrijere mʉ yʉgaquẽeti? ¿Dope bairo mʉre ĩrã na ĩti?
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Jesu maca cayʉquẽjupʉ to bairo cʉ caĩrijere. To bairo cʉ cayʉquẽto tʉjʉʉ sacerdote maja ʉpaʉ cajeniñanemoñupʉ tunu: —Mʉna tirʉmʉpʉ macana, “Atígʉmi jĩcaʉ Cristo na caĩi, Dio cʉ cajoʉ,” na caĩricʉ, ¿Dio caroaʉ majuu Macʉna mʉ ãti? cʉ caĩñupʉ.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 To bairo cʉ caĩro: —Cʉna yʉ ã, cʉ caĩñupʉ Jesu. —Dio cʉ cajooricʉ aniri caberopʉ cʉ tʉna ruiri cʉ mena carotii yʉ anigʉ. Ati yepapʉ rui acʉ́ bujeri bʉrʉari watoapʉ yʉ carui ató yʉre mʉja tʉjʉgarã, cʉ caĩñupʉ Jesu.
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 To bairo cʉ caĩro apii sacerdote maja ʉpaʉ majuu, yʉ capunijinirijere na tʉjʉ majiato ĩi cʉ jutiire catʉ̃ga woo reyupʉ. Woo re yaparo: —Nope ĩrã caroorije cʉ cáti buicʉtiere aperã cabuioparãre na mani jeniñanemoquẽna.
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Rooro Diore cʉ caĩrijere mʉja apiwʉ mere. ¿Dope bairo mʉja tʉgooñati mʉjaa? caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro topʉ cãna nipetiro: —¡Cʉ̃re cajĩape ã! caĩñuparã.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 To bairo ĩri jĩcaarã to catʉjʉnucurã cʉ caʉco eo bate tuyuparã Jesure yua. Aperã jutiro ajero mena cʉ capere jia biperi, cʉ bape: —¿Ni maca mʉre cʉ baperi? cʉ caĩ epeyuparã. Polisía maja quena Jesu riyare capayuparã.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Jesure na cañe jãaro bero Pedro maca tii wii jope tʉ macá yepapʉ capero juma ruiyupʉ. To bairo cʉ cabairi paʉ jĩcao cãromio sacerdote maja ʉpaʉre capaabojao Pedro tʉpʉ caejayupo. Cʉ tʉpʉ ejari ocõo bairo cʉ caĩñupo: —Mʉ quena Jesu Nasaré macacʉ mena cáaáteñaepaʉna mʉ ãcʉ, cʉ caĩñupo.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 — ausente —
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Pedro maca to bairo co caĩro ocõo bairo co caĩtoyupʉ: —¡Cʉ mena macacʉ mee yʉ ã! Yʉ majiquẽe to bairo mʉ caĩrijere. To bairo ĩ yaparo wiire na cajani jãa amojorerica janiro jopepʉ caeja nʉcañupʉ. Topʉ cʉ catʉjʉnucurona ãbocʉ cawadayupʉ.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Sacerdote maja ʉpaʉre capaabojao apeo tunu cʉ tʉjʉo topʉ cãnare: —Ani quena na mena macacʉna ãmi, caĩñupo.
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 To bairo co caĩro apii co quenare caĩtoyupʉ Pedro tunu. Caberoacãna topʉ cãna Pedrore ocõo bairo caĩñuparã: —Jocarã mee jã ĩ. Mʉ quena na mena macacʉna mʉ ã. Mʉ quena Galilea macacʉ mʉ ã, cʉ caĩñuparã.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 To bairo na caĩro apii na caĩtonemoñupʉ tunu: —¡Jĩ mʉja caĩire yʉ majiqueti majuucõa! ¡Cariape mee yʉ caĩata Dio yʉre cʉ popiyeyeato!
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 To bairo cʉ caĩrona ãbocʉ cawadayupʉ tunu. To cõona Pedro Jesu cʉ caĩriquere catʉgooña bʉgayupʉ. “Ãbocʉ pʉgani cʉ cawadaparo jʉgoye itiani, ‘Jesure cʉ yʉ majiquẽe,’ na mʉ ĩtogʉ,” cʉ caĩrique catʉgooña bʉgayupʉ. Tiere tʉgooñari, seeto caotiyupʉ.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.