João 11

New Testament in Tatuyo (TAV_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jesu Jordán i nʉgoapʉ cʉ cãnitoye Lásaro cawamecʉcʉ cʉ ya maca Betaniapʉ riaʉ cájupi. Cʉ jʉgoco jãa romiri María, Marta na quena ti macapʉ cãñupa.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Cõa Maríana cãmo Jesure cʉ rʉporipʉ cajʉti ñuurijere pio peo, co poa ñapo mena catu cojerico.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Lásaro seeto cʉ cariaro tʉjʉrã cʉ jʉgoco jãa romiri aperãre Jesure cʉ cabuio roti jooyupa: —Ʉpaʉ, mʉ mena macacʉ mʉ camaii seeto riami, caĩ jooyupa.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 To bairo tie quetire apii ocõo bairo caĩwĩ Jesu: —Cʉ riaye tamʉo, riacoagʉmi baii pʉa. Baibacʉ quena catigʉmi. To bairo cʉ cabairije jʉgori Dio cʉ catutuarijere iñoorique anigaro. Yʉ Dio Macʉ quenare, “Catutuaʉ majuu ãmi,” yʉ ĩgarãma, yʉ cátiere tʉjʉrã.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Na camaiwĩ Jesu Martare, co baio Maríare, Lásaro quenare.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Na maibacʉ quena nemoona cáaáquẽmi, tie quetire apibacʉ quena. Pʉga rʉmʉ catuanemowĩ topʉna.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Cabero jã caĩwĩ: —Jitá Judeapʉ tunu.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ocõo bairo cʉ jã caĩwʉ jã maca: —Ʉpaʉ, cãnʉ to macana judío maja ʉ̃ta rupaari mena mʉre care jĩagabama. ¿Mʉre na cajĩagarije to cãnibato quena topʉ mʉ tunu aágati tunu? Jesure jã caĩwʉ.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 To bairo cʉ jã caĩro: —To cãnacã rʉmʉna doce hora jeto buju. To bairi cabujuropʉ ʉmʉrecopʉ aáteñarã mʉja pʉga ta roca cumuquẽna. Ʉmʉrecopʉ cabujuro maca to bairo mʉja aá maji, ñaquẽnana. Ocõo bairo ã: Dio cʉ cabooro mʉja cáto rooro mʉja tamʉoquetigarã.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Canaitĩaropʉ mʉja cáaápata roque nemoo cabauquẽtie jʉgori mʉja pʉga ta roca cumucõaborã. To bairona Dio cʉ cabooquẽto mʉja cápata to bairona rooro mʉja tamʉogarã, jã caĩwĩ Jesu.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Cabero ocõo bairo jã caĩnemowĩ: —Mani mena macacʉ Lásaro canicoajupʉ. To bairi cʉ yʉ yopioʉ aágʉ, caĩwĩ Jesu.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 To bairo cʉ caĩro ocõo bairo cʉ jã caĩwʉ: —Ʉpaʉ, cʉ cacaniata ñuubʉjaro. Cʉ cacaniro bero jĩacã ñuugʉmi.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Jesu, “Lásaro canicoajupʉ,” ĩi, bai yajicoajupʉ ĩi, caĩwĩ. Jã maca, canirique majuure jã catʉgooñabapʉ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 To bairo cʉ jã caapi majiquẽto cariape jã caĩ buiowĩ Jesu: —Lásaro bai yajicoajupʉ.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Topʉ mani cãniquẽto ñuubʉja. Yʉ wariñuubʉja caroaro mʉja cabaipere ĩi. To bairo cʉ cabai yajirije jʉgori netobʉjaro yʉre mʉja nʉcʉbʉgogarã. Jitá, Lásaro ãnacʉ cʉ cãnopʉre mani aáparo.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tomás, casʉ̃rʉaricʉ na caĩi ocõo bairo jã caĩwĩ: —Jitá, Jesure cʉ na cajĩaro, mani quenare na jĩato ĩrã mani aáparo.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Jesu Lásaro ya macapʉ ejaʉ cʉ̃re na cayaariquere caqueti apiwĩ. Cʉ̃re na cayaaricaro bero bapari cãnacã rʉmʉ canetocoajupe.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Lásaro ya maca Betania Jerusalén tʉacãna cãmʉ. Itia kilómetro ape kilómetro recomaca cõo yoaro cãmʉ.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 To bairi Jerusalén macana capãarã Marta, Maríare na tʉgooña ocabʉtiato ĩrã, na tʉpʉ cáajupá.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 To bairi Marta Jesu cʉ caejaro queti apio cʉ̃re caboca ejawõ. María maca wiipʉna catuacõañupo.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Marta Jesu tʉpʉ ejao ocõo bairo cʉ caĩwõ: —Ʉpaʉ, atopʉ mʉ cãmata yʉ bai bai yajiquetiboricʉmi.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Cʉ cabai yajirique to cãnibato quena, “Dio nipetiro cʉ̃re mʉ cajenirijere joʉmi,” yʉ ĩ maji, caĩwõ.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 To bairo co caĩro: —Mʉ bai tunu catigʉmi, co caĩwĩ Jesu.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 —Mere yʉ maji, cʉ caĩwõ Jesure. —Tunu catigʉmi ati yepa capetiro cabai yajiricarã nipetirã na catunu catiri paʉpʉ, caĩwõ.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 To bairo co caĩro: —Catiriquere cajoʉ yʉ ã. Cabai yajiricarãpʉ quenare na catunu catioʉ yʉ ã. Yʉre canʉcʉbʉgorã cabai yajiricarã anibana quena catigarãma tunu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Yucʉ cacatirã yʉre canʉcʉbʉgorã capetiqueti yeri mena anicõagarãma. To bairo yʉ caĩro ¿mʉ api nʉcʉbʉgoti? co caĩwĩ Jesu.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Co maca cʉ caĩwõ tunu: —Ʉpaʉ, mʉre yʉ api nʉcʉbʉgo. Dio cʉ cajooricʉna Cristona, Dio Macʉna mʉ ã. Mʉna tirʉmʉpʉ macana, “Jĩcaʉ atígʉmi,” na caĩricʉna mʉ ã, caĩwõ.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta Jesu mena wada peniri bero co baio Maríare capio aámo. Aperã na caapiquẽtopʉ ocõo bairo co caĩ buioyupo: —Mani Ʉpaʉ ejatʉgawĩ. Mere mʉre macami.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 To bairo co caĩro apio cʉ tʉpʉ yoaro mee cáajupó.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Jesu macapʉre caejaquẽmi mai. Marta cʉ̃re co cabocarica paʉpʉna cãnicõawĩ.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 María co ya wiipʉ cãnaco patowãcaro co cabuti aáto tʉjʉrã judío maja co tʉpʉ co caocabʉtiora atána co caʉja aájuparã. “Co bai ãnacʉ maja opepʉ otio aáco ácomo,” caĩ tʉgooñañuparã.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 María Jesu tʉpʉ ejao camubia roca cumu ejawõ, cʉ rʉpori tʉpʉ. Mubia roca cumu ejari ocõo bairo cʉ caĩwõ: —Ʉpaʉ, atopʉ mʉ cãmata yʉ bai bai yajiquetiboricʉmi.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesu to bairo co caĩ otiro tʉjʉʉ, cʉ̃re caʉja atána quena na caotiro tʉjʉʉ seeto tʉgooñarique pai, na cabopacoo tʉjʉwĩ.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Bopacoo tʉjʉri ocõo bairo na caĩ jeniñawĩ: —¿Noopʉ cʉ mʉja yaari? na caĩwĩ Jesu. Na maca: —Jitá, mani tʉjʉto, cʉ caĩwã.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Topʉ na mena aácʉ Jesu quena caotiwĩ.
35 Jesus chorou.
36 Cʉ caotiro tʉjʉrã jĩcaarã judío maja ocõo bairo caĩwã: —Carina. Seeto cʉ camaii anibatacʉmi.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Aperã maca ocõo bairo caĩwã: —¿Ani cacape tʉjʉquẽcʉre canetooricʉ Lásarore cʉ cabai yajiquẽto cʉ áti majiboyupari?
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jesu seeto bopaca tʉgooñari Lásaro maja opepʉ cáaámi. Cʉ maja ope ʉ̃ta toti cãmʉ. Ti toti jope ʉ̃ta cui mena biarica toti cãmʉ.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 To bairi ti ope tʉpʉ ejaʉ: —Ʉ̃ta cuire ne weya, na caĩwĩ Jesu. To bairo cʉ caĩro: —Ʉpaʉ, ʉnicoatacʉmi. Bapari cãnacã rʉmʉ netocoapa cʉ̃re jã cacũ rocaricaro bero, Jesure cʉ caĩwõ Marta.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 —Mʉre yʉ buiobapʉ. Yʉre mʉ canʉcʉbʉgoata Dio cʉ catutuarijere mʉ tʉjʉgo, mʉ yʉ ĩbapʉ, co caĩwĩ Jesu.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 To bairo cʉ caĩro apirã ti totire capã woowã. Jesu ʉmʉrecoore tʉjʉ mʉgori, Diore ocõo bairo cʉ caĩwĩ: —Caacʉ, yʉ cajeniejere mʉ apitʉgawʉ. Ñuu majuucõa.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Yʉ maji yʉre mʉ caapicõa aninucurijere. Ati majare caroaro na yʉ cátibojaparo jʉgoye, “Dio cʉ cajooricʉna ãmi,” yʉre na ĩ nʉcʉbʉgoato ĩi to bairo mʉ yʉ jeni.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 To bairo Diore jeniri bero seeto awajarique mena ocõo bairo caĩwĩ: —¡Lásaro, buti ajá! caĩwĩ Jesu.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 To bairo Jesu cʉ caĩrona cabai yajiricʉ cabuti amí cʉ maja opepʉre. Cʉ wamori, cʉ rʉpori jutii mena dʉrericʉ cãmi. Cʉ rʉpoa quena jutii ajero mena na caumarica cãmʉ. To bairi Jesu ocõo bairo na caĩwĩ: —Cʉ̃re mʉja cadʉrerica ajerire õwari cʉ ruu jooya.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Capãarã judío maja Maríare catʉjʉrã atána Jesure cʉ canʉcʉbʉgowã. “Dio cʉ cajooricʉna ãmi Jesu,” cʉ caĩ nʉcʉbʉgowã to bairo Lásarore cʉ catunu catioriquere tʉjʉri.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Aperã maca cʉ̃re canʉcʉbʉgoquẽna aniri fariseo majare cawadajãrã aáma.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 To bairi fariseo maja sacerdote maja ʉparã mena caneñapoyuparã. Neñapori ocõo bairo caame ĩñuparã: —¿Dope bairo mani ánaati? Jesu maca capee majuu caroa wameri áti iñoʉ áami.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Cʉ̃re mani cacamotaquẽpata nipetirã cʉ̃re canʉcʉbʉgorã anigarãma. To bairi Roma macana ʉparã na polisíare joogarãma. Na joori mani ya macapʉ cãni wii Dio wiire roca roti joogarãma. Mani ya maca, nipetirije mani cãniecʉtie quenare re roti joogarãma.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 To bairi jĩcaʉ na mena macacʉ Caifá cawamecʉcʉ ti cʉmare sacerdote maja ʉpaʉ cãñupi. To bairi cʉ maca ocõo bairo na caĩñupʉ: —Mʉja majiqueti majuucõa.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Mani yarã nipetirã mani ya maca macanare Roma macana na cajĩaro rooro majuu mani ya maca baiboro. To bairi jĩcaʉ jeto nare cʉ cajĩa ecooro maca ñuugaro. To bairi nipetirã ye wapa cabai yajibojaʉ anigʉmi.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Caifá cʉ majuu tʉgooñari to bairo caĩñupʉ. Ti cʉma sacerdote maja ʉpaʉ cʉ cãnie jʉgori Diona to bairo cʉ catʉgooñaro cájupi. To bairi, judío majare Jesu na bai yajibojagʉmi ĩi, to bairo caĩñupʉ Caifá.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Jesu judío maja cãna jeto meere cabai yajibojayupi. Dio punaa cãna nipetirãre ati yepa nipetiropʉre cãni baterã nipetirã jĩca poa cʉ punaa na ãmaro ĩi, na cabai yajibojayupi Jesu.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 To bairo na caneñapo wadapeniri rʉmʉna, “¿Dope bairo átiri Jesure mani jĩabocʉti?” caame wadapeni jʉgóyuparã yua.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 To bairi Jesu cʉ̃re na cajĩagarijere majiri judío maja na catʉjʉropʉ cáaáteñaquẽmi. To bairi Judeapʉre buti, jĩca maca Efraín cawamecʉti maca cayucʉ mani maca cãnopʉre cáaámi. Ti macapʉ jã mena cʉ buerã mena catuawĩ.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Mere petoacã carʉjawʉ judío maja na boje rʉmʉ pascua na caĩri rʉmʉ caejaparo. Camaja capãarã Jerusalẽpʉ cáaájupa ti boje rʉmʉ jʉgoye caroorije na cátajere na carerije iñoogarã.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ti macapʉ ãnaa Jesure cʉ tʉjʉgarã camacañuparã. Dio wiipʉ ãnaa caame ĩ jeniñañuparã: —¿Mʉja catʉgooñaata boje rʉmʉ cãno cʉ atígabauti?
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Fariseo maja, sacerdote maja ʉparã ocõo bairo caĩñuparã camajare: —Jesu topʉ ãñupʉ caĩrijere queti apirã jãre buioya, caĩ rotiyuparã. Presopʉ cʉ̃re jã jõogarã ĩrã, to bairo carotiyuparã.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.