Lucas 22
New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs NTLH
1 Pan levadura na caĩrije cawauorije caajuya manie na caʉgapa rʉmʉ pascua rʉmʉ jʉgoyeacã cãñupe yua.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 To bairi sacerdote maja ʉparã, judío majare cabuerã Jesure cʉ cajĩagayuparã. “¿Dope bairo cʉ áti ñeri cʉ mari jĩarãati?” caame ĩñuparã. To bairo ĩbaopʉnana camajare na cauwiyuparã, capãarã cʉ̃re canʉcʉbʉgorã na cãno maca.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 To bairo na caĩri paʉre Judas Iscariote cawamecʉcʉpʉre cajãañupʉ Sataná. Jesu cʉ cabuerã doce cãnacãʉ mena macacʉ cãnibajupʉ Judas.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 To bairi cʉ̃re Sataná cʉ cajãaro cáaácoajupʉ Judas sacerdote maja ʉparã, aperã Dio wii coteri maja tʉpʉre. Na tʉpʉ eja, Jesure dope bairo cʉ̃re na cáti ñepere na mena cawadapeniñupʉ.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 To bairo cʉ caĩ wadajãrijere apirã, seeto cawariñuuñuparã: —To bairo jã mʉ caĩ buioroi niyeru mʉre jã wapayegarã, Judare cʉ caĩñuparã.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 —Jaʉ, na caĩñupʉ Judas. “Jaʉ,” na ĩ, “¿Dope bairo áti Jesure cʉ yʉ wadajãʉati ʉparãpʉre, aperã yʉre na camajiquẽtopʉ?” caĩ tʉgooñañupʉ Judas.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Cabero pan cawauorije mena caajuya manie na caʉgari rʉmʉ majuu cãñupe. Ti rʉmʉna cãñupe Diore tʉgooñari nuricʉ waibʉcʉ oveja na caĩi cawamaʉre na cajĩanucurica rʉmʉ. Pascua rʉmʉ cãno to cãnacã cʉma to bairo jeto cátinucuñuparã ti rʉmʉ unore.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 To bairi ti rʉmʉ cãno Pedrore, Juãre ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu: —Pascua boje rʉmʉ macaje mari caʉgapere quenoo yuurãja.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 To bairo na cʉ caĩro: —¿Noopʉ jã quenoo yuurãati? cʉ caĩ jeniñañuparã.
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 To bairo cʉ na caĩ jeniñaro: —Jerusalén macapʉre aánaja. Maca ejarã jĩcaʉ cʉ mʉja tʉjʉgarã caoco jotʉ tu peo aácʉre. Cʉ tʉjʉrã di wii cʉ cajãa aáti wiire cʉ mʉja ʉja jãa aágarã.
10 Jesus respondeu:
11 Cʉ mena jãa aá, ocõo bairo ti wii ʉpaʉre cʉ mʉja ĩgarã: “Jãre camajioʉ ocõo bairo jã ĩ joomi, ‘¿Noopʉ to ãti pascua boje rʉmʉ cãno yʉ cabuerã mena yʉ caʉgapa arʉa? cʉ ĩ jeniñarãja ti wii ʉpaʉre,’ jã ĩ joomi,” cʉ mʉja ĩgarã.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 To bairo cʉ mʉja caĩro, cabui macá arʉa, capairi arʉa, quenoo yaparorica arʉare mʉja iñoogʉmi. Ti arʉapʉ mari caʉgapere quenoo yuurãja, na caĩñupʉ Jesu Pedrore, Juãre.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 To bairi macapʉ cáaácoajuparã na pʉgarã. Aá, cabʉga ejayuparã Jesu cʉ caĩricarore bairona. To bairi ti arʉapʉre pascua cãno na caʉgapere caquenoo yuuyuparã.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Nipetiro na caquenoo yaparoricaro bero Jesu cʉ cabuerã mena ʉgagarã caneñapoyuparã ti arʉapʉre.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ʉgarica cajawa tʉ na carui petiro tʉjʉʉ ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu: —Atie pascua macaje ʉgarique mʉja mena seeto yʉ ʉgaga yʉ capopiye tamʉoparo jʉgoye. Atie pascua macaje mʉja mena yʉ caʉga tʉjarije anigaro bai.
15 e lhes disse:
16 Cariape mʉñʉja ĩ: Atie pascua macajere mʉja mena yʉ ʉganemoquetigʉ. Cabero moquena Ʉpaʉ Dio yʉre cʉ cajõori paʉ cãnopʉ, tiere mʉja mena yʉ ʉganemogʉ, na caĩñupʉ Jesu.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 To bairo na ĩ, etirica jotʉre ne, Diore, “Ñuubʉja,” cʉ ĩ, ocõo bairo na caĩñupʉ: —Atie etiriquere neri etiya mʉja cãno cãnacãʉna.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Cariapena mʉñʉja ĩ: Atie ʉje wẽ rica ocore Ʉpaʉ Dio yʉre cʉ cajõoparo jʉgoye yʉ etinemoquetigʉ.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 To bairo na ĩ, ʉgarique pãre caneñupʉ Jesu. Tiere ne, Diore, “Ñuubʉja,” cʉ caĩñupʉ moquena. To bairo Diore cʉ ĩ, ʉgarique pãre pe bate, na caricawoyupʉ. Na ricawo, ocõo bairo na caĩ buioyupʉ: —Atie yʉ rupaʉ ã. Mʉjaare yʉ cabai yajibojapere tʉgooñari ʉgaya atiere, na caĩñupʉ Jesu.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ʉgarique pãre ricawori bero moquena etirica jotʉre ne, ocõo bairo na caĩñupʉ: —Dio, “Camaja caroorije na cátiere na yʉ majiritiogʉ,” caĩ cũwĩ. Mʉjaare yʉ carií yajibojape jʉgori jeto majiritiomi Dio caroorije mʉja cátajere. Yʉ rií cayuyurijena mʉja ye wapa anigaro. To bairi atiere etirã ti wamere tʉgooñaña.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 ’Yʉre baigaro Dio ye queti ucarica pũuripʉ tirʉmʉpʉ macana na caĩ ucaricarore bairona. To bairi jĩcaʉ ati cajawapʉ mari mena caʉga ruii yʉre cajĩaparãre yʉ wadajãgʉmi. To bairo caĩire seeto ñuuquetigaro cʉ̃re, na caĩñupʉ Jesu.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 — ausente —
22 Pois o
23 To bairo Jesu na cʉ caĩro: —¿Ni maca mari mena macacʉ to bairo caĩpaʉ cʉ ãti? caame ĩ jeniñañuparã.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Jesu to bairo na cʉ caĩ buioro bero cʉ cabuerã ocõo bairo caame ĩ wada netoñuparã: —¿Ni maca cʉ ãcʉati marire cajʉgo ani majuupaʉ? caame ĩ wada netoñuparã.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 To bairo na caame ĩ wada netorijere apii ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu: —Ati yepa macanare na ʉparã tutuaro na rotima. “Jã ʉparã caroaro jã rotima, caroaro jã átinemoma,” jãre na ĩato ĩrã tutuaro na rotima.
25 Então Jesus disse:
26 Mʉja maca nare bairo baiqueticõaña mʉjaa. Nii aperãre cajʉgo anipaʉ anigʉ cawatoa macacʉre bairona cʉ anicõato. Nii aperãre carotii anigʉ nare capaabojaʉre bairo maca cʉ anicõato.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Ocõo bairo ĩma camaja: “Caʉpaʉ cãni majuʉ ãmi. Cʉ̃re capaabojaʉ maca cawatoa macacʉ ãmi,” ĩma camaja. Yʉ maca mʉja Ʉpaʉ nibaopʉcʉna mʉjaare capaabojaʉre bairona yʉ ã.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 ’Aperã rooro yʉ na caĩ eperije to nibao joroquena yʉ menana mʉja anicõa. Yʉre mʉja aáweoquẽe.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 To bairi yʉ Pacʉ yʉre Ʉpaʉ cʉ cajõoricarore bairona yʉ quena mʉjaare ʉparã mʉñʉja jõogʉ.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 To bairi Ʉpaʉ yʉ cãni paʉpʉ yʉ mena eti, ʉga, mʉja áti ruigarã. Israel macanare doce cãnacã poari macanare mʉja rotigarã, na caĩñupʉ Jesu.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Jesu Simón Pedrore ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: —Simón, apiya. Sataná caroorije mʉja átigao joroque seeto mʉja ocajãgami. Trigo aperire ti ajerire jʉgá papu bate rericarore bairona mʉja átigami Sataná.
31 Jesus continuou:
32 To bairi Diore mʉ yʉ jenibojawʉ, yʉre mʉ caapipajee nʉcʉbʉgo janaquetiparore bairo ĩi. To bairi yʉre catutirãre uwibacʉ, yʉre mʉ caĩtoro bero moquena yʉre catʉgooña ocabʉtii ãcʉpʉ aperã yʉ cabuerãre na mʉ tʉgooña ocabʉtiogʉ, Pedrore cʉ caĩñupʉ.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 To bairo cʉ caĩro: —Ʉpaʉ, presopʉ mʉre na cajoata yʉ quena yʉ aágʉ. Mʉre na cajĩaata quena yʉ quenare na jĩato, cʉ caĩñupʉ Simón Pedro.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 To bairo cʉ caĩro: —Pedro, cariape mʉ yʉ ĩ. Ati ñamina ãbocʉ cʉ capiparo jʉgoye itiani, “Jesure cʉ yʉ majiquẽe,” na mʉ ĩtogʉ, cʉ caĩñupʉ Jesu.
34 Então Jesus afirmou:
35 Cabero Jesu ocõo bairo na caĩ jeniñañupʉ cʉ cabuerãre: —Tirʉmʉ mʉñʉja cabuio teña rotiro mʉja wajopori mʉja niyeru, mʉja rʉpo jutii jee aáquẽnana mʉja cáaápʉ. To bairona mʉja cabuio teñaropʉ ¿noo cõo mʉja caboori wame mʉja to carʉjari? na caĩ jeniñañupʉ. —Jã carʉjaquẽpʉ. Caroaro jã cabaiwʉ, cʉ caĩñuparã.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 To bairo na caĩro: —Yucʉacã cawajoporicʉna jee aánaja. Niyeru jãrica pori quenare jee aánaja. Nii cajarerica pãi mácʉ cʉ ye jutii cabui macajere nuni wapa jee, jarerica pãi macare cʉ wapayeato.
36 Então Jesus disse:
37 Ocõo bairo mʉñʉja ĩ buio: Dio ye queti ucarica pũuripʉ ocõo bairo ĩ ucarique ã yʉ cabaipere: “Caroorãre átatore bairona cʉ átigarãma, cʉ popiyeyerã,” ĩ ucarique ã. To bairona yʉ átigarãma yucʉra, na caĩñupʉ Jesu.
37 Pois as
38 Cʉ cabuerã ocõo bairo cʉ caĩñuparã: —Ʉ̃jʉ, Ʉpaʉ, atona pʉga pãi jarerica pãirire jã cʉgo. To bairo cʉ na caĩro: —Ñuugaro, na caĩñupʉ Jesu yua.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 To bairo na ĩri bero Jerusalén cãnacʉ cabuti aájupʉ Jesu. Buti aácʉ, cʉ cabainucuricarore bairo, Olivo cawamecʉtii ʉ̃taʉpʉ cáaájupʉ. Cʉ cabuerã quena cʉ caʉja aájuparã.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Topʉ ejaʉ ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu: —Diore cʉ jeniya, Sataná mʉjaare cʉ caocajãquetiparore bairo ĩrã, na caĩñupʉ.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 To bairo na ĩ, na jʉgoyebʉjaacã cáaájupʉ ʉ̃taa re ejooricaro cõo yoaroacã. Aá, yepapʉre rʉpopatuapʉ tuatu cumuri Diore cʉ cajeniñupʉ:
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 —Caacʉ, caĩñupʉ. —Mʉ cabooata yʉ capopiye tamʉope yʉre to baiquetio joroque ája. To bairo mʉre yʉ cajenirije to nibao joroquena mʉ maca mʉ caboori wame ája. Yʉ maca yʉ caboori wame átiquẽja, caĩñupʉ Jesu Diore.
42 dizendo:
43 To bairo cʉ caĩri paʉna ʉmʉrecoo macacʉ jĩcaʉ ángel cʉ tʉna cabuianʉca ejayupʉ, tʉgooña ocabʉtiriquere cʉ joʉ.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Jesu seeto yeri tʉgooñarique pairique mena catamʉoñupʉ. To bairo baibacʉ moquena Diore cajeninemoñupʉ. Seeto caajipuayupʉ. Cʉ caajipuarije riíre bairo cawẽñupe yepapʉre.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 To bairo Diore cʉ ĩ yaparo wamʉnʉca, cʉ cabuerã tʉpʉ aá, cacanirãre na caejayupʉ. Yoaro jʉtiriti cote anibana wʉgo ejari cacanicoajuparã.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 To bairo cacanirãre na tʉjʉʉ: —¿Nope ĩrã mʉja caniti? ¡Yopiya! Diore cʉ jeniya, Sataná marire cʉ caocajãro caroorije jã átiqueticõato ĩrã, na caĩñupʉ Jesu moquena.
46 E disse:
47 To bairo na cʉ caĩ wada ani paʉna, camaja capãarã caejayuparã. Judas cawamecʉcʉ, Jesu cʉ cabuerã mena cãnibatacʉ na cajʉgo ajupʉ. Na jʉgo atí, Jesu tʉ eja, caroarona, “Manibapare,” ĩri cʉ cañe pabarioyupʉ.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 To bairo cʉ cáto: —Judas, ¿nope ĩi caroaro ñuu roti pabariotori yʉre cajĩaparãre yʉ tʉpʉ na mʉ jʉgo ejati? cʉ caĩñupʉ Jesu.
48 Mas Jesus disse:
49 Jesu mena cãna maca cʉ na cañegaro tʉjʉrã, ocõo bairo cʉ caĩ jeniñañuparã: —Ʉpaʉ, ¿jarerica pãiri mena na mari quẽrãati? cʉ caĩñuparã.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 To bairo na caĩri paʉna Jesu cʉ cabuei sacerdote maja ʉpaʉ cʉ paabojari majocʉ jĩcaʉre cʉ caamooro pa ta rocacõañupʉ, cariape nʉgoa macatore.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 To bairo cʉ cáto tʉjʉʉ Jesu maca: —Átiqueticõaña, cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ cabueire cʉ ĩ, cʉ capa taricʉre cʉ amoorore paña, cʉ catu quenoocõañupʉ.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Cabero cʉ̃re cañegarãre, sacerdote majare, Dio wii coteri majare, aperã cabʉcʉrã judío majare carotirãre ocõo bairo na caĩñupʉ Jesu: —¿Nope ĩrã jee rutiri majocʉre ánare bairo jarerica pãiri, yucʉ rʉcari jee atíri, yʉ mʉja áti ñegati?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 To cãnacã rʉmʉ Dio wiipʉ mʉja mena yʉ cãno to bairo yʉre mʉja cáti ñequẽpʉ. Yucʉra mʉja caboorijere mʉja átigarã. Sataná caroorije ʉpaʉ cʉ caboorije mʉja cʉ cáti rotirijere mʉja átigarã, na caĩñupʉ Jesu.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 To bairo na cʉ caĩro bero Jesure cʉ cañe aájuparã sacerdote maja ʉpaʉ ya wiipʉ. Topʉ cʉ na cañe aáto Pedro quena na beropʉ caʉja aájupʉ.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Jesure cʉ na cane aáti wii jania amejorerica janiro pupeapʉ capero rioyuparã Dio wii paabojari maja. Pero rio átiri cajuma ruiyuparã. To bairo na cabairo tʉjʉʉ Pedro quena na tʉ cajuma ejanumu ajupʉ.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Pero caʉ̃ bujuro cʉ cajuma ruiro cʉ tʉjʉo jĩcao paabojari majoco caroaro cʉ tʉjʉ quenoo, ocõo bairo caĩñupo to cãnare: —Ani quena Jesu mena cãninucuepaʉ ãmi, caĩñupo.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 To bairo co caĩrije apii: —Cʉ yʉ majiquẽe, caĩñupʉ Pedro.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Petoacã bero apei Pedrore cʉ tʉjʉʉ ocõo bairo cʉ caĩñupʉ: —Mʉa Jesu cabuerã mena macacʉna mʉ ã mʉ quena, cʉ caĩñupʉ. To bairo cʉ caĩro: —Yʉ baiquẽe yʉa, cʉ caĩñupʉ Pedro.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Jĩca hora yoaroacã bero apei caĩñupʉ moquena: —Ani Jesu mena macacʉna ãmi, jocʉ mee yʉ ĩ. Cʉ quena Galilea macacʉ ãmi, caĩñupʉ.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 To bairo cʉ caĩro: —¡Yʉ mʉ caĩrijere yʉ majiqueti majuucõa, name! cʉ caĩñupʉ Pedro. To bairo cʉ caĩ ani paʉna ãbocʉ capiyupʉ yua.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ãbocʉ cʉ capiro Jesu cʉ caamejore nʉca tʉjʉyupʉ Pedrore. Cʉ caamejore nʉca tʉjʉro Pedro catʉgooña bʉgayupʉ Jesu cʉ̃re cʉ caĩriquere. “Ati ñami ãbocʉ cʉ capiparo jʉgoye itiani, ‘Cʉ yʉ majiquẽe,’ mʉ ĩtogʉ,” mari Ʉpaʉ Jesu cʉ caĩriquere catʉgooña bʉgayupʉ.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ti wamere tʉgooña bʉga, buti aá, caotiyupʉ Pedro seeto, jʉtiritibacʉ.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Jesure cañericarã cʉ ĩ eperi cʉ capayuparã.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Cʉ capere juti ajero mena jia bipecõari cʉ capa epeyuparã. Cʉ pa átiri: —¿Ni maca mʉ cʉ pari? Dio ye quetire buiori majocʉ mʉ cãmata mʉ majuuna tʉgooña bʉga majiri jã buioya, cʉ caĩ epeyuparã.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Ape wame capee caroorije cʉ caĩ wada epeyuparã Jesure.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Cabujuri paʉ yua, cabʉcʉrã rotiri maja, sacerdote maja ʉparã, aperã judío majare cabuerã caneñapoyuparã, Jesure cʉ jeniñagarã. To bairi Jesure cʉ cane aájuparã na cawadapeniri arʉapʉ.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Cʉ ne aá, ocõo bairo cʉ caĩ jeniñañuparã: —Mʉa Dio cʉ cajooricʉna Cristona mʉ cãmata mʉ cãniere jã ĩ buioya. To bairo cʉ na caĩ jeniñaro: —To bairo mʉñʉja cabuiorije to nibao joroquena yʉ mʉja api nʉcʉbʉgoquetiborã.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Ape wame mʉjaare yʉ cajeniñarije to nibao joroquena yʉ mʉja yʉquetiborã. Yʉ mʉja buuquetiborã.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Yucʉ bero mena to cõona Dio tʉ ruiri cʉ mena yʉ rotigʉ, na caĩñupʉ Jesu.
69 Mas de agora em diante o
70 To bairo cʉ caĩro: —¿Mʉa Dio Macʉna mʉ ãti? cʉ caĩ jeniñañuparã. To bairo na caĩro: —Cʉna yʉ ã, mʉja caĩrore bairona, na caĩñupʉ Jesu.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 To bairo cʉ caĩro: —To cõona aperã caroorije cʉ caĩ wadarijere caapiricarã na cabuiorijere mari apinemoqueticõato. Mari majuuna mere Jesu cʉ caĩrijere mari apicõa, caame ĩñuparã.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.